Pſalmus

bimur tibi) corde: ore: oꝑe: ꝑ gratitudinem (in ſeculū) perperſeuerantiam. paſcua dn̄i eſt ſacra ſcriptura vbi paſcūtur oues ſue. vn̄ Ezec. xxxiiij. In paſcuis vberrimis paſceeas: in montibꝰ excelſis iſrael erūt paſcua earū: montes īlati: herbe montiū exempla ⁊ verba eoꝝ: ſꝫ Iob. xl. d̓r huicmontes herbas ferunt .i. dyabolo. quia exempla prelato.ruꝫ modo plures acquirunt dyabolo. vn̄ addit Iob. omnes beſtie agri ludunt ibi .i. om̄s demones vel vicia cuiuſlibet generis ibi ſecure habitant ⁊ ludunt ⁊ illudunt. bn̄ aitem dicit (cōſitebimur in ſeculū) .ſ. pn̄s qꝛ cōfeſſio pctī debet fieri in hoc ſeculo ⁊ habebit fine. Eccl̓i. xiiij. An̄ mortecōfitere a mortuo quaſi nihil perit cōfeſſio. cōfeſſio autemlaudis infinita ⁊ eterna erit (in ſeculū ſeculi) ⁊ hoc eſt qd̓addit̉ (in generatiōe ⁊ gene. annun. lau. t.) in futuro. pſalbeati qͥ habi. in do. t. do. in ſec. ſe. lau. te. Supradictū eſt.paſcua dei eſt doctrina ſacra. q̄ ꝑ p̄latos ⁊ doctores quaſiꝑ paſtores ſimplicibꝰ quaſi pecoribus miniſtrat̉. Et notanatꝰ de ſunt ꝓprietates his verſibus.¶ Paſcua ſponte virent paſcunt inculta libenter.cec ¶ Alta pecꝰ ſꝫ aquoſa boues: dāt fena ꝑ yinbres (paſcuaem̄ ſacre doctrine debent dari ſponte. qꝛ ⁊ ſponte dant̉:deo. Math̓. x. Gratis accepiſtis gratis date. ſponte etiamfructificat in auditoribꝰ qꝛ coacti nō faciunt verū fructuꝫ.Gen̄. j. Germinet terra herbā virentē. Itē debent (virerevirentibꝰ vt docentes virtutibꝰ ſplendeant ⁊ eas doceātEſa. xxxv. In locis vbi prius habitāt dracones viror calmi ⁊ iunci oriet̉: ꝑ ꝯtrariū d̓r Eccl̓i. xliij. extinguet viride ſicut ignē (Itē paſcunt) qꝛ paſtores debent oues paſceredoctrina nō ſeipſos crapula. Ezec. xxxiiij. ve paſtoribꝰ qupaſcebāt ſemetipſos. Itē (inculta) .i. rudis dꝫ eſſe doctria⁊ rudis vt nō abſcondat̉ ſapientia in decore ſuo. Eccī. iiijItē (ticent̓) qꝛ paſcua dꝫ eſſe cōis. Roꝝ .j. Sapientibꝰ et⁊ inſipientibꝰ debitor ſum. Iteꝫ (alta pecus) .i. ſimplicesaggrediunt̉ ardua cōſilia q̄ docent̉ in ſacra ſcriptura. vnde de onagro d̓r. Iob. xxix. Mōtes circūſpicit paſcue ſue⁊ virentia queqꝫ ꝑquirit. j. Reg. xxiiij. Per abruptiſſimaspetras q̄ ſolis ibicibꝰ ꝑuie ſunt. ſꝫ (aquoſa boues) .i. ſaptes huiꝰ mundi ea nolunt audire ⁊ illa cōplectunt̉ q̄ tꝑalum abundantiā indulgere vident̉. Amos. iiij. audite ꝟbūdn̄i vacce pinguēs. Hen̄. xlj. Aſcēdebant ſeptē boues craſe nimis ⁊ paſcebāt in locis paluſtribꝰ hoc eſt qd̓ dixerunqͥdam. Ioh. ix. Nos diſcipl̓i Moy. ſumus. Moy. em̄ pemittebat tꝑalia. xp̄s ꝟo ea amputabat dicens. Niſi qͥs renunciauerit oībꝰ q̄ poſ. nō po. me. eſſe diſcipulꝰ (dāt fenaid ē humiliant docendo ꝙ oīs caro fenū: ſicut d̓r Eſaie. xl.