Pſalmus

(deus deorum) .i. xp̄s (in ſyon) ſuꝑna .i. in patria: vel (inſyon) .i. in ſpeculo .ſ. in ſeipſo qui eſt ſpeculum ſine macula. vt dicit̉ Sap̄. vij. Iter iſtud figuratum fuit in irinere filiorum iſrl̓ quo ꝑ diuerſas deſerti manſiones ꝑueueruntad terram ꝓmiſſionis: ꝑ diuerſas em̄ manſiones de qͥbushabet̉ Num̄. xxiij. Significant̉ diuerſe virtutes: ꝑ terraꝫꝓmiſſionis eterna patria deſignat̉: vt aūt ad illam domū⁊ patriam ꝑuenire poſſit ꝓpheta vel quilibet iuſtus in cuius ꝑſona loquit̉ hic ꝓpheta: terciam partem addit de psͣ.in qua orat humiliter vt illud ei ꝯcedat̉ dicēs.¶ Dn̄e deus virtutum exaudi orationē meam: auribus ꝑcipe deus iacob.¶ Dn̄e) cui cuncta debent ſeruitium ⁊ reddunt vniuerſaqd̓ debēt p̄ter hoīem qͥ magꝭ tenet̉: qꝛ magꝭ ab eo accepitUnde de malis hoībus dicit Iob. xij. Audacter ꝓuocātdeum cum ipſe dederit oīa in manus eorum: ⁊ addit quaſi cum indignatōe dicēs. Nimirū interroga iumenta ⁊ docebunt te ⁊ volatilia celi ⁊ indicabunt tibi (deus) creatocui debet̉ cultura a rōnali creatura Math̓. xv. Sine carſa colunt me docētes doctrinas ⁊ mādata hoīm (virtutūqui facis mirabilia ſolus: vel (virtutum) illarū infuſaruꝑ quas aſcendit̉ ad videndum deum deorum in ſyon: velvirtutum) celeſtium .i. angeloruꝫ quibus ſociari deſidero(exaudi or̄onem meam) qua te p̄cor vt mihi des illas virtutes (auribus ꝑcipe) .i. cito audi (deus iacob) ad lr̄amvel (iacob) .i. luctantium in hac vita inter qͦs ego luctatoq. d. audi me vt me de iacob facias iſrl̓ vt in gloria videaꝫte deū deoꝝ in ſyon. Psͣ. Exaudi or̄onem meā ⁊ dep̄cationem meā auribus ꝑcipe lachrymas meas ⁊cͣ. Vt aut citius audiat blandit̉ ei ⁊ bn̄ficium eius recognoſcit cū ſubiungit.¶ Protector noſter aſpice deus: ⁊ reſpicein faciem xp̄i tui.¶ Protector noſter) qui nos ꝓtegis ꝑ filium Eccl̓i. xxxiProtector potētie firmamentū virtutis tegimen ardorifilius em̄ fuit quaſi ſcutū quo ꝓtexit nos pater. vn̄ ⁊ vulnera ꝑtulit ne nos ꝑcuteremur. Vnde Eſa. liij. Ipſe autēvulneratus eſt ꝓpter iniquitates nr̄as: attritus eſt ꝓpterſcelera noſtra ⁊c̄. tu ergo (ꝓtector noſter aſpice) oculo miſericordie ſuꝑ nos: ⁊ vt noſtri facilius miſerearis (reſpicin faciē xp̄i tui) ad lr̄am (reſpice) ip̄m hoīem factū ꝯſputum: flagellatum: crucifixū: mortuū ꝓpter nos. q. d. ſi hocfacis: tunc nō repellis or̄onem meā: hoc eſt qd̓ dicit beatBern̄. Securū habes acceſſum o homo ad deum: habesfilium ante patrē: ante filiū habes matrē. filius oſtēdit patri latus ⁊ vulnera: mater oſtēdit filio pectus ⁊ vbera: nula pōt gͦ eſſe repulſa vbi tot occurrūt charitatis inſignia.⁊ quaſi quereret dn̄s ab ipſo quare ita deſideras ꝑueniread domū celeſtem: reddit cauſam dicēs.