Septuageſimuſtertius CLXXIIII
cognouimus charitatem dei: qm̄ ille aīam ſuam ꝓ nobispoſuit: ⁊ nos debemus ꝓ fratribus aīas ponere: ⁊ ipſa eſ(mons ſyon) mons ꝑ eminentiā vite (ſyon) ꝑ ꝯtemplationē celeſtiū. Psͣ. Ego aūt dicit xp̄s ꝯſtitutus ſum rex abeo ſuꝑ ſyon. mon .ſ. eius .i. ſuꝑ eccleſiā (in qͦ) monte (habtaſti in eo) ⁊ ſꝑ habitabis Matth̓. in fi. vobiſcū ſum vſead ꝯſummationē ſeculi: vel ſic (memor eſto ꝯgre. t. q. porſe. ab ini.) .i. pͥmitiue eccl̓ie. q. d. renoua dn̄e in eccl̓ia ſtatūātiquū jͣ. paral̓. viij. Fuer̄t filij hulā viri robuſtiſſimi ⁊ magno robore tendētes arcū ⁊ multos hn̄tes filios ac nepotes. Hulam interp̄tat̉ prior vel anterior ⁊ ſignificat pͥmitiuos in eccleſia qͥ fuerūt fortes in vita ⁊ robuſti in verbop̄dicatōis ⁊ multos ꝯuerterūt tales petit hic Eccl̓i. xxxvInnoua ſigna immuta mirabilia Eſa. j. Reſtituā iudicetuos ſicut prius (redemiſti virgā here. t.) vel (ſceptrumẜm aliā lr̄am (virga) vel (ſceptrū) eſt dignitas paſtoralisquā xp̄s habuit ſuꝑ oues ſuas ⁊ redemit eam qꝛ qͣſi in cacere vel pignore tenebat̉ a phariſeis qͥ abutebant̉ ea. eſtergo idē ac ſi dicat: nō ſe extollāt p̄lati de dignitate paſtorali qꝛ xp̄s eam emit ſanguine ſuo ſꝫ videāt quō reddituri ſunt rōnē villicatōis ſue Luce. .xvj. qn̄ .ſ. redibūt grege.ad manū numerātis Hiere. xxxiij. ꝓpter hͦ dicebat apl̓uAct̉. xx. Attendite vobis ⁊ vniuerſo gregi in qͦ ſpūſſancivos poſuit ep̄os regere eccleſiā quā acqͣſiuit ſanguīe ſuoqꝛ ꝟo moderni p̄lati de illa dignitate ſuꝑbiūt ⁊ qͦs deberregere ⁊ paſcere potius opprimūt ꝑ potētiā: et occidūtexemplū merito eis imp̄cat̉ ſubiungēs (leua ma. t. in ſue. in fi:) .i. in deſtructionē eoꝝ .ſ. p̄latoꝝ Amos. viij. Iuruit dn̄s in ſuꝑbiā iacob ſi ꝯblitus fuero vſqꝫ in finem oīaoꝑa eorū manus leuata fortiꝰ ferit Deut̓. xxxiij. Leuaboad celū manū meā ⁊ dicā viuo ego in eternū ſi acuero.fulgur gladiū meū ⁊ arripuerit iudiciū manꝰ mea reddavltionē hoſtibus meis: manū gͦ vocat vindictā dei: ſꝫ di(manus tuas) plural̓r qꝛ duas manꝰ vindicte habet dn̄vnā qua punit in pn̄ti: ⁊ aliā qua puniet in futuro: vtrurqꝫ gͦ petit vt .ſ. puniant̉ in pn̄ti ad correptionē: ⁊ ſi nolurint emēdari vt puniant̉ in futuro ad damnationē: velſuꝑbiā vtrāqꝫ manū leuari petit ad damnationeꝫ ſicut inherode. de qͦ dr̄ Act̉. xij. Ꝙ veſtitus veſte regali ſedit ꝑtribunali ⁊ ꝯcionabat̉ ad eos: ppl̓s aūt clamabat dei voces ⁊ nō hoīs ſicut poſſet dici de multꝭ p̄latis: ⁊ ſequit̉ etiꝙ dn̄s leuata manu ꝑcuſſit ſuꝑbiā eius. vn̄ dr̄. ibi ꝯfeſtinaūt ꝑcuſſit eū angelus dn̄i eo ꝙ nō dediſſet honorē deoꝯſumptus a vermibus expirauit. Item plural̓r dicit (inus) qꝛ pctm̄ iſtud eſt ꝯͣ deū ⁊ ꝯtra hoīes deo gloriā vulauferre hoīes aūt deprimit: ⁊ iō duplici vindicta puniēdieſt vindicta pn̄ti ꝓpter hoīm tꝑaliū iniuriaꝫ: eterna ꝓptedei eterni iniuriā Eccl̓i. x. Odibilis corā deo ⁊ hoībus ſuꝑbia. Item leuare rogat manus in ſuꝑbiā: vt ſuꝑbus