(per ymbres) gratię. qꝛ vt dicit Greg. fruſtra laborat exterius lingua p̄dicatoris niſi intus aſſit gr̄a ſaluatoris. Eſa.xxx. dabit̉ pluuia ſemini tuo vbicunqꝫ ſeminaueris in terra. Eccl̓i. xxxij. irrigabo cor populoꝝ multoꝝ.C¶ Pſalmus LXXIX¶Ui regis iſrael intende: qui deduacis velut ouem ioſeph.¶ Tytulꝰ (in finē ꝓ his qͥ cōmutabunt̉. ps ꝓ aſſyrijs teſtimoniū aſaph) ſupra petijt ꝓpheta ſalutē iudeoꝝ. ſꝫ qꝛ nonhabet̉ ſalꝰ niſi ꝑ dn̄i incarnationē. iō petit h̓ eandē incarnationē. vn̄ is eſt ſenſus tituli (ps) iſte dirigens nos (in finē) xp̄m: eſt (teſtm̄ aſaph) .i. fidelis ppl̓i teſtantis xp̄i īcarnationē: vel (ꝓ his) .i. ad vtilitatē eoꝝ qͥ (cōmutabunde infidelitatē ad fidē: de pctō ad pnīam .i. (ꝓ aſſyrijs) aſyrij interp̄tant̉ dirigētes ⁊ qͥ prius dirigebāt ſe. ꝯͣ xp̄m ſicut dicit Iob. xv. ꝯͣ oīpotente roboratꝰ eſt cucurrit adueſus deū erecto collo ⁊ pingui ceruice armatꝰ eſt. mō factifideles ⁊ iuſti dirigunt ſe ad xp̄m ⁊ recti diligunt ⁊ laudāillum. Can̄. j. recti diligunt te. psͣ. rectos decet collaudatioEt ptꝫ intentio ꝓph̓e in hoc ps. intendit em̄ monere nos vtin melius cōmutemur ⁊ ad xp̄m dirigamur. Modꝰ bipttus eſt. psͣ. In prima ꝑte deprecat̉ ⁊ petit Primū aduentū ꝑ quē reparatio humani generis. In ſecunda ꝑte agitde eccl̓ia ſub typo vinee oſtēdens quo incepta ⁊ ꝑfecta ſitibi (vineā de egypto) volens ergo ꝓpheta petere incarnationem xp̄i: diffinit primo xp̄m ẜm duos pͥncipales actus

ſcꝫ regere ⁊ paſcere. de primo dicit (qͥ regis iſrl̓). i. o tu deus fili (qͥ regis iſrl̓) .ſ. ppl̓m iudeoꝝ (intende) deſiderio ⁊petitiōi ſanctoꝝ qͥ aduentū tuū deſiderant. Eſa. lxiiij. Vtinā diſrumperes celos ⁊ deſcenderes (intende) gͦ infundodo lumen fidei ꝑ incarnationē: de ſcd̓o dicit (qͥ deducis)id ē deducis ꝑ apl̓os (velut ouē) ſimplicē ⁊ obedientē (ioſeph) .i. ppl̓m credentē de gentibꝰ ſignatū ꝑ ioſeph qͥ int̓pretat̉ augmentū ⁊ ppl̓s gentiū auctꝰ eſt ⁊ adiunctus populo iudeoꝝ credenti ⁊ ita fuit augmentū eccl̓ie: deduxitdn̄s has oues ꝑ apl̓os de deſerto infidelitatis ad gregemfideliū ⁊ de deſerto huius mundi ad caulas regni celeſtisvn̄ ip̄e loquēs ad iudeos dicit Io. x. Alias oues habeo q̄non ſunt ex hoc ouili ⁊ il. oportet me adduc. vt fi. v. o. ⁊. v.paſtor.¶ Qui ſedes ſuꝑ cherubin manifeſtare: cō2ram effraym beniamin ⁊ manaſſe.¶ Qui ſedes ſuꝑ che.) .i. ſuꝑ illas ꝟtutes angeloꝝ (manifeſtare) in carne (cora effraym ben. ⁊ ma.) .i. oībus iudeisſors em̄ beniamin erat in meditullio terre ⁊ alie due erantin terminis. ⁊ ita ꝑ has tres tribꝰ totū cōprehendit ⁊ corāhis manifeſtauit ſe xp̄s ⁊ ad nos fuit miſſus ſicut dicit mathe. xv. nō ſū miſ. ni. ad o. q̄ ꝑie. do. iſ. Eſa. xlvj. Dabo ī ſyon ſalutē .i. in iudeis ſꝫ qꝛ ꝑ incarnatōꝫ eſt ſoluꝫ īchoata ſalus. ideo petit ⁊ reſurrectionē ⁊ aſcenſionē ꝑ q̄ eſt cōſūmaicnsͣ.Excita potentiam tuam ⁊ veni vt ſaluosfacias nos.