Septuageſimuſſeptimus CLXXXVIII

ppl̓m iſtum. Scd̓o qꝛ etiam quidā interfecti ſunt qd̓ uotat̉ ẜm aliam lr̄am q̄ habet (compediuit) ꝯpeditti ſūt en̄morte ⁊ p̄uenti vt nō intraret terram ꝓmiſſionis. Tercioqꝛ quidam boni eorum obiurgationibus incitati ſunt acnumerādum: ſicut moyſes ⁊ aaron qui dubitauerunt adaquas ꝯtradictōis Num̄ xx. Nunquid poterimus darevobis aquā ſꝫ ipſi dura ceruice nō ſunt correcti: qꝛ.¶ In omnibus his peccauerunt adhuc etnon crediderunt in mirabilibus eius.¶ In oībus his peccauerūt adhuc) .ſ. poſt tot bn̄ficia colata. ⁊ tot penas illatas (⁊ nō crediderunt in mirabilibuseius) ⁊ ꝓpter hoc.¶ Et defecerunt in vanitate dies eorum: ⁊anni eorum cum feſtinatione.¶ Defecerūt in vanitate dies eorū) qꝛ oēs mortui ſunt p̄ter caleph ⁊ iephone: quotqͦt egreſſi ſūt de egypto a vigitti annis ⁊ ſupra ⁊ dicit (in vanitate) qꝛ dies eorū vani futrunt eo ꝙ fruſtrati ſunt ab hoc qd̓ querebāt ⁊ expeciabā(⁊ anni eorū cum feſtinatōe) .i. ſubito ⁊ celeriter tranſierūt. Poſtea agit de eorum ſimulata pnīa q̄ ꝯſiſtit in multis: prima eſt ſimulata queſitio dei. vn̄ dicit.¶ Cum occideret eos querebant eum et reuertebantur: et diluculo veniebant ad eu¶ Cum occideret eos querebant eum) Et eſt ſcd̓a regultyconij: qn̄ qd̓ eſt vnius gētis: attribuit̉ parti eiuſdē gētiNon em̄ illi qui occidebant̉ querebant eū ſꝫ alij qui vidbant eorum occiſionē: Scd̓m eſt ſimulata reuerſio: vn̄ d̓cit (⁊ reuertebant̉) Tercium eſt ſimulata ſollicitudo: vn̄addit (⁊ diluculo veniebāt ad eum) .i. mane ſicut qui circa aliquid ſolliciti ſunt mane ſurgunt. Quartū eſt ſimulata memoria bn̄ficiorum dei. vn̄ dicit.¶ Et rememorati ſunt qꝛ deꝰ adiutor eſt eorum: et deus excelſus redemptor eorū eſt¶ Eorum eſt) Quintū eſt ſimulata dilectio: vn̄ ſequit̉¶ Et dilexerunt euꝫ in ore ſuo: ⁊ lingua ſuamentiti ſunt ei.¶ Et dilexerūt eū in ore ſuo) .i. verbotenus: ⁊ on̄dit ꝙ oīaiſta p̄miſſa ſimulata fuerūt cū ſubiūgit (⁊ lingua ſua mertiti ſunt ei ⁊cͣ.) q. d. nō fuit ei veritas in lingua: qꝛ (mentiti ſunt ei) nec in corde: vn̄ addit.¶ Cor aūt eorum nō erat rectum cū eo: necfideles habiti ſunt in teſtamento eius.¶ Cor aūt eorum nō erat rectū cum eo) Primo ergo rep̄hendit eos de ꝑuerſitate ſermonis. Scd̓o de ꝑuerſitate intentiōis. Tercio aūt de puerſitate oꝑis: cuꝫ ſubiūgit (nefideles habiti ſunt in teſtō eius) ſꝫ infideles: qꝛ nec fecerūtea q̄ in teſtō p̄cipiebant̉: ecōtrario aūt on̄dit dei miſcd̓iāvt magis appareat eorū malicia. vn̄ dicit.¶ Ipſe autem eſt miſericors ⁊ ꝓpicius fietpeccatis eorum ⁊ non diſperdet eos.¶ Ipſe aūt eſt miſericors) Hic on̄dit multiplicē effectummiſcd̓ie erga eos: primus eſt remiſſio culpe cum dicit (etꝓpicius fiet pctīs eorum) oīno remittēdo ſi voluerint penitere. Scd̓s eſt remiſſio pene: vn̄ addit (⁊ non diſperdeeos) ⁊ hec dimiſſio magis facta eſt ſucceſſioni eorū qͥbudedit terrā ꝓmiſſionis qͣꝫ ipſis patribus qui mortui ſūt indeſerto. Tercius eſt facilitas dimittēdi: vn̄ ſequit̉.¶ Et abundauit vt auerteret iram ſuam: ⁊nō accendit omnem iram ſuam:¶ Et abūdauit) .ſ. miſcd̓ia: dei vt auerteret iram ſuam abeis: qꝛ quātū in ipſo erat ſemꝑ paratus erat auertere irniſi in ipſis ſtaret: vn̄ bn̄ addit (⁊ nō accēdit oēm irā ſuāNon ipſe ſꝫ ipſi potius eam accēderūt: ⁊ oſtendit cauſasquare fuit facilis ad miſerendū. Prima eſt eoꝝ fragilitasvnde addit.¶ Et recordatus eſt quia caro ſunt: ſpiritꝰvadens ⁊ non rediens.

