Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CLXXXIXr
Einzelbild herunterladen
 

Septuageſimuſſeptimus CLXXXIX

Miſit in eos cynomiam comedit eos:ranam diſperdidit eos. Comedit eos) ẜm yſidoꝝ cynomia dr̄ om̄e genꝰ muſca: vn̄ Exod̓. viij. vbi agit̉ de hac plaga dr̄ muſca grauiſſima diuerſi generis: hac flagellati ſunt in ꝓprijs corporibus qꝛ pungebant̉ a muſcis: vn̄ addit ( coedit eos) Titia plaga fuit rana de qua addit ( ranā diſꝑdidit eoset flagellauit eos ī cibarijs. qꝛ tāta fuit ml̓titudo ranar intrabāt in cibaria illoꝝ. Quarta fuit erugo: vn̄ dicit Et dedit erugini fructus eorum et labores eorum locuſte. Fructꝰ eorū) Dicit̉ erugo ꝓprie eris rubigo ſed hic ſumit̉ pro rubigine ſegetis d̓r aurugo vulgo nubilatidr̄: vel dr̄ vredo eſt coctio vinearum. hac fuerūt ꝑcuſſiquo ad ea ſponte naſcunt̉. Quinta fuit locuſta: vn̄ addit ( labores eorū) dedit (ocuſte) in hac fuerūt flagellati quo ad ea que labore hominū naſcunt̉. Sexta eſt tempeſtas vinearū: vnde ſubiungit. Et occidit in grandine vineas eorum: etmoros eorum in pruina. Et occidit) .i. deſtruxit (in grandine vineas eoruꝫ) Septima fuit decoctio arboꝝ: vn̄ addit (moros eoꝝ in pruina) Octaua eſt grandinatio iumentorū: vnde dicit. Et tradidit grandini iumenta eorum: etpoſſeſſionem eorum igni. Tra. g. iu. e.) differt hec plaga grādinis a p̄cedēte bisem̄ fuerūt grādinati. Nona plaga fuit ignis: vn̄ addit (epoſſeſſione eorum igni) de hac in exodo legit̉ niſi diꝫibi ignis grādo pariter mixta ferebant̉. Anteqͣꝫ aūt decimā plagā enūeret on̄dit ſoluꝫ exterius puniti ſunverūētiā interius. Prīo in amiſſiōe gr̄e qd̓ notat̉ dicit. Miſit in eos iram indignationis ſue: indignationem iram tribulationem immiſſiones per angelos malos. Mi. in eos irā īdig .ſ.) .i. ꝑmiſit eis amiſſionē gr̄e qd̓ eſtira dei. Scd̓o in ruina de pctō in pctm̄ vn̄ reduplicat (indgnationē irā) tūc em̄ duplicat̉ ira dei indignatio: cumpoſt amiſſionē gratie cadit de pctō in pctm̄. Tertio indeſperatiōe qd̓ notat̉ dicit ( tribulationē) ponit antecedens cōſequēte .i. tribulationē pro deſperatione ex tribulatione em̄ ſecuta eſt eis deſperatio: on̄dit quos mniſtros .ſ. malos angelos: vn̄ dicit (immiſſiones) angelos malos. Deinde on̄dit qͥd hic fuit qꝛ ad indignationeꝫ iram illū ſuis peccatis prouocauerant: vnde dicit. Uiam fecit ſemite ire ſue: non pepercit amorte animarum eorum: et iumenta eoruꝫinmorte concluſit. U. f. ſ. i. ſ.) .i. hoc fecit manifeſtā irā ſuā pͥus ignotaerat ſicut via lata eſt ſemita autem arcta ( non peꝑcit) amorte (aīaꝝ eoꝝ) qꝛ eos miſerabiliter puniuit mortemnec tm̄ hoīes ſꝫ iumēta: vn̄ addit ( iumēta eorū in morte cōcluſit) hoīes iumentis de pari enumerat qꝛ hoīesbeſtiales. Et determinat qui ſunt illi qui interfecti ſunt ſoprimogeniti: vnde dicit. Et percuſſit omne primogenitum in terra egypti: primicias omnis laboris eoruminthabernaculis cham. Percu.) plaga mortꝭ (om̄e pͥmogenitū in terra egypthec fuit decimā plaga de Exo. xj. adhuc vna plaga tangpharaonē egyptū. Et. xij. Percuſſit dn̄s pͥmogenitūin terra egypti a priogenito pharaōis ſedebat ī ſolio eiꝰvſqꝫ ad pͥmogenitū erat in carcere: om̄e pͥmogenitū iumentoꝝ on̄dit ſolū pͥmogenita hoīm vel pecoꝝ. ſ ſegetū addit (pͥmitias oīs laboris eoꝝ) ſupple ꝑcuſſit determīat vbi qꝛ in terra egypti tm̄: vn̄ dicit (in tabernaculis cham) ad differentiā tabernaculorū filiorū iſraelqꝛ vbi erāt filij iſrl̓ nihil paſſi ſunt cham ꝟo dicit qꝛ egypi

