Pſalmus

fluunt qꝛ dulces ſunt ſic lachryme peccatoris penitentisdebēt abūdanter ⁊ iugiter fluere. Psͣ. Exitus aquarū deduxerūt oculi mei: qꝛ nō cuſto. legem tua Tren̄. ij. Deduquaſi torrentē lachrymas ꝑ diem ⁊ noctē nō des requiemtibi: neqꝫ taceat pupilla oculi tui: ſunt etiam dulces ⁊ ſuaues: Unde de beato Aug. cantat̉. ⁊ in libro ꝯfeſſionum legit̉ ꝙ flebant vberrime ⁊ fluebant lachryme ⁊ bn̄ illi ercum eis Exod̓. xvij. Percuties petram ⁊ exibit qua ex eaNum̄. xx. Percutiēs moyſes virga bis ſilicem egreſſe ſūaq̄ largiſſime. moyſes p̄dicator: ꝟga crux: ſilex ſiue petracor pctōris: aque lachryme quibus ardor ꝯcupīe refrigrat̉ Eccl̓i. xxiij. Anima calida quaſi ignis ardens ⁊ nō extinguet̉ donec aliquid glutiat .ſ. aquā q̄ ꝓprie glutit̉. Sūaūt multi duriores qͣꝫ petra qꝛ nec martello verbi dei: necmalleo tribulatōis pōt frangi eorū duricia Hiere. v. Percuſſiſti eos ⁊ nō doluerunt: attriuiſti eos ⁊ rennueruntaciꝑe diſciplinam indurauerūt facies ſuas ſupra petram⁊ noluerūt reuerti: Un̄ de talibus ⁊ etiam de his qui poſqͣꝫ pnīam inceperūt redeunt ad vomitum ſubiungit (⁊poſuerūt adhuc) .ſ. poſt flagella ⁊ correctōnes dn̄i: ⁊ poſuam pnīam (peccare ei) cui (deo) quem nō eſt leue offedere Eccl̓i. xxj. Fili peccaſti ne adijcias iterū Iud̓. iij. Auerterūt filij iſrl̓ facere malū in ꝯſpectu dn̄i qui confortauit aduerſus eos eglon regem moab: eglon interp̄tat̉ feſtiuitas inutillis ⁊ ſignificat ocium qd̓ regnat in moab.in aqua paterna .i. luxuria. Item Iud̓. iiij. Addixerunt filij iſrl̓ facere malū in cōſpectu dn̄i qui tradidit eos in manu Iabyn regis chanaan. Iabyn interp̄tat̉ ſapīa .i. prudētia ſeculi vel iura hͦ ſapīa eſt chananea. Chanaan intep̄tat̉ negociator hodie eccleſia corrumpit̉ his duobꝰ apoſitis .i. ocio ⁊ negocio .i. luxuria ⁊ litibus quas auariciexcitat: ſuꝑbia ꝟo comes eſt vtriuſqꝫ: poſt hoc aūt nō frequēter penitēt hoīes qn̄ .