SeptuageſimuſſextusCLXXXII

confundaris confiteri peccata tua. hic confeſſio ſuadetur⁊ ne ſubijcias te omni homini ꝓ peccato .i. nō ꝯfitearis indifferent̉ cuilibet ſacerdoti. hec cautela indicit̉. Eccī. xxva ꝯſiliario malo ſerua animā tuā. Iteꝫ (pellit pulices) .i.temptationes q̄ frequenter ſaliunt ⁊ redeunt ⁊ nigre ſunt⁊ mordaces ⁊ oībꝰ cōmunes. j. Regū. xxiiij. quē ꝑſequeri:rex iſrael quē ꝑſequeris canem mortuum ⁊ pulicē viuū. ſacerdos eſt rex iſrl̓ qͥ debꝫ ꝑſequi canem mortuū .ſ. pctōremvel pctm̄ ⁊ pulicē .ſ. tentationē. Item (pellit aragnē) .i. telam aranee q̄ capit muſcas. hec eſt auaricia q̄ eſt tela aranee .i. cupidi. vl̓ auaricia eſt aranea que texit multas telaſcꝫ telā furti: rapine: vſure doli periurij: mendacij. hoc pelit cōfeſſio. vn̄ Luc. xix. dicit zacheus ſi qͥd alique defraudaui reddo quadruplū. zacheus interp̄tat̉ iuſtus cōſilioſignificat cōfitentē quē cōſiliū ſacerdotis iuſtificat. vel dus ꝑ cōſiliū illud. Item (ſcopa) cōfeſſiōis (iuuat̉ aquialachrymaꝝ. psͣ. Lauabo ꝑ ſingulas noc. lectū meū lachmeis ſtra. m. riga. Item (ſonat) ſed ſubmiſſe ⁊ ꝯfeſſio ſumiſſa voce ꝓfert̉. Prouer. xx. ſicut aqua ꝓfunda ſic cōſium viri. ſed homo ſapiens exhauriet illud .i. cōfeſſor diſcretus. Iob .xxvj. obſtetricante manu eiꝰ eductus eſt colubetortuoſus. Iteꝫ (ferit) .i. accuſat. ps. Dixi cōfitebor adueſum me ⁊cͣ. Item (lauat aras) ſicut eſt in die cene. ⁊ cōfeſio lauat corda ſuꝑ que offerunt̉ deo ſacrificia. Hiere. ijLaua a malicia cor tuum. hoc eſt qd̓ d̓r hic (ſcopebā ſpirmeū) .i. nō tm̄ corporalia vicia ſed etiā ſpūalia. Et notandū ꝙ cū ſcopat̉ area: ſurgit puluis et volat̉ ī oculos: ſic accidit pleriſqꝫ qͥ de ſua cōfeſſione vel penitentia ſuꝑbiuūtvnde deberent lauari ſordidant̉: ⁊ vnde deberent illuminari excecant̉.¶ Nunquid in eternum proiiciet deus. autnon apponet vt cōplacitior ſit adhuc.¶ Supra dixerat meditatꝰ ſum. hic aperit qͥd meditatꝰ ſuſcꝫ hoc (nunqͥd ineternū ꝓijciet deus) hoīem. q. d. hoc mecum deliberans querebā. vtrum deꝰ ꝓijceret hoīem pecatorem ineternū. ſed declinabam in alterā parteꝫ .