Pſalmus

¶ Et ſuſcitauit teſtimoniū in iacob ⁊ legempoſuit in iſrael.¶ Et ſuſci. teſt. in iacob) .i. in generatiōe fideliū qͥ luctanꝯtra dyabolū ⁊ ſupplātant eū: his ſuſcitauit teſtimoniumapl̓oꝝ qͥ fuerunt teſtes miraculoꝝ ⁊ reſurrectōis xp̄i. Act̉iiij. Uirtute magna reddebant apl̓i teſtimoniū reſurrectionis ieſu xp̄i dn̄i. ⁊ Act̉ .j. Oportet teſtē reſurrectiōis eiꝰ nobiſcū fieri vnū ex iſtis. hͦ dixit petrus in electiōe mathie (elegem) euangelicā (poſuit in iſrl̓) .i. in eccl̓ia q̄ dicit̉ iacoꝓpter bonos mores qͥbus ſupplantant dyabolū ⁊ dicit̉raei) ꝓpter fidem quā videt deū: lex euangelica eſt dilectdei ⁊ ꝓximi. Math̓. xxiij. In his duobꝰ mandatis totā lependet ⁊ ꝓphete. Ro. xiij. Plenitudo legis dilectio ⁊ hanlegem dedit apoſtolis vnde addit.¶ Quanta mandauit patribus noſtris nota facere ea filijs ſuis: vt cognoſcat generatio altera.¶ Quanta) .i. valde magna ⁊ digna (mandauit) .i. precepit (patribꝰ noſtris) .i. apl̓is. Ioh̓. xiij. Mandatū nouurdo vobis vt diligatis inuicem ſicut dilexi vos. ⁊. xv. hͦ mado vobis vt diligatis inuicem. ⁊ ibidē. hoc eſt p̄ceptū meivt diligatis inuicē ⁊cͣ. (Nota facere) qꝛ nō tm̄ ꝓ ſe ſꝫ ꝓ nobis acceperūt legem iſtā ⁊ mandata. hoc eſt ꝙ dicit (notafacere) .i. vt illa nota facerent (filijs ſuis) quos ꝑ euangliū in xp̄o genituri erant vn̄ dicit Iohannes. j. Ioh̓. j. Qdvidimꝰ ⁊ qd̓ audiuimꝰ annunciamꝰ vobis vt ſocietatē hbeatis nobiſcū. ⁊. ij. eiuſdem. Iterū mandatū nouū ſcribvobis ⁊cͣ. ⁊. iiij. Chariſſimi diligamꝰ nos inuicem: qꝛ chartas ex deo eſt que videlꝫ ab ipſo p̄cipit̉ ⁊ ab ipſo cordibuꝫinfundit̉. iō .ſ. nota facere (vt cog. ge. al.) .ſ. ipſi filij vel filifilioꝝ vnde ſubiungit.¶ Filii qui naſcentur ⁊ exurgent ⁊ narrabūfiliis ſuis.¶ Filij qͥ uaſcent̉) in baptiſmo ⁊ ex aqua ⁊ ſpūſctō (⁊ exurgent) ad amorē celeſtiū ⁊ in ꝓfectū virtutum ⁊ altitudnem vite (enarrabunt filijs ſuis) inſtruentes neophitosfide ⁊ moribus hoc fine.¶ Ut ponant in deo ſpem ſuam: ⁊ non obliuiſcantur operum domini ⁊ mandata eiusexquirant.¶ Ut po. in deo) vero: nō in legalibꝰ obſeruantijs vt iudinō in idolis vt gentiles (ſpem ſuā) ⁊ notant̉ hic tres ꝟtutes theologice. Prima ſpes: cū dicit (ſpem ſuā) Scd̓a fides cum addit (⁊ nō obliuiſcant̉ operū dei) .ſ. creatiōisrecreatiōis ⁊ iudicij hec recolit fides. Tercio charitas: cūſubiungit (⁊ mandata eiꝰ exquirant) .i. ex amore queran⁊ impleant vt fides ꝑ dilectionem operet̉. Gal̓. v. In hiergo tribꝰ debent inſtrui ⁊ ad iſta debent admoneri vt hecin ſe habeant.