ſ. reuerſi ſunt ad vomitum: vndſequit̉ (in ira excitauerūt excelſum in inaquoſo) .i. in ſiccitate cordis ſui qd̓ nō pōt reſolui in lachrymas ꝯpuctiōishuic ꝯcordat apl̓s Heb̓. vj. dicēs. Impoſſibile eos qui ſemel illuminati ſunt ⁊ ꝓlapſi ſunt renouari rurſum ad penitentiam: ⁊ q d̓ hͦ ꝯcitent excelſum in ira: ſubiūgit ibi ruſum crucifigētes ſibimeit pſis filium dei: ⁊ oſtētui habētes(in inaquoſo) talia loca ꝑambulat diabolus Luce. xj. Cīimmūdus ſpūs exierit ambulat ꝑ loca inaquoſa ⁊cͣ. Thobie. viij. Tunc raphael app̄hēdit demoniū ⁊ religauit euꝫin deſerto ſuꝑioris egypti: tales aūt ſepe ſolent dicere libēter facerem pnīam vel intrarem religionem ſi dn̄s daremihi voluntatem: ſed ſic in diuitijs ⁊ delitijs oportet meviuere vſqꝫ quo dn̄s mihi voluntatem talem inſpiret hoceſt qd̓ ſequit̉ (⁊tentauerūt deum in cordibus ſuis hoc em̄recte eſt tētare deum: ſicut ſi quis tanto ſe diſcrimini committeret vt dicit ambulabo ſuꝑ mare ⁊ nō exibo de aquisniſi dn̄s extrahat me vel nō comedam de cetero niſi dn̄smihi cibum mittat ꝑ angelum: debet em̄ homo ſe p̄parare ⁊ facere qd̓ in ſe eſt ⁊ tunc ꝑficiet dn̄s Eccl̓i. xviij. Ante or̄onem p̄para animā tuam ⁊ noli eſſe quaſi homo qutentat deum ⁊ vere tentauerunt: qꝛ hoc fecerunt (vt peterent aquas animabus ſuis) .i. ita dicūt vt in diuitijs ⁊ delicijs quas amplexi ſunt diutius immorent̉: ipſi aūt nō ſedicunt tentatores ſꝫ potius ſapiētes: ⁊ eos qui ſe in deumꝓijciunt ⁊ omnia relinquūt dicūt deum tentare imo ⁊ ipſum deum blaſphemant ⁊ impotētem eſtimāt: ẜm ꝙ ſubdit̉ (⁊ male locuti ſunt de deo) quō male dixerunt (nunquid poterit deus parare menſam in deſerto) .i. in paure clauſtro: hoc dicūt multi ſapiētes apud ſeculum: ſꝫ ſtuti apud deum dicētes huius religiones que pauꝑes ſunt⁊ redditus vel poſſeſſiones nō habent nec habere voluntdurare non poſſunt: ⁊ ſi eis dicat̉ ꝙ dn̄s maiorem ppl̓mpauit in egypto. Reſpondent ꝙ dn̄s nō ſemꝑ facit miracula: hoc eſt qd̓ ſubiungit̉ (qm̄ ꝑcuſſiſti petram ⁊ fluxer̄taque ⁊ torrētes inundauerūt) totum ad lr̄am (nunquipoterit dare aut parare menſaꝫ ppl̓o ſuo) q̄ relictis oībſeqͥt̉ eū ꝑ deſertum pauperis religionis hoc dicunt multi⁊ ſi nō ore ne infideles reputent̉ tamen corde hoc eſt male loqui de deo ⁊ blaſphemia magna: qꝛ deum dicūt ⁊ im-

