Pſalmus

ficia eis a te collata ⁊ ꝓpter bonitatē tuā. psͣ. Laudate dominū: qꝛ bonꝰ dn̄s: E a. lj. Gaudiū ⁊ leticia inueniet̉ in eace gratiarūactio ⁊ vox laudis. pōt hoc totū legi allegorice deeccl̓ia militāte q̄ in tab̓naculis pn̄tis militie pugnat: ⁊ hect̓. expoſitio eſt in gloſis: vn̄ omittamꝰ eā ⁊ Moraliter de reuꝰ ligione exponamꝰ (qͣꝫ dilcā tab̓.) ſꝫ ꝓprie cōpetit religioniis qꝛ clauſtra ſunt tabernacula vbi ſunt expediti milites xp̄et qͦs fortiꝰ pugnare oꝑtet qꝛ a dyabolo fortiꝰ impugnant̉:li vn̄ Eccl̓i. ij. Fili accedēs ad ſeruitutē dei. ſta in iuſticia ⁊ timore: p̄para aīam tuā ad tēptationē. ſic ph̓ao relictꝰ a filijs iſrl̓ egreſſus de egypto. eos vehemētiꝰ ꝑſecutꝰ ē. Exoxiiij. qͣꝫ pulchra tab̓nacula. t. iacob ⁊ tētoria tua iſrl̓ vt valles nemoroſe. ſicut orti iuxta fluuios irrigui vt tab̓naculaq̄ fixit dn̄s qͣſi cedri ꝓpe aqͣs. ꝑ iacob ſignificant̉ in religine incipiētes ⁊ ꝓficiētes q̄ luctant̉ ⁊ ſupplantāt. ꝑ iſrl̓ ꝑfecti qͥ vidēt deū in ꝯtemplatiōe. quoꝝ tabnacula quondfuerūt pulchra ⁊ dilcā deo ⁊ hoībus qꝛ religio erat vt vales nemoroſe: ꝑ hūilitatē ⁊ bonoꝝ operū fructificationeꝫps. Ualles abundabunt frumēto: ⁊ ſicut orti iuxta aqͣs īrigui qꝛ plātata ꝟtutibꝰ ⁊ clauſa foſſata pauꝑtatis ⁊ ſepobſeruantiaꝝ ⁊ aqͥs lachrimaꝝ ⁊ gratiaꝝ rigata ⁊ erāt vttab̓nacula q̄ fixit dn̄s ꝑ cōſtantiā ⁊ ꝑſeuerātiā qͣſi cedripe aqͣs: ꝑ vite altitudinē ⁊ odorem bone fame. in religioem̄ ſolebāt eē cedri multe .i. hoīes magni vita ⁊ redoleterfamā. nūc aūt videt̉ incurriſſe illā maledictiōꝫ Iob. xviij.Habitent in tab̓naculis illiꝰ ſocij eius qͥ non eſt. aſpergatur in tab̓naculo illius ſulphur qͣſi dicat nō ſunt in religion magni viri: ſꝫ qͣſi nihili non bonū odorē alijs p̄ſtantesſed fetorē. Hoc aūt nō pro oībus dico: ſꝫ pro qͥbuſdā. ſuiem̄ ⁊ ſꝑ erūt multi boni religioſi. in quoꝝ ꝑſona h̓ loquꝓpheta (qͣꝫ dilcā tab̓. t. dn̄e.) q. d. religioſus amabilis vade eſt religio ⁊ eā diligo (cōcupiſcit ⁊ deficit aīa mea) deūqͥ ſolus eſt cōcupiſcēdus qꝛ in ipſo oīa habēt Prouer. xjDeſideriū iuſtorū eſt om̄e bonū. psͣ. Quēadmodū deſiderat ceruus ad fontes aquaꝝ ita deſiderat anīa mea ad tedeus (⁊ deficit) ab amore mūdano ⁊ carnali. quia guſtatſpū deſipit oīs caro aīa dico tendēs (in atria dn̄i) celeſtiꝑ deſideriū: ſuꝑ hoc dicit Greg. quidā celeſtia appetūt ſeadhuc ad terrenis delectatiōibus nō deficiūt. qͥ ⁊ ſi alient̉nō ambiūt ſuis licite vti volūt. ⁊ ita iſti cōcupiſcūt in atriadn̄i ſed nō deficiūt. ſed ille cōcupiſcit ⁊ deficit qͥ cū eternadeſiderat. ab amore tꝑalium ſe penitus necat (vel atriavocat religionē que eſt quaſi introitus ad templū celeſte(⁊ atria) dicit pl̓r quia ſunt diuerſe religiones. ſcd̓m ꝙ deatrijs dictū eſt ſupra ī loco illo. Btūs quē elegiſti ⁊ aſſūphabi. in atr. t. vel (atria) vocat materialē eccl̓iam in quamdebēt tendere libeter eundo ad eccl̓iam in qͣ hec deſideriaferuēt in or̄one ⁊ pſalmodia. vbi debēt habere deuotionecordis ⁊ hylaritatē corꝑis: vnde ſequit̉ qd̓ dicit (cor meiexul. ⁊cͣ.) cor ꝑ deuotionē: ⁊ caro per hylaritatē (etenī paſer inuenit ſibi do.) .i. aīa inuenit pͥmo vulnera xp̄i in quibus creſcat (⁊tur.) caro caſta ⁊ macerata vt prius dictueſt (nidū) .ſ. aſperitatē vite xp̄i (vbi repo.) ꝑ humilitate(pullos ſuos) qui em̄ vitā xp̄i reſpicit de vita propria nōſuꝑbit: qꝛ vt dr̄ Iob. xxv. Stelle nō ſunt mūde. in conſpectu eius. quāto magis hō putredo ⁊ filius hoīs vermis.hec ſunt (altaria. t. dn̄e ꝟtutū) .ſ. crux tota vita tua. in quate mactaſti ⁊ deo patri pro nobis teip̄m hoſtiā acceptabilē obtuliſti: vel (altaria) .i. ſacramentū altaris in cuiꝰ ⁊ceptiōe oēs fideles ⁊ p̄cipue religioſi. quaſi in domo quiſcut. ⁊ quaſi in nido nutriūt ⁊ roborant pullos bonorunoperū ſuorū: vel (altaria) ad lr̄am circa q̄ religioſi inuenunt ſibi domū ⁊ nidū. qꝛ ibi morant̉ ad orationeꝫ ꝓſtratiet ſic loquēdo per paſſerē ⁊ turturē intelligimus virū relgioſum: ⁊ iā dicemus proprietates iſtarū auium q̄ religiſis cōueniunt: ſed nūc proſequamur lr̄am (dn̄e) cui .ſ. iugiter ſeruio. nō aūt a me hocipſum habeo ſed a te quie(virtutū) dator ⁊ cōſeruator. psͣ. Ipſe dabit virtutē ⁊ forttudinē plebi ſue (rex meus) cui in actiua vita milito ⁊ (dus meus) cui in cōtemplatiua vita vaco. psͣ. Uacate ⁊ videte qm̄ ego ſum deus. et exquo hͨ bona inueniunt̉ in religionē (beati qͥ habitāt in domo tua dn̄e) .i. in ip̄a religio

