Pſalmus

re: ⁊ cum iam mortui fuerint ⁊ damnati alij qui ex hoc deberent timere ⁊ corrigi: nō corrigunt̉ ſicut porcus vidensocciſum porcum ſocium nō dimittit ꝓpter hoc ibidem comedere furfur vbi ꝑcuſſus fuit alius Eſa. ix. Dicit̉ bis. populus nō eſt reuerſus ad ꝑcutientem ſe Hiere. ij. Percuſſi filios veſtros diſciplinam nō receperunt (⁊ nō crediderunt in mirabilibus eius) mirum fuit ad lr̄am: ſi putauerunt fantaſma eſſe ꝙ mare tranſierūt: ꝙ manna comedrunt ꝙ multi occiſi ſunt ⁊ huius. ſil̓r etiam hodie eſt mirūꝙ nō credit̉ vita eē et̓na: neqꝫ mors neqꝫ gehēna Ioh̓. iij.Si terrena dixi vobis ⁊ non creditis: quō ſi dixero vobisceleſtia credetis Num̄. xiiij. Vſqꝫ quo detrahet mihi omnis ppl̓s iſte: quouſqꝫ nō credent mihi in oībus ſignis qfeci coram eis (⁊ defecerunt in vanitate dies eorum) .i. inutiles ⁊ vani ſunt omnibus diebus ſuis ſequētes vanitates tꝑalium. Psͣ. Vt qͥd diligitis vani. ⁊cͣ (vel defecerunt⁊cͣ.) hoc eſt verum de clericis qui totam vitam expendiin vanis ſciētijs Eccl̓i. iij. In ſuꝑuacuis rebus noli ſcrutari multipliciter. ⁊ infra. multos em̄ ſupplantauit ſuſpicio⁊ in vanitate detinuit ſenſus eorum: deberent aūt vacarveritati dum tp̄s habēt: qꝛ breues dies hoīs ſūt: vn̄ addi(⁊ anni cum feſtinatōe tranſeūt) Iob. vij. Dies mei velotius tranſierūt qͣꝫ a texente tela ſuccidit̉ ⁊ cōſumpti ſuntabſqꝫ vlla ſpe: tunc em̄ qn̄ venit mors nō eſt ſpes oꝑandIob. ix. Me oportet laborare donec dies eſt: venit nox inqua nemo poteſt oꝑari Galath̓. vlti. Ergo dum tp̄s habemus oꝑemur bonum ad omnes: ſunt aut multi qui cummoriunt̉ tunc primo ꝓmittunt qd̓ pnīam faciēt: vnde ſequit̉ (cum occideret eos querebant eum ⁊ reuertebant̉Eſa. xxviij. Tantūmodo ſola vexatio dabit intellectū. etxxvj. Dn̄e in anguſtia queſierunt te (⁊ diluculo veniebātad eū) .i. ſedulo (⁊ rememorati ſunt) qui prius obliti erāt(qꝛ deus adiutor eſt eorū ⁊ deus excelſus redemptor eorum eſt) recte em̄ faciunt homines ſicut naute qui cū ſūtin mari dum ſerenum tempus eſt vacant luſibus ⁊ diſſolutionibus ⁊ dn̄i obliuiſcunt̉: cum aūt ingruit tempeſtastunc deuote inuocant deum ⁊ ſanctos ⁊ vota multa faciunt: ſic homo fere quilibet dū eſt in ꝓſperitate omnia mala ⁊ fere nulla bona facit ſꝫ ī infirmitate ꝓmittit quicquidpoteſt: cum aūt ſanat̉: nihil vult ſoluere qd̓ ꝓmiſerit: vnde dicit (⁊ dilexerūt eum in ore ſuo) tm̄. j. Ioh̓. iij. Filiolinon diligamus verbo neqꝫ lingua ſꝫ oꝑe ⁊ veritatē (⁊ lingua ſua) qua dicebant ſe eum diligere (mentiti ſunt ei) ꝓbatio (cor aūt) .i. qꝛ (eorum nō erat rectum cū eo) vel firmum ẜm aliam lr̄am Eſa. xxix. ⁊ Math̓. xv. Populus h̓labijs me honorat: cor aūt eorum longe eſt a me (nec fidles habiti ſunt in teſta. eius) .i. qd̓ ꝓmiſerunt nō ſoluerūtvn̄ alia lr̄a habet (nec ꝑmanſerūt in pacto eius) Eccl̓s. vSi quid vouiſti deo ne moreris reddere: diſplicet em̄ deoinfidelis ⁊ ſtulta ꝓmiſſio: ⁊ quid faciēt etiā tales: nunqͥddeſperabunt̉: vel nō ſꝫ ſperēt in dn̄o: ⁊ ad miſcd̓iam eiusrecurrāt. de qua ſequit̉ (ipſe aūt eſt miſericos) habitu (etꝓpicius fiet pctīs eorū) actu remittēdo culpā (⁊ non diſdet eos remittēdo penā: ipſe em̄ ita eſt miſericors qd̓ eſtfinis miſcd̓ie a quo exeūt iſti duo riuuli ſiue flumina .ſ. remiſſio culpe ⁊ remiſſio pene Eſa. xliij. Ego ſum ego ſumqui deleo iniquitates ꝓpter me: ⁊ nō ſolum eſt miſericorsſꝫ ⁊ ſuꝑbūdans in miſcd̓ia: vn̄ addit (⁊ abūdauit) .ſ. miſe.ricordia: vn̄ ex ſua miſcd̓ia eſt qͣſi quoddam diluuium inquo ſubmergunt̉ demones ⁊ pctā: ⁊ etiā ira dei: vn̄ addi(vt auerteret iram ſuam) vt .ſ. ſubmergeret eam ſub inūdante miſcd̓ia Iacobi. ij. Miſcd̓ia ſuꝑexaltat iudiciumPsͣ. Miſcd̓ia dn̄i plena eſt terra: ecce diluuiū latū. Itepsͣ. Miſcd̓ia tua vſqꝫ ad nubes: ecce diluuiū ꝓfundū ſiualtū (⁊ nō accēdit oēm irā ſuā) .i. ꝑfectā irā ſuā: ſꝫ eaꝫ iſtediluuio extraxit. ad qd̓ penitus ꝑficiendū ⁊ diluuiū adimplendū laticē ſui cruoris effudit: licet aūt dn̄s qn̄qꝫ videatur mō iraſci. qꝛ verberat in pn̄ti delinquētes nō tn̄ ex omni ira ſꝫ ex modica vel nulla ſꝫ potius ex miſcd̓ia hoc facitZach̓ .j. Ego iratus ſum paru: ipſi ꝟo adiurauerūt in malum Iob. iij. Nunc em̄ nō infert furorem ſuū: nec vlciſcit̉ſcelus valde. ſed Zach̓. j. dicit. Ira magna ego iraſcar ſu

