Septua? . iiſſecundus CLXXI
eptuāgeſim¶ Parientiū. j. Thimo. ij. Saluabitur per filiorū generationem. Ioh̓. xvj. Mulier cum parit.¶ Nentiū. Exo. xxxv. Mulieres docte dederūt q̄ neuerāt¶ Miniſtrātiū infirmis. j. Thi. v. Que ſctōꝝ pedes laui¶ Labor malus ſimiliter multiplex.¶ Iumentoꝝ. Eccl̓es. vj. Oīs labor hoīs in ore eius .i. fitvt iumentū. Eſa. xxx. Onus iumentorū auſtri .i. guloſoꝝ.¶ Camelorū .i. diuitū. Eſa. xxx. Dortātes ſuꝑ gibbū cameloꝝ theſauros ſuos Mat. xix. Faciliꝰ ē camelū intrare ⁊cͣ¶ Aſinorū .i. ſtultoꝝ. Deū. xxij. Nō arab̓ in boue ⁊ aſino.¶ Boum. Deū. xxv. Nō obturabis os bouis triturantis.¶ Apū qͥ ſunt heretici habētes mel in ore aculeū in caudaEſa. vij. Sibilabit Fminus muſce que in extremo fluminū egypti ⁊ api que eſt in terra aſſur.¶ Muſcaꝝ .i. inuidorū qͥ carnē ſuā tranſeūt ⁊ vlceri inſident. Exo. viij. Uenit muſca grauiſſima ī domo pharonis¶ Formicarū .i. auarorum. Prouer. xxx. Formice populus infirmus ⁊cͣ.¶ Scrabonū .i. ambitioſorum Exod̓. xxiij. Emittēs ſcrabones prius.¶ Locuſtarū .i. adulatorū. Exo. x. Flare fecit ventum vrētem: ⁊ facto mane ventus vrens leuauit locuſtas.¶ Leonū .i. predonū. Eccl̓i. xiij. Uenatio leonis onager inheremo ſic paſcua diuitū pauperes.¶ Piſcium. id eſt curioſorum.¶ Maris. lvij. Impij quaſi mare feruens.¶ Demonū. Sap̄. v. Laſſati ſumus in via perditionis.¶ Ideo conuertetur populus meus hic: etdies pleni inuenientur in eis.¶ Scd̓a ꝑs in qͣ on̄dit ſe cōuerſuꝫ ab errore in quē inciderat ꝓpter ꝓſperitatē malorū anteqͣꝫ ipſoꝝ cōditionē ⁊ interitū ꝓximū agnoſceret q̄ qui cognoſcit. defacili cōuertitad dn̄m: vn̄ dicit (iō) .i. qꝛ p̄dicta mala ī eis cognouit (cōuertet̉ ppl̓s meus (vt cōueniat mecū (hic) .i. in eadē ſnīaſcꝫ in cōtemptu ſeculi. Naū. iij. dr̄ de Niniue. Oīs qͥ viderit te reſilet a te: niniue interp̄tat̉ ſpecioſa ⁊ ſignificat mūdū ⁊ nō tm̄ cōuertet̉ ꝓpter malū vitandū. ſꝫ ꝓpter bonumeterne vite adipiſcēdū: vn̄ addit (⁊ dies pleni inuenient̓in futuro (in eis) .i. dies eternitatꝭ pleni oī gaudio ⁊ ſanitate. Iob. v. Ingredieris in abūdantia ſepulcrū: ſicut infert̉ aceruꝰ tritici in tꝑe meſſis. Iob. in fi. mortuꝰ eſt Iobſenex ⁊ plenꝰ dierū: mō ſunt dies vacui ab his. Iob. vijEgo habui mēſes vacuas ⁊ noctes laborioſas enūerauimihi. Criſoſt. ſi cōputet qͥs tēpus ſuū ⁊ dianna ⁊ dietasſuas qͥd oī die recepit a dn̄o. qͥdue fecerit ꝓ deo inuenieroī die deū p̄ſtitiſſe mercedē oꝑis ſeruo .ſ. cibū veſtē ſanitatē ptātem facultatē. ⁊ huiꝰ oīa. Nos ꝟo qͣntum tꝑis exidimus ī rebus ſuꝑuacuis: vel de falſa cōuerſione pōt l(iō) .