CXCVIISeptuageſimuſnonus
tm̄ ab eccleſia qꝛ de illis dr̄ Deut̓. xxxij. fel draconū vinuꝫeoꝝ. Quarta qꝛ ex pinguedine debilitat̉ vinū et luxuriatvinea: ſic in eccleſia ex abundātia temporaliū. naſcitur luxuria in palmitibꝰ .i. in clericis ⁊ p̄latis ⁊ ex hoc debilita⁊ inſipidū fit vinū .i. doctrina eccleſie qꝛ p̄t dici multis ēeis illud. Roma. ij. qͥ p̄dicas nō furandū furaris. qͥ dicisnō mechandū mecharis ⁊cͣ. Eſa. j. vinū tuū mixtū ē aqͣ. i.carnali voluptate inſipidū factū. ſꝫ olim dicebat̉ Can. vijGuttur tuū ſicut vinū optimū: guttur ſunt p̄dicatores: ſmō vtinā eſſet bonū guttur eccleſie qd̓ tūc fuit optimumQuinta ē qꝛ vinea radicata inter petras in eminēti loco īradio ſolis. melius vinū facit: ſic illi de eccleſia qͥ firmati ⁊fundati ſunt in duricia penitētie in eminētia vite in feruore charitatis meliꝰ docent ⁊ operant̉. Ieremi. xxxj. adhucplātabis vineā in montibus ſamarie. ſamaria interp̄tat̉cuſtos dn̄i vel ꝯiunctio dn̄i ⁊ penitētia ⁊ charitas coniūgunt hominē deo ⁊ deū habitū cuſtodiūt. Math̓. iiij. Pnitentiā agite appropin. em̄ re. ce. Ioh̓. xiiij. Siqͥs diligime ſermo. me. ẜua. ⁊ pr̄ meꝰ di. eū ⁊ ad eū veniemus. ecceꝯiūctio dn̄o ⁊ māſi. apud eū facie. ecce cuſtos dn̄i. Sextaqꝛ ſicut vinea paxillis ⁊ baculis. ita eccleſia dei ⁊ ſanctoadiutorio ⁊ celeſtiū deſiderioꝝ alligata erecta tenet̉ vndiCan̄. ij. ſponſa loquēs ſanctꝭ .i. amicis ſponſi: dicit fulcitme floribꝰ ſtipate me malis. deſideria eternoꝝ ſunt floresex qͥbus fructꝰ bonoꝝ opeꝝ ſequit̉. Eccl̓i. vj. vincula illialligatura ſalutaris. de hac ergo vinea dicit (vineā de egpto trāſtu.) .ſ. de infidelitate in fidē de errore ī veritatemde prauis moribꝰ in ſanctā ꝯuerſationē (eieciſti gentesid ē ſuꝑbos ⁊ voluptuoſos ⁊ ydolatras auaricie reprobſti ⁊ (plātaſti eā) ex humilibꝰ ⁊ abiectis. j. Coꝝ. j. Uidetevocationē noſtrā fratres qꝛ nō multū ſapiētes ẜm carnēnō multi potētes nō multi nobiles: ſꝫ que ſtulta ſunt mūdi elegit deus ⁊cͣ. Eſaie. ix. lateres ceciderūt: ſꝫ quadris lapidibus edificabimꝰ ſiccomoros ceciderūt: ſꝫ cedros īmutabimꝰ de hac plantatiōe Iere. ij. ego plantaui te vineaſoreth. om̄e ſemen verū. ſoreth genus ē vinee elegantiſſime: ſꝫ ſtatim cōquerit̉ ꝙ non bene fructificat vinea ſua d̓cēs. quō ꝯuerſa es mihi in prauū vinea aliena. certe hͦ eſtmirū cū dn̄s plantauerit vineā electā tam electis vitibusquō cōuerſa ē ita ⁊ degenerauit in prauā vineā: ſꝫ hoc faciūt cultores vinee. Intereſt cultoꝝ .