per gentes opulentas: ⁊ oſtendit quid excitat dei miſericordiam erga nos .ſ. miſeria noſtra. qꝛ miſerabiles ſumꝰ:vn̄ dicit (⁊ recordatus eſt) dn̄s (qꝛ caro ſunt) caro dicit̉ acarendo vel a cadendo: caret em̄ caro noſtra fere omnibꝰvel quo ad vitam vel quo ad ſuſtentationem vel quo adindumentum: qͦ ad vitam caret qꝛ indiget deo ⁊ aīa: aīa qͦeſſe: deo quo ad bene eſſe ⁊ etiā vt ſeruet in eſſe: qꝛ nec aīceſſe poſſet ſine deo quo ad ſuſtentationē indiget terrenaſcentibus. quo ad indumentū ceteris animalibus: vel dr̄a cadendo qꝛ ꝓna eſt ad lapſum ⁊ ſecum trahit animamad caſum peccati ⁊ p̄mittit in p̄cipicium inferni Sap̄. ix.Corpus qd̓ corrumpit̉ aggrauat animā. vnde ⁊ de ſpiritu ſubiungit (ſpūs vadens ⁊ non rediens) hoc tripliciterexponit̉ (vadens) ꝑ ſe in peccatum (⁊ nō rediens) ꝑ ſe apeccato: ſicut em̄ homo ꝑ ſe pōt ſe interficere: ſꝫ nō poteſtſe interfectuꝫ ſuſcitare: ſic eſt ſpūaliter. Item (vadēs) .i.recedens a corꝑe in mortē (⁊ nō rediens) ante generaleꝫreſurrectionem. ij. Regū. xiiij. Omnes morimur: ⁊ quaſiaque dilabimur in terram q̄ nō reuertent̉: vel (vadens)in mortem inferni (⁊ nō rediens) qꝛ in inferno nulla ē redemptio Sap̄. ij. Non eſt qui ſit agnitus reuerſus ab inferis Iob. x. Dimitte me vel plangam paululum doloreꝫmeū anteqͣꝫ vadam ⁊ nō reuertar ad terrā tenebroſam: etoꝑtam mor. ca.¶ Quotiens exacerbauerunt eum in deſerto: in iram cōcitauerunt eum in inaquoſo.¶ Quotiens exacerbaueruūt) Sexta pars in qua enumerat plagas egypti ꝓpter ppl̓m iſrl̓ factas: ⁊ prius cōparatmala iudeorum bn̄ficiorū dei: primo ergo oſtēdit magnitudinem pctī ex multiiudine cum dicit (quotiens exacerbauerūt eum) .i. multotiēs ad iracundiam ꝓuocaueruntpeccādo. Scd̓o aggrauat peccatum eorum a circūſtātialoci cum adddit (in deſerto) .ſ. vbi maxime timēdus eſſetcum ibi nullum niſi ab ipſo auxiliuꝫ expectarēt: ampliusetiā aggrauat cum dicit (in iram ꝯcitauerūt eū in īaquoſo) vbi nec etiā aquā poterāt habere ſine miracl̓o: poſteaenumerat pctā eoꝝ: Primo apoſtaſiam: vn̄ dicit.¶ Et conuerſi ſunt ⁊ tentauerunt deum: etſanctum iſrael exacerbauerunt.¶ Et cōuerſi ſunt) .ſ. ad ydolatriā poſtqͣꝫ deum reliquerūtauerſi ab eo. Scd̓o fuit doloſitas. vn̄ dicit: ⁊ tentaueruntdeum) hoc fuit magna doloſitas: qꝛ ab illo ſe poſſe acciꝑediffidebāt. Tercium fuit blaſphema cum dicit (⁊ ſanctuꝫiſrael exacerbauerunt) .i. eum qui ſanctificat iſrahel verbis malis blaſphemantes ꝓuocauerūt. Quartum fuit ingratitudo que conſiſtit in quinqꝫ. Primo in obliuione poſite. vn̄ dicit.¶ Non ſunt recordati manus eius die quaredemit eos: de manu tribulantis.¶ Manus eius) .i. potētie eius. Scd̓m obliuio diei quoliberati ſunt. Tercium obliuio ipſius liberationis de hisduobus dicit (die quā redemit eos) qd̓ ſic legit̉ (manꝰoſtēſe in die qua redemit eos. Quartū eſt obliuio hoſtis.vn̄ addit (de manu tribulantis) Quintū eſt obliuio ꝓdigioꝝ ⁊ ſignorū q̄ fecit corā eis cū educeret eos de egypto¶ Sicut poſuit in egypto ſigna ſua: ⁊ prodigia ſua in campo thaneos.¶ Sicut) .i. qualiter (poſuit in egypto ſgna ſua) ho c eſtquo ad minora (⁊ ꝓdigia ſua) quo ad maiora (in campothaneos) .i. in planicie illius ciuitatis. Oſtenſis peccatiseorum. Oſtēdit illas decē famoſas plagas quibus dn̄s ꝑcuſſit egyptios ꝓpter iudeos quos detinebant. Prima eſtꝯuerſio aque in ſanguinē. vn̄ dicit.¶ Et conuertit in ſanguinem flumina eorū⁊ ymbres eorum ne biberent.¶ Et cō. in. f. f. e. ⁊ im. e.) .i. ciſternas q̄ de imbribus replēt̉vn̄ alia lr̄a habet manatōes aquaꝝ (ne biberent) .i. ne haberēt quid poſſent bibere: ⁊ ita ptꝫ ꝙ hͨ plaga flagellauiteos in potu. Scd̓a plaga fuit muſca. vn̄ ſequit̉.

De miſericordia.

Ꝙe dectplacis

Lr̄al̓r dedecē plagꝭegipti ⁊ ingratitudine ppl̓i iudaici.

Spus homins vadens ⁊ nōrediens qͦmō tripl̓intelligit̉.

Caro vn̄dicit̉

47