Pſalmus
Hiero. Qd̓ quiſqꝫ cupit ⁊ venerat̉ hoc illi deꝰ ē ſicut auita ⁊ libido ⁊ hmoi pagani deos habēt recētes .i. ydola actempꝰ facta xp̄s etiā ē hereticis recēs deus qͥ eū putēt patri nō eſſe equalē: ſꝫ veris xp̄ianis ⁊ bonis ouibꝰ q̄ vocemeius audiūt: ē deus antiquus vn̄ Dan̄. vij. Antiquus dierū ſedit nō ergo dꝫ eē in corde hoīs (deus recēs) ꝓpt̓ hocdicit (inte) .i. in corde tuo interius nec extra etiā in operevn̄ ſequit̉ (neqꝫ adorabis deū alienū) .i. peccatū ī oꝑe nōhabebis: ſic ergo ꝑ deū recentē ⁊ ꝑ deū alienū ſignat peccatū cordis ⁊ oꝑis: ꝑ hoc aūt qd̓ dicit (in te) intelligit̉ reſtringi ad peccatū cordis: ꝑ hoc qd̓ dicit (adorabis) qd̓ īactus corꝑis peccatū oꝑis vel poſſumꝰ diuerſificare deurecentē ⁊ deū alienū: vt vocemus deū recentē p̄latū nouū⁊ multi deſiderāt deos nouos .i. p̄latos ⁊ gaudent in illisqꝛ tota die volūt habere nouos p̄latos. Iere. ij. Si mutauit gens deos ſuos .i. layci reges ſuos: multotiēs aūt apd̓clericos ⁊ religioſos dagon deijcit̉ ⁊ beelzebub exaltaturqꝛ malus p̄latus deponit̉ ⁊ peior ſubſtituit̉. Prouerbio.xxj. Ne dederis ſubſtautiā t. ad delēdos reges .i. deponēdos p̄latos: deꝰ ꝟo alienꝰ ē id qd̓ ſupra deū diligit̉. j. Regvij. Auferte deos alienos de medio veſtri bāalim et aſtaroth ⁊ p̄parate corda veſtra dn̄o ⁊ ẜuite illi ſoli baalim .i.voracitatē ⁊ aſtaroth .i. ouile .ſ. curā paſtoralē quaꝫ multappetūt pluſqͣꝫ deū. Gene. xxxv. Abijcite deos alienos qͥmedio veſtri ſunt ⁊ poſt pauca dederūt ei omēs deos alienos ⁊ inaures ⁊ īfodit eū ſuꝑ therebintū ⁊ vere nō debeadorare deos alienos qui falſi dij ſunt: ſed me dicit dominus qui ſolus vere ſum deus: hoc eſt quod dicit.¶ Ego enim ſum dominus deus tuus quieduxi te de terra egypti. dilata os tuum etimplebo illud.¶ Ego ei) nō aliꝰ (ſū) habeo veꝝ eē. Exo. iij. Ego ſum quiſum (ego) dico (dn̄s deus tuus) dn̄s timēdus (oeus) honorādus (tuus) diligēdus: vel ſic (ego ſū dn̄s deus tuq. d. iō me ſolū debes adorare ego (ſū dn̄s) cui om̄e obſequiū debes (deꝰ) cui debes oēm religionē (tuꝰ) cui debeoēm amorē (qͥ eduxi te de terra egypti) .i. d̓ pctō. Eſa. xl.Ego ſū ego ſū qͥ deleo iniqͥtatates ꝓpter me: hoc eſt educre de egypto: ⁊ ſi llli q̄ feci tibi nō ſufficiunt tibi (dilata ostuū) .ſ. os cordis .i. affectū ⁊ deſideriū (⁊ īplebo illud) meip̄o. Aug. Animā dei capacē nihil minꝰ deo pōt implereOs m. aꝑui ⁊ attraxi ſpiritū qꝛ mā. tua deſiderabā. Iteꝫdilata os tuū ad p̄dicandū alijs (⁊ implebo illud) dandoverbū meū. psͣ. Dn̄s dabit verbū euāgelizantibꝰ vir. ml̓taexemplū de Paulo Ephe. v. Orate vt det̉ mihi ſermo inaꝑtione oris mei. Facta ꝯteſtatione ⁊ oſtēſis bonis q̄ ſequūt̉ ſi audiuiſſent deū dicit ꝙ nō audierunt: vnde dicit¶ Et non audiuit populus meus voceꝫ meam. et iſrael non intendit mihi.