Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CLXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

Quid retribuā dn̄o oībus retribuit mihi cali. ſa. acci.Sunt autē multe ꝓprietates calicis qͣre p̄ſens pena tribulatio calici cōꝑat̉ que notari poſſunt his verſibus.. Pauca: capit: gerit̉: tegitur: labio: pede: lata. Atqꝫ cauo tenui teres argutus nitet auro. Letificat: ſedat: lauitat̉: inebriat: ornat. He oēs ꝓprietates ꝯueniūt pene vel tribulationi p̄ſenti vt ciphꝰ (pauca capit) .i. mēſura ꝑua ē vn̄ Roma. viij. ſunt condigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā reuelabit̉ ī nobis (gerit̉) a pincerna .i. ab angelo ꝓpinat vn̄ Iere. Pincerna regū qͥcūqꝫ factꝰ ē a dn̄o Iere. xxv. Sume calicē.ni furoris huiꝰ de manu. m. ꝓpinabis de illo ⁊cͣ. (Tegtur) cooꝑculo pulcro .i. ſpe vite eterne. j. Theẜ. v. Galeaſpem ſalutis. Exo. xxv. Ciphi in nucis modū. Nume. xij.Uas qd̓ habuerit oꝑculū ligaturā deſuꝑ immundierit .i. pena refert̉ ad gloriā mala erit vt in hypocri(Labio) .i. ꝟbo (pede) .i. affectu vtrūqꝫ dꝫ ſine murmire hoc ē (lato). ij. Coꝝ. vj. Os noſtꝝ pꝫ ad vos o corinthicor noſtꝝ dilatatū ē. psͣ. In tribulatōe dilataſti mihi .ſ. co ꝟba (atqꝫ cauo) vt habeat ꝯtinentiā. Eccl̓i. xx. Gr̄e fatuorū effundent̉. Eccl̓i. xxj. Cor fatui. q. vas cōfractū omneſapientiā tenebit (tenui) ij. Reg. xviij. Ego ſuꝫ vir paper tenuis .i. hūilis afflictus fortuna (teres) .i. rotūduiij. Regū. vj. Sculpſit varijs celaturis torno .i. ꝑfecta figura (argutꝰ) ī medio artꝰ. q. ſub vētre: latꝰ ꝟo ī extremiecōtra ē de mūdo latus ē in medio ſꝫ argutꝰ ē ī extremij. Thim̄. vj. Nihil intulimꝰ in hūc mundū: haud dubiū qnec auferre qͥd poſſumꝰ (nitet auro) vl̓ argēto vel lapidbꝰ p̄cioſis. Iere. lj. Calix aureꝰ babylonis in manu dn̄i inebriās oēm terra auꝝ ſapiētia babylon ꝯfuſio hec ē cōfuſio adducēs gratiā gloriā. Eccī. iiij. (Letificat) Romav. Gloriamur ī tribulationibꝰ. ij. Coꝝ. vij. Superabundogaudio ī om̄i tribulatiōe nr̄a (ſedat) ſitim pecunie libidinis excellētie. Eccl̓i. xj. Malicia hore facit obliuionē luxurie (maxīe) Eccl̓es. x. Curatō ceſſare faciet peccata maxima (Lauitat̉) .i. frequēter lauat̉ refrigerat̉. Iere. vjInuenietis refrigeriū aīabus veſtris: dicit corꝑibꝰ. ijCoꝝ .j. Cōſolat̉ nos ī om̄i tribulatiōe nr̄a (inebriat) Eſalj. Audi hec pauꝑcula ebria a vino. Eſaie. xxix. Inebriamini a vino (ornat) Exo. xxxvij. Tres cyphi in nicis modū calamos ſingulos ſperuleqꝫ ſiml̓ lilia. Ite(ornat) menſā. Exo. xxv. Ciathos in qͥbus offerēda ſūt libaminā. Iſte (calix) fuit ī manu dn̄i (vini meri) qꝛ eratꝯp̄henſor (plenus mixto) qꝛ viator dolores noſtros ip̄eportauit. Eſa. liij. vel (vini meri) qͣꝫtū ad rationē ī eopter paſſionē turbata fuit (plenꝰ mixto) qͣꝫtū ad ſenſualitatē turbata fuit ( īclinauit ex in hoc) qꝛ cōp̄hēſiofuit ſolaciū viatori ꝯtinuit ſenſualitatem (verū tn̄ fexeiꝰ ē exinanita). ipaſſio mors eiꝰ fuit inanis ſꝫ mu vtilis (qꝛ bi. ex eo oēs pec. terre) .i. mortē eiꝰ redimē(terre) Ber. Non gehenne .i. de xp̄i paſſione demōeꝫnon damnati bibent. Eſt autem calix multiplex. Eruditionis ſacra ſcriptura de quo psͣ. Et calix meus inebrians qͣꝫpreclarus eſt. Benedictionis euchariſtia de quo. j. Coꝝ. x. Calix bn̄dictiōis cui bn̄dicimꝰ nōne cōicatio ſanguinis xp̄i eſt. Paſſionis. mortis anguſtia Mathe. xxiij. Pater ſi fierpoteſt tranſeat a me calix iſte. Laboris doloris penitentia de quo ps. Calicem ſalutaris accipiam .i. penitentiam faciam. Iudiciarie ptātis de quo dr̄ hic qꝛ calix in ma. domin Mundano voluptatis. Ieremi. lj. Calix aureus babylonis in manu dn̄i inebrians omnē terrā de vino eius Materialis. Prouerb. xxiiij. Cui ſuffoſio oculoꝝ nōnehis morant̉ in vino ſtudēt calicibus epotandis. Ego autem annunciabo in ſeculum. cantabo deo iacob. Ego aūt). q. d. dānabunt̉ pctōres (ego aūt) dicit ꝓpheta vel iuſtus ſic ſꝫ (annūciabo) laudes dei. em̄ diqͥd qꝛ ineffabile ē (i ſeculū) .i. īeternū. psͣ. Miſcd̓ias do. in

