Pſalmus
gat quaſi puluerē in ventū portat. hoc ē qd̓ ſubiūgit (⁊ deſtructa maceria) hūilitatis (vindemiāt ea) .i. bona eiꝰ cōſumūt (oēs qͥ p̄tergre. viā) .i. motꝰ vane glorie. qͥ vt dic̄ beatus Greg. in oꝑe. q. in viā ſe nobis. q. ſocios adiūgunt. vtnos dep̄dari poſſint. dep̄dari ergo deſiderat qͥ theſauriquē portat oſtētat Eſa. v. Nūc oſtendā vobis qͥd ego faciā vinee mee auferā ſepē eiꝰ ⁊ erit in direptionē. diruammaceriā eius ⁊ erit in ꝯculcationē ⁊ ponā eā deſertā. nonputabit̉ ⁊ nō fodiet̉. ⁊ aſcendēt ſuꝑ eam vepres ⁊ ſpine ⁊nubibus mādabo ne pluant ſuꝑ ea ymbrē (exterminauieā) .i. extra debitos terminos poſuit (aper de ſilua) .i. ſuꝑbia de mundo termini debiti int̓ qͦs dꝫ hītare aīa. viri iuſti ſūt timor ⁊ ſpes vt de bonis q̄ facit ſꝑ ſimul ⁊ ſperet ⁊timeat. Gen̄. xlix. Iſachar aſinꝰ fortis accūbās int̓ terminos ſꝫ ſuꝑbia (exterminat) quoſdā .i. extra hos t̓mīos pore̓ nit ꝑ p̄ſumptionē ⁊ (ſingl̓aris ferus) idē ē qd̓ aper (depaſtus ē eā) ꝯſumēs oīa bona eiꝰ hoc facit ſuꝑbia de qͣ diciAug. ſuꝑbia bonis oꝑbꝰ inſidiat̉ vt pereāt. Notandumh aūt ꝙ h̓ porcus ſiluaticus ꝑ quē ſuꝑbia intelligit̉ triplionoīe appellat̉ videlꝫ aper ſingularis ⁊ ferus aper .n. cōtab oībus dr̄ a vulgo aut appellat̉ ſingularis .ſ. ſenglierpoetis aūt appellat̉ ferus ⁊ hoc cōpetit ẜm triplice morēſuꝑboꝝ. ſuꝑbus .n. ē aper .i. aſper in dn̄atiōe ẜm illd̓ aſrius nihil ē hūili cū ſurgit in altū. Itē ſingularꝭ ī opinioferus ī diſputatiōe ſiue locutiōe. de hijs tribꝰ Geneẜ. xvjh̓ erit ferus hō. ecce ferus manus eius ꝯͣ oēs ecce ſingularis ⁊ manus omniū contra eum ⁊cͣ. ecce aper. ſiue aſperqui omniū manus pungū.¶ Deus virtutum conuertere. reſpice de celo ⁊ vide. ⁊ viſita vineam iſtam.¶ Deus ꝟtu. cō.) ſupra aſaph egit de deſtructiōe vinee: ſꝫautē ꝯuertit ſermonem ſuum ad deū ⁊ orat ꝓ reliquijs iſrael. ⁊ petit illis pͦ remiſſionē pctōꝝ cū dicit (deus ꝟtutūqͥ ſolus potes pctā dimittere (ꝯuertere) ad nos ꝑ remiſſonē pctōꝝ qͥ es auerſus a nobis ꝑ peecatū vl̓ (ꝯuertereab ira ad miſcd̓iam ſaltē in fine ſeculi cū ſalue fient reliiſrl̓ (⁊ reſpice) ītuitu mīe (de celo) vbi ē ſedes tua. Eſa. vCelū mihi ſedes ē (⁊ vide) quot ⁊ quātis p̄ſſuris tribulationū ⁊ pctōꝝ ſubiaceas vl̓ (vide) infundēdo gratiā vt cognoſcat te ⁊ pctā ſua (⁊ viſita) gr̄a cooperāte vt ꝓcedatde virtute in virtutē (vineam iſtam) .ſ. eccleſiam.¶ Et ꝑfice eā quā plātauit dextera tua ⁊ ſuper filiū hoīs quē confirmaſti tibi.¶ Et per. e.) de reliquijs iſrl̓ q̄ in fine ſalue fient. vl̓ que inchoata ē de iudeis. ꝑfice de gētibus nō aliā inchoa. (quāplātauit) .i. inchoauit de iudeis (dextera tua) ⁊ ꝓpiciatiotua ⁊ .i. ſꝫ nō ſuꝑ harenā. ſꝫ ſuꝑ firmā petrā xp̄m hoc ē (ſuꝑfiliū hoīs) .i. ſuꝑ xp̄m qͥ ē fundamentū eccl̓ie de qͦ. j. Coiij. fundamentū aliud nemo pōt ponere p̄ter id qd̓ poſitūē qd̓ ē xp̄s ieſus ⁊ dicit (filiū hoīs) nō hoīm qꝛ xp̄s fuit filius vnius hoīs tm̄ .