ſ. ꝙ nōhoc eſt ꝙ dicit (nunqͥd ꝓijciet). q. d. nō. Interrogatio en̄facta ꝑ nunqͥd. ſupponit frequenter negatiuā. facta aūtnonne: ſupponit affirmatiuā. illos aūt p̄cipue nō ꝓijcit d̓minus qͥ faciunt ea q̄ p̄miſſa ſunt in p̄cedenti ꝟſu qͥ .ſ. corfitent̉ peccata ⁊ de deo meditant̉. vn̄ Hiere. xiiij. Nunqͥꝓijciens abieciſti iudam aut ſyon abhominata eſt anim.tua .i. actiuos ⁊ contemplatiuos. q. d. non. propter hoc dicit (nunqͥd ineternum proijciet deus). q. d. ⁊ ſi ꝓijciat actempꝰ vt corrigat nō tamen ineternū ꝓijcit. ſed reuertentibus ad ſe veniam dat. vnde addit (aut nō appouet) id ēaddet (vt complacitior) .i. benignior ⁊ magis placatus ſiadhuc qͣꝫ mō ſit. q. d. immo apponet vt medicus medicinad morbum ⁊ placabit̉. Eſa. liiij. ad modicū in punctū d̓reliqui te. ⁊ in miferationibꝰ multis miſertꝰ ſum tui. Treiiij. Non repellet in ſempiternum dominꝰ quia ſi abiecerit⁊ miſerebit̉. oſtendit aūt ꝙ deus miſeret̉. Primo per naturam miſerendi cum dicit. (nunqͥd ineternum ꝓij. deq. d. non. qꝛ non eſt ſicut ſtrutio de qua dicit̉. Iob. xxxix.Ꝙ relinquit in terra oua ſua ⁊ obliuiſcit̉ ꝙ pes conculceea ⁊ durat̉ ad filios ſuos. q. non ſint ſui. Eccl̓i. iiij. Qui vigilauerint ad illam cōtemplent̉ placorē eiꝰ .i. penitentiamagāt que placat deū. Exo. xxxix. Placatꝰ eſt dominꝰ ne faceret malum qd̓ locutus eſt. psͣ. Complaceat tibi dominvt eruas me. Dan̄. ix. Placare domine attende ⁊ fac. Hire. xviij. Si egerit gens illa pnīam ⁊cͣ. Scd̓o ꝑ effectuꝫ miſerendi cum dicit (aut non appon. vt complacitior ſit adhuc) Tercio idem probat conſuetudine miſerendi: vndeſubiungit.¶ Aut in finem mīam ſuam abſcidet: in generatione ⁊ generationem.¶ Aut miſe. ſu. ab.) qui videlicet ante non abſcidet eam qꝛmiſcd̓ia domini plena eſt terra. ⁊ loquit̉ de dei miſericordia quaſi de tela que in fine abſcidit̉. dominus em̄ diueſis miſerationibus quaſi filis texit telam miſericordie ⁊ ſitexuit eam. ps. Reminiſcere miſerationū tuarū domine et