ſ. prelatoꝝ quoꝝ officiū ē vineas ꝓpagare ⁊ mortuis vitibꝰ bonas vites ſuꝑponere ⁊ bonos palmites dirigere: ſꝫ mō ſupponunt̉ ī eocleſia peſſimi homines in multis locis ⁊ p̄ficiunt̉ in dignitatibus. iſti vineā naboth viri iuſti .i. xp̄i cōmutāt in ortūolerū. plantātes olera .i. indoctas ꝑſonas que ſicut olerherbaꝝ cito decidunt per peccatū quādoqꝫ etiā in vineādn̄i afferunt̉ ⁊ plantant̉ vites de vinea ſodomoꝝ ⁊ d̓ ſuburbanis gomorre. quō autem creuit ⁊ fructificauit iſta vnea ſubiungit (dux itineris fuiſti in cōſpectu eius) ſꝫ qugradit̉ vinea paulatim aſcendit vlmos ⁊ etiā ſepes: ſꝫ vinitores amputāt ramos malos ⁊ bonos ꝓducūt: ſic facitdeus agricola huius vinee cuiꝰ xp̄s caput eſt vitis mēbraaūt .i. fideles ſunt palmites. Ioh̓. xiiij. Ego ſum vitis ver⁊ pater meꝰ agricola ē omnē palmitē in me nō ferentē fructū tollet eū ⁊ oēm qͥ fert fructū purgabit eū vt fructū pl̓afferat. ecce iter ⁊ ꝓfectus vinee. de quo etiā manifeſtiusſubiūgit (⁊ plātaſti radices eiꝰ) .ſ. apl̓os Oſee ī fi. erūpetradix eiꝰ ⁊ impleuit terrā ad lr̄am vel dr̄ impleſſe: qꝛ illiad deū nō ſunt ꝯuerſi nihil ſunt ⁊ iō nihil īplent Eſaie. xl.oēs gētes quaſi nō ſint: ſic an̄ eū. ⁊ qͣſi nihil ⁊ inane reputate ſunt ei (oꝑuit mōtes vmbra eiꝰ) mōtes ſunt reges etmagis hoīes qͣs fides eccleſie ⁊ gr̄a ſpūſſancti obumbrauit. Luce .j. ſpūſſanctus obūbrabit tibi (⁊ arbuſta eius cedros dei) cedri ſūt viri ſublimes qui vincunt̉ ⁊ ſuperanqn̄qꝫ ⁊ p̄cipue tꝑe apl̓oꝝ ꝑ humilē p̄dicationē eccl̓ie Act̉.vj. Nō poterāt reſiſtere ſapiētie ⁊ ſpūi qͥ loq̄bat̉. loqͥt̉ attē h̓ de illa ſuꝑatione qua nō ſolū victi: ſꝫ cōuerſi ſunt. qd̓notat̉ cū dr̄ (dei) .ſ. adeo ordinatas ad fidē ad vitā. Act̉xiij. ⁊ crediderūt qͦtqͦt erāt p̄ordinati ad vitā eternā (extēdit palmites) ſuos (vſqꝫ ad mare) pnīe (⁊ vſqꝫ ad flumēiordanis) .ſ. baptiſmi (ꝓpagines eiꝰ) iſti .n. ſūt termini vi-