¶ Et recordatus eſt qꝛ caro ſunt) Gen̄. vj. Nō ꝑmanebitſpūs meus in hoīe: qꝛ caro eſt ſpūs .i. indignatio. Scd̓a ēimpoſſibilitas redeūdi: vn̄ adiūgit (ſpūs vadēs ⁊ nō redens) vadens ꝑ ſe in pct̄m: ſꝫ nō ꝑ ſe rediēs. Tercia eſt vitebenignitas qd̓ notat̉ in hͦ qd̓ dicit (ſpūs vadens ⁊ nō reens) hō em̄ eſt quaſi quidā hanelitus vadens ⁊ tranſiēs⁊ nō rediēs Iacobi. iij. Que eſt vita hoīs: vapor ad modicū parēs. Moraliter (adhuc eſce eorū erāt in ore ipſoruꝫ⁊cͣ) pōt exponi de indigne ſumētibus euchariſtiā: qꝛ ex hͦſtatim (ira dei aſcendit ſuꝑ eos ⁊ occidit eos) ẜm illud. j.Coꝝ. xj. Ideo inter vos multi infirmi ⁊ imbecilles ⁊ dormiunt multi .ſ. ſomno mortis: vn̄ frequēter poſt paſca magis infirmari ⁊ mori videmus hoīes qͣꝫ in alio tꝑe: ⁊ ideofrequēter tūc cantat verſum illū. Queſumus auctor oīmin hͦ paſ. gaudio. ab omni mortis im. tuum defende ppl̓m⁊ dicit (ꝙ occidit pingues eorū) qꝛ frequētius ſacerdotes⁊ clerici indigni accedūt ad hunc cibū qui pinguedinē tꝑalium multā habēt. Un̄ dicit dn̄s aaron Num̄. xviij. Omnem medullā olei ⁊ vini ac frumēti ⁊ quicquid offerūt filij iſrl̓ primitias dn̄o dedi tibi: vel de theologis multis pōtdici (adhuc eſce eoruꝫ) .ſ. fercula ſacre ſcripture (erant inore ipſorū) qꝛ tota die ⁊ toto tꝑe ſuo rumināt ⁊ maſtificātſacra ſcripturā: ſꝫ nihil intra trahiciūt nec mittunt ad corſuū ꝯfortandū: vn̄ nō nutriunt̉ hmōi eſcis: ⁊ ex hͦ (ira deiaſcēdit ſuꝑ eos ⁊ accidit) gladio peccati (pingues eorū)magnos theologos qn̄qꝫ ꝑmittēs ruere ī pctm̄ (⁊ electosiſrl̓ impediuit) qꝛ cum electi fuerint in p̄latos tūc nihil ocultum qd̓ nō reuelet̉ ⁊ exigētibus pctīs multotiēs quaſſant̉: vel ſaltē diu impediunt̉ anteqͣꝫ ꝯfirmēt̉ vel de oībꝰd̓uitibꝰ generalit̓ pōt dici (adhuc eſce eorū in orc ipſoꝝ: ⁊ira dei aſcēdit ſuꝑ eos). q. d. anteqͣꝫ illa tꝑalia q̄ cum tātaauiditate acquirūt expendāt: vel inde aliqd̓ emolumentūhabeāt: venit ſuꝑ eos vltio diuina: parū em̄ vel nihil ꝓdeſſet hoī cibus que anteqͣꝫ glutiret̉ oporteret eū ꝓijcere: ſiceſt de diuitibus. Un̄ Iob. xx. Non ſatiabit̉ venter eius: ⁊cum habuerit qd̓ cupierit poſſidere non poterit: hͦ eſt qd̓dr̄ Ioel̓. j. Exꝑgiſcimini ebrij flete ⁊ vlulate oēs qui bibitis vinū in dulcedine qm̄ perijt ab ore vr̄o Lu. xij. Stultehac