Pſalmus

to qꝛ (dixi) id ē apud me cogitaui (nūc cepi) Lu. xvij. Cūoīa bona feceritis dicatis ſerui inutiles ſumꝰ. Eccl̓i. xviijCū ꝯſūmauerit hō tūc incipit Greg. Neſcit mens ꝑ torporem veteraſcere q̄ ſemꝑ ſtudet ꝑ deſideriū inchoare: ⁊ nefortaſſis etiā iſtud initiu boni ſibi videret̉ aſcribere ſubiūgit (hec muta. dexte. ex.). ij. Coꝝ. iij. Non ꝙ ſufficiētes ſimus cogitare aliqͥd a nobis. q. ex nobis. ſꝫ ſuffi .n. ex deoſiniſtra dn̄i mutat tꝑalia ⁊ voluit rotā fortune. de qͦ Prouer. iij. in ſiniſtra eiꝰ diuitie ⁊ gl̓ia. dextera aūt eiꝰ mutat ſpritualia ⁊ diſponit eterna de qͦ ibidē longitudo dieꝝ in detera illiꝰ. Can. ij. Leua eꝰ ſb̓ ca. m. i. nō ſuꝑ mentē ſꝫ ſub. adterrena diſponēda ⁊ dex. il. ample. me vt me portet ſurſuꝫad celū: ⁊ ne hoc dei bn̄ficio ingratꝰ putet̉ ſubiungit¶ Memor fui operū domini: qꝛ memor eroab initio mirabilium tuorum¶ Me. f. o. do.) .i. nō ſum oblitꝰ huiꝰ mutatiōis in me facte ⁊ qd̓ plꝰ eſt etiā de bn̄ficijs alijs factis ſe memorē ⁊ gtū on̄dit dicēs qꝛ (memor) q. d. nō eſt mirū ſi (ſū me. o.in me feciſti qꝛ (me. e. ab ini. mi. t.) .i. oīm mirabiliū q̄ a pͥcipio mundi antiqͥs patribꝰ impendiſti. Aliqn̄ aūt eſt aliqͥs memor de aliqͦ de quo nō multū curat ſꝫ cito tradit obliuioni: vn̄ ſe talē nō eſſe oſtendit cū ſubiungit.¶ Et meditabor in omnibꝰ operibꝰ tuis: etin adinuentionibus tuis exercebor.¶ Meditabor in om. ope. t.) cū diligentia recolēs ⁊ memrie cōmendās ea. nec tm̄ meditabor ſꝫ ⁊ operabor: hͦ ē (⁊ inadinuentiōibꝰ tuis) .i. in p̄ceptis tuis q̄ inueniſti ad vtilitatē hoīm vt ꝑ ea hoīes te inuenirent. Eſa. xij. Notas facitiin ppl̓is adinuentiōes eiꝰ. memētote qm̄ excelſum eſt nomen eiꝰ (exercebor) oꝑe. psͣ. Ego aūt exercebor in mandatis tuis. Debemꝰ aūt exemplo iſtiꝰ eē memores opeꝝ dn̄videlꝫ creatōis vbi apparet potētia: diſpōnis vbi apparetſapīa: ornatꝰ vbi apparet benignitas. Itē incarnatiōis vn̄fiducia: natiuitatis vn̄ humilitas naſcit̉. paſſiōis vn̄ compaſſio. reſurrectiōis vn̄ iuſtificatio. Ro. iiij. Iudicij vn̄ timor quaſi theſaurariꝰ cuſtodit̉. Eſa. xxxiij. Timor dn̄i ip̄theſaurus eiꝰ: nec tm̄ operū ſꝫ (⁊ memor ero) inqͥt (ab intio) .i. an̄ oīa (mirabiliū tuoꝝ) mirabilia ſūt articuli fideiꝙ deꝰ ſimplex ⁊ vnꝰ ⁊ tn̄ trinꝰ ꝙ impaſſibil̓ paſſus ꝙ virgo peperit ꝙ panis trāſit in corpus xp̄i ⁊ ſil̓ia. iō in ſui memoriā iuſſit miſſam celebrari. j. Coꝝ. xj. In mei memoriafacietis .i. facrificabitis (⁊ meditabor) in hͦ verſu notantiduo q̄ maxime a clericis requirunt̉ .ſ. iugis mēditatio ſacre ſcripture: vn̄ (⁊ me. in om. ope. t.) ⁊ bona operatio. vidicit (exercebor ⁊cͣ.) De pͥmo Deut̓. vj. Erūt ꝟba hͨ q̄ egp̄cipio tibi hodie in corde tuo ⁊ narrabis ea filijs tuis ⁊ meditaberis ſedēs in domo ⁊ ambulans in timore dormiensatqꝫ ꝯſurgens. De ſcd̓o ibidē ſeqͥt̉: ⁊ ligabis ea. q. ſignū inmanu tu a ⁊cͣ. De his etiā duobꝰ in psͣ. In le. eiꝰ me. die anoc. ecce pͥmū ⁊ erit tanqͣꝫ li. qd̓ plā. eſt ſe. de. a. qd̓ fru .ſ. ⁊in. t. ſuo. ecce ſcd̓m. multi nolūt meditari in oībꝰ oꝑibꝰ ſetm̄ in qͥbuſdā. ſunt em̄ qͥ tm̄ creationē meditant̉ cogitātꝙ deꝰ oīa fecit ꝓpter hoīem: vn̄ īmoderate ⁊ illicite abutitur creatis ⁊ diuitijs in eſcis: in veſt imentis ⁊ diuerſis luxurijs: nec volūt meditari opꝰ recreatōis. vbi dn̄s oīm tatam pauꝑtatē ⁊ vilitatē ⁊ tormentū ſuſtinuit: nec opꝰ iudcij in qͦ de oībꝰ oportebit reddere rōnē vbi diuites mali abingreſſu paradiſi arcebunt̉ ⁊ in infernū mittent̉ vbi forncatores ⁊ adulteros iudicabit deꝰ. Eſa. v. Cythara ⁊ lyra ⁊tipanū ⁊ tybia ⁊ vinū ī ꝯuiuijs vr̄is ⁊ opꝰ dn̄i n̄ reſpicitꝭ necoꝑa manuū eiꝰ cōſideratis. alij ſunt qͥ ⁊ ſi qn̄qꝫ meditent̉ īoꝑibꝰ nolunt tn̄ exerceri in adinuentiōibꝰ dn̄i q̄ funt in reſiſtere malo: diligere inimicos bn̄facere his qͥ oderūt vosMat. v. Amor pauꝑtatis ignominie ⁊ doloris q̄ xp̄s adinuenit. qꝛ an̄ nō fuerant viſa vel audita hmōi. libentiꝰ autēexercent ſe in humanis adinuentiōibꝰ vt in cauſis ⁊ practicis ⁊ hmōi. Eccl̓i. xxxv. Da altiſſimo ẜm donatū eiꝰ ⁊ bono oculo adinuentione facito manuū tuaꝝ qm̄ retribuēseſt dn̄s ⁊ ſepties tm̄ reddet tibi. multi em̄ exercent ſe in demoniacis adinuentionibꝰ .i. in nouis pctīs. psͣ. Ulciſcēs inom̄s adinuentiōes eoꝝ. ij. Mach̓. iiij. ita vt ſacerdotes cō