¶ Ne fiant ſicut patres eoꝝ: generatio praua ⁊ exaſperans.¶ Ne fi. ſi. pa. eo.) Carnales .ſ. iudei ⁊ gentiles e qͥbus ẜmcarnalē generatōnē deſcenderūt ſpūales filij eccl̓ie (pr̄esdico (generatio praua) vel (ne fiat generatio praua) vertatē reſpuendo (⁊ exaſperans) deū crucifigendo: qͣꝫtū aciudeos: ⁊ idola colendo qͣꝫtum ad gentiles qͥ ꝓuocauerideū in dijs alienis. Eze. ij. Noli eſſe exaſperās ſicut domiſrl̓ exaſperans eſt. ſi aūt ſint exaſperantes ſimilia eis cortingent qualia illis cōtigerunt. Roꝝ. xj. Si em̄ naturalibramis nō peꝑcit: ne forte nec tibi parcat: ⁊ oſtendit ꝙ hecmala generatio patrū carnaliū nō habuit illas tres virtutes p̄miſſas .ſ. fidem ſpem ⁊ charitatem. vnde dicit.¶ Generatio que non direxit cor ſuuꝫ: ⁊ nōeſt creditus cum deo ſpūs eius.¶ Ge. que nō di. c. ſ.) ꝑ ſpem eternoꝝ ſed īcuruauit ad terrena. j. Thim̄. j. Nō ſperare in incerto diuitiaꝝ ſꝫ in d̓o viuo (⁊ nō eſt creditꝰ cū deo ſpiritus eius) ꝑ fidem. vt dicit̉in glo. expreſſius hoc eſt dictū qͣꝫ ſi dixiſſet. nō credidit deo

ſpiritus eiꝰ. qꝛ notat cooperationē dei nobiſcū ſine qͣ nullum bonū meritoriū poſſumꝰ facere. Tercio on̄dit ꝙ verācharitatē non habuerunt. vnde dicit.¶ Filij effrem intendentes: ⁊ mittētes arcūconuerſi ſunt in die belli.¶ Fi. effrem) vel effraym ſicut habet Hiero .i. iudei (intendentes ⁊ mittentes arcū) .i. tꝑe ꝓſperitatis qn̄ liberabateos dn̄s ab hoſtibꝰ ꝓmittentes ſe mandata eiꝰ ſeruare ſicut ille qͥ tendit arcum ⁊ parat ſagittam ad mittendum ꝓmittit ſe pugnaturū tales inquā nō ſicut ꝓmiſerūt fecerūt(ſed coneerſi ſunt) in fugā vel in adiutoriū hoſtiū (in diebelli) ꝓſequit̉ ſimilitudinē baliſtarij et tendentis arcū: eteſt idem ac ſi dicat quando erat opus qd̓ facerent mandata dei ſicut ꝓmiſerant tunc deficiebāt ⁊ potius cōtraria faciebant̉ in quo bene oſtendit̉ ꝙ charitate nō habebāt quiacharitas omnia fuſtinet. j. Coꝝ. xiij. Hanc aūt ſil̓itudiuemquam poſuit de tendente arcū ⁊ cōuerſo in die belli exponit cum ſubiungit.¶ Non cuſtodierūt teſtamentū dei: ⁊ in lege eius noluerunt ambulare.¶ Non cu. te. d.) Hiero. hꝫ pactū dn̄i dei ſui. q. d. nō fecer̄tqd̓ ꝓmiſerūt ⁊ pepegerūt (⁊ in lege eiꝰ) etiā moſaica (no.luerunt ambulare) qꝛ ⁊ ſi qn̄qꝫ ambulauerūt timore penefacientes p̄cepta legis. nō tū voluerūt ambulare qꝛ qͣſi coacti timore ⁊ nō ducti amore dei faciebant illa. hoc etiā denouo teſtamēto ⁊ lege euangelij pōt dici (nō cuſtodierūt)iudei (teſtamentū dei) nouū qꝛ xp̄o nō crediderūt (⁊ in lege eiꝰ noluerūt ambulare) facientes ea q̄ euangeliū precipit ⁊ cōſulit. Item heretici (nō cuſtodierūt teſtamētū) vetus (dei) nō moyſi (⁊ in lege eiꝰ) veteri vel noua (noluer̄tambulare (credendo. Eſa. ij. De ſyon exibit lex .i. de eccleſia. Tandē manifeſtat iudeoꝝ ingratitudinem dicens.