Pſalmus
¶ Per iudicij executionem Eſaie. iij. Stat ad iudicanduꝫca dominus et ſtat ⁊cͣ.it̉ ¶ Per auxilij preſtationem Actuū. vij. Ecce video ceaꝑ⁊ ieſum ſtantem.¶ Per nature incorruptionē. Ioh̓. vlti. Stetit ieſus in littore. Scd̓o on̄dit eius liberalitatē cū dicit (in medio aūqͣſi omnibꝰ ſe cōiter exhibēs nōͣ accipiēdo ꝑſonā Luc. vlStetit ieſus in medio diſcipuloꝝ ⁊ ait pax vobis. Tercioon̄dit eius officiū qd̓ ē iudicare: vt nō tm̄ liberalis ſꝫ et iuſtus eſſe innoteſcat. vn̄ dicit (deos dijudicat) ⁊ eſt ſenſusip̄e ſine om̄i acceptiōe ꝑſonaꝝ iudicat nō tm̄ pauperes⁊viles ſꝫ ⁊ (deos) .i. potētes ⁊ iudices minoꝝ ⁊ intelligēdiē de iudicio diſcretionis quo ꝑ occultā ſuā iuſticiā qͦſdafacit vaſa in honorē quoſdā autē vaſa in cōtumeliā deip̄e dicit Ioh̓. ix. Ego in iudiciū veni in mundū vt qͥ nonvident videāt ⁊ qͥ vidēt ceci fiant: ſꝫ qꝛ iſta diſcretio bonrū a malis facta fuit ꝑ xp̄i p̄dicatione agit de eius p̄dicat.on q̄ ꝯſiſtit in tribꝰ in arguitione cōminatione. ꝓmiſſione Apo. iiij. De throno ꝓcedebāt voces choruſcatiōesꝰtonitrua hͨ ſt̓ illa tria q̄ ꝓcedūt d̓ throno iudicij diſcretōisſicut gͦ bonus p̄dicator xp̄s pͦ arguit pctā maioꝝ. Deindpeccata minoꝝ in maioribus dicit.¶ Uſqꝫ quo iudicatis iniquitatem ⁊ faciespecatorum ſumitis.¶ Uſqꝫ qͦ iu. iniqͥ.). q. d. ſꝑ iudicaſtis inique ꝯͣ dicētes legquā vobis dedera. ꝓph̓as ꝯtumelijs afficiētes qͦs vob̓ mſerā ſꝫ vſqꝫ qͦ contēdetis iniquitatē iudicij veſtri qͥ mō iniquū iudiciū facitis ſuꝑ me viſitatorē veſtrū quē crucifigre diſponitis: minoribꝰ aūt dicit (⁊ facies eorū ſumitis)vos minores quare (ſumitis faciēs pctōꝝ) .i. maioruꝫ veſtroꝝ eis .ſ. ꝯſentiētes in morte mea barrabā poſtulātesme crucifigendū clamātes: de his hr̄ Mathei xxvij. Ubdicit̉ ꝙ pͥncipes ſacerdotū ⁊ ſeniores ꝑſuaſerūt popl̓o vpeterēt barrabā ieſum ꝟo perderēt ⁊ p̄ſes ait illis quē vutis de duobus vobis dimitti: at illi dixerunt barrabam. d̓cit eis pilatus. quid igit̉ faciā de ieſu qui dicitur xp̄us: dicunt ei omnes crucifigatur ⁊cͣ.¶ Iudicate egeno ⁊ pupillo humilē ⁊ pauperem iuſtificate.¶ Iudicate) Secūda ꝑs cuiꝰ ꝯtinentia p̄dicta ē et moneeos qͦs pͥus arguit. Primo maiores. ſecūdo mīores Mioribus dicit (Iudicate) .i. iuſte iudicate iudiciū em̄ initſtū nō ē iudiciū recte loquēdo (egeno ⁊ pupillo) .ſ. ad honorē xp̄i qͥ ꝓpter nos eſuriuit ⁊ ſitiuit ⁊ egenus factus etcum eſſet diues: ꝓpter nos ſine patre voluit eſſe vt pupillus (humilē) qͥ dicit. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humiliscorde. Math. xj. vt pauper qͥ nō habet vbi caput reclinetMatthei. viij. Iuſtificate) .i. iuſtū credite ⁊ iuſtū p̄dicate nō vt iniuſtū condemnate ⁊ ſi iſti maiores firmauerūſermonem neqͣꝫ vt peruerterent iuſti iudicium vos mineres qui plures eſtis.