CLXRRSeptuageſimuſquintus

CLXRR

equos .i. niſi ſibi diuitias ſubijciant. vn̄ dicebat Ethnicus⁊ mihi res non me rebus ſubmittere conor. In hoc gͦ. psͣnotanda ē triplex dormitio. Prima ē bona pacificoꝝ ibi(in pace factus ē locus eius) psͣ. In pace ī idip̄m dormiā⁊ requieſcā. Scd̓a ē diuitū ibi (dormierūt ſom. ſu. ⁊ nihilīuenerūt ⁊cͣ.) Tercia ē militū ibi (dormitauerūt qui aſcēequos) Sed periculū etiā eſt dormire ſuꝑ equū qꝛ cito cadit hō ⁊ dure ⁊ portat̉ quo vult equus. om̄ino ergo eēt vigilandū eqͥtantibus. Triplicē aūt equū debet hō aſcendere .i. ſibi ſubmittere .ſ. carnē: poſſeſſionē: p̄lationē. Primuꝫaſcēdit caſtus. Scd̓m largus. Terciū humilis: ſꝫ econtrerio equi aſcendūt homines qn̄ caro dn̄at̉ ꝑ libidinē. pecinia ꝑ auariciā. p̄latio ꝑ ambitionē vel inanem gloriā. bene aūt vigilaret qͥ bn̄ aduerteret qd̓ ſequit̉ (tu terri. es) fiturus iudex. Eccl̓i. xliij. Terribilis dn̄s ⁊ magnꝰ vehemēter ⁊ mirabilis potētia ip̄ius. Hebr. x. Terribilis ē quēdāexpectatio iudicij ⁊ ignis emulatio q̄ ꝯſumptura ē aduerſarios (⁊ quis reſiſtet tibi) nullus: qꝛ tu es potentiſſimusIob. ix. Deus cuius ire reſiſtere nemo pōt: ⁊ eodem quisreſtitit ei ⁊ pacē habuit: ⁊ dicit (quis reſiſtet) in futuro qꝛin pn̄ti videt̉ ſibi reſiſti ⁊ p̄lati ⁊ clerici debent eius ire reſiſtere ⁊ placare eū ꝓ ppl̓o. Iere. l. Quis ē iſte paſtor quireſiſtat vultui meo. Ezech̓. xxij. queſiui de eis virū qͥ inteponeret ſepem ⁊ ſtaret ꝯͣ me ꝓ terra ne diſſiparem eamnō inueni ⁊ effudi ſuꝑ eos indignationē meā Eſaie. lxiiijNō ē qui inuocet nomē tuū qͥ ꝯſurgat ⁊ teneat te (extū.i. a die iudicij ⁊ antea (apꝑebit ira tua) ſuꝑ reprobos. psDn̄s in ira ſua cōturbabit eos: ⁊ deuo. e. ig. Apo. vj. tundicit mōtibus ⁊ petris cadite ſuꝑ nos ⁊ abſcondite nos afacie ſedentis ſuꝑ thronū: ⁊ ab ira agni qm̄ venit dies magnus impioꝝ: et qͥs poterit ſtare ſupra Dn̄e ne in furoretuo: ⁊ quō apparebit ſubiūgit (de celo auditū feciſti iudiciū) .i. facies qn̄ ſonāte tuba angelica dicet̉. Surgite motui venite ad iudiciū. j. Theẜ. iiij. Ipſe dn̄s in iuſſu ⁊ ī voce