Pſalmus

rum ſiue demonū (in die belli) .i. qn̄ illi impugnāt eccleſiam Tren̄. j. Facti ſunt hoſtes eius in capite Can̄. j. Fimatris mee pugnauerūt cōtra me (nō cuſtodierūt teſtm̄dei) vel pactum dn̄i dei ſui: ẜm Hiero. illud .ſ. pactum. dequo Malach̓. ij. Pactum meū cum leui vite ⁊ pacis: ꝑſui cuius tribus miniſtrabat in tabernaculo dn̄i intelligūt̉clerici cum quibus eſt dn̄o pactum vite qͣꝫtum ad ſe ⁊ pacis: qͣꝫtum ad ꝓximū ⁊ ad deum ⁊ debent ſicut ꝓmittuntcum recipiūt ordines eſſe honeſti vitā ⁊ ꝯuerſatiōe: debētnihilominus pacificare deo ppl̓m peccatorem ſicut ꝓmitunt qn̄ recipiūt curas ⁊ bn̄ficia: ꝯſtituunt em̄ ſe mediatores inter deum ⁊ ppl̓m: vn̄ Prouer. vj. Si ſpōpōderis ꝓamico tuo defixiſti apud extraneum manū tuam: illaqꝫatus es verbis oris tui ⁊ captus ꝓprijs ſermonibus: faceqd̓ dico tibi diſcurre feſtina ſuſcita amicū tuum diſcurreſcꝫ mō ad deum orādo ꝓ peccatis ppl̓i mō ad ppl̓m arguendo eos de pctō ⁊ ꝓuocādo ad pnīam: hoc ergo pacturvite ⁊ pacis nō cuſtodierunt: qꝛ nec vita ſunt honeſti: neppl̓m reconciliant creatori Hiere. xjMaledictus vir qnō audierit verba pacti huius qd̓ p̄cepi patribus vr̄is ēnō poſſet aliquis exenſare eos ꝙ hic faciūt ex ignorantiavel fragilitate vn̄ oūdunt ꝙ hoc faciūt magis ex maliciacum ſubiungit (⁊ in lege eius noluerūt ambulare.) Nondicit neſcierūt vel nō potuerūt (ẜ noluerunt) qd̓ eſt malicia: de hac tranſgreſſione clericorum ⁊ p̄latorū que ex malicia ꝓcedit dicit Hiere. v. Indurauerunt facies ſuas ſupra petram ⁊ noluerūt reuerti ⁊ oſtēdit ꝙ hoc de clericis⁊ p̄latis verum ſit ſubdens: ego aūt dixi forſitan pauꝑeſunt ⁊ ſtulti ⁊ ignorātes viam dn̄i ⁊ iudicium dei ſui: iboergo ad optimates ⁊ loquar eis: ipſi em̄ cognouerunt viam dn̄i ⁊ iudicium dei ſui. ⁊ ecce magis hi ſimul cōfregerunt iugum ruperūt vincula ⁊ infra magnificati ſunt ⁊ ditati: incraſſati ſunt ⁊ impinguati ⁊ p̄terierūt ſermōes mos peſſime. q. d. magnificati ſunt honoribus ⁊ dignitatibꝰ⁊ ditati ſunt ſcīa ⁊ eloquentia: incraſſati em̄ carnibus: impinguati poſſeſſionibus: ⁊ p̄terierunt ſermones: male peius peſſime: male ꝑ p̄uaricationem mādatorum ⁊ pactorum: peius ꝑ ingratitudinem bn̄ficiorum: peſſime ꝑ impenitentiam pctōrum: ⁊ hec oīa hic notant̉ (nō cuſtodieruteſtm̄ dei) ecce ꝙ p̄terierunt ſermones dn̄i et in lege eiusno. am. ecce male ꝑ tranſgreſſionem mandatorū (⁊ oblitſunt bn̄ficiorum eius (ecce peius ꝑ ingratitudinē bn̄diciorum (⁊ mirabilium eius q̄ oſtēdit eis) ecce peſſime: ꝑ inpenitentiā peccatorū: mirabilia em̄ q̄ iam fecit dn̄s puniēdo pctōres quoſdam: quoſdā aūt expectando ad pnīam:deberet nos ꝓuocare ad pnīam: ſꝫ quid eſt qd̓ hic dicit (inlege ambulare) lex em̄ ligat ⁊ eſt vinculū: quō ergo pōt etviā. Solutio. Animali graui ⁊ nō alato non alia eſt viaaera ad celum niſi trahi funibus: Un̄ dicit ꝑ Oſee. xj. ⁊funiculis adam traham eos in vinculis charitatis hec eſnoua lex q̄ ligat animū ⁊ deo adherere facit: funes aūt cōtrarij ad infernū trahūt. Psͣ. Funes pctōꝝ circūplexi ſūtme Prouer. v. Funibus pctōꝝ ſuorum cōſtringet̉ impiipſe moriet̉ qꝛ nō habuit diſciplinā (⁊ obliti ſunt bn̄factorum eius) non obliuiſcunt̉ malefactorū hoīm hec eſt arsquā nullus obliuiſcit̉ .ſ. malefacere: vel reddere malum ꝓmalo: licet dn̄s precipiat obliuiſci Leuit̓. xix. Nec memoeris iniurie ciuiū tuoꝝ (⁊mirabiliū eius q̄ oſtēdit eis) .i.miſericordiarum eius quas on̄dit eis mirabiliter tamdiuexpectās eos ad pnīam Roma. ij. Ignoras qm̄ benignitas dei ad pnīam te adducit. Psͣ. Mirifica miſcd̓ias tuas: ⁊ alibi. mirificauit miſcd̓iam ſuā mihi.¶ Coram patribus eoruꝫ fecit mirabilia interra egypti: in campo thaneos.de ¶ Corā patribus eorū) Tercia ꝑs in qua oſtēdit q̄ ⁊ qͣliabꝰ mirabilia fecerit dn̄s iudeis in egypto ⁊ ī exitu de egyptoxꝰ ⁊ poſt exitū in mari ⁊ in deſerto. Primo ergo on̄dit illain fecit ī egypto aſſignās regionē: vn̄ dicit (corā patribus eoin rum) .ſ. huius generatōis praue .i. corā moyſe ⁊ aaron etpꝰ alijs: fecit mirabilia in terra egypti: ⁊ aſſignat etiā locū cīnaͣ ſubiungit (in campo thaneos) .i. in planicie illius ciuitayto tis. Scd̓o enumerat bn̄ficia q̄ fecit in eis ī exitu de egypto