¶ Et nō audiuit) .i. nō exaudiuit (populꝰ meꝰ) meꝰ expone vt pͥus (vocē meā) Ioh̓. v. Venit hora ⁊ nūc ⁊cͣ. ꝑ hocarguit eos de inobediētia de qͣ dicit beatꝰ Bern̄. Magnūinobediētie viciū qͣ angelꝰ celū hō paradyſuꝫ Saul regnūSalomon ꝑdidit amorē diuinū: nec tm̄ de inobediētia ſꝫ⁊ d̓e ingratitudine arguit eos cū ſubiūgit (⁊ iſrl̓ nō intendit mihi) idem intelligitur per hoc quod dicit (populꝰ meus) et per hoc quod dicit (iſrael) ſcꝫ eſt populus xp̄ianusqͣꝫtū ad malos qͥ lꝫ mali ſint: tn̄ ſunt ppl̓s dn̄i qꝛ ab eo creati ⁊ eius p̄cioſo ſanguine empti: eccl̓ia eius ſacramentiscōicat ſunt etiā iſrl̓: qꝛ debēt deū videre ꝑ fidē: ſꝫ cōqueriꝙ iſrl̓ nō intēdit ſibi .i. bn̄ficijs ab eo collatis. ProuerbExtendi manꝰ meas ⁊ nō fuit qͥ aſpiceret vel ꝑ ppl̓m pn̄tintelligi layci ꝑ iſrl̓ viri lr̄ati: layci eī nō audiūt vocem dn̄iqꝛ nō ē qͥ eis p̄dicet ꝟbo ⁊ exēplo: clerici ꝟo audiūt vocemeiꝰ: dū theologiā audiūt: ſꝫ audiētes nō intendunt deo: qꝛibi nō querūt deū: ſꝫ purā ſcientiā nō maſticāt verba ſacreſcripture: ſꝫ glutiūt. Prouer. xxj. Scd̓m aliā lr̄am theſaurus deſiderabilis reqͥeſcit in ore ſapiētis ſtultus autē glutit illud: vel ſpecialiꝰ (⁊ nō audiuit) .i. nō exaudiuit (ppl̓smeus) peculiaris .ſ. clerici. Exo. vj. Ecce filij iſrl̓ nō me audiūt ⁊ quō audiet me pharao .i. laycus pͥnceps (⁊ iſrl̓ non
intēdit mihi) .i. religioſi qͥ in multis locis nō intēdit deo ſꝫlitibꝰ vl̓ gule vl̓ auaricie: hec ſunt tria mala ſtudia. Quoꝝpͥmū deſtruit fraternū amorē. Secūdū ꝯtinentiā. Terciūpauꝑtatē. de pͦ. j. Coꝝ. vj. Iā quidē delictū ē om̄ino in vobis eo ꝙ iudicia habetis int̓ vos de ſecūdo. Prouer. xxiij.Studēt calicibꝰ epotādis hoc nō deberet eē in religioẜ qͥdeberēt eſſe nazarei dn̄i. Nūe. vj. Et filij rechab. Ieremi.xxxv. De tercio Iere. vj. A minore vſqꝫ ad maiorē om̄esauaricie ſtudent ⁊ qd̓ hoc ſit verū (de iſrael) .i. de religioſis dicit Oſee. vij. In domo iſrael vidi horrendū ibi fornicationes effraim contaminatus eſt iſrael: poſt peccatū autem ſequitur pena peccati: vnde addit.¶ Et dimiſit eos ẜm deſideria cordis eorūibunt in ad inuentionibus ſuis.¶ Et dimiſi eos ⁊ ponit h̓ duplicē penā ſiue vltionē pctōrū. Prima ē ſubtractio correctiōis d̓ qͣ dicit (⁊ dimiſi eosᶠẜm deſideria cordis eorum) q. d. non flagellaui eos vt filios ſed vt ſeruos. Reprobos dimiſi eos libere ire poſt cōconcupiſcentias ſuas. Ezech̓. vj. Auferet̉ zelus meꝰ a te:nec iraſcar ampliꝰ. Oſee. iiij. Nō viſitabo ſuꝑ filias vr̄ascū fuerint fornicate ⁊ ſuꝑ ſponſas veſtras cū adulterauerint: hoc aūt ē magna ira dei: flagellare aūt delinquentesmiſcd̓ia ē: vn̄. ij. Macha. vj. Multo tꝑe nō ſinere pctōribus