nee dn̄i .i. eccl̓ie incipit eī a flumīe baptiſmi ⁊ terminat̉ inmare pnīe: qͥ hos t̓mīos nō hꝫ nō ē ītra limites eccl̓ie exqͦgͦ talis ē vinea bn̄ debet̉ cuſtodiri: ſꝫ qꝛ male cuſtodit̉ conquerit̉ (vt qͥd) dn̄e (deſtruxiſti maceriā eiꝰ) .i. p̄latos quieā debet circuire ꝑ ſollicitudinē ⁊ defende̓ ꝑ tutelā: qͥ deſtruunt̉ ꝑmiſſiue a dn̄o cū de ꝯgregatōe ⁊ cōi vtilitate. populi ſeꝑant̉ vt querāt ꝓpria: charitas .n. q̄ vt dicit apl̓s. j.Coꝝ. xiij. nō q̄rit q̄ ſua ſūt. ita deberet ꝯſtruere ⁊ ꝯiūgeregregi ſuo vt nec ꝓ morte vitāda gregē derelinq̄rēt: ſꝫ faciētes ⁊ q̄rētes q̄ ſua ſūt oues derelinquūt. ſicut dr̄ Ioh̓. x.mercēnarius ⁊ qͥ nō ē paſtor videt lupū venientē ⁊ dimittit oues ⁊ fugit: ⁊ ſic deſtruit̉ maceria. vn̄ dicit Ezec. xiij.Nō aſcēdiſtis ex aduerſo nec oppoſuiſtis vos murū prodomo iſrl̓ ex hoc ſequit̉ qd̓ h̓ dr̄ (⁊ vindemiāt eam) .i. vaſtāt mēbra eccl̓ie (oēs qͥ p̄tergrediūt̉ viā) .ſ. demones he̓tici et iudei ⁊ pagani a ꝗͥbus oībus ꝓpter defectū p̄latorūhodie vindemiat̉ eccl̓ia hoc ē qd̓ Ioh̓. x. dr̄ poſt illa ꝟbaq̄ p̄diximꝰ vidit lupū ve. ⁊ di. oues ⁊ fugit ⁊ lupus rapit ⁊diſꝑgit oues ⁊ qꝛ ita dimittūt p̄lati cuſtodiā ſpūaliū et intendūt cuſtodie tꝑaliū iuſto dei iudicio amittūt ⁊ tēꝑaliaſicut iudei ⁊ locū et gentē. Ioh̓. xj. vn̄ ſeqͥt̉ (ext̓mīa.) .i. extra termīos poſſeſſionū poſuit (ea aper d̓ ſilua) .i. pͥncepſ⁊ tyrānus de ſeculo ⁊ quō: ſubiūgit (⁊ ſingl̓aris ferus) .i.tyrānus bedellus ⁊ tales qͥ ſunt ſingulares ꝑ ſuꝑbiā feriꝑ crudelitatē (depaſtus ē eā) comedēs bona eiꝰ eccl̓ia ei⁊ religio in qͥbus hodie exponit bona ſua ⁊ tꝑalia ꝓ maiori p̄te niſi ī paſcēdis pͥncipibꝰ militibꝰ et bedellis ⁊ diuitibꝰ: imo bn̄ dicit (extermīauit) qꝛ reuera iā nō ē eccl̓ia vl̓religio dn̄a reddituū ſuoꝝ. ſꝫ tm̄ ꝓcuratrix vl̓ diſpenſatrixEſa. v. deẜta ī vbertatē ꝟſa aduene comedēt. deẜta ī vbertatē ꝟſa ſūt eccl̓ia ⁊ religio q̄ fūdate ſūt ī deẜto pauꝑtatꝭſꝫ ꝑ diuitias abditas ſūt ī vbertatē ꝟſe. ⁊ iō comedunt easaduene .i. hoīes mali et diſcoli. ¶ Moraliter. poſſet totūlegi de aīa viri iuſti vl̓ de religionē (vineā d̓ egy. trāſtuli.)5vinea .n. electa ē religio quā trāſtulit dn̄s d̓ egypto d̓ mū aīarelido ⁊ ſatꝭ poſſet de facili ꝓſeqͥ: qͥ de religiōe vellet ſicut pͥus dictū ē de eccl̓ia. vinea etiā cuiuſlibꝫ homīs ē ꝓpͥa aīadn̄squā excolere dꝫ de qͣ dr̄ Prouerb. xxiiij. ꝑ agrū hoīs pigritrāſiui ⁊ ꝑ vineā viri ſtulti ⁊ ecce totū repleuerāt vrtice ⁊cͣ.Can. ij. poſuer̄t me cuſtodē ī vineis ⁊cͣ. hanc trāffert dn̄sde egypto) .i. de tenebris pctōꝝ ad lumē gr̄e (eieciſti gentes) .i. motus brutales ⁊ vicia q̄ erāt ibi. q. ſpine in vinea:extirpaſti ⁊ (plātaſti eā) bonis plātis diuerſaꝝ ꝟtutū ⁊ vtī ꝟtutibꝰ ꝓficeret ⁊ ꝟtutes ī opus exirent (dux itinerꝭ fuiſtiī ꝯſpectu eiꝰ) dux Iere. iij. ergo ſaltē amō voca me pr̄ meus dux ꝟginitatis mee tu es (itinerꝭ) vinea nō recto itinere vadit ſꝫ anfractuoſe creſcit ꝑ naturā. ita hō corruptibil̓ſꝫ dn̄s rectificat. Eſa. xl. erūt praua ī directa. Iob. xxiiij. nōambulet ꝑ viā vineaꝝ (⁊ plātaſti radices eiꝰ) .i. ſtabiliuiſti eā ī charitate Eph̓. iij. ī charitate radicati ⁊ fūdati (etpleuit terrā) oꝑibꝰ miſcd̓ie ẜm ꝙ dr̄ ī psͣ. mīa dn̄i ple. ē terra. ſicut .n. dicit Greg. charitas magͣ oꝑat̉ ſi ē. ſi aūt oꝑarirēnuit charitas nō ē. hͦ ē qd̓ addit̉ (opuit mō. vm. eiꝰ) .i.altos ī ꝟtutibꝰ ſuꝑauit (⁊ arbuſta eiꝰ cedros dei) .i. fortes⁊ odore bone fame fragrātes. q. d. tāte fuit charitatꝭ ⁊ pietatis ꝙ oībꝰ p̄minebat. ita debe̓t eē de aīa p̄cipue clerici etreligioſi. ⁊ de ip̄a religiōe multi bibūt de vinea ſodomoꝝſicut dr̄ Deutro. xxxij. De vinea ſodomoꝝ vua eoꝝ. ⁊ deſuburganis gomorre huiꝰ vinee vmbra (mōtes) .i. magͦsviros qn̄qꝫ obūbrauit .i. īfamauit. ſicut Gen̄. ix. Noe īebriatꝰ nudatꝰ ē ẜm aūt pͥmū et bonū ſenſū ꝓcedamꝰ (extendit palmi ſu. vſqꝫ ad mare) .i. amaritudinē pnīe et cōꝑaſſionis. Deut. xxxiij. iundatōes marꝭ qͣſi lac ſuggēt. ſꝫ ne dehis oībꝰ ſuꝑbiat dꝫ etiā extēde̓ (vſqꝫ ad flu. ꝓpa. eiꝰ) .i. vſqꝫ ad hūilitatē. Iordanis .n. interp̄tat̉ hūilis deſcēſus veriuus iudicij. Luce xvij. cū feceritꝭ oīa q̄ p̄cepta ſūt vobisdicatꝭ ẜui īutiles ſumꝰ. hͦ ē riuꝰ iudicij ī qͦ lauant̉ ſordes. ſꝫqꝛ ſūt quidā qͥ ſe nō hūiliāt ſꝫ extollēdo ſe ꝑdūt qͥcqͥd faciunt. bn̄ ſubiūgit de talibꝰ (vt qͥd deſtruxiſti maceriā eiꝰ)ſcꝫ hūilitatē q̄ ꝓhibet beſtias ne intrēt .ſ. demones ⁊ motus vane glorie ſine qua nō poſſunt arceri ſꝫ ſtatim ītrāt ⁊oīa vaſtāt vn̄ Grego. qͥ ceteras ꝟtutes ſine hūilitate ꝯgre
B 3
Moralit doaīa iuſti vl̓ dereligiōe quaꝫdn̄s vt vineātrāſfert plantat extēdit ⁊cͣ.