Pſa lius

tis facies iudicij ꝑ oſtenſionē pͥme faciei cōuertit nos deꝰa vanitate mundi qͥ in natiuitate ſua humiliauit ſe formāſerui accipiens. ⁊ nos de vili materiā naſcimur. Per oſtēſionē ſecunde faciei .ſ. paſſiōis vel mortis noſtre cōuertitnos a voluptate carnis. Per oſtenſionē faciei tercie vl̓ iudicij. cōuertit nos ab omni peccato. exquo ergo hͦ peto q̄re non das dn̄e: hoc eſt qd̓ ſequit̉ (dn̄e deꝰ ꝟtutū) dator ⁊actor nō vicioꝝ quoꝝ es vltor (quouſqꝫ iraſceris ſuꝑ orationē ſerui tui) nō cōcedendo qd̓ p̄cor: qꝛ nō eſt dignꝰ proquo fit poſtulatio. Hiere. vij. Noli orare ꝓ ppl̓o iſto: necaſſumas ꝓ eis lāudē ⁊ orationē. Hiere. xv. ſi ſteterit moy⁊ ſamuel corā me. nō eſt aīa mea ad ppl̓m iſtū. hoc aūt nōquerit. q. deſperans. ſꝫ vt cum deſiderio ſperans. vn̄ affirmando ſubiungit (cilabis nos pane lachri. ⁊ potū da. noin lachrymis). q. d. certus ſum ꝙ tu cōuertes nos ad pententiā ⁊ cōpunctionē vt in fletu ꝓ peccatis delectemur ſicut in cibo ⁊ potu. Iob. vj. q̄ prius nolebat tangere anīmea nūc p̄ anguſtia cibi mei ſunt. ⁊ addit (in menſura)peccati vt quantitas pene rn̄deat quantitati culpe. Eſaixxvij. in menſura ꝯͣ menſuram cū abiecta fuerit iudicabieam .ſ. deꝰ animā vel hō cōſcīam. Roꝝ .vj. ſicut exhibuiſtmembra vr̄a ſeruire immundicie ad iniqͥtatē ita nunc exhibete membra vr̄a ſeruire iuſticie in ſanctificationē. in pna etiā eterna erit iſta menſura. Apoc. xviij. quantū glorificauit ſe ⁊ in delitijs fuit tantum date illi tormentū ⁊ luctum. ſed cū hoīes cōuertunt ſe ad pnīam ꝑſecutionē īuniunt ⁊ a tentationibꝰ ⁊ ab hoībꝰ. vnde addit (poſui. noin cōtradictionē vici. no.) .ſ. mundo: carni: dyabolo vl̓ malis hoībꝰ (⁊ inimici nr̄i ſubſannauerūt nos) vocādo nopapelardos. ſed hoc nō curant boni viri. Iob. xxxiiij. qͥ bbit ſubſannationē quaſi aquā. iiij. Reg. xix. ſpreuit te ſernache .i. dyabolꝰ ſubſannauit te ꝟgo filia ſyon ⁊cͣ. Ita etipoſſunt dicere qͥ aliquā correctionē volunt