Primum fuit diuiſio maris rubri: vnde dicit.¶ Interrupit mare ⁊ ꝑduxit eos: et ſtatuitaquas quaſi in vtre.¶ Interrupit mare) .i. diuiſit (⁊ perduxit eos) ad ſiccumScd̓m fuit ꝯſolidatio aquarū: vn̄ addit (⁊ ſtatuit aquasqͣſi in vtre) vt .ſ. nō effluerent ſꝫ firme eſſent ſicut eſt aquain vtre. Terctū fuit ꝓfectio nubis: vn̄ dicit.¶ Et deduxit eos in nube diei: ⁊ tota noctein illuminatione ignis.¶ Et eduxit) .i. extra duxit (eos in nube diei) .i. de die genitiuus ꝓ ablatiuo more greco: vel (in nube dici) qꝛ ꝓtegebat eos ab eſtu ⁊ feruore diei. Quartū fuit illuminatiode nocte: vnde ſubdit (⁊ tota nocte in illuminatōe ignisTercio on̄dit mirabilia q̄ on̄dit in deſerto cū ſubinfert.¶ Interrupit petram in hęremo: ⁊ adaquauit eos velut in abyſo multa.18¶ Interrupit petrā in heremo) hoc factū fuit Exod̓. xvij.Qn̄ aquas dedit petra: ac ſi rupta eſſet: ⁊ ꝯmēdat hͦ ſpecaliter ab abūdantia dicēs) ⁊ adaquauit eos velut in abytſo multa) .i. velut in aquis ꝓfundiſſimis: ꝓfunda em̄ ac̄ͣdr̄ abyſſus quaſi ſine baſi .i. ſine fundo: ⁊ exponit qd̓ dixerat (interrupit petrā) cum ſubiungit.¶ Et eduxit aquam de petra: eduxit tanqͣꝫflumina aquas.¶ Et eduxit aquā de petra) Scd̓o ꝯmēdat a cōtinuatiōe:dicēs (⁊ dedux.) n̄ tm̄ eduxit vt ſemel biberēt (ſꝫ deduxit)poſt eos quocūqꝫ ibant non in penuria (ſꝫ tanqͣꝫ fluminaaquas) .j. Coꝝ. x. Conſequēte eos petra: poſtea oſtenditeos fuiſſe ingratos. Primo in hoc ꝙ non crediderunt: vnde dicit.¶ Et appoſuerunt adhuc peccare ei: in irāconcitauerunt excelſum in inaquoſo.¶ Et appoſuerūt adhuc peccare ei) .i. cōtra eum. Non dicit qͦ genere peccati vt intelligat̉ antonomatice pctm̄ infidelitatis: ſicut Ioh̓. xvj. Arguit mundū de pctō qd̓ poſtexponit dicēs de pctō: qꝛ nō crediderūt in me. Scd̓o quiadeū ad iracundiā ꝓuocauerūt. vn̄ dicit (in iram excitauerum excelſum) ⁊ aggrauat pctm̄ eorum. Primo a loco dicens (in inaquoſo) vbi .ſ. nullū bonū creſcit: vn̄ ibidē deūmagis timere debuiſſent. Scd̓o aggrauat a doloſitate cūadiungit.¶ Et tentauerūt deum in cordibus ſuis vtpeterent e ſcas animabus ſuis.¶ Et tentauerunt deum in cordibus ſuis) ⁊ ſic on̄dit quōcum dicit (vt peterēt eſcas aīabus ſuis) .i. aīalitatibus: ⁊in hoc tentabat ⁊ doloſi erant: qꝛ aliud habebāt in corde:aliud in ore. Non em̄ credebant qd̓ dare poſſet illud qd̓petebāt. Tercio aggrauat pctm̄ eoꝝ a blaſphemia dicēs.¶ Et male locuti ſunt de deo: dixerunt nunqͥd poterit deus parare menſam in deſerto¶ Et male locuti ſunt de deo) ⁊ ſic on̄dit q̄ fuit illa blaſphemia cum dixerūt (nunqͥd poterit deus parare menſam indeſerto). q. d. nō ecce ſil̓ blaſphemia ⁊ diffidētia. Quartoaggrauat pctm̄ eoꝝ in hoc qd̓ ſciētes ⁊ recolētes qd̓ dn̄sfecerat nō credebāt: ꝙ ſil̓e poſſet adhuc facere: vn̄ ſequit̉adhuc qd̓ dixerūt.¶ Qm̄ ꝑcuſſit petram ⁊ fluxerunt aque: et 23torrentes inundauerunt.¶ Nunquid ⁊ panem poterit dare: aut pa­ 24rare menſam populo ſuo.¶ Nunqͥd ⁊ pane̓ dare ⁊cͣ.) .q. d. licet illud fecerit non tn̄iſtud poterit facere. Allegorice (corā pr̄ibꝰ eoꝝ .ſ. corā pr̄i Allegoribus noui teſtamēti xp̄s) fecit mirabilia .i. miracl̓a (ī terra de mirabegipti) .i. in mūdo (in cāpo thaneos) qd̓ interp̄tat̉ māda libus vertum humilitatis hͦ eſt ergo dictū qd̓ mirabilia fecit dans xp̄m facicis aꝑtum exemplū humilitatis quā mandabat ⁊ p̄cipie­ in ſuo acbat Math̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde uentu.

Lr̄aliter demirabilibꝰq̄ fecit deꝰiudeis inegypto inexitu ⁊ pꝰexitū ī mari ⁊ ī deẜto

Cōtra clericos qͥ nſeruāt pactū dn̄i deF

Allegoricede mirabilibus perxp̄m factin ſuo aduentu.

26