archāgeli et in tuba dei deſcendet de celo ⁊ mortui quiin xp̄o ſunt reſurgēt pͥmi. j. Coꝝ. xv. Canet em̄ tuba ⁊cͣ. exhoc audito (terra) .i. pctōres (tremuit) .i. tremet nihil h.bēs meriti (et quieuit) .i. quieſcet ab om̄ī oꝑe. q. d. tūc nonpoterūt oꝑari nec mereri: ꝙ vtiqꝫ libenter facerent ſi liceret Ezechiel̓. iij. Qui audit audiat et qui quieſcit quieſcāEccl̓es. ix. Quodcūqꝫ pōt manus facere inſtanter oꝑarqꝛ nec opus nec ratio nec ſciētia nec ſapiētia apud īferoquo tu ꝓperas. Ioh̓. ix. Oꝑamini donec dies ē venit norin qua nemo pōt oꝑari (cū exurge.) .i. cū exurget (in iudide.) qͥ hic pͥmo ſurrexit hō in pͥmo aduentu: ſꝫ in ſecundoexurget deus et cognoſcet̉ dn̄s iudicia faciēs qui nō ē cognitus iniurias patiens in pͥmo aduentu ſurrexit (in iudeio) .i. vt iudicaret̉. in ſecūdo exurget (in iudicio) .i. vt iudicet. Ioh̓. xvj. Cū venerit ille arguet mundū de peccatoet de iuſticia et de iudicio. De iudicio quideꝫ qꝛ princepmundi huius iam iudicatus ē (vt ſaluos fa. o. mā. ter.hic manui eius fuerūt aſſueti ⁊ domeſtici eius ⁊ ecōtrariovt damnet eos qͥ fuerūt alieni. et ſicut animalia ſilueſtrimanū eius fugerūt. ſicut dr̄ Oſe. ix. Ephraym quaſi auiauolauit. ſed ibi cōminat̉ eis ſubdens: ſꝫ ⁊ veh eis cum receſſero ab eis. dicit aūt potiꝰ (vt ſal. fa. ma. ⁊cͣ.) quā vt dānet reprobos qꝛ pͥncipalis eius intentio et oꝑatio ē ſaluare. vn̄ ſaluator dicit nūqͣꝫ autē dānator appellatur qꝛ dānare eſt ꝓpriū opus eius. vn̄ Eſaie. xxviij. Iraſcet̉ vt facat opus ſuū. q. d. non. ⁊ ſubdit alienuꝫ eſt opus eius. ac ſiaꝑte dicat iraſci et damnare nō eſt ei ꝓpriū opus ſed miſreri ⁊ ſaluare. vnde competit ei quod dicit Ethnicus.¶ Eſt piger ad penas princeps ad premia velox.¶ Quiqꝫ dolet quotiens cogitur eſſe ferox.¶ Quoniam cogitatio hominis confitebitur tibi. et reliquie cogitationis diem feſtūagent tibi.¶ Tercia pars vbi oſtendit quare ſaluabunt̉ manſueti etiam deuotos admonet offerre vota. q. di. ideo ſaluos faces dn̄e manſuetos (quoniā cogitatio hominis) audiētisp̄dicationem apoſtoloꝝ (confitebitur tibi) .i. corde credet