nocte repetēt aīam tuā a te: ⁊ q̄ paraſti cuius erūt: ſiceſt qui ſibi theſauriſat ⁊ nō eſt in den̄ diues ſatis exp̄ſſe dihoc Eccl̓s. vj. Eſt aliud malū qd̓ vidi ſub ſole ⁊ quidē frequēs apud hoīes vir cui deus dedit diuitias ⁊ ſubſtantiē⁊ honorem ⁊ nihil deeſſe anīe ſue ex oībus q̄ deſiderat nectribuit ei ptātem deus vt comedat ex eo ſꝫ extraneus vorabit eas (⁊ occidit) .ſ. ira dei morte et̓na (pingues eorū)ſcꝫ diuites epulones. ſicut Luce xvj. Ille homo diues qͥepulabat̉ quotidie ſplendide induebat̉ purpura ⁊ byſſomortuus eſt ⁊ ſepultus in infernū: gaudeāt ergo macilente pecudes: qꝛ nō occidūt̉ (ẜ pingues) De quibus in psͣ.Prodijt quaſi ex adipe iniquitas eorū (⁊ electos iſrl̓ compediuit) .i. prelatos ligauit ꝑmiſſiue funibus pctōꝝ Oſeciiij. Ligauit eum ſpūs in alis ſuis: ⁊ tandem ligabit in pena qn̄ de quolibet malo p̄lato dicet: eijcite eū in tenebrasexteriores Math. xxij. Ligatis manibus ⁊ pedibus mi. e.in tenebras exteriores. ij. Paral̓. xxxiij. Ceperunt manaſ.ſen ⁊ vinctum cathenis atqꝫ compedibus duxerūt in babylonē. Uel de bonis electis dr̄ (electos iſrl̓ impediuit) qꝛꝓpt̓ pctā ppl̓i ipediūt̉ boni electi ne ꝓmoueāt̉ ⁊ ꝓmouēt̉mali ſuꝑ malos ſubditos Iob. xxxiiij. Propter pctā ppl̓iꝑ̄mittit regnare hypocritam Oſee. xiij. Dabo eis regeꝫ inlomfurore meo: electi iſrael ſunt qui eligunt̉ bona ⁊ recta intēittione ab hominibus habentibus deum p̄ oculis: ⁊ de iſrael. i. de bonis: ⁊ tales impediūt̉ qꝛ a paucis eligunt̉. multietaūt ſunt electi nō iſrael ſꝫ pharaonis. De quibus Exo. xvOElecti principes eius ſubmerſi ſunt quaſi plumbū in aqͥsvehemētibus. Psͣ. Non cōicabo cum electis eorum: qͣreqꝛ Abacuc. jͣ. Cibus eius .ſ. dyaboli electus hͦ eſt cōtra electores ⁊ electos qui nō eligunt̉ de iſrael ſꝫ de egypto Exo.viij. in fine. Electis viris ſtrenuis de cuncto iſrael ꝯſtituiteos principes ppl̓i: de cuncto inquit iſrael non de vna tm̄natione: ⁊ ideo (in oībus his peccauerunt adhuc) qꝛ licetmultis modis affligant̉. tn̄ dum viuunt nolunt ſe emēda

A 4

Dei miſericordia iniudeos.

De fimulata pnīaiudeorur

42

40

41

36

43

Quare malos eligimittit deꝰad dignitates ⁊ nonbonos

Contra irgratos diuites

Moral̓r.de indigneſumētibuseuchariſtiam ⁊ nō adimplētibꝰſacrā ſcripturam.