CXCVISeptuageſimuſnonus

CXCVI

paſſione ⁊ charitate dicens.¶ Poſuiſti nos in cōtradictionē vicinis noſtris: ⁊ inimici noſtri ſubſanauerunt nos.¶ Poſuiſti nos) .i. pones (in cōtradictiōe vicinis noſtri:ſcꝫ ꝓximis iudeis qͥ ꝯͣdixerunt apl̓is. Act̉. xiij. iudei repleti zelo ꝯͣdicebāt his qͥ a paulo dicebant̉ ⁊ etiā gentibusquibus multi cōtradixerūt p̄dicatiōi apl̓oꝝ. vn̄ Act̉. xvidicebant de paulo: nouoꝝ demonioꝝ videt̉ annunciatoeſſe (⁊ inimici .n.) .ſ. iudei ⁊ tyranni (ſubſana. nos) qꝛ colebamus xp̄m quē mortuū audierāt ſꝫ hoc faciebant qꝛ eīreſurrexiſſe non credebant ⁊ inter iſta.¶ Deus virtutum conuerte nos: ⁊ oſtendefaciem tuam ⁊ ſalui erimus.¶ Deus virtu. cōuer. nos) .i. verte nos totos ad te vt te extoto corde diligamꝰ. ⁊ lꝫ ꝓ te poſt aduentū tuū tot ⁊ tanta ſimus paſſuri. tn̄ oram/ (ōſtende fa. t. ⁊ ſalui erimꝰ) vſupra: h̓ verſus eſt interſcalaris ⁊ frequent̓ repetit̉ qꝛ bone rei nunꝙͣ eſt ſacietas. ¶ Moralit̓ totū poteſt legi ⁊ ettitulꝰ (in finem ꝓ his qͥ cōmutant̉ ⁊cͣ.) ſicut expoſitū ē ſipra. Sed morali ſenſu notanduꝫ ꝙ triplex eſt cōmutatio.Una eſt de mortalitate ad immortalitatē q̄ fiet in futuroIob. xiiij. cunctis diebꝰ qͥbꝰ nunc milito expecto donecniat immutatio mea. j. Coh̓. xv. Om̄s quidē reſurgemꝰ: ſnō om̄s immutabimur due alie ſunt in p̄ſenti ⁊ ſine alterillarū nō ꝑuenit̉ ad iſtam. pͥma illarū duarū eſt cōmutatcōmercij hanc facimus cum intrantes religionē damꝰ d̓mino nos ⁊ noſtra vt ipſum ⁊ eternū regnū habeamꝰ deMath̓. xvj. Quā cōmutationē dabit hō ꝓ anima ſua. ſecunda eſt vetuſtatis depoſitio nouitatis aſſumptio ꝑ pententiā extra clauſtrū de qͣ Hiere. xiij. Si mutare pōt ethiops pellem ſuā ⁊ pardus varietatē ſuā ſic ⁊ vos bn̄ agerecū didiceritis malū. Sap̄. xij. Nō poterit mutari cogitateoꝝ in ꝑpetuū. de hac triplici mutatione agit̉ in hoc. psͣ. ſhec mutatio nō poteſt fieri niſi deo auxiliante. vn̄ petit atxiliū vir iuſtꝰ vt ꝑfecte poſſit cōmutari dicens (qͥ regis iſintende) .ſ. in adiutoriū: ps. Deꝰ in adiu. m. intende ab iſtoactu qͥ eſt intendere dicit̉ ep̄s. qd̓ nomen interp̄tat̉ ſuꝑ intendens. eo ꝙ intentus debet eſſe ep̄s cure animarū ⁊ ſaluti eaꝝ ſicut xp̄s qͥ ita fuit intentꝰ: vn̄ ⁊ ep̄us appellat̉Pet̓. ij. vbi d̓r. eratis ſicut oues errātes ſꝫ cōuerſi eſtis nūad paſtorē ⁊ ep̄m animarū vr̄arū ⁊ Heb. iiij. habentes pōtificē magnū q̄ penetrauit celos ih̓m filium dei teneamuſpei noſtre cōfeſſionē ⁊ allegat ꝙ dꝫ intēdere cū dicit (quregis). q. d. qꝛ tu es rex meꝰ. iō intende in adiutoriū meiEſa. xxxiij. dn̄s iudex noſter dn̄s legifer noſter ip̄e veniet ⁊ſaluabit nos. psͣ. dn̄s regit me ⁊ nihil̓ mihi deerit. hͦ eſt (quregis iſrael intende) ecōtrario d̓r Prouer. xj. vbi nō eſt gibernator ppl̓s corruit. Notandū aūt ꝙ dn̄s ppl̓m ſuū ⁊ p̄cipue religioſos qͥ ꝓprie dicunt̉ iſrael. qꝛ ꝯtemplationi magis inſiſtūt regit multis modis. Regit enim eos¶ Vt rex regnū vel vrbē. Apoc. xix. Rex regum ⁊ dominꝰdominantium.t ¶ Vt nauta nauem. psͣ. Deduxiſti eos id portum voluntatis eorum.¶ Vt ſeſſor equum. j. Corin. vj. Glorificate ⁊ portate. d. incor. veſtro.¶ Vt dux bellum ſiue exercitum. Prouer. xx. gubernaculis tractanda ſunt bella. Exo. xiiij. dn̄s pugnabit ꝓ vobi⁊ vos tacebitis.¶ Vt pater familias familiam. ps. dn̄s regit me ⁊ nihil mihi deerit.¶ Vt magiſter ſcolam. Math̓. xxiij. Unus eſt magiſter veſter chriſtus.¶ Ut ductor cecū. Math̓. ix. Nō eſt opus valentibꝰ medicus ſed male habentibus.¶ Vt paſtor oues. Ioh̓. x. cū ꝓprias oues emiſerit an̄ eaꝫvadit ꝑ predicatores quos emittit ad p̄dicandum an̄ easvadit p̄parans eis viam¶ Ut abbas vel prior clauſtrū. Ro. viij. in quo. clamamusabba pater.¶ Ut anima membra Phil̓. ij. operat̉ in nobis velle ⁊ per