ſ. beate virginis in cuius rei figura frequēter dicit̉ ezechieli fili hoīs ⁊cͣ. Apo. j. ſil̓em filio homīveſtitū pōdere. dicit etiā filiū hoīs vt nō putet̉ eē filiꝰ tm̄dei. Itē ne putet̉ eē filius hoīs tm̄ addit (quē ꝯfirmaſti tibi) .i. on̄diſti hoībus eē filiū tuū dicēs. h̓ ē filiꝰ meus dilectus ⁊cͣ. Math. iij. ⁊. xvij. vel ſic (cōfirmaſti tibi) .i. tue eſſencie īſeꝑabiliter vniuiſti vn̄ ſupra beatus quem elegiſti⁊ aſſumpſiſti ⁊cͣ. Vt aūt ita perficias eam.¶ Incenſa igni ⁊ ſuffoſſa. ab increpationevultus tui peribit.¶ Incen. igni) .i. pctā ꝓuenientia ex cupiditate male accdente (⁊ ſuffoſſa) .i. pctā ꝓueniētia ex timore male humiliante (peribūt ab increpatione vultus tui) .i. a commintione vultuoſitatis tue de qua psͣ. vultus dn̄i ſuꝑ faciētemala .ſ. ꝓueniētia ex duobus pͥncipijs p̄miſſis. hec eī ſūtdue porte ꝑ quas intrat dyabolꝰ de quibꝰ dr̄ Math. xx⁊ porte inferi nō preualebunt aduerſus eā. due aūt porparadyſi ſunt ecōuerſo timor bene humilians ⁊ amor br̄accendens. hec aūt fient ꝑ xp̄m p̄dicantē ⁊ cōminantemſę ⁊ per alios. vn̄ vt h̓ accenderentur petit aduentū chriſti dicens.
¶ Fiat manus tua ſuper virum dextere tue.⁊ ſuper filiū hoīs quē confirmaſti tibi.¶ Fiat o do. pr̄ manꝰ tua .i. manifeſtet̉ potētia tua (ſuꝑ virū) .i. ſuꝑ p̄fatū filiū hoīs (virū) dico (dextere t.) .i. tibi ſimilē ⁊ coequalē ſuꝑ quē manifeſte apparuit dei potentiacū de ꝟgine natus ē. ⁊ qͥs ſit iſte declarat cū addit (⁊) pro.i. (ſuper filiū hoīs) marie ꝟginis (quē ꝯfirmaſti tibi) vtſupra expoſitū ē. ſuper iſtū autē virū facta fuit et alit̓ (manus) .i. vindicta dn̄i. de qua Eſaie. ix. adhuc manus eiusextenta an̄ aduentū dn̄i manus dei erat extenta ad percuciendū hoīem ꝓpter peccatū: ſꝫ iſta manus cecidit ⁊ ꝑcuſſit ſuꝑ xp̄m ſicut dicit Eſai. liij. ꝓpter ſcelꝰ ppl̓i mei ꝑcuſſieū. ⁊ zac. xij. framea ſuſcitare ſuꝑ virū dextere mee ⁊ ſuꝑvirū coherentē mihi .i. eiuſdeꝫ eſſentie ⁊ cum hoc feceris.¶ Et non diſcedimus a te viuificabis nos⁊ nomen tuum inuocabimus.¶ Nō diſ.) .i. nō diſ. a te. eūtes poſt ydola vl̓ cerimonialia(viuificabis nos) ꝑ fidē. Abac. ij. Iuſtꝰ aūt in fide ſua viuet (⁊) in illa fide: (nomē tuū inuocabimus) credendo etꝯfitēdo ⁊ noīando. ⁊ qꝛ a nobis nō eſt vt tibi adhereamus¶ Domine deus virtutū cōuerte nos. ⁊ on̄de faciem tuam ⁊ ſalui erimus.¶ Dn̄e deus ꝟtu. ꝯuer. nos) ad te .i. ex toto verte ad te: vtnō diſcēdamꝰ (onde faciē tuā) ꝑ fidē vt vinifices nos (etſalui erimꝰ) nomē tuū inuocādo: quia omnis qui inuocauerit nomen domini ſaluus erit. Ioelis. ij.