CLXVSeptuageſimus

mls magnificat̉ anima me. dn̄m vel ꝓprie gloria dn̄i ē recreatio mūdi de qua Eſaie. xlij. Gloriā mea alteri non dabo. ⁊ psͣ. Nō nobis dn̄e nō nobis. ſꝫ noī t. da glo. magnitudo ē mūdi creatio ſeu potētia creādi de qua psͣ. magnꝰ do.⁊ la .ni. ⁊ maguitudinis eiꝰ nō ē fi. ⁊ alibi magnꝰ es tu exfaciēs mirabilia. Itē gloria dei ē eius magnitudo et iuſticia psͣ. miſcd̓ia ⁊ iudiciū cantabo tibi dn̄e gloria mulcet eallicit̓ magnitudo terret ⁊ ꝯcutit ecce amor ⁊ timor. ſinebus nō ē ſalus Eccl̓i j. Qui ſine timore ē nō poterit iuſtifcari. j. Coꝝ. xiij. Si tradidero corpus meū ita vt ardeamcharitatē aūt nō habuero nihil mihi prodeſt.¶ Ne proijcias me in tempore ſenectutis.cum defecerit virtus mea ne derelinqͣs me¶ Ne ꝓijcias me). Secunda ꝑs vbi agit de gr̄a tꝑe ſenectutis ⁊ ſenij danda ⁊ ꝯpetēter ſequit̉ hoc ad id quod p̄miſit tu es ſpes mea a iuuentute mea vnde dn̄e proijciasme in tempore ſenectutis ne proijcias quaſi pondus vealiquid vile tu domine qͥ impoſuiſti me ſuꝑ hūeros tuosvt ouē perditā in deẜto vt hr̄ Luc. xv. Ieremi. xxiiij. Voseſtis onus ꝓijciā qͥppe vos dicit dn̄s q̄ ergo nō vult ꝓij.ci ī tꝑe ſenectutis adhereat dn̄o in tꝑe iuuētutis Eccl̓i. vl.oꝑamini opus veſtꝝ an̄ tp̄s. ⁊ dabo vobis mercedem veſtrā in tꝑe ſuo .ſ. in morte ⁊ in eodē bn̄dicā nomē dn̄i duadhuc minor ſum Eccl̓i. xxv. Que in iuuētute nō cōgregaſti quō inuenies in ſenectute (cū defecerit ꝟtus mea) .i. inmorte (ne derelinqͣs me) ps. vſqꝫ in ſenectā ⁊ ſeniū deꝰ nederelinquas me tūc aūt nō derelinqͥt deus ſanctos ſuos:ſꝫ eis adeſt vn̄ ſtephanus Act̉. vij. Inter lapides vidit celos aꝑtos ⁊ ieſum ſtantē. q. iuuare paratū. īmo meliꝰ ianiuuantē niſi eī iuuaret deficeret Iob. xj. meridianꝰ fulgoꝯſurget tibi ad veſpeꝝ ⁊ cū te ꝯſumptū putaueris orierivt lucifer. dn̄s amat iudicium et non derelinquet ſanctorſuos ineternū cōſeruabunt̉ ⁊ neceſſe habeo ꝙ nō derelinquas me quia inimicos habeo qui mihi inſidiantur hocquod dicit.¶ Quia dixerunt inimici mei mihi ⁊ qui cuſtodiebant animam meam conſilium fecerunt in vnum.¶ Quia dixe. ini. mei mihi) Nō dicit qͥd dixerūt ei inimicvt ītelligas om̄e malū qͥd pn̄t dicere dyabolꝰ dicit boni ſihonores mūdus bone ſunt diuicie. caro bone ſunt delicioēs dn̄t nō ē bonū ꝙ facis (dixer̄t) dico exprobrātes ⁊ d̓ſolari me volētes psͣ. multi dicūt aīe m. nō ē ſa. ip. ī deo eiNec ſolū dicēdo peccauerūt ī me: ſꝫ ⁊ īſidiādo ⁊ ꝯſpirationē faciēdo qꝛ (⁊ qͥ cuſtodiebāt ani. m.) .i. obẜuabant ſihꝫ alia lr̄a demones vel