ex ſnīa agere: ſꝫ ſtatim vltiones adhibere magni bn̄fcij ē indiciū: ⁊ poſt de reprobis ſubiūgit in alijs nationibꝰdeus patiēter expectat vt eas cū iudicij dies venerit: ī plenitudine pctōꝝ puniat. Secūda pena ē accumulatio peccatoꝝ: ⁊ hoc ex pͥma ſequit̉: vn̄ ſubdit (ibūt ī adīuentionibus ſuis) .i. in peccatis nouis q̄ adinueniēt ꝓficient euntes de pctō in peccatū a qͦ malo ꝓfectu. reuocat dn̄s Eſa.j. Quieſcite agere ꝑuerſe diſcite bn̄facere. Tercia aūt penaͣ ſequet̉ poſt iſtas iniciū em̄ tm̄ maloꝝ ſunt hͨ ſꝫ in inferno erit pena ꝯſūmata q̄ h̓ etiā pōt intelligi cū dicit (ibūt)ire em̄ motū dicit ⁊ terminū querit finis aūt motus ⁊ vipctōꝝ ē infernus ꝓpter hoc bn̄ dicit (ibūt) in infernū: et h(in adinuentionibꝰ ſuis) qͣſi in quibuſdā vehi culis quibꝰportabunt̉ ad inferos Oſee. xij. Iuxta vias eius ⁊ iuxtaadinuentiōes eius reddet ei. Et on̄dit ꝙ pena iſta non obaliud infligit̉ ꝙͣ ob pctā eoꝝ: quia ſi ei obediſſent cuſtodiuiſſet eos ab om̄i malo: hoc eſt d̓ ſequit̉.¶ Si populus meus audiſſet me iſrael ſi invis meis ambulaſſet.¶ Si populus meus audiſſet me) credendo ⁊ obediendo⁊ dicit (populus meus) q. d. qͥ me melius audire debuiſſꝫ⁊ qꝛ nō ſufficit audire niſi ſubſequant̉ ⁊ oꝑa: qꝛ Romanoij. Nō auditores legis ſꝫ factores iuſtificabunt̉. id̓o addit(iſrl̓ ſi in vijs meis ambniaſſet) .i. in p̄ceptis meis q̄ ſuntvie: quas ambulaui: quas feci ꝑ qͣs venit̉ ad me. ps. Uiaꝫmandatoꝝ tuo. cucurri. Si inqͣꝫ ita feciſſent.¶ Pro nihilo forſitan inimicos eorum humiliaſſem. et ſuper tribulantes eos miſiſſem manum meam.¶ Pro nihilo forſi. ini. eoꝝ) qd̓ ſic legi dꝫ (hūiliaſſem inieoꝝ) .ſ. viſibiles hoīes ⁊ īuiſibiles demōes ⁊ vicia ī tm̄ ꝙeēt (ꝓ nihilo .i. ad nihilū redige̓t̉. psͣ. ad nihilū deductꝰ ēī ꝯſpectu eiꝰ malignꝰ ſꝫ qꝛ multi ſunt qͥ facto oſtendūt ſe d̓hoc dubitare: adiūgit (forſitā) ⁊ eſt hyronia. q. d. vere hocfeciſſem ⁊ ꝙ hoc totū verū ſit teſtat̉ Eſaie. xlviij. Utinamattēdiſſes mādata m. facta fuiſſꝫ ſicut flumē pax. t. ⁊ iuſticia. t. qͣſi gurgites marꝭ. ſupple ſi attēdiſſes pax. dulcis vtflumē. iuſticia piſcoſa hͦ etiā dicit Baruch. iij. Quid ē iſrꝭꝙ in terra inimicoꝝ es: ⁊ poſt addit. Naꝫ ſi in via dei ambulaſſes. habitaſſes vtiqꝫ in pace ſuꝑ terrā ꝓpter hoc dicit(ſi in vijs meis ambulaſſent ꝓ nihilo forſita inimicos ecrū humiliaſſem) ps. Humiliauit calūniatorē zach. x. in fi.hūiliabit̉ ſuꝑbia aſſur ⁊ ſceptrū egypti recedet. ⁊ ſubiuugit quō humiliaſſet eos .ſ. affligendo vnde dicit (⁊ ſuꝑ tribulātes eos) ſiue fuiſſent mali hoīes ſiue demones aut vicia miſiſſem manū meā .ſ. manū vindicē Soph̓. xiij. Egint̓ficiam oēs qͥ afflixerunt te affligunt̉ aūt demones vel
gͦNoͣ dupliovltionē pctōrum.
Tria malaſtudia.