¶ Moraliter. (deꝰ ꝟtutū) h̓ inſtruit nos qͥd in tētatiōibꝰface̓ debeamꝰ. p̄cipue ꝯͣ ſuperbiā de qͣ p̄miſerat ꝙ ext̓minauerat vineā .i. aīam multoꝝ. ſummū eiꝰ remediū ē orare: qꝛ vt dicit Iero. or̄oe ſanāt̉ peſtes mētis. ij. Para. xx.cū ignoramꝰ qͥd agere debeamꝰ. hoc ſolū refugij habemꝰ:vt ocl̓os nr̄os dirigamꝰ ad te: ſic gͦ orās dꝫ dice̓ (deus virtutū) dator: ⁊ vicioꝝ etiā punitor: ſꝫ illud maluit dice̓. hocnō ē ꝓprius ⁊ ſubſtātial̓ actus dei .ſ. punire: ſꝫ dare ꝟtuteꝫ⁊ pct̄a dimittcͣ. vn̄ Eſaie. lviij. alienū ē opus vt oꝑet̉ opusſuū ibi Glo. opus ꝓpriū dei ē miſereri parcere: cōdonare:nō ſuū ſꝫ alienū ē iraſci punire (ꝯuerte̓ ad nos) de vno latere in aliud de ſiniſtro ī dextꝝ psͣ. deus tu cōuerſus viui.nos. quō aūt ꝯuertat̉ ad nos docet zach. j. ꝯuertimini adme ⁊ ego ꝯuertar ad. vos eꝯͣrio dicit mal̓ Iere. xviij. dorſū ⁊ nō faciē on̄dam eis. q. d. nō ꝯuertar donec deficiant.(reſpice) ocl̓o miſcd̓ie (de celo) ſicut reſpexiſti petꝝ d̓ terra. Luc. xxij. ꝯuerſus dn̄s reſpexit petꝝ (⁊ vide) nō ad puniendū. ſꝫ ad delendū. Treno. iij. Recordare paupertatismee ⁊ trāſgreſſionis. Treno .j. vide dn̄e ⁊ cōſidera quoniam facta ſum vilis: Dan̄. ix. Aperi dn̄e oculos tuos et vide deſolationē noſtrā ⁊ qꝛ ſine pena nō dimittit̉ culpa bene addit (et viſita) flagellādo (vineā iſtā) ſcꝫ animaꝫ quepeccauit per ſuperbiam. psͣ. viſitabo in virga iniqͥtates eorū ⁊cͣ. Iob. x. viſitatio. t. cuſtodiuit ſpiritū meū. psͣ. Uiſitanos in ſalutari t. ⁊ plebs t. letabit̉ in te. Criẜ. anima vineaē vites ſunt vires palmites ꝟtutes: hāc viſita: ⁊ ſic ꝑcutiendo tribulatione ⁊ infirmitate (perfice) eam vinea (quāplantauit dextera tua) .i. filius tuus psͣ. dextera dn̄i fecitvirtutē dex. dn̄i exal. me. (plātauit) plantis ꝟtutū. ij. Coꝝxij. ꝟtus in infirmitate perficit̉. Neceſſe ē aūt vt ip̄e qͥ īceperit perficiat. plantat̉ aūt aīa in bona voluntate perficitur in bona operatōe. plantā ⁊ nō perfectionē videbaturdicere ſe hr̄e apo. Roma. vij. Cū dicebat velle adiacet mihi perficere aut nō inuenio vtrūqꝫ tn̄ ē a dn̄o. vn̄ dicit (ꝑfice eam quā plan. dex. t.) Phil̓. ij. Qui operatur ī nobisvelle ⁊ perficere. dextera dn̄i plantat bona ſpiritualia: ſiniſtra ꝟo temporalia (plātauit) dico ⁊ hoc (ſuꝑ filiū hoīs).i. in fide ⁊ amore xp̄i. Eph̓. ij. in quo oīs edificatio cōſtructa creſcit in templū ſanctū in dn̄o: ſed multi plantant etedificant ſuper filios iumentorum. Eſa. xxxj. Ue qͥ deſcēdunt in egyptum ad auxiliū in equis ſperantes Mat. xvoīs plantatio quā non plantauit pater meꝰ celeſtis eradicabitur. psͣ. Nolite cōfidere in principibus nec in fi. ho. inqͥ non eſt ſalus. q. di. ſed in filio hoīs de quo agitur hic inquo eſt ſalus vita et reſurrectio noſtra ꝑ quem ſaluati ⁊ li
Suꝑbia qͣredr̄ aper ſeuporcꝰ ſiluaticus ſingulan̄et ferus.
Allegorice.vl̓ Myſtice.
177
16
Moraliter.