potentem ⁊ mendacem qui ſuos pacere nō poſſit nec reddat qd̓ ꝓmiſit Luce. xij. Conſiderate coruos qꝛ non ſeminant neqꝫ metunt quibus nō eſt cellarium neqꝫ horreū ⁊deus paſcit eos quāto magis vos pluris eſtis illis: ⁊ poſtſcit em̄ pater veſter celeſtis qm̄ omnibus his indigetis veruntū querite regnū dei ⁊ hēe oīa adijcient̉ vobis: ecce h̓declarat̉ ⁊ ptās eius ⁊ ꝓmiſſio.¶ Ideo audiuit dn̄s ⁊ diſtulit: ⁊ ignis accenſus eſt in iacob: ⁊ ira aſcendit in iſrael.¶ Ideo audiuit) Quarta pars vbi dicit ꝙ deus differēsvindictamprius dedit eis que petebant ne nō poſſe darevideret̉. Primo ergo oſtēdit dei benignitateꝫ in duobusPrimo in eo ꝙ exaudiuit iudeos licet malos cum dicit.(ideo audiuit) ⁊ dicit (ideo) qꝛ ſcꝫ dicebāt (nunquid poterit ⁊cͣ.) et (ideo) ne impotens videretur (audiuit dn̄s)Scd̓o in eo ꝙ illos tamdiu ſuſtinuit: vnde dicit (⁊ diſtulit̓) ⁊ qꝛ qd̓ differt̉ nō aufert̉ poſtea (ignis accēſus eſt iniacob) .i. in ppl̓o iudeorum (⁊ ira dei aſcendit in iſrael) hͦfactum fuit Numeri. xj. vbi dicit̉ ortum eſt murmur ppl̓iquaſi dolentium ꝓ itinere cōtra dn̄m qd̓ cum audiſſet dominus iratus: ⁊ accēſus in eos ignis dn̄i deuorauit extremam partem caſtrorum ⁊cͣ. Exo. xvj. Audiui murmurationes filiorum iſrael loquere ad eos veſpere comedetis⁊ maue ſaturabimi panibus. Et oſtēdit cauſam huius pene ſcꝫ peccantiū infidelitatis cum addit.¶ Quia non crediderunt in deo: nec ſperauerunt in ſalutari eius:¶ Quia nō crediderunt in deo) Num̄. xiiij. Vſqꝫ quo detrahet mihi omnis ppl̓s iſte quouſqꝫ nō credunt mihi inomnibus lignis que feci coram eis feriam ergo tos peſtilentia atqꝫ cōſumam: ⁊ ꝓpter peccatum deſperatōis cumſubiūgit (nec ſperauerūt in ſalutari eius) .i. in ſalute. ſcꝫꝙ illo poſſent ſaluari: ⁊ erit (ſalutari) adiectiuū ſubſtātiuatū qͣſi dicat nec fidē nec ſpem in deū habuerunt: poſteaoſtēdit quō deus audiuitt eos ⁊ oſtēdit ei ptātem in multis. primo qꝛ ad mandatum eius nubes pluerunt māna:vnde dicit.¶ Et mandauit nubibus deſuper ⁊ ianuasceli aperuit.¶ Et mandauit nubibꝰ deſuꝑ) .i. nubes que erāt in ſuperiore parte aeris: ita obedierūt ei ac ſi mandaſſet: ⁊ nō ſolum nubes ſꝫ ⁊ celum: qꝛ (⁊ ianuas celi aperuit) .i. cataractas vel pͥoros ꝑ quos emittunt̉ gutte pluuiarū: qd̓ planius aperit cum ſubdit.¶ Et pluit illis manna ad manducandum:⁊ panem celi dedit eis.¶ Et pluit ill̓) iudeis (māna ad māducādū ⁊ panē celi dedit eis) .i. panē de celo acreo miſſū vel miniſterio angeloꝝparatum. Scd̓o oſtēdit dei ptātem in efficacia illius cibi:cum ſit ſubiungit.¶ Panem angelorum manducauit homo;cibaria miſit eis in abundantia.¶ Panem angelorū māducauit homo) hic dicit qꝛ ille cibus hoc efficiebat in iudeis qd̓ in angelis efficit cibus illorum ꝓ parte. Dicit em̄ Ioſephus ꝙ qͣꝫdiu hoc pane veſcebant̉ nunqͣꝫ ſenuerūt: Et dicunt hebrei ꝙ in eodem ſtatu cōſeruabat illos: vnde datum erat non ad reſtaurationem deꝑditi ſꝫ ad cōſeruationē. Unde ⁊ caleph dixit Io.ſue. xiiij. Ꝙ eiuſdem valoris erat qn̄ intrauit terram promiſſionis cuius fuit ante qn̄ miſſus fuit ad explorandū:vnde dicunt ꝙ nō incurrebant infirmitatem talis erat eſfectus illius cibi: et ideo vocat̉ panis angelorum: angelenim non incurrunt infirmitatem ſed in eodem ſtatu permanent non corrumpunt̉ nec ſeneſcunt: vel dicit̉ (panisangelorum) quia miniſterio angeloruꝫ paratus: vel quiaſignificat chriſtum qui eſt panis angelorū. Tercio in ha.bundantia illius cibi: vnde dicit (cibaria miſit eis in habundantia) Quarto in obedientia ventorun. Unde addit.

NꝘ lachmandū ſitꝓ pctīs

Lr̄aliter ⁊cibatōe celeſti miſſappl̓o iudaico ⁊ de incredulitateipſius p̄pl̓i

Māna datū ppl̓odaico cuiꝰeffectꝰ fuit⁊ qͣre dr̄ p̄nis āgeloꝝ

16