¶ Excita potentiā. t.) in reſurrectiōe ⁊ aſcenſione .i. ſac vtnō videat̉ potentia tua obdormiſſe vel perijſſe q̄ in paſſione viſa eſt perijſſe. in reſurrectōe aūt excitata: in aſceſioneexcitatior: in iudicio aūt erit excitatiſſima (⁊ veni) pͥmo incarne vt ꝯn̄r alia faciat (vt ſaluos fa. nos) ⁊ cū veneris.¶ Deus cōuerte nos ⁊ oſtende faciem tuaꝫ 4⁊ ſalui erimus.¶ Deꝰ ꝯuerte) ad fidē tuā ⁊ ſic loquit̉ ad filiū: ad pr̄em ſic(deꝰ cōuerte nos) ad filiū tuū (onde nobis) ꝑ fidē (faciētuā) .i. filiū tuū ꝑ quē cognoſceris. Ioh̓. j. deū nemo viditvnqͣꝫ ſꝫ vnigenitꝰ qͥ eſt in ſinu patris ip̄e enarrauit. Io. x.iiij. Qui videt me videt ⁊ pa. ⁊ ſi hoc facis (ſalui erimꝰ)fidē q̄ ſaluat credētes. Lu. xvij. Fides. t. te ſal. fe. optat ātaduentū xp̄i nō tm̄ vt veniat ſꝫ vt cito veniat: vn̄ addit.¶ Dn̄e deus virtutū: quouſqꝫ iraſceris ſuꝑorationem ſerui tui.¶ Dn̄e deꝰ vir.) Humanarū ⁊ angelicarū (quouſqꝫ iraſceris) .i. iratus apparebis (ſuꝑ or̄onē ſerui. t.) aſaph ꝑ quēintelligit̉ cetus ſanctoꝝ patrū deſiderantiū xp̄m qd̓ oſtēdebāt duobꝰ modis .ſ. ꝑ or̄onē. vn̄ dicit (ſuꝑ or̄onem) ⁊ ꝑgemitū aut fletum. vnde addit.¶ Cibabis nos pane lachrymarū: ⁊ potumdabis nobis in lachrymis in menſura.¶ Cibabis). q. quouſqꝫ cibabis (nos pane lachry.) .i. lacrimis quaſi pane. vn̄ alibi. fuerūt mihi la. m. pa. die ac noct.dum dicit̉ mihi quotidie vbi eſt deꝰ tuꝰ (⁊ quouſqꝫ po. dabis no. in lacri.) idē eſt ꝙ prius ſꝫ repetendo notat abūdātiā deſiderij ⁊ lachrymaꝝ (in mēſura) h̓ dicit ad dr̄am lachrymaꝝ q̄ ſunt ex deſperatione. ille em̄ ſunt ſine menſura. Alit̓ ẜm glo. petierat aduentū xp̄i vt ſaluus fieret. Etpoſſet credere aliqͥs ꝙ poſt xp̄i aduentum nullā tribulationē vel ꝑſecutionē haberent xp̄iani. vn̄ on̄dit ꝙ immo: etpͥmo on̄dit ꝙ habebunt flagella ⁊ hͦ eſt ꝙ dicit (dn̄e deusꝟtutum quouſqꝫ iraſceris ſuꝑ or̄o. ẜui. t.) .i. quouſqꝫ oſtēdes irā. t. p̄ualere orationibꝰ ſanctoꝝ. or̄onibꝰ em̄ pugnamus ꝯͣ flagella ſꝫ cum dn̄s flagella nō aufert tunc preualetira ſua noſtris orationibꝰ poſtea on̄dit ꝙ nō tm̄ exteriꝰ flagellabunt̉. ſꝫ etiam interius patient̉ ⁊ cōterent̉: vn̄ dicit (cibabis nos pane lachrymaꝝ ⁊ po. da. no. in la. in mē) vt .ſ.ipſa tribulatio ⁊ fletus menſura ſit cōſolationis ⁊ retributionis ẜm illud psͣ. ẜm multitudinem dolo. m. in cor. m. cō.ſola. t. leti. a. m. poſtea oſtendit ꝙ lachryme erunt ex com-

Qualr platꝭꝯueniūt nouē ꝓprietateſᶜſpaſcue.

Psͣ. lxxix