Septuageſimuſſeptimus CLXXXVI

Ioh̓. xiij. Si ego laul̓ pedes vr̄os dn̄s ⁊ mgr̄: ⁊ vos debetis alter alterius lauare pedes: exemplū em̄ dedi vobis vtquēadmodū ego feci vobis ⁊ vos faciatis (interrupit mare ⁊ ꝑduxit eos ⁊cͣ.) dn̄s ꝑ aquas maris fecit viam ad terram ꝓmiſſionis: qn̄ ꝑ baptiſmū fecit viam ad patriam: ⁊in aquis baptiſmi ſubmergūt̉ egyptum .ſ. pctā j. Coꝝ. x.Omnes in moyſe baptizati ſunt in nube ⁊ in mari Eſaiexliij. Qui dedit in mari viam ⁊ in aquis torrētibus ſemitā(⁊ eduxit eos in nube diei) dies eſt xp̄s nubes eius caro.Eſa. xix. Aſcēdet dn̄s ſuꝑ nubem leue in qua exemplū eisp̄buit quo deducerent̉ ꝑ vias rectas (⁊ totan oc. in illu. 1gnis) .i. virtute deitatis q̄ ꝑ ignem intelligit̉ dedit eis virtutem vt in aduerſis nō deficerēt: vel ſic dies erat eis qͣꝫdiuſol iuſticie xp̄s corꝑaliter erat cū eis: nox aūt qn̄ corꝑaliseius pn̄tia receſſit ab eis: eſt ergo ſenſus (deduxit eos innube diei) .i. in corꝑali pn̄tia ante paſſione (⁊ tota nocte.i. poſt paſſionem (in illuminatōe ignis) ſpūſſancti quemmiſit eis in ſpecie ignis Act̉. ij. De quo dixerat eis Ioh̓i.xvj. Si abiero mittam eum vos (interrupit petram) hepetra xp̄s eſt: de quā .j. Coꝝ. x. Petra aūt erat xp̄s: hāc ptram (interrupit dn̄s in heremo) huius mundi qn̄ ꝑ motem ſeparauit aīam a corꝑe: vel interrupit) ꝑ vulnerū ſciſionē (⁊ adaquauit eos velut in abyſſo multa) qꝛ dum illius mortis ⁊ interruptōis memorant̉ fideles: ab eis debexire abyſſus lachrymarum ⁊ toti deberent defluere in lachrymas Tren̄. iij. Recordare pauꝑtatis et tranſgreſſionis mee abſinthij ⁊ fellis memoria memor ero ⁊ tabeſcetin me anīa mea. Hiero. Quis pōt tranſire ſiccis oculislancea aperuit ſaluatoris latus (⁊ eduxit aquā de petraqꝛ de latere aꝑto exiuit aqua baptiſmi cum ſanguine teſtamenti eterni Ioh̓. xix. Exiuit ſanguis ⁊ aqua: ⁊ hec aquanō deficit (qꝛ deduxit tanqͣꝫ flumina aquas) flumen enimdeſcēdens de fonte nō ſiccat̉: ⁊ hec aqua a xp̄o nobis datanō ficcat̉ ſꝫ fit fons aque viue ſalientis in vitam eternanlicet aūt tot ⁊ tanta fecerit xp̄s: nō tn̄ crediderūt iudei: vn̄ſequit̉ (⁊ appoſuerūt adhuc peccare ei) pctō infidelitatisqd̓ antonomatice dr̄ pctm̄ vt dictū ē in expoſitōe alia Ioxv. Si nō veniſſē ⁊ eis locutꝰ nō fuiſſē pctm̄ non haberēt.Nūc aūt excuſatiōꝫ nō habēt de pctō ſuo: ⁊ ꝑ hͨ (in irā cōcitauer̄t excelſum) deum (in ainquoſo) .i. ī duricia cordisſui qd̓ humorem gr̄e ⁊ virorem fidei noluit reciꝑe ⁊ tentauerunt deum in cor .