on de qua in psͣ. Qui habitare facis vnius moris in domo: et alibi. in domo dei ambula. cū conſenſu ⁊ hij non tātū in pn̄ti te laudāt ſed (in ſecula ſecu. lau. te.) hic em̄ incipiūt ⁊ in futuro nō ceſſabunt: vn̄ bene dicit (beati qui habi. ⁊cͣ.) .q. d. hic iam incipit beatitudo eorū quā ineternuꝫhabebūt: ſcd̓m illud Lu. x. Maria optimā ꝑtē elegit quenō aufert̉ ab ea. iij. Reg. x. Beati viri tui et beati ſerui tuihij qui ſtant corā te ſemꝑ et audiunt ſapientiā tuā. Nuncaūt videamus proprietates paſſeris q̄ viro religioſo ſiueetiā alijs viris bonis cōueniunt que notant̉ his ꝟſibus.Prole potens hominū vicinus et hoſtia lepre. Callidusret cātans hyemans cibus eſt volat ignit. vir em̄ religioſus. 9et iuſtus ſicut paſſer eſt (prole potens) Gen̄. xxij. Multiplicabo ſemē tuū ſicut ſtellas celi (hominū vicinus) quia lſpūſſanctus qͥ habitat in eo dicit̉. ab effectu Sap̄. vij. Humanus benignus. j. Coꝝ. ix. Oībus oīa factꝰ ſum. vt om­ relignes ſaluos facerē (⁊ hoſtia lepre) .i. peccati Leui. ix. De leᵇoniproſo dicit̉. offerat pro ſe duos paſſeres qͥbus veſci licitūeſt. ſancti offerre ſe pro anīabus alioꝝ ſunt parati. ij. Chorinth̓. xij. Ego aūt libentiſſime impēdam ⁊ ſuꝑimpendarip̄e pro animabus veſtris (callidus) Prouerb. xij. Callidus videt malum et abſcondit ſe. Prouerb̓. xiiij. Callidieſt intelligere viam ſuam (et cantans) dn̄o ad lr̄am in eccleſia. psͣ. Cantabo dn̄o in vita mea pſallā deo meo qͣꝫ diuſum (hyemans) nō dimittit locū ſuū propter aduerſa. Ec ralitcleſiaſtes. x. Si ſpiritus poteſtatē habentis aſcenderit ſuꝑ tātete locum tuū ne dimiſeris (cibus eſt) id eſt exemplū. Iob ſerisxxxj. Quis det de carnibus eius vt comedamus .i. etiam lāꝑtecarnalia exempla ip̄ius ſequamur (volat) cōtemplando. ueniopſal. Volabo ⁊ requieſcā (ignit) illo igne de quo Luc. xij. maliIgnem veni mittere in terrā. Poteſt etiam in maluꝫ legi latisde malis prelatis canonicꝭ ⁊ clericis. qui dicunt̉ paſſerespropter alias proprietates que uotant̉ alijs verſibus hiserꝭLaſciuus nido molli perit igne caducus. Uilis riualis leproſus ſtercorat aras. Qua calent veneri fur frugum templa columbis. Aufert venat̉ muſcas paruus male mordet. Illi em̄ ſupradicti ſunt laſciui Oſee. iiij. Quaſi vaccalaſciuiens declinauit effraym (nido molli) Amos. vj. Dequi opulenti eſtis in ſyon ⁊cͣ. et poſt qͥ laſciuitis in ſtratisveſtris. columba autē habet durū nidū .ſ. ſancti. ſicut beatus Laurentius habuit lectū ferreum (perit igne) nocturno .ſ. luxurie Iob. xxxj. Ignis eſt vſqꝫ ad cōſumptionemdeuorans (caducus) Prouer. iiij. Neſciunt vbi corruant(vilis) Prouerb̓. vj. Preciū ſcorti vix eſt vnius panis ergo ſimiliter ⁊ ſcortatorꝭ. Hiere. ij. Ꝙ vilis facta es nimisiterans vias tua (riualis) Amos. vij. Uxor tua in ciuitate fornicabit̉. Eccleſiaſtici. xiiij. In bonis illius alius luxuriabitur (leproſus) lep. giezi. iiij. Reg. v. Lepra naamāadherebit tibi ⁊ ſemini tuo. id eſt his qui ſymoniam committunt vſqꝫ in ſempiternū (ſtercorat aras) Romano. ij.Per vos nomen dei blaſphematur. Malach̓. j. Magnūnomen meum in gentibus dicit dominus exercituū ⁊ vospolluiſtis illud (oua calent) id eſt ſpes ardet igne ambitionis. Eccl̓i. xxxij. Anima calida quaſi ignis ardens nō extinguetur donec aliquid glutiat. et hoc (veneri) vt ſcilicetnutrias ſuam luxuriam Luc. xv. de filio prodigo dicitur.ꝙ diſſipauit ſubſtantiam ſuam viuēdo luxurioſe (fur frugum) .i. fructuuꝫ eccleſie. Iob. x. Qui nō intrat per oſtiūſed aſcendit aliunde ille fur eſt ⁊ latro. et bene dicit (frugum) non animarū de quibus non curat ſed dimittit easin manu dyaboli. Zacha. xj. Suſcitabo paſtorem in terraqui derelicta non viſitabit. diſperſa non queret (tem. col.auf.) id eſt locum occupat in eccleſia queꝫ bonus aliquisdeberet tenere. Eccl̓es. x. Eſt malū quod vidi ſub ſole quaſi per errorem egrediens a facie principis poſitum ſtultuꝫin dignitate ſublimi: et diuites ſedere deorſum ſcilicet diuites veris diuitijs ſpiritualibus: et hoc malum egreditur a facie principis. id eſt maioris prelati quaſi per errorem. non vere per errorem ſed per maliciam ſed fingunt̉errorē dicentes ſe deceptos eſſe: quia pͥus credebant iſtoseſſe bonos ⁊ in veritate ſciebanteos eē malos (venat̉ muſcas) .i. tꝑalia Oſee. viij. In aranearū telis erit vitulus ſa

AllegoriceOMoralit̓.de tab̓naculo religiōisamabili etdelectabili⁊cͣ.

Alio ppritates paſ.ſeris ī malā ꝑtem cōuenientesmalis prelatis religioſis.Uerſus

Uerſus.Proprietates paſſeꝯueniētesreligioſisrbonis virꝭ.