¶ Quia melior eſt dies vna in atrijs tuis:ſuper milia.¶ Quia melior ē dies vna) .i. immutabilis ⁊ eterna in atris: de quibus ſupra dixi ꝯcupiſcit: ⁊ deficit aīa mea in atis dn̄i (ſuꝑ milia) dierū qui ſunt hͦ ſeculo pn̄ti: ⁊ q̄ tn̄ mitum deſiderant̉ ab hoībus huius ſeculi: de illa die vna.Pet̓. iij. Unus dies apud dn̄m ſicut nulle anni. Et Zacl̓xiiij. Erit dies vna q̄ nota eſt dn̄o non dies neqꝫ nox Iobxj. Quaſi meridianus fulgor cōſurget tibi ad veſperum.cum te cōſumptū putaueris orieris vt lucifer: ⁊ vt ad illaatria admitti merear.¶ Elegi abiectus eſſe in domo dei mei: ma11gis quā habitare in tabernaculis pctōꝝ¶ Elegi abiectus eſſe) .i. hūiliari ⁊ viuificari (in domo deiinferiori .i. in eccleſia vt de hac poſſim aſſumi ad domumſuꝑiorē ⁊ celeſtē (elegi) dico (magis qͣꝫ habitare in taberpec.) i. in gloria ſeculi qͥ ꝑ tabernacula intelligit̉: qꝛ tabenacula nō habēt niſi magni hoīes: ⁊ qꝛ gloria ſeculi nō ſtbilis ſꝫ mobilis vt tabernaculū cito tranſit: vn̄ mali glorioſi huius ſeculi in fine dicturi ſunt illud Sap̄. v. Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia aut diuitiarū iactātia quid ꝯtulit nobis

tranſierūt oīa illa velut vmbra ⁊cͣ. ⁊ hͦ faciendū eſt.¶ Quia miſericordiam ⁊ veritatem diligitdeus: gratiam ⁊ gloriam dabit dn̄s.¶ Micd̓ia ⁊ veritatē diligit deus) .i. miſereri in pn̄ti ⁊ ꝓmiſſa reddere in futuro: ſꝫ miſeret̉ tm̄ miſeros ſi reputatibus ⁊ abijciētibus ſe vn̄ diabolo nunqͣꝫ miſerebit̉: qꝛ ſuꝑbus eſt nec ſe poōt abijcere vel humiliare. Itē gloria eternaͣ ꝓmiſſa eſt humilibus ⁊ abijciētibus ſe: ⁊ ſuꝑbis ꝓmiſſa eſt eternā deiectio Lu. xviij. Qui ſe exaltat humialiabit̉⁊ qui ſe hu. ex. ⁊ iō bonus eſtimator (magis elegit abiectꝰeſſe in do. dei qͣꝫ hab̓. in taber. pec.) Un̄ de moyſe dr̄ Heb̓.xj. Fide moyſes grandis factus: negauit ſe eſſe filiuꝫ filiepharaonis: magis eligēs affligi cuꝫ ppl̓o dei qͣꝫ tꝑalis pctīhr̄e iocunditatē maiores diuitias eſtimans theſauro egyptiorū improperiū xp̄i: aſpiciebat em̄ in remunerationemquā de miſcd̓ia dabit dn̄s humilibus ⁊ de veritate ꝓmiſſireddet: qꝛ (miſcd̓iam ⁊ veritatē diligit deus) vn̄ de illa remuneratōe ſubdit (gratiā ⁊ gloriā dabit dn̄s). q. di. dabitgloriā quā ꝓmiſit: hͦ ip̄m erit gr̄a. Un̄ Eccl̓i. xj. Datio deiꝑmanet iuſtis: ⁊ ꝓfectus illius ſucceſſus habebūt ineternū: vel ſic (gratiā) in pn̄ti (⁊ gloriā) in futuro (gratiā) demiſcd̓ia quā diligit (gloriā) de veritate: qꝛ ꝓmiſit. Specialiter ⁊ magis ꝓprie pōt dicere hic verus religioſus (elegi Qd̓abiectus eſſe in domo dei) domus dei eſt religio: de qua in eſt dopsͣ. In domo dei ambu. cum ꝯſenſu: ⁊ alibi. Qui habitare dei: ⁊facis vnius moris in domo: ibi abiectus eſſe elegit qui ſe veriex toto