ad iuſticiā ⁊ dicit (hominis) .i. ph̓i ⁊ fapientis etiā (et reliquie cogitationis diem feſtū agēt tibi) reliquie cogitationis ſunt verba et opera quia ex abundātia cordis os loqͥtur. ⁊ qd̓ cor concipit manus oꝑatur ideꝫ eſt ergo ac ſi dicat nō tm̄ corde cogitando ⁊ credendo (confitebitur tibi)ſed ⁊ ore confitebitur et oꝑe obſequet̉ tibi Romanoꝝ. x.Corde credit̉ ad iuſticiā ore aūt cōfeſſio fit ad ſalutē. ſedhec duo etiā nō ſufficiunt niſi ſequat̉ operatio Iacobi. ij.Quid ꝓderit fratres mei ſi fidē quis dicat ſe habere. opera autem nō habeat et in eodem fides ſine operibus motua eſt. He autem reliquie cogitationis diem feſtū aguntdn̄o cū ꝟ̓ba et cogitationes ⁊ oꝑa ab omni opere ſeruili .ſ.a peccato ceſſant et deo vacant¶ Uouete et reddite dn̄o deo veſtro. om̄squi in circuitu eius affertis munera.¶ Uouēte) ergo in baptiſmo abrenūciantes ſathane ⁊ oībꝰ pompis eiꝰ. Gen̄. xxviij. dr̄ d̓ Iacob qͥ ſignificat xp̄ianūin baptiſmo ſupplantantē dyabolū qd̓ votū vouit domino dicens: ſi fuerit deus mecū ⁊ cuſtodierit me ⁊cͣ. erit mihi dn̄s in deū ⁊cͣ. (⁊ reddite dn̄o deo veſtro) qd̓ vouiſtis:(oēs qͥ ī circuitu eius affer. mu.) i. o vos gentiles qͥ in circuitu terre ſancte habitātes vos ipſos vultis deo offerreEſaie. xix. Cognoſcēt egyptij dn̄m et colent eū in muneribus ⁊ vota vouebunt et ſoluent affertis dico munera.¶ Terribili et ei qui aufert ſpiritum principum. terribili apud reges terre.¶ Terribili ⁊cͣ.) vouete et reddite (terribili) per miraculaapl̓oꝝ q̄ creuerūt audiētes ſicut de miraculo facto ī morte ananie ⁊ ſaphire dicit̉. Act̉. v. ꝙ factus ē timor magnꝰin vniuerſa eccleſia ⁊ in oēs qui audierunt hoc ⁊ infra nemo audebat ſe ꝯtingere illis ſꝫ magnificabat eos ppl̓s nectm̄ populares ſꝫ et reges: vnde addit (⁊ ei qui aufert ſpiritū prin.) p̄ ſtupore et timore mirabiliū operū ſuoꝝ (terriapud reg. ter.) hoc gloſat id qd̓ ꝓmiſſum ē (aufert ſpiritūprin.) hoc accidit in pluribꝰ qͥ nō tm̄ ꝑterriti ſed etiā ꝯuerſi fuerunt. iij. Regꝭ. x. videns regina ſaba .i. eccleſia de gētibus omnē ſapientiā ſalomonis .i. xp̄i ⁊ ordinē miniſtrātiū .i. apoſtoloꝝ ⁊cͣ. non habebat vltra ſpiritū. Moraliter(qm̄ cogitatio ho. cōfi. ti.) hoc poteſt legi de vtraqꝫ cōfeſſione .ſ. laudis ⁊ pctōꝝ laudis: ſic vere ſaluabit maſuetos(quia cogitatio ho.) .i. vtentis ratione ⁊ naturaliter manſuetus ē (cōfitebit̉ tibi) laudādo te in corde intus. q. d. nōcogitabit de luxuria ſicut equus aut de gula ſicut porcusaut de crudelitate ſicut leo et hmōi. Sapi. j. Peruerſe cogitationes ſeparant hominē a deo: ⁊ ibideꝫ aufert ſe a cogitationibus que ſunt ſine intellectu: ideo dicit (cogitatiohominis) Eſa. xxxij. Princeps ꝟo ea que digna ſunt pͥncipe cogitabit: vel de cōfeſſione peccatorū legit̉ et notat̉. h̓ꝙ confeſſio debet eſſe premeditata cum dicit (cogita. ho.confi. ti.) psͣ. Iniquitatē meā annunciabo: ecce confeſſio⁊ vt bene annunciem cogitabo pro peccato meo: ecce premeditatio. Notandum ergo ꝙ multa ſunt cogitanda homini qui bene vult confiteri ⁊ ſatiſfacere. debet em̄ homocirca peccatū ſuum cogitare: quid fecit. ſcꝫ genus peccatiEſai. xxxviij. Recogitabo tibi om̄es annos meos in amartudine anime mee. Iere. ij. Uide vias tuas in conualleſcito quid feceris curſor leuis ⁊cͣ. Secundo debet cogitare anguſtiā precati Iere. ij. Scito ⁊ vide quoniā maluꝫ ⁊amarū eſt dereliquiſſe te dn̄m deuꝫ tuū. Tercio periculūpeccati. Gene. iij. Adam vbi es. Quarto defectuꝫ peccati.Luce. xv. Facta eſt fames valida in regione illa. Oſe. iiij.Fornicati ſunt ⁊ nō ceſſauerunt ibi: dicit Hieroni. Voluptas habita: famem nō ſacietatem parit. Quinto vilitatēpeccati. Iere. ij. ꝙͣ vilis facta es nimis iterans vias tuas.Sexto oppreſſionem quā facit dyabolus. Deū. xxv. Memento quid fecerit tibi amalech. id ē diabolus. Septimoquadruplex damnū qd̓ incurrit homo ex peccato .ſ. bonorū operū mortificationē naturaliū bonoꝝ diminutionema cōmunione ſanctoꝝ eiectionē eterne hereditatis exheredationē. de duobus pͥmis dicit̉ Luc. x. Homo quidaꝫ de

3 4

De terribilitate iudicij.

Dormitiotriplex.

Uerſus.16

Qꝛ ml̓ta ſūtcogitanda qͥbn̄ vult ꝯfiteri ⁊ ſatiſface̓.

Moraliter.

12