Pſalmus
tis facere ille homicida fuit ab initio (cū habitātibꝰ tyrū)lia id eſt cū inuidis. tyrus em̄ interp̄tat̉ anguſtia vel tribulatio ⁊ ſignificat inuidiaꝫ q̄ anguſtat ⁊ anguſtiat ⁊ tribulatcor inuidi: vn̄ bene poeta Oratius. Inuidus alterius macreſcit rebus opimis. ⁊ idē Inuidia ſiculi nō inuenere tyranni: maius tormentū. inuidia quidē eſt amaritudo maxima. Ezech̓ xxviij. Que eſt vt tyrus que obmutuit in medio maris: ⁊ in eodē vētus auſtri cōtriuit te .i. proſperitasalterius: iſti ergo ſunt de exercitu dyaboli ⁊ erūt in diebusantichriſti ⁊ hec inter multa alia poſſunt inueniri. ij. Thimo. iij. Hoc aūt ſcito ꝙ in nouiſſimis diebꝰ inſtabunt tꝑaꝑiculoſa ⁊ erūt homīes ſeip̄os amātes. cupidi. elati. ſuꝑbi blaſfemi parētibus: inobediētes: ingrati ſceleſti. ſine affectione ſine pace ⁊cͣ. Iſte autem exercitus nihil operaturſine principe ſuo: vnde addit.¶ Etenim aſſur venit cum illis: facti ſunt inadiutorium filijs loth.¶ Fac illis ſicut madian ⁊ ſyſare: ſicut iabin in torrente cyſon.¶ Etenī aſſur) .i. dyabolus (venit cū illis) aſſur em̄ ad litterā vocat̉ nabuch̓. rex aſſyriorū qͥ populū dei captiuauitet interp̄tat̉ depͥmens vel elatus qd̓ bene cōpetit dyaboloip̄e aūt dyabolus nō ſolus oꝑatus eſt: ſꝫ ipſi ꝓ ꝓpoſſe ſuoadiuuerūt in malū vn̄ ſequit̉ (facti ſunt in adiutoriū filijsloth) .i. demonibꝰ (loth) em̄ interp̄tat̉ declinans ⁊ ipſi declinauerūt a deo cū pͥncipe tenebrarū. ⁊ hͦ ſꝑ intēdūt vt hominē faciāt a via veritatis declinare. his ergo facti ſunt inadiutoriū illi mali qͦs prenūciauimꝰ. qꝛ ſicut boni ſunt coadiutores dei. ita mali ſunt coadiutores dyaboli: nā ſicutdeus nō vult hoīem cogere ad bonū niſi ille ad illud ſe applicet ꝑ arbitrij libertatē: ita dyabolus nō pōt hoīeꝫ cogere ad malum niſi hō ad hoc applicet voluntatē: qꝛ vt dicitAug. Om̄e peccatū eſt adeo voluntariū ꝙ ſi nō eſt voluntariū nō eſt peccatū: ꝓpter hoc dicit Hiero. Debilis eſt hoſtis qͥ nō pōt vincere niſi volentē (fac illis). Scd̓a ꝑs vbiagit de vindicta iniquoꝝ de quorū culpa egit in pͥma. ⁊ eſtẜm Auguſtinū p̄dictio ẜm Caſſiod̓. optatio. qͥ ſicut ait optat vindicari correctiōis affectu nō maledictōis inſtinctuad lr̄am ergo vult dicere (fac illis ſicut madian ⁊ ſyſare)id eſt ita eueniat iſtis malis .ſ. cōplicibus antixp̄i ſicut euenit madian ⁊ ſyſare quos filij iſrael deuicerūt ⁊ afflixerūt.De madian habet̉ Iud̓. vij. ꝙ gedeon de nocte vicit madianitas. De ſyſara habet̉ Iudi. iiij. ꝙ iael vxor aber tynei interfecit eū cū clauo tab̓naculi quē defixit in cerebruꝫeius ꝑ tympora (ſicut iabyn) .i. exercitꝰ illius regis iabyrcui ſeruiebat ſyſara pͥnceps exercitꝰ illius (in torrentē cyſon) ad lr̄am enī iuxta illū torrentem cōgreſſi ſunt ⁊ victiſunt qui erant cū ſyſara.