abijcit ⁊ ſubijcit alterius voluntati: abiecti etiā ſūt oſi inreligioſi .i. a ſecularibus deſpecti Hiere. xxxiij. Due cognationes quas elegerat dn̄s abiecte ſunt ⁊ ppl̓m meū deſpexerunt eo ꝙ nō eſſet vltra gens coram eis: due cognatōesſūt due religiones q̄ cognate ſāt: qꝛ de eodē ſtipite .i. de xp̄ipauꝑtate ꝓcedunt cognatōes ſunt: qꝛ ꝑ dei gratiā in multo filioruꝫ numero multiplicate ſunt: has elegit dn̄s poſtapl̓os vt portent nomen ſuū coram gentibus ⁊ regibus:⁊ filijs iſrl̓ .i. corā ppl̓is ⁊ principibus ⁊ clericis Ioh̓. xv.Ego elegi vos ⁊ poſui vos vt eatis ⁊ fructum afferatis ⁊fructus vr̄ maneat: hoc apl̓is dictum eſt ⁊ intelligit̉ dictūeſſe eorum imitatoribus quos elegit dn̄s de ſeculo ⁊ poſuit in religione nō vt ſedeāt in clauſtro qd̓ aliorū religioſorum eſt: ſꝫ vt eant pedibus ſuis: nō portent̉ in equis ſꝫ fructum afferāt animarū qui manet ineternū nō fructū queſtuarium qui trāſitorius eſt: ⁊ licet electe ſint a dn̄o: tū abiecte ⁊ deſpecte ſunt a mundo: ita ꝙ non reputant̉ qͣſi homines: ſꝫ hanc abiectionem eligunt boni magis qͣꝫ (habitare in tabernaculis peccatorum) .i. in mobilibus mundiNum̄. xvj. Recedite in tabernaculis hoīm imꝑiorū: ⁊ nolite tangere que ad eos ꝑtinent ne inuoluamini in peccatis eorum. j. Regum .xv. Abite recedite atqꝫ diſcēdite abamalech ne forte inuoluam te cum eo Eccl̓i. xiij. Qui cōmunicauerit ſuꝑbo induet ſuꝑbiam: ⁊ hoc faciendum eſt(qꝛ miſericordiam ⁊ veritatem) .i. veram miſericordiam⁊ veritatem miſericordem (diligit deus) multi ſunt in ſeculo qui dicunt: ſi eſſem in religione nō poſſem facere opera miſericordie que facio in ſeculo. vnde melius eſt mihieſſe in ſeculo: ſed ipſi in peccato ſunt non ſunt vere miſericordes: quia ipſi ſibi crudeles ſunt. Et vt dicit Eccleſiaſticus. xiij. Qui ſibi nequā eſt cui alij bonꝰ erit: ideo vera miſericordia incipit in homine a ſeip̄o id eſt primo debet miſereri ſibi Eccleſiaſtici. xxx. Miſerere anime tue placensdeo: ⁊ qui vult facere opera miſericordie: debet ſeipſumprimo dare deo qui ſeipſum dedit pro ipſo. Sic faciuntreligioſi qui non tm̄ ſua dant ⁊ relinquunt: ſed compatiētes chriſto ⁊ ſibijpſis ſeipſos offerunt deo. ⁊ hec eſt miſe.ricordia vera ⁊ veritas miſericors quam diligit dn̄s: ipſietiam licet nō poſtea multas elemoſynas corporales erogent: ſpūales tamen erogare non ceſſant orando ⁊ predi.cando: ⁊ confeſſiones audiendo: ⁊ hoc multo magis diligit deus qͣꝫ corporales elemoſynas Prouerb̓. xiiij. Miſeſericordia ⁊ veritas p̄parāt bona. Item Prouer. xv. Pemiſcd̓iam ⁊ fidem purgant̉ peccata. Item Prouer. xvj.Miſcd̓ia ⁊ veritate redimit̉ iniqͥtas: ⁊ in timore dei rece

Qd̓ religioeſt domusdei: ⁊ qͥ ſūveri relisoſi in er