alaltiori ſe vidēs ꝯcuti ſuꝑiorē ſe hr̄e agnoſcat: ſicut Antiochus: de qͦ dr̄. ij. Mach̓. ix. Is qͥ ſibi videbat̉ etiā fluctibꝰmarꝭ imꝑare ſupra humanū modū ſuꝑbia repletus: nūhumiliatus ad tertā in geſtario portabat̉ manifeſtam devirtutē in ſemetipſo ꝯteſtans ⁊ poſt: hic igit̉ cepit ex grui ſuꝑbia deductꝰ ad agnitiōem ſui venire dīna āmonitplaga: ⁊ poſt ſequit̉ qd̓ ait: iuſtū eſt ſubditū eſſe deo ⁊ motale nō paria deo ſentire ⁊ dicit (in ſuꝑbias) ī pl̓ali: qꝛ ſuꝑbiunt in corde: in voce: in veſte: in oꝑe: ⁊ multis alijs: ⁊ inſtum eſt vt leues (qꝛ quāta maligna. eſt inimi.) .i. malusp̄latus in ſctō templo .ſ. in eccleſia: inimicus em̄ dr̄ malusp̄latꝰ q̄ eſt amator mūdi Iaco. iiij. Quicūqꝫ voluerit amcus eſſe huiꝰ ſeculi: inimicus dei ꝯſtituit̉: ſi quicūqꝫ gͦ muto fortius p̄latꝰ eccleſie qͥ debet portare vexillū ꝯͣ mundū⁊ eſſe dux belli Exo. xv. Dextera tua dn̄e ꝑcuſſit inimicumultitudine gl̓ie tue depoſuiſti oēs aduerſarios tuos:lis inimicus (quāta malignatꝰ eſt ī ſctō). q. d. magnanumerabilia Hiere. xj. Quid eſt ꝙ dilectꝰ meus ī domea fecit ſcelera multa: eundē vocat psͣ. inimicū ⁊ hienias dilectū: qꝛ ⁊ locū tenet p̄latꝰ dilecti ⁊ oꝑa facit inimici: eccleſiā em̄ regere vel eccl̓ie p̄eſſe ad dilectuꝫ ꝑtinetIoh̓. iij. Qui hꝫ ſpōſam ſpōſus eſt: amicus aūt ſpōſi quiſtat ⁊ audit gaudio gaudet ꝓpter vocē ſpōſi .ſ. p̄latꝰ Ioh̓
xv. Iam nō dicā vos ſeruos ſꝫ amicos ⁊cͣ. (⁊ gloriati ſunqͥ ode. te) .ſ. tales p̄lati (in medio ſolē. t.) qn̄ .ſ. ſacra indumēta ⁊ potificalia portāt in aſpectu ppl̓i: vn̄ ſequit̉ (poſuerūt ſigna ſua ſigna) .ſ. cornua mitrā: baculū paſtoralempalliū ⁊ hmōi q̄ ſunt ſigna cōia (poſuerūt) aut ea (ſua ſigna) .i. ꝓprie gl̓ie appropriauerūt (⁊ nō cogͦuerunt ſuꝑ ſūmū locū) .i. in p̄latōe ſicut cognoſcēt (in exitu) qn̄ hͨ vanagl̓ia euaneſcet ⁊ audiēt ꝯͣ ſe dari illā ſnīam Apoca. xviij.Quantū glorificauit ſe in delitijs fuit: tātū date illi tormetū ⁊ luctū. Nunc em̄ excecant̉ oculi eoꝝ nimia pinguēdine vt intelligere nō poſſint: tūc aūt ſola vexatio dabit ītellectū Eſa. xxviij. Uel al̓r vt nō de p̄latis ſꝫ de demonibꝰ fiat ꝯqueſtio qͥ hereditatē dn̄i quā redemit .ſ. ppl̓m xp̄ianūinfeſtāt ⁊ ſibi ꝓ maiori ꝑte iā ꝑ pctm̄ ſubiugauerūt ⁊ trespͥmi verſus nō hn̄t ẜm hͦ diuerſam expōnē ab illa quā iaꝫdiximꝰ vſqꝫ ibi (leua manꝰ. t. in ſuꝑbi. eoꝝ) demonū. in fine ſeculi: vt eos in infernū retrudas: qꝛ quāta) .i. multa ⁊infinita (malignatꝰ eſt ini.) dyabolus (in ſctō) .i. in tēplodei qd̓ eſt eccl̓ia vel fidelis aīa .j. Mach̓. j. Aſcēdit antiochus in hieroſolimā cū multitudine graui ⁊ intrauit ſctīficationē cū ſuꝑbia ⁊ accepit altare aureū ⁊ cādelabrū luminis: vniuerſa vaſa eius ⁊ mēſam ꝓpōnis ⁊ libatoria ⁊phialas ⁊ mortariola aurea ⁊ velū ⁊ coronas ⁊ ornamentū aureū qd̓ in facie tēpli erat ⁊ ꝯminuit vniuerſa: ecce q̄ta malignatꝰ eſt inimicus in ſctō: ꝑ antiochū qͥ interp̄tatpauꝑtatis ſilentiū