¶ Eripite pauperem: ⁊ egenū de manu peccatoris liberate.¶ Eripite pauperē) xp̄m de manu maioꝝ. ⁊ ip̄m (egenude manu pctōris) .i. principis (liberate) ⁊ oſtendit ꝙ n̄qꝫ maiores neqꝫ minores ita fecerūt vt monuerat. de vtriqꝫ ſubiungens.¶ Neſcierunt neqꝫ intellexerūt: in tenebrisambulant: mouebuntur omnia fundamenta terre.¶ Ne. neqꝫ. inte.) .i. intus nō legerūt neqꝫ in corde neqꝫ inſcripturis. Io. v. Scrutamini ſcripturas qꝛ vos putatisin ipſis vitā eternā habere ⁊ ille ſunt q̄ teſtimoniū perhibent de me. ⁊ qꝛ neſcierūt neqꝫ intellexerunt (in tenehrisambulant) .i. oꝑa tenebraꝝ faciūt me ꝑſequēdo ⁊ barrabā dimittendo ſi em̄ cognouiſſent: nec deū glorie illi crucifixiſſent neqꝫ iſti dimiſſo xp̄o Barrabā elegiſſent. Primoergo oſtēdit eos fuiſſe ignorātes ⁊ de hoc arguit eos cumdcit (neſcierūt neqꝫ intellexer̄t) Tercio arguit eos d̓ malo oꝑe cū dicit (in tenebris ambulant) Quarto arguit de
duricia ⁊ obſtinatione cū ſubiūgit (mouebunt̉ omīa fun.terre) de xp̄o moriente in cruce terra mota ē ⁊ petre ſciſſeſunt. q. cōpatiētes creatori. Mat. xxvij. Sed duriores fuerūt iudei qͣꝫ terra ⁊ lapides. qꝛ nec in eū crediderunt necpacienti cōpaſſi ſunt. ſꝫ ⁊ in mortuū ſeuierūt faciētes in latere vulnerari. Ioh̓. xix. Et ponētes cuſtodes circa ſepucrū. Mat. .xxvij. Uel ſic allegorice (mouebunt̉ oīa fundamē. terre) .i. corda gentiliū mouebunt̉ ad penitentiā ⁊ fidem iudeis ꝑmanētibus in infidelitate ⁊ cecitate qꝛ vt dr̄Romanoꝝ. xj. Cecitas ex parte cōtigit in iſrael donec plenitudo gentium intraret.¶ Ego dixi dij eſtis ⁊ filii excelſi omnes.¶ Ego dixi) Tercia ꝑs in qͣ oſtendit a quāta dignitate ceciderūt quā habuiſſent ſi vellēt .ſ. ꝙ eſſent filij dei vn̄ dicit(ego) cuiꝰ dicere ē eſſe vl̓ facere (dixi) ꝙ vos oēs (dij eſtis⁊ filij excelſi oēs) .i. ſi vultis credere: dei bona habebitꝭ eteterne hereditatis participes eritis ⁊ heredes. Ioh̓. j. Dedit eis po. fi. dei. fi. ⁊cͣ. hec eſt dignitas quaꝫ habuiſſent ſivoluiſſent ſed oſtendit ꝙ non habuerunt eam.¶ Uos autem ſicut homines moriemini etſicut vnus de principibus cadetis.¶ Uos aūt) Ita dixi (ſicut homines moriemini). q. d. nōeritis ſicut dij viuētes in vita eterna ſed (ſicut hoīes) mortales ⁊ terreni (moriemini) in peccato infidelitatis Ioh̓.viij. In peccato veſtro moriemini (⁊ ſicut vnus de principibus) .i. demonibus (cadetis) ab illa dignitate ⁊ corruetis in inferno. demones dicunt̉ pͥncipes vnde Epheẜ. vj.Nō eſt nobis colluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē ſecaduerſus pͥncipes ⁊ poteſtates. ꝓpheta autem videns deicōminationem ex perſona ſua ſubdit.