pctōres ꝯſiliō fecerūt in vnū. Oobẜuatiōe dr̄ in psͣ. Obẜuabit pctōr iuſtū ⁊ q̄rit morti. eūDe ꝯſilio Prouero. j. Inſidiemur ſanguini abſcondamꝯͣ inſontē tēdiculas vel ſic ⁊ nō ſolū (inimici mei) an̄t mala (mihi) imo ⁊ illi qͥ ſūt cuſtodes aīe mee .i. ſacerdotes ēep̄i ⁊ hoc ē (⁊ qͥ cuſto. ani. m. i. cuſtodire debebāt (ꝯſiliuꝫfecerūt in vnū) ꝯͣ me ⁊ ſalutē meā Ioh̓. xj. collegerūt portifices ⁊ phariſei ꝯciliū aduerſum ih̓m Mat. xxvj. Cōgrgati ſunt pͥncipes ſacerdotum ⁊ ſeniores populi in domoprincipis ſacerdotum et conſilium fecerūt vt ieſum dolotenerent et oc. et quid dixerunt in conſilio ſubiungit.¶ Dicentes deus dereliquit eum perſequimini et cōp̄hendite eum. qꝛ nō ē qͥ eripiat¶ Deꝰ dere ē.) Et iō (ꝑſeqͥmini ⁊ cōp̄hendite eū) o vos archidyaconi ⁊ officiales ſꝫ deberent potius dicere ſacerdotes ⁊ ep̄i (deus dereliqͥt eū) ꝓpter pctm̄ ſuū recōciliemuseū deo. vt ꝑcat mō aūt ſi peccat aliqͥs ep̄s ⁊ ſacerdos ꝑſequit̉ donec ꝯp̄hendat pecuniā Exo. xv. Dixit inimicus ꝑſequar ⁊ ꝯp̄hendā diuidā ſpolia implebit̉ aīa mea .i. bur.ſa mea et qͥs ē inimicus. Deut̓. xxxij. Inimici nr̄i ſunt iudices. Prouerb .j. īſidiemur ſanguini abſcōdamus tendculas ꝯͣ inſontē fruſtra deglutiamꝰ eū ſicut īfernus viuentē ⁊ integrū quaſi deſcendentē in lacū omnē p̄cioſam ſulſtantiā repiemus īplebimꝰ domos noſtras ſpolijs ſortemmitte nobiſcū dicit ep̄s Archid̓. vnū ſit marſuplū oīm filine ambules cū eis. ⁊ hoc ſecure faciatis qꝛ nō ē q̄ eripiat:

qꝛ oēs p̄lati etiā maiores qͥ hoc deberēt corrigere idem faciūt psͣ. oēs declinauerūt ſimul inutiles facti ſunt nō eſt q̄ſa. bonū hoc legit̉ factū fuiſſe ī morte beate marthe. extincte em̄ ſunt candele ⁊ demones dixerūt deꝰ dereliqͥt eam.⁊ dn̄s reaccendit candelas ita etiā dn̄t hoīes mali ⁊ ſtultiqn̄ vidēt ꝙ mūdi claritas extinguit̉ in ſanctis ꝑ aliquamtribulationē putāt ꝙ dn̄s dereliq̄rit eū nō attēdentes qd̓ip̄e dicit in psͣ. cū ip̄o ſum in tribulatione hoc eſt ꝯͣ hoc qudn̄t (deus dereliquit eū) eripiā eū ꝯͣ hoc ꝙ dn̄t (nō ē quieripiat) ex hijs etiā verbis p̄t cognoſci qꝛ nō ē bonū hominē ſolū ⁊ ſine adiutorio vacante qꝛ tunc ſumūt demonesvel pctōres etiā audaciā inuadendi eū ſicut dr̄. j. Mach.xij. in fi. nō habēt pͥncipem nec adiuuantē nūc ergo exponemus eos ⁊ tollamꝰ de hoībꝰ memoriā eoꝝ. Iudi. xviij.Uenerūt ī lachis ad populū quieſcentē et ſecurū ⁊ ꝑcuſſirūt eos ī ore gladij. Iere. xlix. Nō oſtia nō vectes eis ſolihabitāt et iō erūt cameli eoꝝ in direptionē dicētes tamenhic mentiūt̉ qꝛ dn̄s nō derelinquet ſanctos ſuos ſicut dr̄in psͣ. ⁊ Heb̓. xiij. Ip̄e em̄ dixit non te deſerā neqꝫ derelinquā Ioſue j. nō te dimittā neqꝫ derelinquā (ꝑſequimini.