ꝓcurare in ciria romana: ibi em̄ ſedent in circuitu qͣi exicino ꝯͣdictorespoſſunt etiā hoc dicere qͥ in theologia recte volunt dicerevel p̄dicare funditꝰ veritatē: cū em̄ aliqͥd dicūt ꝙ aliquetangat ſtatim habent qͥ eis ꝯͣdicunt vel ore vel corde. ſꝫſunt qͥ cōtradicunt (vicini) .i. pſeudo theologi vl̓ decretiſte qͥ ſunt lacedemones ſparciathe cognati iudeoꝝ qͥ int̓pretant̉ accincti .i. armati legibꝰ ꝯͣ ſimplices ſeruos dei:gad accinget̉ retrorſum. Gen̄: xlix .i. manus retro dorſumcinget̉ funibus.¶ Contradicunt autem multa.¶ Caro penitentie. hoc eſt vxor. Iob. iij. quaſi vna de ſtul.mu. lo. eſ.¶ Mundꝰ iuſticie. ij. Reg. x. videntes filij amon ꝙ iniuriam feciſſent dauid. miſerunt ⁊ cōduxerūt mercede ſyrumroob ⁊ ſyrum ſoba ⁊cͣ.¶ Dyabolus pietati pharao ſacrificijs. Exo. v.¶ Uulgus p̄lationi Oīee. iiij. populus tuus ſicut hi qͥ concradicunt ſacerdoti.¶ Iudeꝰ xp̄o. Heb. xij. recogitate eū qͥ talem ſuſtinuit aduerſus ſemetip̄m a peccatoribꝰ ꝯͣdictionē. Ro. x. ad ppl̓mnō credentē ſed cōtradicentē mihi.¶ Iuſtꝰ dyabolo. Iudith. ij. om̄s ꝯͣdixerūt ei (deꝰ ꝟtutuꝫcōuerte nos) Iſte ꝟſus ſupra poſitus eſt ⁊ expoſitꝰ. Teaūt ponit̉ in hͦ psͣ. ꝓpter triplicē ꝯuerſionē ⁊ ꝓpter triplicēfacie xp̄i ⁊ nr̄am de qͥbꝰ ſupradictum eſt.¶ Uineā de egypto tranſtuliſti: eieciſti gentes ⁊ plantaſti eam.¶ Uinea d̓ egypto) Scd̓a ꝑs in qua agit d̓ eccl̓ia ſub typovinee. Sꝫ notandū ꝙ caſſiod. legit iſtos ſex ꝟſus ⁊ ad literā. ⁊ myſtice de eccl̓ia vt ſit h̓ dr̄ia inter ſynagogā ⁊ eccl̓iaꝫDe ſynagoga ad lr̄am primo trāſcurramꝰ (vineā) .i. ſynagogā. de qͦ Eſa. v. vinea dn̄i exercituū domꝰ iſrael eſt (deegypto tranſtuliſti) ꝑ Moy. ⁊ aaron (eieciſti gentes) chae.naneos ⁊ pherezeos in terra ꝓmiſſiōis ⁊ ceteras gentes¶ Dux itineris fuiſti in cōſpectu eiꝰ ⁊ plantaſti radices eius ⁊ impleuit terram¶ Dux itine. fui. in cōſpectu eius) in colūna nubis ꝑ diē etcolumna ignis ꝑ noctē (⁊ plātaſti radices eiꝰ) .i. moyſen ⁊