¶ Exurge deus iudica terram: quoniam tuhereditabis in omnibus gentibus.¶ Exur. d.) ad vindictā (⁊ iudica terrā) .i. iudeos terrenſapiētes. ⁊ loquit̉ de iudicio diſcretionis. vl̓ de iudicio cōdemnatiouis ⁊ hoc bene potes facere qꝛ licet iudei reprobent̉ ⁊ ꝯdemnent̉. multos habebis cultores de gentibushoc ē qd̓ addit (qm̄ tu hereditabis in oībus gētibus) psͣ.dabo tibi gentes here. t. hoc dicit pater ad filiū. Moralit̓Deus ſtetit in ſyna. deoꝝ) hoc bn̄ dicit̉ qꝛ vbi ē ꝯgregatio bonoꝝ qͥ celeſtia deſiderēt ⁊ ibi habitēt ibi deꝰ ſtat .i. ꝑſeuerāter manet vn̄ Mathei. xviij. Ubi duo vel tres congregati fuerint in noīe meo: ibi ſum in medio eoꝝ. Et notandū ꝙ in quibuſdā ſtat dn̄s ⁊ manet in quibuſdā auteꝫtrāſit in quibuſdā aūt nec etiā ingreditur. In viris firmisſtat. in fluctuantibꝰ aūt trāſit qͥ ad tp̄s credūt ⁊ in tꝑe tentationis recedūt: vt dr̄ Luc. viij. De firmis dicit Eccl̓i. xxiiij. In hereditate dn̄i morabor .i. in eis qͥ ſunt firmi. Demobilibꝰ aūt ⁊ fluctuantibꝰ in eodē in fluctibꝰ maris ambulaui .i. in eis qͥ non ſunt ſtabiles: nō ſtēti ſed trāſini. Inillis aūt qͥ totos ſe exponūt ſecularibꝰ curis nō īgredit̉ dominus. vn̄ dicit Oſee. xj. Ego ſum deus ⁊ nō hō in mediotui ſanctus ⁊ nō ingredior ciuitatē ſꝫ vt dij. .i. ſpūales ⁊ cęleſtes hoīes de ſe nō p̄ſumāt: bn̄ addit (in medio autē deos dijudicat) .i. iudicabit etiā ſanctos (in medio) .i. in bonis psͣ. ego iuſticias iudicabo. Itē (deos dijudicat) .i. faciteos ſeipſos dijiudicare. Nō aūt tm̄ in malis oꝑbus vl̓ cogitationibus vel locutionibus ſꝫ bonis hoc ē in medio. viitus eī ī medietate cōſiſtit ⁊ hoc facit dn̄s vt ibi ſtet ẜm qd̓p̄cedit (deus ſtetit ⁊c̄.) Nā dicit psͣ. iuſticia ⁊ iudiciuꝫ p̄paratio ſe. tue. q. d. ad hoc qd̓ dn̄s ſedeat in corde hoīs: optꝫꝙ ſit iuſtus ⁊ hoc notat̉ cū dicit (ſtetit in ſyna. deoꝝ) Itēoꝑtet ꝙ ip̄am iuſticiā iudicet ⁊ diſcutiat ne negligēter ⁊ inaniter fiat. ⁊ hoc notat̉ cum dicit (in medio autē deos diiudicat) ſic dijudicabat ſe Iob. dicens capit̉. ix. Uerebatoīa oꝑa mea ſciens ꝙ non parceres deliquenti. Gloẜ. bona quidem erant ſed hec quoqꝫ timenda his qui vere volunt deo placere. quia duo in bonis timēda ſunt. deſidia⁊ fraus: deſidiam facit minor amor dei fraudem: facit proprius amor ſui. Sed ſunt multi qui nō omittunt iudiciūtm̄ bonorum ſed et malorum opeꝝ ſuorum vnde ad eosſe conuertit dicens (vſqꝫ quo) o vos peccatores (iudicatꝭ
Dicit̉ dn̄ſ fre qͣdruplicit̓
Moralit̓ adeꝰ ſtat ī medio bonoꝝ ⁊qͣlit̓ in qͥbudā ſtat ⁊ manet ī qͥbuſdtrāſit ī qͥbuſdā nō ingreditur.
Allegorice.