Pſalmus
dele. Scd̓o (mirabilit̓) qꝛ ſimplices illuminauit ⁊ ſapientes ceci remaſerūt. Math̓. xj. Abſcōdiſti hec a ſpiētibꝰ etre. e. ꝑ. j. Coꝝ. j. Nō multos ſapiētes. Tercio qꝛ ad ſimplicia ⁊ pauca ꝟba multi cōuertebant̉: vn̄ Act̉. ij. dr̄ ꝙ ad p̄dicationē petri cōuerſi ſunt qͣtuor milia in vna die: ⁊ ẜmonē petri ponit ibi beatꝰ Luc. Qui ſatis breuibus ⁊ ſimplicibus ꝟbis ē cōpoſitus. Quarto mirabilit̓ qꝛ miracula faciebāt ⁊ oꝑa ⁊ vitā mirandā on̄debāt: vn̄ ꝟo bonoꝝ oculi illuminati ſunt. ocl̓i maloꝝ turbati fuer̄t: vn̄ addit (turbati ſunt) ex hac illuminatiōe (oēs inſipiētes corde) .ſ. iidei: vn̄ Math. ij. dr̄ ꝙ nato dn̄o audiēs hoc herodes rexturbatus ē ⁊ omnis Ieroſolima cuꝫ illo ſed nō potuerūci nocere licet attentarent: vnde ſequitur.¶ Drmierunt ſomnū ſuū: ⁊ nihil inuenerūtomnes viri diuitiarum in manibus ſuis.¶ Dormi. ſom. ſuū) .i. mortui ſunt ẜm qd̓ dr̄ Mathei. vj.Mortui ſunt qͥ querebāt animā pueri (⁊ nihil inue.) ip(oēs viri di.) ſupple amatores ⁊ poſſeſſores (in ma. ſu.qꝛ eī diuitias qͣs habebāt diligebat ⁊ amatas ꝑdere timebāt: iō ne amitterēt locū ⁊ gentē in xp̄i mortem machinatſunt: ſꝫ ꝓpt̓ hoc multi ex ip̄is dormier̄t ſomnū mortis a romanis interfecti: ⁊ illi qͥ nō fuerūt interfecti ſꝫ in captiuitatē ducti: tn̄ qn̄ mortui ſunt: nihil inuenerūt in mauibꝰ ſuip̄ter peccatū qd̓ cōmiſerāt ꝙ bn̄ nihil dr̄: vel dormitationē vocat eoꝝ voluptatē quā in terra ꝓmiſſionis qͥeſcebāſꝫ ꝓpter xp̄i iniuriā dormierūt ſomniū .i. ꝑfectus ⁊ finiturē ſomnus ille qꝛ romani euigilauer̄t eos (⁊ nihil inue. omnes vi. di. ī maͣ. ſu.) quia illi eis omnia abſtulerūt et amiſerunt locum ⁊ gentem: vnde ſequitur.¶ Ab increpatione tua deus iacob: dormitauerunt qui aſcenderunt equos.¶ Ab incre. tu.) .i. ꝓpter increpationē tuā qͣ īcreꝑatꝰ es abeis o (deꝰ iacob dor. qͥ aſcē. eq.) .i. illi qͥ reſiſte̓ voluerūt romanis cecider̄t ⁊ victi ſūt: ſic̄ hō qͥ dormitat ſuꝑ equum cito cadit ⁊ vincit̉ ſicut qͥ ꝑſequat̉. ⁊ de hac īcrepatiōe diciip̄e in Eſai. l. Faciē mea nō auer. ab incre. ⁊ cōſpue. in mvel in bono p̄t legi (ab incre. t.) qꝛ p̄dicātibꝰ apl̓is ſpūſſarctus arguit mundū de pctō. Ioh̓. xvj. (dormitauerūt)cadere ſe ꝑmiſerūt victi ſomno cōtemplatiōis (qͥ aſcendrūt eqͦs) .i. qͥ tibi pͥus ꝯͣrij rebellabāt ſicut Paulꝰ quē cudn̄s īcrepaſſet Act̉. ix. Cecidit: vn̄ dr̄ ibi circūfulſit eū lude celo: ⁊ cadēs in terrā audiuit vocē de celo dicentē ſibSaule ſaule qͥd me ꝑſeq̄ris: ⁊ ille tremēs ac ſtupēs dixitDn̄e qͥd me vis face̓: ⁊ Act. ij. petro increpāte eos ⁊ p̄dicte cōpuncti ſūt corde: ⁊ dixer̄t ad petꝝ ⁊ ad reliqͦs apl̓osquid faciemus viri fratres. Nec mirū ſi ceciderunt: quia.¶ Tu terribilis es ⁊ quis reſiſtet tibi. extūcira tua.