ficere. ipſe enim eſt ſpūs oris noſtri xp̄s qͥ captus eſt ī peccatis noſtris. Tren̄. iiij.¶ Vt rō cor. Prauer. xxj. cor regis in manu dn̄i quocunqꝫvoluerit inclinabit illud.¶ Ut ſacerdos eccl̓iam. Heb. vij. ieſus aūt eo ꝙ maneat ineternū ſempiternū habet ſacerdotium. ⁊ ſupra tu es ſacerdos ineternū (qͥ deducis) de virtute in virtutē (ioſeph) .i.creſcentē in virtutibꝰ ⁊ operibꝰ qͥ ſicut (ioſeph) aduerſisnō frangit̉ nec ꝓſperis eleuat̉. ioſeph etiā in egypto multū auctus eſt. Gen̄. xlv. Ioſeph filiꝰ tuus viuit ⁊ ipſe dominat̉ in om̄i terra egypti .i. operibꝰ mundi abundat. ⁊ tn̄viuit vita gratie. hoc mirū eſt nec poſſet fieri ī hoīe niſi dominꝰ deduceret eū. Sap̄. x. Iuſtū deduxit dn̄s ꝑ vias rectas ⁊ on̄dit illi regnū dei (velut ouē) .i. in innocētia. exo.iij. Primogenitū aſini mutabis ouē. Greg. Primogenitūaſini in ouem mutat qͥ prioris vite immundiciā in innocētiā mutāt. velut ouis fuit iſte litteralis ioſeph qn̄ iniuſte vēditus qn̄ iniuſte carceratꝰ innocentiā ſeruauit: ouis quoqꝫ ⁊ nō aries videbat̉ qn̄ recuſauit meretricis p̄ces ſꝫ necprincipatus eiꝰ potuit eum facere nō ouem qui cōſueuitagnos mutare in viperas ⁊ leones. Eccl̓i. iiij. Noli eſſe qͣſileo in do. t. auertēs domū. t. ⁊ opprimēs ſubditos. t. Nucꝟo nō ſuꝑeſt Ioſeph qꝛ nō eſt ſil̓is ei in talibꝰ. vn̄ pōt dice̓iacob .i. xp̄s. fera peſſima deuorauit filiū meū ioſeph (qͥ ſedes ſuꝑ cherubin) quaſi nō in cherubin .i. in ſcīa. qꝛ cherubin interp̄tat̉ plenitudo ſcientie (ſed ſuꝑ) .i. vltra in ſeraphin in ardore charitatis ibi dn̄s ſedet .i. requieſcit vn̄ magis laborandū eſſet ad habendū charitatē qͣꝫ ſcīam (manifeſtare) .i. peccatū amouere a cordibꝰ qd̓ abſcondit te necognoſcaris. Eſa. lix. Peccata veſtra diuiſerūt inter vos ⁊deū. v. (coram effraym beniamin ⁊ manaſſe) effraym ſuntlayci qͥ fructificationi temporaliū lucrorū ⁊ generatōi carnali intendunt ⁊ in operibꝰ actiue vite fecundi debent eē.effraym em̄ interp̄tat̉ fructificans (beniamin) ſunt clericiqͥ debent eſſe filij dextere .ſ. fortes vt nulli tentationi ſuccūbant ſꝫ fortiter pugnent ꝓ eccleſia. vn̄ tonſi ſunt in rotundum vt pugiles. Item filij dextere vt nō recipiant nec diligant hereditatē ſiniſtre .