ſ. ꝓpter linguā malā de qͣ p̄miſſuꝫ eſt (cōuertet̉) qͣꝫtiad exteriorē apparentiā (ppl̓s meus) multi em̄ qn̄qꝫ conuertunt̉ magꝭ timore linguaꝝ: ⁊ iō (dicit hic). q. d. nō verſed apparēter: ⁊ huic expōni cōcordat id qd̓ ſequit̉ ẜm alam litterā (⁊ qͥs plenꝰ inueniet̉ in eis). q. d. nullus. Dan̄v. Appēſus es in ſtatera ⁊ inuentꝰ es minꝰ hn̄s. Et poſſetq̄ri vn̄ cōuertet̉ ppl̓us iō on̄dit duplicē errorē a quo conuertēdi ſunt: pͦ qꝛ dicūt deū neſcire hͨ inferiora: vn̄ dicit¶ Et dixerunt quomō ſcit deus: et ſi eſt ſcientia in excelſo.¶ Et in hoc notant̉ duo vicia .ſ. curioſitas inqͥrendi (quōſcit deꝰ) impoſſibile eſt em̄ hoīem ſcire modū ſciēdi dei exblaſphemia etiā hic notat̉ qͦ dubitant an deus ſciat hͨ inferiora. Eſa. xl. Quare dicis iacob ⁊ loqueris iſrael abſcōdita eſt via mea a dn̄o. Iob. xxij. Quid em̄ nouit dn̄s ⁊ſi ꝑ caliginē iudicat nubes latibulū eius nec nr̄a cōſideratcirca cardines ꝑambulat. Ecce illa duo quō ſcit ⁊ ſi ſcit.Secūdus error eſt qꝛ dicūt etiā ſi ſciat deꝰ omīa nō tn̄ curat hec inferiora: vn̄ addit qd̓ dixerūt (⁊ ſi eſt ſcīa in excelſo) q. d. nūqͥd ipſe qͥ excelſus curat de terrenis. Eze. viiDicūt em̄ nō videt dn̄s nos dereliquit dn̄s terrā: ⁊ ſequitur ibi pena: igit̉ nō parcet oculus meus: ſupple qꝛ dicitme nō videre. Eccl̓i. xvj. In populo magno nō agnoſcat.
que eſt em̄ anima mea in tam immēſa creatura. Et etiamcauſam erroris ſui aſſignantes dixerunt.¶ Ecce ipſi peccatores et abundantes in ſeculo: obtimuerunt diuitias.¶ Obtinuerūt .ſ. violēter) q. d. ſi deꝰ inferiora ſciret autcuraret. nō ſuſtineret ꝙ per violentiā haberēt diuitias ip̄peccatores qͥ digni nō ſunt pane quo veſcunt̉. ⁊ abundātes in ſeculo qͥ nō indigēt. Iob. xij. Abundāt tabernaculap̄donū. Iob. xxj. Quare impij viuūt ſublimati ſunt. con.fortatiqꝫ diuitijs (⁊ abundantes in ſeculo) nō in celo. nōin deo. Lu. xij. Sic eſt qͥ ſibi theſaurizat ⁊ nō eſt in deū diues (obtinuerūt) ꝑ vim. Iob. xxij. In fortitudine brachijtui poſſidebas terrā ⁊ potētiſſimus obtinebas eā. Sap̄. i.Sit fortitudo veſtra lex iuſticie ſed quid erit talibus. Lu.xij. Stulte hac nocte repetēt aīam tuā a te: ⁊ q̄ paraſti cuius erunt. Eccl̓i. xxj. Subſtantia ſuperbi eradicabitur.¶ Et dixi ergo ſine cauſa iuſtificaui cor meum: et laui inter innocentes manus meas.¶ Et dixi) anteqͣꝫ ꝯuerterer cū ſolū terrena q̄rebā. ergo .