CC
vicia cū ab homine recedere cogunt̉ ſicut dicit Iero. ſuꝑMar. j. vbi dicit ſpūs īmundus veniſti ꝑdere nos. Et nōta ꝙ dicit (ſuꝑ) nō ſub dn̄s em̄ ponit manū ſuꝑ reprobosad ꝯterendū eos. ſꝫ ponit eam ſub electis ad ſubleuandūpsͣ. cū ceciderit nō collidet̉ qꝛ dn̄s ſuppo. ma. ſuā ⁊ ip̄i ꝟonō meruerunt vt inimicos eoꝝ humiliaret dn̄s ſꝫ ip̄i factiſunt inimici eius. vn̄ poſt verba domini ſubiungit ꝓph̓a¶ Inimici domini meniti ſunt ei ⁊ erit tempus eorum in ſecula.¶ Ini. dn̄i) .i. ip̄i facti inimici dn̄i diligēdo mundū ⁊ ea q̄mūdo ſunt qꝛ vt dicit Iaco. iiij. Amicicia huiꝰ mundi inmica ē deo qͥcunqꝫ ergo voluerit amicus eē huiꝰ ſeculi inmicus dei conſtituit̉ (mentiti funt ei) .i. recedēdo a ꝓmiſſo baptiſmali. Act̉. v. Cur tentauit ſathanas cor tu. mentiri te ſpiritui ſancto. Mentit̉ dn̄o qͥ ei ꝓmiſſa nō ſoluit ⁊ex hoc fit inimicus .i. non amatus a dn̄o vn̄ Eccl̓es. v. Eqͥd vouiſti ne moreris reddere diſplicet em̄ deo infideli⁊ ſtulta ꝓmiſſio. Itē mentit̉ dn̄o qͥ ꝯtradicit ⁊ reſiſtit veritati. ij. Timo. iiij. hij reſiſtūt veritati hoīes corrupti mente ⁊cͣ. ⁊ hij ſunt (inimici dn̄i) .i. aduerſarij eius ⁊ mīſtri antixp̄i ſꝫ qꝛ vt dicit̉ Prouerbi. xix. Teſtis falſus nō erit impunitus ⁊ qͥ mendacia loquit̉ nō effugiet ideo poſt mēdiciū ſequit̉ d̓ pena cū ſubiūgit (⁊ erit tempꝰ eoꝝ in ſeculfutura .i. corruptio eoꝝ ⁊ penarū variatio erit eterna. viciſitudo em̄ ⁊ penaꝝ variatio erit in inferno Iob. xxiiij. Adnimiū calore trāſeat ab aqͥs niuiū ⁊ vſqꝫ ad inferos peccatum illius (et) tamen lꝫ mali ſint.¶ Et cibauit illos ex adipe frumenti: et depetra melle ſaturauit eos.¶ Ci. e. ex. a. f.) Hoc de iudeis ad lr̄am pōt legi. vl̓ potes d̓eiſdē legi de manna. vel allegorice de xp̄o qͥ ſe vocat̉ granū frumēti. Ioh̓. xij. psͣ. qͥ poſuit fi. t. pacē ⁊ adi. fru. ſaci. ta(⁊ de petra melle ſaturauit eos) hoc ad lr̄am nō legit̉ niſi mel vocemus aquā quā eduxit dn̄s d̓ petra. ſicut ſuprahabuimꝰ quā ſatis poſſumꝰ vocare mel qꝛ ꝓpter nimiamſitim quā habebūt. dulcis fuit eis. Moraliter. aūt de clericis pōt legi qͥ licet mentiant̉ dn̄o tamen cibat eos (ex adpe frumenti) .i. miſtico ſenſu ſacre ſcripture nō furfure .i.lr̄a que cibus ē porcoꝝ .i. iudeoꝝ ſꝫ adeps ē dn̄i ⁊ ſuorum.Leui. iij. Om̄is adep̄s dn̄i erit Zach̓. ix. Quid ē bonū eiꝰ⁊ quid pulcrū eius niſi frumēti electoꝝ ⁊ vinū germināsvirgines (⁊ de petra) xp̄o (melle) .i. dulci ⁊ ſuaui expoſition (ſaturauit eos) quia talia frequēter audiunt clerici ⁊tamen (mentiti ſunt dn̄o) vel ad lr̄am cibat eos dn̄s (exadipe frumēti) qꝛ ip̄i habēt pinguiores poſſeſſiōes qͣꝫ alijvn̄ dn̄s dixit aaron ⁊ filijs eius. oēm medullaꝫ olei ⁊ vinac frumenti qͥcquid offerunt filij iſrael pͥmiciaꝝ dn̄o deditibi (⁊ de petra) .i. de duricia laboris laycorum (ſaturauieos melle) .i. delicijs. vn̄ vere pōt eis dici illud. Ioh̓. iiijalij laborauerūt ⁊ vos in labores eoꝝ ītroiſtis. Notandūtes aūt ꝙ ſunt plures ꝓprietates bone mellis ſignificātes ſciēſci tiā diuinā. ⁊ multe male ſignificātes ſcientiā ſecularem etīe de vtroqꝫ habent̉ duo verſus. In bono ſenſu verſus.es. ¶ Diſpergit condit mundat ſeruat cibat eſt ros.us. ¶ Dulce forans flauum. flos fanus. ardor apes.Mel em̄ eſt diuina ſapientia (Diſꝑgit) apoſtemata ſuꝑbie ⁊ diuidit malas humorū collectiones. Mathe. x. Nōveni pacem mittere ſꝫ gladiū (condit) medicinā .i. penitētiam. Prouerbi. xxvij. Anima eſuriens etiā amarum produlci ſumet ſupple ꝓ dulci admixto (mundat) Ioh̓. xv⁊ vos mūdi eſtis ꝓpter ſermonē quē locutus ſum vobis.(ſeruat) .ſ. medicinā Prouerb. ij. Conſiliū cuſtodiet te etprudentia ſeruabit te (cibat) Deūt̓. viij. Nō in ſolo paneviuet hō ⁊cͣ. Itē (ē ros) Exo. xvj. Mane ros iacuit ꝑ circuitū caſtroꝝ. Eſaie. xxvj. Ros lucis ros tuus (dulce) psͣ.Ꝙdulcia fau. me. e. t. ſuꝑ mel ori me. (forās) .i. penetrā:Heb̓. iiij. Uiuus ē ẜmo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior omnigladio ancipiti (flauū) .i. roſcidūcoloris balſam i vl̓ auriProuerb̓. xxv. Mala aurea in lectis argenteis. qui loquitur verbū in tꝑe ſuo (flos) miniſtrat mel .ſ. ille flos. qͥ dicitCan̄. ij. Ego flos campi ⁊ liliū cōualliū. Itē (fauus) eſt re
ceptaculū mellis. Eccl̓i. xxiiij. Hereditas mea mea ſupermel ⁊ fauū .i. cōtemplatio ē certa ſubtilis. q̄ diuinā ſapientiā receptat vn̄ dicit Greg. vt in ꝯtemplatione hauriāt qd̓alijs ꝑ p̄dicationē effundat. Itē (ardor) .i. calor complexionis ⁊ tꝑis ē in melle. ſic in diuina ſciētia Iere. xxiij. Nonne verba ſūt quaſi ignis. Itē (apes) colligūt ⁊ cōportantmel ſic ſcolares pauꝑes ſcīam. Nā diuites nō ſunt ita ſtudioſi Eccl̓i. xj. breuis in volatilibꝰ apis ⁊ iniciū dulcorꝭ hꝫPropͥetates aūt mell̓ ī malo ſenſu ſcīe ſecl̓ari ꝯueniētes. īſe¶ Inflat ſalſeſcit pueris nocet igne nigreſcit.¶ Uentriforum ſpumans muſiuocum ſtimulans.ri¶ Inflat) ſic ſapiētia ſecularis. j. Coꝝ viij. Scientia inflat ue(ſalſeſcit) ꝑ longā decoctionē ⁊ ſciētia ſecularꝭ: tandē vertit̉ ī a maritudinē. Prouer. v. Fauus diſtillās labia meretricis ⁊ nitidius oleo guttur eius nouiſſima eius amara ⁊lingua eiꝰ ⁊cͣ. in eodē ne gemas ī nouiſſimo qn̄ ꝯſumpſencarnes tuas ⁊ dicas cur deteſtatꝰ ſuꝫ diſciplinā (puerꝭ nocet) etiā dū adhuc ſūt in vtero ⁊ ip̄is pregnātibꝰ negat̉ ettn̄ appetit̉. Oēs .n. pueri nec volūt leges ſcire ⁊ ſecularesſciētias oēs appetūt Prouerbioꝝ. j. Uſqꝫ qͦꝑuuli diligitisinfantiā ⁊ ſtulti ea q̄ ſibi ſunt noxia cupient Igne nigreſcit) .ſ. igne cupiditatꝭ degenerat in iniuriā qd̓ dr̄ vis psͣ.