eternū. can. nec ſine gaudio faciā qꝛ (cātabo deo īacob) eſau. q. d. in leticiā laudabo deū ſimplices ſaluauitliberauit de manu eſau .i. tyrannoꝝ pctoꝝ terre. Mal̓. j.Nonne frat̓ erat eſau iacob dicit dn̄s dilexi iacob. eſauaūt odio habui: huic ergo (cātabo) cāticū agni de Apo.xv. Cantātes canticum agni dicentes magna mirabiliaoꝑa tua dn̄e deꝰ oīpotēs ⁊cͣ. (deo iacob) vt ſupra: vl̓ (d̓o)duci (iacob) de iacob fecit iſrl̓. i. de luctatore in via vidē deū in patria .j. Ioh̓. iij. Uidebimꝰ ſicuti ē: vel in ꝑſona xp̄i legit̉ (ego aut) dicit dn̄s (annūciabo) Luc. iiij. euāgelizare pauꝑibꝰ miſit me. Mat. xj. Pauperes euāgelizātur (in ſeculū) Mat. xxvj. Predicabit̉ euāgeliū hoc in toto mūdo (cātabo. Mat. xj. Cecinimꝰ vobis ſaltaſtis(deo iacob) Hieronymus mihi et meis canetis ſi auresſurde ſunt ceterorum. Et omnia cornua peccatorum confringā exaltabuntur cornua iuſti. Et oīa) hoc dicit xp̄s vtrūqꝫ ī iudicio ſuꝑbia ſuperboꝝ humiliabit̉ huilitas paupeꝝ exaltabit̉ hoc ē qd̓ ſupra dixerat hūc humiliat hunc exaltat cornua pctōꝝ ſūcorpus aīa qͥbus impugnāt deū: tunc ꝯfringent̉ qn̄induent̉ ſicut diſploide ꝯfuſione ſua et tunc (exaltabunt̉cornua iuſti) .ſ. corpus aīa iuſti qn̄ duplici ſtola induentur. vel vt oīa diſtribuat inter tria. tria ſunt cornua pctōꝝſcꝫ potētia ſecularis vel eccl̓iaſtica qͣꝫtū ad malos p̄latosabundātia tꝑalis. ſapiētia mūdi bis tribꝰ cornibꝰ ventilāt pauperes tyrāni mali p̄lati. Ezec. xxxiiij. Cornibꝰ veſtris vētilabitis infirma pecora. ſꝫ tūc ꝯfringent̉. qꝛ in ẜuitutē ꝑpetuā redigent̉. mendicabūt etiā guttā aq̄ inueniētes eoꝝ ſapiētia infatuabit̉. de Iere. xvj. Seruietꝭibi dijs alienis die ac nocte qui dabūt vobis requiem.et. j. Reg. xxvij. in fine dicit achis .i. diabolus. multa malaoꝑatus ē ꝯͣ ppl̓m ſuū iſrl̓. erit ẜuus ſempiternꝰ. De ſcd̓oLuc. xvj. mitte lazarū vt intingat extremuꝫ digiti in aqͣ vtrefrigeret linguā meā. De tercio abdias: nunqͣd in