¶ Tu ter. es) .i. potēs ⁊ timēdus ⁊ magne maieſtatis. ps.Excelſus ter. rex mag. ſup̄ oēm ter ⁊ id̓o potuiſti facere viromani inſurgērēt: ⁊ vt iudei ſuccūberēt qꝛ exqͦ talis es (qͥs reſiſtet tibi) .i. ꝯͣibit volūtati tue. q. d. nullꝰ. Heſter. vjNō ē qͥ poſſit tue reſiſtere volūtati (extūc ira tua) incepiid eſt pena que eis incepit: tunc ⁊ nunqͣꝫ terminabitur eisqui in cecitate permanſerunt.¶ De celo auditum feciſti iudiciū: terra tremuit et quieuit.¶ De celo) ad qd̓ aſcēderas (auditū feciſti) in terra (iudiciū). q. d. tu qͥ es in celo on̄diſti ī terra qͥd de iudeis decreueras facere .ſ. ꝙ ꝑ romanos deſtruerent̉ ⁊ ex hoc (terra.i. habitātes in terra iudee (tremuit) ⁊ pretimore (qͥeuit.i. ceſſauit ab omni opere: vel (quieuit) id eſt non reſtiſtitinimicis. Nec mirum quia deus ſibi operabatur ⁊ mittebat aduerſarios contra eos. vnde addit.¶ Cum exurgeret in iudicium deus: et ſaluos faceret omnes manſuetos terre.¶ Cū exur.) .i. hoc factū ē (cū exur. in iu. deus) .i. ꝯͣ eos inſurgere romāos faceret ſuo iuſto iudicio qꝛ ꝯͣ ſuū creatorē ⁊ ſaluatorē inſurrexerāt. psͣ. Inſurrexerūt in me teſtes
iniqui: vel (in iudi.) .i. vt iudicaret mala q̄ ipſi iudei faciebāt xp̄ianis fidelibꝰ: vn̄ addit (vt ſaluos faceret) a ꝑſecutiōe iudeoꝝ (omēs mā. ter.) .i. eos qͥ in terra manui dei ſeſubmiſerūt ꝑ fidē ⁊ obedientiā mādatoꝝ euangelij.¶ Moraliter (illuminās tu mi. a mō. eter.) mōtes eterniſunt duo teſtamēta q̄ mōtes dicūt̉ altiſſimi: qꝛ nullus poteſt ad ſummā eoꝝ cognitionē aſcendere: vn̄ psͣ. Mirabil̓facta ē ſci. tua ⁊cͣ. (eterni) dicūt̉ ẜm qd̓ dn̄s dicit Luc. xxj.Cęlū ⁊ terra traſibūt: verba aūt mea nō tranſiēt. De iſtismontibꝰ Zach̓. vj. Ecce quatuor quadrige egrediētes demedio duorū montiū ⁊ mōtes erei .i. quatuor euāgelia demedio duoꝝ teſtamentoꝝ q̄ ſūt montes erei ꝓpter durationē ⁊ tinnitū: ab hijs gͦ (mōtibus illu. t.) ꝓprie nō hō ſic̄ inalijs ſciētijs: qꝛ iſtā ſcientiā nō p̄t hō ſcire ita ꝙ illuminet̉niſi deo ip̄o illūinate Luc. vl. Aꝑuit illis ſenſū vt intelligerēt ſcpͥturas: ⁊ hoc ē (mirabiliter) qꝛ inde mirant̉ ph̓i nectm̄ mirant̉ ſꝫ turbāt̉: vn̄ addit (turba .ſ. o. inſipi. cor.) Inſipiētes corde ſunt ph̓i qͥ de ph̓ia gloriant̉: ⁊ hos excecatſua p̄ſumptio ne veritate ſacre ſciētie intelligāt vn̄ Romano. jͣ. Euanuerūt in cogitationibꝰ ſuis ⁊ obſcuratū ē inſipiens cor eoꝝ dicētes .n. ſe ſapiētes eē: ſtulti facti ſūt. hij turbabunt̉ in theologia dū nitūt̉ ſub regulis artꝭ ſue coartare verba dei. velut ſi tentet qͥs includere totū mare ī cyrotheca ſua: vn̄ de eiſdē bn̄ ſequit̉ (dormierūt ſom. ſu) vacādo ſtudio (⁊ nihil inue. o. vi. di.) .i. ſeculariū ſcīaꝝ (in ma.ſu.) .i. nihil vl̓ parū potuerūt hr̄e de illa ſacra ſciētia: vl̓ nihil inue. in maͣ. ſu.) nihil oꝑis .