ſ.ex quo pctōres hn̄t ita ꝓſperitatē ⁊ nō ego (ſine cā iuſtificaui cor meū) .i. inuanu ⁊ fruſtra (aui int̓ innocētes manus. m.) .i. fruſtra mūdaui ⁊ cogitatōes ⁊ oꝑa: ſicut dicūtmulti qͥbus vr̄ ꝙ amiſerūt operā ſuā niſi remūerent̉ in teporalibꝰ Iob. xxj. Quid nobis ꝓdeſt ſi orauerimꝰ deunMal̓. iij. Dixiſtis vanꝰ eſt oīs qͥ ſeruit deo. ⁊ qd̓ emolumēqꝛ cuſtodiuimꝰ p̄cepta eiꝰ (⁊ laui inter inno. ma. m.) Iol̓xxij. Saluabit̉ innocēs. ſaluabit̉ aūt mūdicia manuū ſuarū. Lauāde ſunt manꝰ a ſtercoribus pecunie ⁊ luto luxurie ⁊ pice inuidie. q̄ etiā ſi lauent̉ adhuc tn̄ remanet fetoHiere. ij. Si laueris te nitro ⁊ multiplicaueris tibi herbāborith. maculata es in iniqͥtate. t. multi etiā lauāt manꝰ: ſꝫnō lauant pedes .i. affectus. Iob. ix. Si lotus fuero velutaqͥs niuis ⁊ fulſerint velut mūdiſſime manꝰ mee: tn̄ ſordibus intinges me: iō dicit dn̄s Ioh̓. xiij. Qui lotus eſt nōindiget niſi vt pedes lauet: ſed eſt mūdus totus. Quō autem lauetur ſubiungit .ſ. per penitentiam: vnde dicit.¶ Et fui flagellatus tota die: et caſtigatiomea in matutinis.¶ Et fui flag.) flagello pnīe (tota die) non ad horā. ſꝑ em̄dꝫ eſſe hō in pnīa vel ꝑ ieiuniū vel ꝑ or̄onē vel ꝑ ciliciū ethuiꝰ. Eccl̓i. xxij. Flagella ⁊ doctrina in oī tꝑe ſapīa: ⁊. xxx.Qui diligit filiū aſſiduat ei flagella: filius eſt affectus pr̄ liberū arbitriū: mater concupīa: ⁊ hͨ pnīa nō tarde inceptaeſt. vn̄ dicit (⁊ caſtigatio mea ī matutinis) .i. ab initio dievite mee: ſicut Mat. xx. Exijt pͥmo mane cōducere oꝑaros in vineā ſuā. psͣ. Mane aſtabo tibi. Tren̄. iij. Bonū eſtviro cū portauerit iugū dn̄i ab adoleſcētia ſua: vel (in niatutinis) laudibꝰ vbi de nocte ſurgētes ⁊ vigilātes viri ſancti caſtigāt corpus ſuū. Eccl̓i. xxxj. Uigilia honeſtatis tabefaciet carnes. hͨ ergo oīa dixit ſe fruſtra feciſſe ꝓpter hocqd̓ malos videbat ꝓſperari in mūdo. ſed oſtēdit ſe reueſum ab hoc errore ſuo ⁊ ſolutionē inueniſſe: vnde addit.¶ Si dicebam narrabo ſic: ecce nationemfiliorum tuorum reprobaui.¶ Si dicebā) in corde (narrabo) in ore ſic alijs ſicut heſito in corde meo (nationē filioꝝ tuoꝝ) .i. ſanctoꝝ oīm (reprobaui) .i. reprobos on̄di. q. d. nō vſqꝫ ad hͦ ꝓcedet meaheſitatio ꝙ alijs p̄dicē impunitatē pctōꝝ ⁊ vanā eſſe penitentiā. peius eſt em̄ malū narrare qͣꝫ cogitare: qꝛ narratioalios inficit. cogitatio aūt tm̄ ſe. j. Coꝝ. xv. Corrupunt bonos mores colloqͥa praua ⁊ iō hͦ nō faciā: qꝛ ſi facerē vitāſctoꝝ reprobarē qͥ h̓ nullas ꝓſperitates ſecunt̉ ⁊ oēs moleſtias amplectūt̉. jͣ. Coꝝ. xv. Si in hac vita tm̄ in xp̄o ſperates ſumꝰ: miſerabiliores ſumꝰ oībus hoībꝰ: ⁊ on̄dit ſeiſtam ſolutionē ⁊ veritatis cognitionē non a ſe inueniſſe:ſed a deo: vnde addit.¶ Exiſtimabam vt cognoſcerem: hoc labor eſt ante me.¶ Exiſtimabā vt cog.) .i. putabā. primo cito inuenire ve-
y 3
13
14
15