ſuꝑcecidit ignis ⁊ nō viderūt ſolē. Eſai. xiij. facies combuſte vultus eoꝝ. Ite (ē ventrifoꝝ) .i. penetrās ventrē quiaexit ꝑ vmbilicū eius qͥ nimis comedūt maxīe puerꝭ .i. ſtultis Prouer. iij. Ne ſis ſapiēs apd̓ temetip̄m ⁊ poſt paucaſanitas qͥppe in vmbilico tuo erit. Iob. xxxij. Plenꝰ ſū ſermonibꝰ en vēter meꝰ. q. muſtū abſqꝫ ſpiraculo vmbilicuꝫleuāt ſtercora ⁊ viſcera ītrocluſa ⁊ dr̄ ſedes libidinis ī mulieribꝰ ⁊ ſignificat carnis elationē ꝑ quā ſcīa ſecularꝭ exit.i. manifeſtat̉ (ſpumās) multū ī ꝟba grādia ⁊ vana Marci. ix. Spumat ⁊ ſtridet dētibus ⁊ areſcit inde fluctus fierimaris deſpumātes ſuas ꝯfuſiones. Itē (ē muſciuocuꝫ).i. vocat muſcas ⁊ ꝯgregat .i. viles hoīes ⁊ mordaces ⁊ litigioſos ⁊ qͥ alienas mēſas ſequūt̉. Exo. viij. faciā mirabilē terram yeſſem in qͣ ppl̓s meꝰ ē vt nō ſint ibi muſce. ⁊ infra. Corrupta eſt terra ab hmōi muſcis id ē ab aduocatisMat. xij. Dicit̉ dyabolus beelzebub .i. deꝰ muſcarū. Itē(ſtimulās) ad venerē vl̓ quia acumen hꝫ cum dulcore exaculeis venenoſis Prouerb. v. fauus diſtillās labia meretricꝭ. ⁊. jͣ ligua eiꝰ acuta qͣſi dladiꝰbiceps. xj¶ Pſalmusd Aus ſtētit in ſynagoga deorū in medio autem deos diiudicat.¶ Deus ſtetit) titulus (Pſalmus aſaph) id eſt ſynagogeque hic redarguitur vt ſaltem nunc recognoſcat chriſtumquem crucifigens noluit cognoſcere. Continuatio in p̄cedenti ps. oſtendit iudeos ingratos eſſe multis dei beneficijs ſed quia non tm̄ illis corꝑalibus a communibus beneficijs: verum etiam illi mirabili et ſpeciali beneficio qd̓fuit de incarnatione filij dei ingrati fuerunt bene ſequituriſte psͣ. In quo de vtraqꝫ chriſti natura agitur Item duopſalmi preceſſerunt vnus de primo aduentu alius de paſionē. Iſte vero tercius eſt totus de iudicio et de duabusnaturis iudicis vt dicit Gloſa. lꝫ hoc ſit obſcurum. Intentio eſt monere infidelem ſynagogam vt xp̄m verum deuꝫ⁊ hominem credat eſſe. Modus tripartitus eſt psͣ. primochriſtum inducit aduerſarios arguentem. Secundo monet vt xp̄m qͣꝫuis eum egenum viderint: tamen deuꝫ eſſeintelligant que eſt intētio pſalmi ibi (iudicate) quod eosnon feciſſe in eadem parte ſupponit ibi (neſcierunt) Tercio oſtendt a quanta dignitate ceciderunt ibi (Ego dixi)Agens ergo de vtraqꝫ chriſti natura ait. (Deus) ec̄ce diuinitas (ſtetit) id eſt viſibilis apparuit ecce hūanitas Iohannis .j. Medius veſtrū ſtetit quem vos neſcitis (in ſynagoga deorum .i. in congregatione doctorū ſcribarum ⁊phariſeorū ⁊ iudicū de quibus Exodi. xxij. Si latet fur dominus domus applicabitur ad deos et iurabit. Dicit̉ dominus ſtare quadrupliciter.¶ Per carnis oſtenſionem Ioh̓. j. Medius veſtrum ſtetit quem vos neſcitis.
HPropͥetatesbone mell̓ ſcientie diuineconueniētesᵉUerſus.
Allegorice.de chriſto.
Psͣ. lxxxj.
Propͥetatesmell̓ in maloſenſu ſeculari ſcientie cōuenientes.Uerſus.