aaron ⁊ ꝓphetas (⁊ impleuit terram) ꝓmiſſionis.¶ Operuit montes vmbra eiꝰ ⁊ arbuſta eiꝰcedros dei.¶ Operuit montes) .i. ꝓph̓as (vmbra eiꝰ) .i. cerimōialia ⁊figure: qꝛ in figuris locuti ſt̓: vl̓ (moy. ⁊ aaron) qͥ in figuraobtulerūt ⁊ ſabbatū obſeruauerūt: vel (vmbra eiꝰ) .i. ſollicitudo ⁊ cura vinee (ōperuit mō.) .ſ. moy. ⁊ aaron qͥ ml̓tūerāt ſolliciti de iudeis. vn̄ dixit moy. Exo. xxxij. aut dimit.te eis hanc noxā: aut ſi nō facis dele me de li. t. quē ſcripſiſti (⁊ arbuſta eiꝰ) .i. excrementa .ſ. ml̓titudo ppl̓i (cedrosſcꝫ moy. ⁊ aaron (cedros) dico nō ſuꝑbie ſed dei.¶ Extendit palmites ſuos vſqꝫ ad mare: etvſqꝫ ad flumen propagines eius.¶ Exten.) hec vinea (palmites ſuoſ) filios (vſqꝫ ad mare)mediterraneū qd̓ eſt ꝓpe iudeos: occupauerūt etiā vrbesphiliſtinoꝝ vt gazā ⁊ acharon q̄ ſt̄ maritalia vl̓ mr̄imonium gentiū (⁊ vſqꝫ ad flumē) iordanis ꝓpagines eiꝰ .ſ. generatiōes: vl̓ qꝛ paꝝ eēt hr̄e a mari mediterraneo vſqꝫ adflumē iordanis p̄t dici (vſqꝫ ad flumē) eufratē qꝛ ſubiugauerūt ſibi moabitas ⁊ amonitas: ſꝫ lꝫ ita eēt dilatata: tn̄ ꝓpter pctā ſua male tractata fuit ab inimicis. vn̄ querit.¶ Ut quid deſtruxiſti maceriā eiꝰ ⁊ vindemiant eam om̄s qͥ pretergrediunt̉ viam¶ Ut. q. d. m. e.) vinee cū tuā ſubtraxiſti ꝓtectionē exponēdo eam gentibꝰ (maceriā) vocat maiores de ppl̓o ſiue eorundem defenſionē ⁊ (deſtructa) maceria (vindemiant)eam ſpoliando ⁊ diripiendo (om̄s qͥ p̄tergrediunt̉ viaꝫ )id eſt gentes q̄ iuxta eā ſunt ſic ergo deplorat deſtructōnēppl̓i iudaici ⁊ terre eorum q̄ cōſiſtit quaſi in quatuor pͥmoin deſtructione fortitudinis. ſecundo in ablatōe ⁊ expoliatione oīm bonoꝝ: q̄ duo notant̉ in hoc verſu. Primū cuꝫdicit (deſtruxiſti maceriā eꝰ) ſecundū cum dicit (vindemiant ⁊c̄.) Terciū in quo cōſiſtit eoꝝ deſtructio fuit eorū captiuitas. vnde ſequit̉.¶ Exterminauit eam aper de ſilua ⁊ ſingu­ 1laris ferus depaſtus eſt eam.¶ Exter. eā) .i. extra terminos terre ſue poſuit (aper de ſilua) veſpaſianꝰ veniens de ſilua gentiū. Quartu fuit occiſio eoꝝ. vnde addit (⁊ ſingularis ferꝰ) .i. tytus filiꝰ veſpa­ Allegoſian (depaſtus eſt eā) .i. cōſumpſit ⁊ in morte cōcluſit. my ſeu mſtice: de eccl̓ia (vineā de egy. tranſtu.) vinea dn̄i eſt eccle̓­ de ecclſia de qua Math̓. xx. exijt primo mane cōducere operari­ ter Sōios in vineam ſuā. Ioh̓. xv. Ego ſum vitis vos palmites. vineeEt primo notandū ꝙ eccleſia comparat̉ vinee ſex de cau cauſisſis. prima eſt ꝓpter multitudinem ligni abſciſi. Non enimvtile eſt lignum vitis abſciſum niſi ad combuſtionem: ſicnec homo abſciſus ab eccleſia. Eze. xv. fili hominis quidfiet de ligno vitis ex omnibus lignis nemoruꝫ que ſunt inter ligna ſiluarum. Nunquid tolletur de ea lignum vt fiat opus aut fabricabitur de ea paxillus vt dependeat ī eaquodcunqꝫ vas. ecce igni datum eſt in eſcam. Secūda ratio eſt quia vinea tormento fructificat ſcilꝫ in foſſione terre ⁊ abſciſione ramunculorum. ſi autem in pace dimittit̉tunc degenerat ⁊ non facit fructum. ſic eccleſia tribulationibus ⁊ oppreſſionibus magis magiſqꝫ fructificauit. pſal.in tribulatione dilataſti mihi. ſed poſtqͣꝫ ceſſare inceperūttribulationes ⁊ proſperitas creſcere minus fructificauit.vnde dn̄s cōquerens de vinea iſta dicit per Eſai. xxvij. inprelio gradiar ſuper eam ſuccendā eam pariter. q. d. parūfructificat in proſperitate ſed ego faciā eam fructificare īaduerſitate ⁊ tangit cōſuetudinē quarūdā regionū in alamania em̄ in aliquibus locis ita quādoqꝫ multiplicant̉ vinee ꝙ quaſi in ſiluas degenerant. ⁊ tunc homines comburunt eas. ⁊ poſtea optime fructificant. Tercia rō eſt quiaſola vinea vinum habet: ſic ſola eccleſia vinuꝫ doctrine ſalutaris. vnde dicit eccleſia Can̄. viij. dabo tibi poculum invino condito. vinū cōditum dulce eſt ⁊ medicinale. Mat.vj. Nunquid colligunt de ſpinis vuas. q. d. non habet̉ ſalutaris doctrina a iudeis aut gentibus aut hereticis. ſed

Tral̓r d̓ ſinanagoga ſiueppl̓o iudeorſb̓ typo vine-

Cōtradictiomultiplex.

Allegoriceſeu myſticede eccl̓ia qͣter cōparat̉vinee ſex decauſis.