ſignificat̉ diabolus qͥ ſꝑ tacet ⁊ tacerealios facit quātū p̄t ne pauꝑtas laudet̉ ſꝫ ad diuitias hortat̉ ꝑ irl̓m ⁊ ſctīficationē tēpli intelligit̉ eccl̓ia ꝑ illa diuerſa vaſa q̄ abſtulit ⁊ ꝯminuit diuerſa gnͣa hoīm ī eccīa deſignāt̉ ꝑ altare: ſacerdotes qͥ altari deſeruiūt. j. Mach̓. iiij.Cogitauit iudas .i. bonꝰ p̄latꝰ de altari holocauſtorū qd̓ꝓphanatū erat qͥd de eo faceret ⁊ incidit illi bonū ꝯſiliū vtdeſtrueret illud ne forte eſſet illis in opprobriū qꝛ ꝯtaminauerūt illd̓ gētes. ꝑ cādelabꝝ luminis p̄dicatores inteltelligunt̉ Math̓. v. Uos eſtis lux mūdi Apoc̄. ij. Mouebo cādelabꝝ de loco ſuo: vaſa ſunt ſcolares in qͥbus reponit̉ oleū poſtea in cādelabro effundendū: ꝑ mēſam ꝓpōīsintelligunt̉ mgr̄i qͥ panes ſcripture alijs ꝓponere ⁊ frāgegere ⁊ ſcindere debet: ꝑ libatoria q̄ erāt vaſa in qͥbus ꝓbꝫbat̉ vinū vtrū eſſet ꝯpetēs ſacrificio ſignificant̉ archidiaconi ⁊ decani ad qͦs ꝑtinet examinare recipiēdos ad eccleſias vel ad ordines: ꝑ phialas ꝯtēplatiui ⁊ illi qͥ ſunt or̄oni aſſidui. Per mortariola expoſitores qͥ terūt ⁊ ꝯminuūtq̄ dura ⁊ difficilia ſunt in ſcriptura: ꝑ velū intelligunt̉ virgines velate: ꝑ coronas intelligunt̉ religioſi qͥ triūphaſſede mūdo vident̉: ⁊ ad lr̄am magnas coronas habēt: ꝑ ornamentū aureum qd̓ in facie templi erat ſignificant̉ p̄lati maiores: ſꝫ hͨ oīa videt̉ ꝯtriuiſſe antiochus .i. ſilentiumpauꝑtatꝭ: qꝛ ſicut dicit Hiere. vj. A maiore vſqꝫ ad minorem oēs auaricie ſtudēt: ſic gͦ malignatꝰ eſt tot ⁊ tanta inſctō (⁊ gloriati ſunt qͥ oderūt te) .ſ. demones (in medio ſolen. t.) qꝛ in diebꝰ ſolennibꝰ plura fiunt pctā Tren̄. j. Uiderūt eā hoſtes ⁊ deriſerūt ſabbata eiꝰ .j. Mach̓. j. Diesfeſti eiꝰ cōuerſi ſunt in luctū: ſabbata eiꝰ in opprobriū ꝓpter hͦ dicit dn̄s Amos. v. Odi ⁊ ꝓieci ſolennitates vr̄asEſa. j. Kalendas vr̄as ⁊ ſolēnitates vr̄as odiuit aīa meafacta eſt mihi moleſta ⁊cͣ. ⁊ tūc maxime (poſnerūt) demones (ſigna ſua) ſigna ſua dicit nō dei: ſꝫ demonū: ſignumenim dei ⁊ vexillum eius eſt: crux vel humilitas Luce. ij.Hoc vobis ſignū inuenietis infantē pānis inuolutū ⁊ poſitum in p̄ſepio: ſignū aūt diaboli eſt ſuꝑbia: qd̓ in multiscaſtris leuatū eſt Eſa. v. Leuabit ſignū in nationibꝰ ꝓcul⁊ dicit (ſigna) pl̓r ⁊ addit ſigna vt notet nō tm̄ ſignū ſuꝑbie: ſꝫ qͣtuor ſigna .ſ. duo carnis ⁊ duo ſpūs .ſ. gula: luxuriaſuꝑbia: auaricia Hiere. x. A ſignis celi nolite metuere. q.d. ſꝫ a ſignis inferni metuite: ſꝫ ecōuerſo multi nō metuūtſigna diaboli: ſꝫ ſigna dei metuunt ⁊ ꝯͣdicunt eis Luce. ij.Poſitus eſt hic .ſ. xp̄s in ſignum cui contradicet̉: Un̄ dicit b. Bern̄. Uere in ſiguum poſiti ſunt panniculi tui dn̄oieſu xp̄e ⁊ in ſignum cui hodie a multis cōtradicit̉: hͦ aūteſt qꝛ excecauit hoīes malicia ꝙ nō aduertunt qͥd ſit deiſignū ⁊ qͥd diaboli: vn̄ addit (⁊ nō cognouer̄t). ij. Coꝝ. ij.
Cōtra malos p̄latoſeccleſie.
Signa deet dyaboli
Figura
VDe malignitate dyaboli in eccleſiā dei