ſ. iſta temporalia ſed hereditatēdextere .ſ. eterna. Prouer. iij. Lougitudo dierū in dexterailliꝰ ⁊ in ſiniſtra illius diuitie ⁊ gloria. vn̄ clerici in reception clerice dicunt dominus pars hereditatis mee (manaſſen) ſūt viri religioſi qͥ debent poſterioꝝ obliuiſci .i. temporalium omniū vt ad anteriora .i. ad eterna ſe extendant ſicut apl̓s Phil̓. iij. vnde eis ꝓprie dicit dn̄s Lu. vj. Qui aufert que tua ſunt ne repetas. ſed qꝛ modo ita importune ⁊etiam litigando repetunt bene oſtendunt ꝙ nō ſunt poſterioꝝ obliti. qꝛ ergo tam layci ⁊ clerici qͣꝫ religioſi ꝑ peccatum manifeſtā dei cognitionē amiſerūt: ⁊ deus ſe ab ipſisabſcondit orat ꝓpheta vt manifeſtet̉ (coram effra. benia. ⁊manaſſe) magnū āt eſt peccatū amouere ab hoīe ⁊ peccatorem iuſtificare. vn̄ petit (excita dn̄e potentiā tuā) .ſ. adſuſcitandos mortuos ꝑ peccatum Grego. maius eſt aīamſuſcitare ineternū victurā qͣꝫ corpus iterū moriturū: vel(potentiā) .i. mīam que eſt magna dei potentia. ſicut dicitur in collecta. Deꝰ qͥ oīpotentiā tuā parcendo maxime ⁊miſerando manifeſtas (⁊ veni) ꝑ gratiam. Io. xiiij. ad eūveniemꝰ ⁊ manſi. ⁊cͣ. (vt ſaluos facias nos) a peccato dimittendo peccatum. Hiere. xvij. Sana me dn̄e ⁊ ſanaborſaluum me fac ⁊ ſaluus ero ⁊cͣ. hec aūt ſaluatio fit ꝑ penitentiā. vn̄ ſubiungit (deꝰ cōuerte nos) ad te ꝑ penitentiāqͥ auerſi ſumus a te ꝑ peccatū. Eſa. xlv. ꝯuertimini ad me⁊ ſalui eritis om̄s fines terre. Tren̄. in fi. cōuerte nos dn̄oad te ⁊ cōuertemur. ꝓpoſitū aūt pnīe frequent̓ cōcipit̉ a timore. vn̄ addit (on̄de faciē tuā) .ſ. p̄oſtende faciē quā on̄des in iudicio. de qua Apoc̄. iiij. dicent montibus ⁊ petriscadite ſuper nos ⁊ abſcondite nos a facie ſedentis ſupertbronū ⁊ ab ira agni ⁊cͣ. Ex hac aūt on̄ſione ſequit̉ ꝓpoſitū pnīe quā ſaluat̉ homo. vn̄ addit (⁊ ſal. erimꝰ) Eſa. xxvj.a facie tua dn̄e concepimus: ⁊ quaſi parturiuimus ſpirituſalutis .i. voluntatem ⁊ ꝓpoſitum querendi ſalutē animarum ꝑ penitentiam. Eſt aūt triplex facies xp̄i ⁊ cuiuſlibetcinuſtrū: videlꝫ facies natiuitatis facies paſſionis vel mor-

B 4

Regit dn̄sſuoſ electoſmultiplicit̓

Cōmutatio triplex

Moral̓r.

Facies xp̄i ⁊cuiuſlibꝫ nr̄m