¶ Et obliti ſunt benefactorum eius: ⁊ mirabilium eius que oſtendit eis.¶ Et ob. ſūt bn̄.) que fecit eis educēdo eos de egyꝑto ⁊ deducendo ꝑ mare rubrū ꝑ deſertū ꝑ mediū iordanis hͨ fuerunt beneficia ⁊ mirabilia: vnde addit (⁊ mirabiliū eiꝰ) q̄on̄dit eis in predictis: vel de xp̄i miraculis ⁊ bn̄ficijs q̄ incarne eis exhibuit pōt legi ſil̓r (qꝛ) iudei (obliti ſunt bn̄ficiorū eiꝰ) de qͥbus Math̓. vij. Bn̄ oīa fecit: ſurdos fecit audire ⁊ mutos loqui (⁊ mirabiliū eius q̄ on̄dit eis) hec duobn̄ in xp̄o iungunt̉. qꝛ eiꝰ opera erant beneficia .ſ. vtilia etmirabilia ſimul. multi eī faciunt bona nō tn̄ mirabilia. anti chriſtus etiā ⁊ ſui facient mirabilia: ſꝫ nō bona vel benefacta qꝛ nociua erūt: ſꝫ hec omnia (obliti ſunt) iudei qn̄ dominū crucifigi fecerūt. ⁊ qn̄ eum pſeq̄bant̉ reddentes malū ꝓ bono. vn̄ dicit eis Ioh̓. x. Multa bona oꝑa oſtēdi vobis ex patre meo: ꝓpter qd̓ eoꝝ opus me lapidatis. Hier̄.xviij. Nunqͥd reddit̉ ꝓ bono malū. qꝛ foderūt foueā anīemee. ¶ Moraliter (quanta audiuimꝰ) hoc nō poſſunt dicere qͥdam qͥ parum vl̓ nihil audierūt ⁊ tn̄ ſe ingerūt ad docendū etiā ſacrā ſcripturā: vn̄ dicit Hiero. hanc vniuerſi p̄ſumunt lacerant ⁊ docent anteqͣꝫ diſcant. ⁊ qꝛ qͥdam audiunt ⁊ nō intelligūt ſubdit (⁊ nō cognouimꝰ ea) Cato. Audire vel legere ⁊ nō intelligere negligere eſt. j. Thim̄. j. Nōintelligentes neqꝫ que loquunt̉ neqꝫ de qͥbꝰ affirmāt. Hieroni. quādā facilitate ꝟboꝝ immo audacia ediſſerūt alijsqd̓ ipſi non intelligunt. ſed qꝛ etiā qͥdam audiunt ⁊ intelligunt ab hereticis vel ſtultis magiſtris: vn̄ ſubiungit (⁊ patres noſtri narrauerunt nobis) patres .ſ. maturitate ⁊ moribus ⁊ diligentes. Iob. xv. Quid noſti qd̓ ignoremꝰ ⁊ qͥdintelligis qd̓ neſciamꝰ. ⁊ ſenes ⁊ antiqui ſunt in nobis multo vetuſtiores qͣꝫ patres tui: ſic dicunt heretici eccl̓ie (narrauerunt nobis) Eccl̓i. viij. ne deſpicias narrationē p̄ſb̓rorū ſapientū. ⁊ ibidē. Ne te pretereat narratio ſenioꝝ. Eccleſiaſtici. vj. In multitudine p̄ſb̓rorū prudentiū ſta ⁊ ſapientie eoꝝ ex corde cōiuugere vt omne narrationē dei poſſis audire (non ſunt occultata filijs eoꝝ) qͥ eos audiunt (igeneratione altera) qͥ libros eoꝝ ⁊ ſcripta relegunt. hoc ēcontra quoſdam qͥ magiſtros ⁊ p̄dicatores qͥ in lectionibꝰ

Moral̓r qͣdocētesēnō ītelligut⁊ audiēteꝫqͦs n̄ debētaudire.