miſericordiaꝝ tuaꝝ q̄ a ſeculo ſūt. hoc eſt qd̓ hic ſubiūgit.(a generatione) .ſ. prima: poſtea (in generatiōem) vltimāTren̄. iiij. Non defecerunt miſeratiōes eius. Eſaie. lxiiij.Ubi eſt zelus tuus fortitudo tua: multitudo viſcerum tuorum ⁊ miſerationum tuarum. Quarto ꝑ ſcientiam miſerendi cum dicit.¶ Aut obliuiſcet̉ miſereri deꝰ aut cōtinebitin ira ſua miſericordias ſuas.¶ Aut obliu. ml. deꝰ). q. d. nō. Non em̄ poſſet obliuiſci qd̓tam ſepe recordat̉. tamen Iob. xiiij. Obliuiſcet̉ eius miſericordia: ſed cauſam ſupponit dicens. dulcedo illius vermis. Eſa. xlix. Nunqͥd obliuiſci pōt mulier infantem ſuuꝫvt non miſereat̉ filio vteri ſui. ⁊ ſi oblita fuerit: ego tn̄ nonobliuiſcar tui. Quinto per ꝓprietatem miſerendi cum dicit (aut ꝯtinebit in ira ſua miſericordias ſuas) ſicut fonsdicit̉ continere aquam quando non emittit ex ſe riuulos:vnde continere in gallico dicit̉ eſtauchier. Eſa. lvj. Miſerationes tue ſuper me continuerunt ſe: ſed ſic non continet dominus miſcd̓ias in ira. qꝛ etiam iratus miſeret̉. qͥavel corrigit vel minus pungit. Abac. iij. cum iratus fuerismiſericordie recordaberis. psͣ. Iratus es ⁊ miſertus ēs nobis. Iob. xij. Si cōtinuerit aquas omnia ſiccabunt̉ ſi emiſerit eas ſubuertent terram. Aqua eſt dei miſcd̓ia qua ſubtracta homo remanet aridus. ſi autem effundit̉ miſericordia abundantie temporalis obliuiſcit̉ domini ⁊ ſuijpſiusideo dicit̉ Eſa. xxvj. Miſereamur imꝑio ⁊ non diſcet facere iuſticiam dominus tante miſericordie eſt ꝙ etiam dumꝑcutit malos non poteſt totam mīam continere. vn̄ Gen̄.xix. Cum ſubuerteret dominus ciuitates regionis illiꝰ recordatus eſt abrahe ⁊ liberauit Loth de ſubuerſione vrbium in quibus habitauerat Gen̄. viij. Recordatus eſt dn̄sNōe cunctorūqꝫ animantiū: ſed qn̄ tardat miſereri videtur oblitus. vn̄ Tren̄. vlt. Quare in ꝑpetuum obliuiſcerisnoſtri derelinques nos in longitudinē dieꝝ. Hec ergo oīaſub interrogatiōe dubitando ſed deliberando dixit: vndeſubiungit qͥd deliberando inuenerit dicens.¶ Et dixi nunc cepi hec mutatio dextere excelſi.¶ Hec eſt tercia pars vbi ſicut dictum eſt on̄dit qͥd deliberando inuenerit vnde dicit (⁊ dixi) id eſt poſt deliberationē in hoc determinate conſenſi qꝛ (nunc cepi) .ſ. intelligere quod ſemꝑ fuerat occultum .ſ. ꝙ homo ꝑueniat ad eternitatem. Uel ſic (nunc cepi) id eſt quicquid modo habeonon eſt niſi principium ſed tandem in futuro erit perfectaconſummatio (⁊ hec mutatio) qua de non ſciente mutatus ſum in ſcientem: vel de incipiente mutabor in perfectum eſt et erit (dextere excelſi) diuini videlicet munerisnon mei meriti. De primo ſcilicet de ſcientia vel de doctrina ꝙ ſit (dextere excelſi) habetur Math̓. x. Gratis recepiſtis ſcientie donum ſcilicet gratis date. De ſecundo ſcilicꝫde conſummationē. Philip̄. ij. Ueſtram ſalutem operemini deus eſt enim qui operatur in nobis ⁊ velle ⁊ perficerepro bona voluntate. Tyth̓. iij. Non ex operibus iuſticie q̄fecimus nos ſed ẜm ſuam miſericordiam ſaluos nos fecit. Item in perſona nouiter conuerſi ad penitentiam poteſt legi (⁊ dixi nunc cepi). id eſt iucepi eſſe: quia ante noneram. peccator enim vere non eſt. Iob. xviij. Socij eius qͥnon eſt. Hiere. xxx. Rachel plorans filios ſuos ⁊ noluit coſolari quia non ſunt: ſed tunc primo incipit eſſe homo qn̄deo qui eſt vita incipit adherere. vel (cepi) a capio capis:id eſt nunc primo accepi: quia auteqͣꝫ homo ad deum conuertatur nihil capit. Iohan. xvj. Uſqꝫ modo non petiſtisquicqͣꝫ in nomine meo: petite et accipietis. licet enim temporalia ante capiant nihil capiunt quia iſta nihil ſunt. Eccleſiaſtici. xxxiiij. Sicut qui apprehendit vmbram ⁊ ſequitur ventum: ſic qui attendit ad viſa mendacia. ⁊ hec mutatio ꝙ homo ſcilicet incipit eſſe vel capere eſt (dextere excelſi) vt ſupra expoſitum eſt. Roma. ix. Non eſt volentisneqꝫ currentis ſed dei miſerentis. Item in perſona ꝑfectiſe humiliantis poteſt legi (et dixi) quaſi dicat multa bonaſupra narraui de me a p̄ccipio. pē. ſed tamē ea nihil repu-

xInterrogatio ſctā ꝑ nūqͥd ⁊ ꝑ nōnequō ſupponunt.

HIn ꝑſonanouit̓ ꝯuerſi ⁊ ꝑfecti.

10

Ax