dieilla dicit dn̄s perdā ſapiētes de idumea prudentiam demonte eſau: hoc eſt de mūdo. cornua aūt iuſti exaltabūtur pn̄t dici ꝟtutes qͥbus dyabolū mundū carnē ventilāt tūc remūerabunt̉ dicet̉ ei euge ſerue bone fidelis: qꝛ ſuper pru. fu. fi. ſupra multa te conſti. intra in gaudium domini tui. Mathei .xxv. PſalmusLXXVOtus in iudea deus. in iſrael magInbnum nomen eius. Notus ī iudea deꝰ) Citulꝰ In finē in carminibꝰ canti ad aſſyrios psͣ. aſaph. In p̄cedēti dixerat: cantabo deoiacob: ſꝫ multa ſunt genera cantuū: in hoc titulo expͥmitur ꝯͣ aſſyrios .i. ꝯͣ iudeos allegorice ꝯͣ ſuꝑbos moraliter. Itē in p̄cedētibꝰ duobꝰ psͣ. egit de repulſione iudeorū ſynagoge de edificatiōe eccl̓ie apl̓os. Sed poſſet aliqͥs dicere quō ſunt repulſi adhuc noīa habeāt glorioſaſcꝫ iſrl̓ irl̓em: on̄dit trāſlata ſūt iſta ad gētes:ē qd̓ dr in titulo. ps. iſte aſaph .i. fideliū tendūt ī finē xp̄ꝫpsͣ. dico (in carminibꝰ) .i. laudibꝰ dei ad qͣs monet ē (caticū) qꝛ de mētis exultatiōe eternis agit: ē (ad aſſyrios) .i. ꝯͣ iudeos qui ꝯͣ deū ſe erigūt ſuā volētes ſtatuere inſticiā. Aſſirij em̄ dirigētes interp̄tant̉. Intentio ꝓph̓e inhoc psͣ. ē ꝯfutare iudeos monere deuotos fideleſ ad lau. Modus triꝑtitus ē. psͣ. Primo frāgit gloriā iudeorū.Secūdo on̄dit xp̄i ꝟtutē oꝑationē: qꝛ .ſ. illuminat: ſaluatiudicat. ibi (illuminās) Tercio admonet deuotos reddere vota ibi (qm̄ cogitatio) Ad ꝯfutādū iudeos illud ī gloriāt̉ aſſumit vt fortiꝰ ꝯfutent̉: qm̄ id qd̓ ſibi putātad gloriā on̄dit ad ꝯfuſionē .ſ. iudei dicunt̉ ſꝫ tamen ſunt veri iudei. Dicit (notus ī iudea deus) q. di. dehoc gloriant̉ iudei notus ē deꝰ ī iudea ( in iſrl̓ ma. no.eiꝰ) verū ē hoc qd̓ (notꝰ ī iudea deꝰ) .i. int̓ eos deūfitent̉ ( in iſrl̓. i. in eis qui vidēt fidē (ē mag. no. eiꝰ)vn̄ ab eo dicūt̉ xp̄iani: ſꝫ notus ē deꝰ eis qui tm̄ noīe et re dicunt̉ iudei qui negauerūt eſſe ſuū regē ceſarē

Calix mutiplex.

Uerſus.

Tria ſuit cornua pctōꝝ.