primo inhabitata fuit a filijs Cham filij Noe adhuc vocant eam hebrei Cham Meſraym filius Cham vocauit egyptū iuxta interp̄tationē ſui noīs meſraym em̄ interp̄tat̉ tenebre vel meror. Moralit̓ (qͦtiens exacer. eum)malū eſt exacerbare deū naͣliter mitē exacerbat̉ aūt pctīshoīm. psͣ. Exacerbauit dn̄m pctō:. Hiero. quicqͥd mali patimur vicij nr̄i eſt dulcē deū vertimꝰ in amarū cogimꝰſeuire nolentē bonū eſt aūt exacerbare demōes acerbos ſicut canes maliuolos ſit freq̄nteꝫ ꝯfeſſionē .j. Mach̓.iij. Iudas exacerbabat reges multos ⁊cͣ. (in deſerto) vti in deſerto clauſtri nunqͣꝫ exacerbaret̉. Deut̓. xxxij. Uidit dn̄s ad iracūdiā cōcitatꝰ eſt: qꝛ ꝓuocauerunt filijſui filie .i. monachi moniales. Hiere. xj. Quid eſt di.lectus meꝰ in domo. m. fecit ſcelera multa eſt qd̓ addit.(in irā cōcitauerūt in inaquoſo) eſt ita mirū ſi cōcitat̉ deus in locꝭ aquoſis qꝛ ibi dyabolus iacet Iob. xl. ſubvmbra dormit in ſecreto calami in locꝭ humētibus. ſꝫ hocmirū eſt in locꝭ ſiccis aridis ꝓuocat̉ deꝰ hoc eſt ī clauſtris. Oſee. vij. In domo iſrl̓ vidi horrendū ibi fornicationes effraym. vn̄ quaſi magna admiratione ſubiūgit (cōuerſi ſunt tēptauerūt deū). q. d. abſordū eſt hoc homines cōuerſi ad deū tēptent: cōuerſi aūt nomīe appropriato vocant̉ religioſi layci hij in aliqͥbus locis frequenter tēptant deū an̄ patiēs ſit ꝓbant patīam eiꝰ: magna ēem̄ dei patiētia a domeſticis ſeruis cūtumeliaꝫ ſuſtinetSap̄. xj. Diſſimulas pct̄ā hoīm ꝓpter pnīam Iob. xix. Inquilini domꝰ mee ancille mee. q. alienū habuerūt me (erſanctū iſrael exacerbauerūt) .i. xp̄m dicit̉ ſanctus iſraelqꝛ viros religioſos contēplatiuos ſibi ſanctificat dedicat in medio ipſoꝝ habitat Eſa. xij. Exulta lauda habitatio ſyon qꝛ magnꝰ in medio tui ſanctꝰ iſrl̓ ſed multi euꝫexacerbāt dicētes facto on̄dentes illud Eſa. xxx. Ceſſeta facie vr̄a ſanctus iſrael. hij ſunt fructibꝰ immaturis⁊acidis dentes dn̄i exacerbant: vn̄ cōquerit̉ de ipſis Eſa. v.Expectaui vt faceret vuas fecit labruſcas labruſca matureſcere poteſt ( ſunt recordati manus eius) iſtudfere de omībus pōt dici quia pauci aut nulli ſunt recordent̉ vere Manus aūt eius multiplex eſt videlicet. Qua creauit omīa Iob. x. Manus tue fecerūt me ⁊cͣ. Quā extendit ad ꝑcutiendū dyabolū. Eſa. lij. Nūquiopercuſſiſti ſuperbū vulneraſti draconem. Qua nos ꝓtexit ictū īminentē nob̓ ſuſcepit. Sap̄. v.Dextera ſua reget eos in brachio ſctō ſuo defendit illos. Quā extendit in cruce ad amplexandos nos vt nosip̄m amplectamur in amore ſicut mater extendit brachiaſua vt puer ad eam amplectandā veniat. Eſa. lxv. Expandi manus meas tota die ad populum incredulum contradicentē mihi. Que perforata eſt ne aliquid cōtra nos poſſet retinere.pſal. Aperiēte te manū. t. omīa implebunt̉ bonitate. Quā extendit nobis ad extrahēdū nos de lacu miſeriede luto fecis. Iob. xiiij. Operi manuū. t. por. dexterā. Qua eduxit de cordibus noſtris ſerpentē tortuoſum. ideſt dyabolum. Iob. xxvj. Obſtetricante manu eductꝰ eſtcoluber tortuoſus. Quā ipſe extendit ad percutiendū malos. Eſa. ix. Adhuc manus eius extenſa. Quā extēdit nobis ad deducendū nos qͣſi ad choreasſcꝫ de ꝟtute in virtutē psͣ. Tenuiſti manū dexterā. me. involūtate. t. deduxiſti me (die redemit) magna ingratitido eſt obliuiſci bn̄ficij ipſa die collatū eſt die gr̄e adhūc declinauit ( redemit) nos dn̄s (de manu tribulā.tis) dyaboli. Eſa. xlix. (in die ſalutꝭ auxiliatus ſum tui) ſꝫnos huiuſmodi ſtatim (obliuiſcimur) Eccl̓es. ix. Uir ſapiens pauꝑ liberauit vrbē per ſapientiā ſuā nullus deinceps recordatus eſt hoīs illius pauꝑis ingratus eſtpoſt ſanitatē receptā recolit fuerit eger neqꝫ poſt libertatē adeptam qn̄qꝫ captiuus fuerit. Eccl̓i. xxix. Ingratus eſt ſenſu derelinqͥt liberantem ſe. Et vere redemit(qꝛ adhuc apparēt ſigna) vn̄ dicit (ſicut poſuit ī egypto)id eſt ī mūdo (ſigna ſua) .ſ. ſignū. hūilitatis pauꝑtatꝭ crucis. De primo Luc. ij. Hoc vobis ſignū inuenietis infanbꝫ

A 5

54

55

56

5o

52

53

F1

VManusdei multiplex.

tiori pr.humilitatꝭpauptatꝭcrucꝭ xp̄i qbus ꝯdicit

Moralit̓.