tempto templo ⁊ ſacrificijs neglectis feſtinarent ꝑticipesfieri paleſtre ⁊ p̄bitiōis eius iniuſte ⁊ in exercitijs diſci. ⁊cͣ.paleſtre lucta feminarū nudaꝝ cū viris vtinā nunc nō eētp̄bitio iniuſta eſt ſimonica miſſarū vel bn̄ficioꝝ venditio vl̓indigna collatio p̄bendaꝝ ⁊ bn̄ficioꝝ ⁊ hmōi exercitiū diſcorū nunc non eſt vt ſcutoꝝ ſed ſcūtellarū ⁊ cyphoꝝ: hecſunt vicia clericoꝝ ſacerdotum ⁊ forſitan aliquoꝝ p̄latoꝝ¶ Deꝰ in ſancto via tua: qͥs deꝰ magnus ſicut deꝰ noſter: tu es deꝰ qͥ facis mirabilia.¶ Deꝰ in ſan. via tua) Hic manifeſte aperit ꝓpoſitū qd̓. ſcꝫdeꝰ reducturus eſt bonos ad eternū regnū. qꝛ o (deꝰ) pater (via tua) via redeundi ad te nobis eſt (in ſancto). id ēxp̄o qͥ dicit Ioh̓. xiiij. Nemo venit ad patrem niſi ꝑ me. ⁊ibidē: ego ſum via: vel ſic (deus via tua) eſt (in ſancto) ioeſt xp̄o: qꝛ in eo deitas habuit viā: qꝛ factus eſt viator quicuncta replet: vn̄ dicit Hylariꝰ. venit ad nos calciata diuinitas. Hiere. xiiij. Quare quaſi colonꝰ futurꝰ es ī t̓ra ⁊ qͣſiviator declinans ad manendū. ⁊ qꝛ in xp̄o fuit ⁊ eſt diuinitas (qͥs deus eſt magnus ſicut deꝰ noſter) .i. xp̄s. q. d. nullus. qd̓ patet quia (tu) diſcretiue non alius (es deꝰ) ⁊ hocpatet (qui) .i. quia (facis mirabilia) qd̓ nō eſt puri hoīs .ſ.facere mirabilia ⁊ hec nullus deorum falſoꝝ poteſt facereſed tu ſolꝰ facis mirabilia ſanans corpora a languoribꝰ etanimas a pctīs. Ioh̓. xv. Si opera nō feciſſem in eis q̄ nemo alius fecit: peccatū nō haberent. ⁊ in his verbis pōt dirigi ſermo ad patrem vel ad filiū. qꝛ pater in filio ⁊ ꝑ filiuꝫoperat̉: ⁊ ꝑ mirabilia q̄ feciſtio deus pater.¶ Notam feciſti in populis virtutem tuamredemiſti in brachio tuo populum tuum: filios iacob ⁊ ioſeph.¶ No. fe. in po.) diuerſis (virtutē tuā) .i. filiū. j. Coꝝ. j. predicamꝰ xp̄m dei ꝟtutem hec virtus nō fuit nota qn̄ fecer̄taram deo ignoto. Act. xvij. (redemiſti in brachio tuo) id ēin filio ꝑ quem oꝑaris (filios iacob) .i. electos de iudeis ⁊(filios ioſeph) .i. electos de gentibꝰ qui ꝑ ioſeph intelligūtur qui interpretat̉ augmentū ⁊ qui ad gentes iuit in egyptum de hac redemptione. Eſa. xliij. Noli timere quia redemi te. ⁊ poſt hoc dicit dominus redemptor noſter ſctūsiſrael ꝓpter vos emiſi in babylonem .ſ. filium in mundumRoꝝ. viij. Qui etiā ꝓprio filio non pepercit ſꝫ ꝓ nobis omnibus tradidit illum. Uel ſic moraliter (Deus in ſancto)id ē in viro iuſto qͥ eū credit ⁊ oꝑat̉ ẜm fidem: ſanctꝰ eſt lꝫmirabilia nō faciat vt ait Criſo. in hoc (ſancto) .i. in animaeiꝰ eſt (via tua) qꝛ ibi frequenter intras ⁊ deambulas ⁊ ibiapparet veſtigium tuū .ſ. bonitas veritas conſtantia. Io.xiiij. Ad eum veniemꝰ ⁊ ſi (in ſancto eſt via) vbi eſt ſtatiotua in teipſo. Item ſi (in ſancto) eſt via dei in reprobis qͥdeſt deſertum inuium deo ⁊ angelis ⁊ ſanctis hominibꝰ. vn̄de ipſis loquit̉ Iob. xlj. Corpus eius quaſi ſcuta fuſilia ⁊compactū ſquamis ſeſe prementibꝰ vna vni cōiungitur ⁊nec ſpiraculū incedit ꝑ eas ſꝫ peruiū eſt dyabolo ⁊ angeliseius cuius ibi apparent veſtigia. Eccl̓i. xxj. Qui odit correctionē veſtigium eſt peccatoris .i. dyaboli. Iob. xx. Uadēt⁊ redient ſuper eum horribiles. ⁊. xix. Simul venerunt latrones eius ⁊ fecerunt ſibi viam ꝑ me. magna aūt eſt ſanctoꝝ dignitas ꝙ in eis eſt via tanti domini ⁊ ꝙ ad eos venire dignat̉ qꝛ (quis deus magnus ſicut deꝰ noſter: tu esdeꝰ qͥ facis mirabilia) cecos videre claudos ābulare: pauperes euangelizare. Mat. xj. ⁊cͣ. vt ſupra. Et poſſet aliqͥsſuſpicari ꝙ tantus dominus non vellet venire niſi ad magnos reges ⁊ pontifices: vnde addit (Notaꝫ feciſti) o xp̄e(in populis virtutem tuam) id eſt miſericordiā que propria eſt virtus dei cui ꝓprium eſt miſereri ſemper ⁊ parcere de qua petit psͣ. In virtute tua iudi. me. ⁊ dicit (in populis) non in regibus ⁊ pontificibus quia ſicut dicit Hiere.ij. Tenentes legem neſcierunt me ⁊ preuaricati ſunt in mepaſtores. Eſa. xxviij. Quem docebit ſcientiam ⁊ quem intelligere faciet auditum: ablactatos a lacte. id eſt ſeparatos a voluptate mundi. iſtis magnis ⁊ potentibꝰ nō facietdn̄s notā virtutē miſcd̓ie. qꝛ ſicut d̓r Sap̄. vj. Exiguo cōce

Qual̓r opedei debemuſeē memores.

12

Mopalit̉