¶ Diſperierunt in endor: facti ſunt vt ſtercus terre.¶ Diſperierūt in endor) endor fons eſt vnde credit̉ dictaendor ciuitas. cuius habitatores cū villis ſuis fuerunt hreditas manaſſe ibi multi eorū (diſperierūt) ⁊ cōputreſcētes facti ſunt (vt ſtercus terre) hͨ de minoribus dicta ſuntde maioribus autem ſubdit.¶ Pone principes eorum ſicut oreb ⁊ zeb:et zebee ⁊ ſalmana.¶ Po. pͥnci. e.) .ſ. antixp̄ianoꝝ (ſicut oreb ⁊ zebee ⁊ ſalmana) iſti quattuor fuerūt pͥncipes madianitarū quos vtdictū eſt deuicit gedeon: ⁊ cū iſti fugerēt occurrētes eis filij effraym interfecerunt (oreb ⁊ zeb) ⁊ eorū capita attulerūt gedeoni vt dr̄ Iudi. vij. Ipſe ꝟo gedeon ꝑſequensbee ⁊ ſalmana cōprehendit eos ⁊ interfecit eos Iud. viiſicut ergo iſti victi ⁊ occiſi ſunt ita (pone domine).¶ Omnes principes eorum qui dixerunt:hęreditate poſſideamus ſanctuarium dei.¶ O. p. e.) antixp̄ianoꝝ qͥ (dixerunt hereditate poſſideamus) .i. ſb̓ijciamus nob̓ (ſctūariū dei) .i. eccl̓iam ita .ſ. (pone eos) vt vincant̉ in pn̄ti fide ⁊ patiā ſctōꝝ: ⁊ tandem in
futuro crucient̉ ⁊ moriant̉ in gehenna: hͦ eſt qd̓ ſubiūgit̉.¶ Deus meus pone illos vt rotam et ſicutſtipulam ante faciem venti.¶ Ut ro.) vt .ſ. in eo qd̓ cogitant oppͥmere ⁊ ꝑuertere ſanctos a fide nō ſint ſtabiles. ſed licꝫ ad horā eos conculcēttamē voluant̉ ⁊ tranſeant (et) in fine (p̄one eos ſicut ſtipulam ante faciem venti) vt .ſ. nō poſſint reſiſtere tue vindicte: ſicut ſtipula non pōt reſiſtere vento ⁊ ita erit.¶ Sicut ignis qui comburit ſiluam: ⁊ ſicutflamma comburens montes.¶ Ita perſequeris illos in tempeſtate tua:et in ira tua turbabis eos.¶ In tem. t.) .i. in die iudicij qn̄ ipſos ſilueſtres ⁊ ſterileseleuatos ſuꝑbia. incēdio trades eterno (⁊ in ira tua turbabis eos) qͥ pͥus turbauerūt ſeruos tuos. Moraliter de oībus pctōribꝰ dicit (fac illis ſicut madian ⁊ ſy.) .i. ſicut exigūt peccata q̄ ꝑ iſtos ſignificant̉ madian interp̄tat̉ declinās iudiciū ⁊ ſignat pctōres qͥ declināt pn̄s iudiciū cōfeſſionis qꝛ nolūt cōfiteri pctā nec ſeip̄os iudicare declināt autē ⁊ futurū iudiciū qꝛ illud p̄cogitare nō volūt aut timerede pͥmo dr̄ in psͣ. dn̄s amat iudiciū: ⁊ alibi feci iudiciū ⁊ iuſticiā. De ſcd̓o Iob. xix. Scitote eſſe iudiciū Eccl̓es. in fi.Cūcta q̄ fiūt adducet dn̄s in iudiciū ꝓ om̄i errato ſiue bonū ſiue malū ſit. qͥ enī mō declinant iſta duo iudicia. tuncnō poterūt eā declinare qꝛ ⁊ tūc iudicabūt ſeip̄os accuſarte conſcīa ⁊ dn̄s iudicabit eos horribili ſnīa: ſi autē mō nōdeclinet hō iſta iudicia tūc poterit ea declinare. ꝓpter hͦ dicit apl̓us. j. Corin. xj. Si noſmetipſos dijudicaremꝰ. nonvtiqꝫ iudicaremur ⁊ illud diſtrictū iudiciū