ſ.) vt peterēt eſcas aīabus ſuis) hocfecerunt illi qui eum ſequebant̉ non qꝛ crederent in eumſꝫ vt paſcerent̉ ab eo hanc tentationem aperuit dn̄s dicēseis Ioh̓. vj. Queritis me nō qꝛ vidiſtis ſigna ſꝫ qꝛ manducaſtis ex panibus: ſic etiam tentauerūt eum ananias ⁊ ſaphira Act̉. v. Vnde dixit Petrus. Quid vtiqꝫ cōuenit tētare ſpiritum dn̄i (⁊ male locuti ſunt de deo) dixerunt corde vel etiam ore inuicem) Nunquid deus poterit pararemenſam in deſerto) .i. in eccleſia fidelium vbi deſerebantomnia ⁊ ponebāt ad pedes apl̓orum: vn̄ ibi dr̄ ꝙ ananias vendidit agrum ⁊ fraudauit de p̄cio agri conſcia vxo:ſua ⁊ afferens quādam partem ad pedes apl̓orum poſiit. q. d. partem mihi retineo: qꝛ nō poterit me deus paſcere ſi totum deſeruero (dixerūt etiā) hoc diſcipuli (nunqͥ⁊cͣ.) Math̓. xiiij. Dicūt ei diſcipuli vn̄ nobis in deſerto pnes tantos vt ſaturemus turbā tantā Marci. vj. Deſer.tus eſt locus ⁊ hora iam p̄terijt dimitte turbas vt eūtes incaſtella emant ſibi eſcam: ⁊ hͦ etiā dicūt heretici dicentesꝙ deus nō dat eſcam ſui corꝑis manducandam fidelibusUnde ⁊ adhuc ſubdit̉ qd̓ dicunt (qm̄ ꝑcuſſiſti) in paſſione (petram) corꝑis ſui (⁊ fluxerūt aque) qn̄ ſudauit ⁊ qr̄lancea latus eiꝰ aperuit (⁊ torrētes) aque ⁊ ſanguinis (iundauerūt) abūdāter (Nunquid ⁊ panem poterit dareq. d. licet paſſus ſit ⁊ mortuus. non tn̄ pōt eſſe ꝙ de corre ſuo paſcat homīes (aut menſam) altaris ⁊ eucharifi(ppl̓o ſuo). q. d. nō: ſic em̄ dicūt heretici qd̓ ſi corpus xmaius fuiſſet magnis montibus iam diu totum fuiſſet cōſumptum nec adhuc durare poſſet cum tot homines comedant illud: hͦ ꝟo dicunt qui negant ſacr̄m altaris. Choc pane Ioh̓. vj. Ego ſum panis viuus qui de ce. deſc. ſiquis man. ex hoc pane. vi. ineter. Eſa. iij. Panis frugum

terre erit vberrimus ⁊ pinguis. De hac etiam menſa dicit̉psͣ. Paraſti in cōſpectu meo mēſam aduer. e. qui tri. me.ſ. aduerſus hereticos. Moraliter de pctōribꝰ qui rurſuscrucifixerūt ieſum: quantū in ſe eſt Heb̓. vj. Rurſus cruciˣfigentes filium dei ⁊cͣ. ⁊ in hos vindicat dn̄s ſepe in cōſpeᵐᵐctu patrū carnaliū qui eos nō correxerūt ⁊ in pctīs genuerunt vt ſic vna pena vtriqꝫ puniant̉ .ſ. filij ⁊ parētes: vndedicit (coram patribus eorum fecit mir. in terra egypti) .i.in mūdo facit dn̄s mirabilia qn̄ affligit pctōres decē plagis ꝯſcīe. ꝓ tranſgreſſione decem mādatorū qd̓ bn̄ fit (coram patribus) ad lr̄am qꝛ ꝓpter pctā patrū q̄ imitabant̉filij puniuntur ipſi filij videntibus patribus vt ⁊ ipſi patres ꝑ hanc puniant̉ Exod̓. xx. Ego dn̄s deus tuus fortiszelotes viſitās iniquitatē patrū in filijs in terciā ⁊ quartāgenerationē: hoc etiā bn̄ fit (in campo thaneos) que interptat̉ mūdans humilitatem in ptāte dei qui mūdat humlitatem .j. Pet̓. v. Humiliamini ſub potenti manu dei quvidelicet ſuꝑbos ⁊ inobediētes potēter pōt punire: humiliamini vt nō murmuretis ad flagella dn̄i. .j. Coꝝ. x. Nonmurmuretis ſicut quidā eorū murmurauerūt ⁊ perierūtab exterminatore (interrupit mare) .i. mundū qui integervidet̉ in diuitibus qui vident̉ cōtinua ꝓſperitate gaudere. Sed dn̄s hͦ mare interrūpit qn̄ immittit eis tribulationem Exo. xiiij. Cum extēdiſſet moyſes manum ſuꝑ mareabſtulit illud dn̄s flante vento vehemēti ⁊ vrente