ſ. ⁊ ꝑ hoc paꝝ ſciētie quia ꝑoꝑationē meliꝰ intelligit̉ qͣꝫ ꝑ auditione psͣ. Amādatꝭ eiꝰintellexi. Eccl̓i. vl. colluctata eſt cū ſapiētia aīa m. ⁊ in faciendo illā ꝯfirmatus ſum: vel de futuro p̄t legi (illumi. tumira.) poſt noctē huius vite (a mōti. eter .i. a rebꝰ magnis⁊ indeficiētibus q̄ poſt hāc vitā videbūt̉: tūc eī cognoſcētur iſta trāſitoria ⁊ modica: nihil fuiſſe ⁊ tūc qͦ hoc amplexati ſunt ⁊ illa neglexerūt ſe ſtultos reputabunt. vn̄ addit(turbati ſunt) .i. turbabunt̉ (tūc oēs inſi. corde) cui .ſ. illavera et eterna ſapiebāt. et de eoꝝ turbatōe. Sap̄. v. Uidētes turbabunt̉ timore hor. ⁊ quare turbabunt̉. manifeſtius aperit dicēs (dormie. ſom. ſu.) .ſ. mortis (⁊ nihil inue.oēs vi. diui. in maͣ. ſu.) viri diuitiaꝝ dn̄r qͥ ita diuitijs adherent ſicut vxori quaſi celebratū eēt mr̄imoniū int̓ eos ⁊diuitias. hij cū poſt mortē euigilāt (nihil iuue. in ma. ſu.vn̄ qd̓ pͥus habuerāt ꝑcipient ſomniū fuiſſe ⁊ nō veras diuitias. Iob. xxvij. diues cū dormierit nihil ſecuꝫ affert necmirū ſi nihil inueniūt qꝛ nihil theſaurizauerūt in celo. verūtn̄ in īferno hn̄t theſauꝝ quē bn̄ inueniūt ſꝫ ille ē ire Roma. ij. Theſauriſas tibi irā porro pauꝑes cuꝫ dormierintmultū inuenient. psͣ. Cuꝫ dede. dile. ſu. ſom. ecce here. dn̄i.q. d. p̄ſto ē eis hereditas dn̄i filij merces .i. negociatio xp̄iquē ip̄i emerūt oīa ꝓ ip̄o ꝯtemnētes. Phil̓. iij. omīa detrimentū feci ⁊ arbitror vt ſtercora vt xp̄m lucrifaciā. Deberemꝰ ergo eē nō viri diuitiaꝝ. ſꝫ viri pauꝑtatis vt pauꝑtatē quaſi ſponſam nobis inſeꝑabiliter aſſumeremꝰ. ſꝫ multi habēt eā vt ꝯcubinā. multi etiā dant ei libellū repudij ⁊cū diuitijs iungūt matrimoniū. ſꝫ iſti nō habebunt hereditatē pauꝑtatis .ſ. re. celoꝝ. hoc eſt Ruth. Moabitis vxorElyezer .i. xp̄i quo mortuo eius vxorē debemꝰ acciꝑe. ſcilꝫpauꝑtatem vt ei filios ſuſcitemus qd̓ ſi nolumꝰ facere hereditatē celeſtē q̄ xp̄i ē ⁊ vxoris ſue .ſ. pauꝑtatis vendicarenō poſſumus. Sꝫ qꝛ ſunt aliqͥ boni diuites qͥ nō omninodiuitijs adherēt. ſed pleꝝqꝫ ad deū erigunt̉ bn̄ addit (abincre. t. deus ia. dor. qui aſcē. equos). q. di. o (deus iacob)ſcꝫ luctantiū in actione bona nō dormientiū in pigricia vl̓peccato tu increpaſti diuites ꝑ p̄dicationes ꝑ egritudīes.⁊ ꝑ hanc increpationē aliquantulū excitaſti eos. vt nō oīno dormirēt ſed interdū ad te reſpirātes potius dormitarent. De hac increpatōe Iob. xxxiij. Increpat ꝑ dolorē inlectulo ⁊ oīa oſſa eius marceſcere facit ⁊ v. increpationeꝫdn̄i ne reprobes. Iſti ergo licet ꝑ increpationē dn̄i excitētur nō tn̄ penitus vigilans. ſed dormitāt in quo notat̉ periculū diuitiarū que hominē nō ſinunt ꝑfecte vigilare addeū ſed frequēter eum ſecū dormitare faciunt ꝑ diuerſasoccupationes ⁊ curas. om̄ino etiā dormiūt niſi aſcendant
81
Quare īſipiētes corde ſiphyloſophi.
Moraliter.ꝙ duo teſtamēta dicunt̉mōtes eternia qͥbꝰ illuminantuFigura.