nō declinabatbtūs Hieronymꝰ qͥ dicebat. ſiue comedā ſiue bibam ſiuealiud qͥd faciā ſꝑ videt̉ auribꝰ meis inſonare vox illa: ſurgite mortui venite ad iudiciū. ꝑ madian gͦ bn̄ intelligunt̉qͥ ſine timore dei ſunt: ꝑ ſyſaram qͥ interp̄tat̉ excluſio gaudij illi qͥ ſine ſpe celeſtis gaudij ſunt ⁊ vtrūqꝫ eſt in diuitibus huiꝰ ſeculi: qꝛ nō eſt timor dei an̄ oculos eoꝝ ⁊ qꝛ hichabēt cōſolationē ſuā. nihil eis cure eſt de gaudio eterno:vn̄ Lu. vj. Ue vobis diuitibꝰ qͥ habetꝭ hic cōſolationē veſtrā. Itē ꝑ madian qͥ nō tm̄ interp̄tat̉ declinās iudiciuꝫ ſꝫ⁊ cōtradictio vel iniqͥtas bn̄ intelligi pn̄t aduocati qͥ pleni ꝯͣdictione ⁊ iniqͥtate declināt iudiciū ꝓlongādo lites ⁊ſi qn̄qꝫ nō poſſunt oīno declinare iudiciū: tn̄ ꝑuertūt illudallegatōnibus ⁊ cauillationibꝰ ſuis. Abacͣ. j. Lacerata eſtlex ⁊ non ꝑuenit vſqꝫ ad finē iudiciū. qꝛ impius p̄ualet aduerſus iſtu. ꝓpterea egrediet̉ iudiciū ꝑuerſum: ꝑ ſyſarā qinterp̄tat̉ tollēs recedentē intelligunt̉ ipſi mali iudices qͥiuſtos recedētes a malo tollūt ⁊ p̄dant̉: ẜm qd̓ de ip̄is dicit dn̄s Eſa. lix. Facta eſt veritas in obliuionē: ⁊ qͥ receſſita malo p̄de patuit ⁊ vidit dn̄s ⁊ malū apꝑuit ī oculis eiꝰ:qꝛ nō eſt iudiciū: hij acquieſcūt iniquoꝝ aduocatoꝝ conſilio: ſicut pylatus cui exclamans turba iudeoꝝ dixit: tollehūc .ſ. xp̄m ⁊ dimitte nobis barrabā: eſt gͦ ſenſus (fac illisſicut ma. et ſy.) .i. ſicut meruerūt dāna eos (et ſic̄ iabyn intor. cyſon) iabyn interp̄tat̉ ſapiēs ſiue ſapiētia (cyſon) interp̄tat̉ letificās eos. ꝑ iabyn gͦ intelligunt̉ ſapientes huius mūdi qͥ ſtulti ſunt apud deū. qͥ cōgregant̉ in torrēte cyſon. torrens cyſon eſt abundātia tꝑalium q̄ ad modū torrētis in pn̄ti qͣſi in hyeme abundāt: ſꝫ in futuro qͣſi in eſtate qn̄ neceſſariū eſſet aliqͥd hr̄e penitꝰ ſiccabunt̉ ⁊ deficiētſicut pꝫ in illo diuite epulone q̄ multū abundabat aqͥs diuitiaꝝ ⁊ voluptatū in hyeme pn̄tis vite: ſꝫ poſt morteꝫ itaexiccata ſunt ei oīa ꝙ ardēs in inferno guttā aq̄ hr̄e nō potuit Lu. xvj. Tamē ſtulti .i. ſapiētes huiꝰ mūdi multū gaudēt in hoc torrēte: vn̄ bene vocatur (torrēs cyſon) .i. letificās eos: ſꝫ gaudiū eoꝝ vertetur in triſticiā Lu. v. Ue vob̓diuitibꝰ qͥ habetis h̓ cōſolationē veſtrā: ve vobis qͥ ridetꝭnūc qꝛ lugebitis ⁊ flebitis (ſac ergo) eis dn̄e (ſicut iabynin tor. cy) .i. ſicut debes facere ſapiētibus huiꝰ mūdi quoꝝꝑdes ſapiētiam ⁊ ſic debes facere eis qui in his trāſitorijsrebus letant̉ (diſperierūt in endor) endor interp̄tat̉ fonsgeneratiōis ⁊ ſignificat luxuriā in qͣ ꝑeunt maxīe diuites
Dep̄catioſuꝑ inimcos chriſtiānorum.
De īuidi.
Uerſus.
Moralit̓.ꝙ iudicantes ſeip̄osin pn̄ti ⁊ iudiciū extremū timentes in futuro nō iudicabuntur.
De malisiudicibus.