tota nocte ⁊ vertit illud in ſiccum (⁊ ꝑduxit eos) ad ſe .i. ꝑ violētiam adduxit Lu. xiiij. Compelle intrare vt impleat̉ domꝰmea. Psͣ. Imple facies eorum ignominia ⁊ querēt nomētuū dn̄e: ⁊ alibi. Multiplicate ſunt infirmitates eorū poſtea accelerauerūt (⁊ ſtatuit aquas) deliciarū mūdi (quaſi in vtre) .i. reſtrinxit eas. Psͣ. Congregans ſicut in vtreaquas maris Eccl̓i. xxxix. In verbo eius ſtetit aqua ſicutcongeries et in ſermone oris eius ſicut exceptoria aquarum .i. vtres aqua male terminabilis eſt ꝓprio termino .i.ꝯcupiſcētia ſiue delicie ſꝫ vter .i. pellis morticina .ſ. cogitatio mortis ꝯpeſcit eam. Un̄ Hiero. Facile ꝯtemnit oīa q̄ſemꝑ ſe cogitat morituruꝫ Eccl̓i. xxv. Non des aque tue.i. ꝯcupiſcētie tue exitum: nec modicū nec mulieri nequaꝫ.i. carni vel ſenſualitati vel ꝓdeundi. Non aūt qn̄qꝫ oēmꝓſperitatem aufert dn̄s hoī ne cadat in deſperationem ẜꝫdimittit ei aliquam ꝓſperitatem ⁊ in ipſa tribulatione immittit cōſolationē hͦ eſt qd̓ ſequit̉ (⁊ deduxit eos in nubedięi. q. d. nō totum diei fulgorem abſtulit ſꝫ illum obnubilauit nube terroris: ne p̄ſumerent vel etiaꝫ obliuiſcerent̉deū (⁊ tota nocte) .i. in aduerſitate (eduxit eos) de mūdode carne: de pctō (in illūminatōe ignis) .i. ꝯſolatiōe ſpūsſctī vt ſpem haberēt in deo: ⁊ ideo bn̄ dixit (deduxit) quaſi ꝑ viam rectā: vt nō declinarēt ad dexterā in ꝓſperis eleuati nec ad ſiniſtrā in aduerſis dep̄ſſi: ſꝫ ẜm ꝙhabet̉ Mathei. xvj. Facto veſꝑe aduerſitatis dicerēt ſerenū erit: rubicundū em̄ eſt celum: ⁊ mane ꝓſperitatis dicerēt hodietempeſtas erit rutilat em̄ triſte celum: ꝑ tribulationē autēꝯmouent̉ ad ꝯpunctionē: vn̄ addit (interrupit petrā) .i.duriciā cordis (in heremo) .i. in pctōre infructuoſo plenoferis ⁊ monſtris pctōꝝ Eccl̓i. iij. Scd̓m aliā lr̄am: cor durum baculo ꝑcute .ſ. tribulatōe: vel etiā dura rep̄hēſione:vel aſpero ſermone ſꝫ ſicut nō ſufficit vnus ictus ad rumpendum lapidē: vel vas formādū: ſic nec vnus ſermo adduriciā cordiū edomandā ⁊ mores informādos: vn̄ dicitapl̓s. ij. Thim̄. iiij. Predica verbū inſta oportune argue:increua: obſecra: hͦ etiā dicit ſe feciſſe Act̉. xx. Uigilate memoria retinētes qm̄ ꝑ trienniū nocte ⁊ die nō ceſſaui cumlachrymis monēs vnūquēqꝫ vr̄m: ſil̓r nec vna tribulatioqn̄qꝫ ſufficit. vn̄ dicit pō. Multiplicate ſūt infirmates ⁊cͣ.(et) interrupta petra (adaquauit eos) .i. aquis lachrymerum refecit eos. Psͣ. Potum meū cū fletibus miſcebā afa. ire indi. tue: ⁊ hoc (velut in abyſſo multa). q. d. ſatis habent vn̄ flere deberēt: qꝛ cor pctōris vere eſt abyſſus multa Hirre. xvij. Profundū eſt cor hoīs ⁊ inſcrutabile: hͦ autem adhuc manifeſtius dicit cū ſubiūgit (⁊ eduxit aquā)lachrymarū (de petra) .i. de duro corde (⁊ deduxit tanqͣꝫflumina aquas) aque fluminis abūdantes ſunt qꝛ iugiter

A 2

MMoral̓r imirabilibꝰq̄ facit deꝰpctōribusconuerſue