⁊ cōprehēdite eū) ſil̓e dicunt Prouerb jͣ. Degluciamꝰ eūſicut infernus viuentē Iere. xx. Preualeamus aduerſuseum ⁊ ꝯſequamur vltionē ex eo. Sed quid ip̄i dicant.¶ Deus ne elongeris a me: deus meus inauxilium meum reſpice.¶ De. ne elon. a me) Ecce ꝙ in tribulatiōe ſua recurrit adorationē q̄ ſolū ⁊ ſummū remediū ē. ij. Paral̓. xx. cū ignoremus quid agere debeamus hoc ſolū habemꝰ reſidui vtad te oculos noſtros dirigamus (ne elongeris a me) ſedeſto ꝓpe et nihil timebo Iob. xvij. Pone me iuxta te ⁊ cuiuſuis manus pu. ꝯͣ me Philip̄. iiij. Dn̄s ꝓpe ē nihil ſolliciti ſitis ecōtra. de malis dr̄ Prouerbio. xv. Longe ē dn̄sab impijs loquit̉ aūt hoc a ſimili pueroꝝ quos aliquādoponūt patres eoꝝ in lucta: vt exercitent̉ ⁊ paululum recedunt ab eis ſeorſum ſꝫ pueri dū vident eos ꝓpe audaciusluctant̉ ſciētes ꝙ parati ſunt iuuare eos ſi opus fuerit ſicloquit̉ h̓ vir iuſtus dicens deꝰ. ⁊ ſi exponas me lucte ⁊ tribulatiōi. tn̄ (ne elōgeris a me) ſꝫ (deꝰ meus in auxiliū me.reſpice) Iob. xxx. Sto. ⁊ nō reſpicis me. Sap̄. iiij. Reſpectus illiꝰ ī electos illius: ⁊ quid facit reſpectus eius vincitmalū ⁊ inflāmat ad bonū Prouerbio. xx. rex qui ſedet inſolio iudicij diſſipat om̄e malū intuitu ſuo. Apo. j. Oculieius ⁊ flama ignis ⁊ ꝑ hoc ꝙ nō elongaberis a me ⁊ in auxilium meum reſpiciens.¶ Confundantur et deficiant detrahentesanime mee: operiantur confuſione ⁊ pudore qui querunt mala mihi.¶ Cōfundāt̉) Uidētes ꝙ mētiti ſunt dicētes (deꝰ dereli.eū. ⁊ deficiāt (nō hn̄tes amplius qͥd ꝯͣ me dicat (detrahētes aīe mee) dicētes ꝙ deꝰ dereliquit eū et ꝙ nō ſalus ip̄i īdeo eius. nec ꝑua ꝯfuſiōe ꝯfundāt̉. ſꝫ ita intēſa (vt oꝑiantur ꝯfuſiōe) exterius ⁊ pudore interiꝰ (qui q̄rūt mala mihi) .i. qͥ deſiderāt et laborāt vt mihi noceāt psͣ. et inqͥrebātma. mi. lo. ſūt vani. et do. to. die medi. In hoc ꝟſu pn̄t notari qͣtuor pene detractoꝝ. pͥma ē ꝯfuſio. vn̄ dicit (cōfundant̉) et iuſte. qꝛ volūt alios ꝯfundere. Deū. xix. Reddētei ſicut fratri ſuo facere cogitauit (cōfundāt̉) gͦ in linguaGen̄. xj. ꝯfundamꝰ ibi linguas eoꝝ vt nō audiat vnuſqͥſqꝫ vocē ꝓximi ſui ecce pͥma pena q̄ ē cōfuſio ē pͥuatio eloquētie ſecunda eſt priuatio potentie vnde dicit (et deficiant) a viribus vt non poſſint perficere ꝙ volebant Sap̄.xvij. Aliquando monſtroꝝagitabantur timore aliquādognime deficiebāt traductiōe. Eccī. xiiij. Om̄e opus corruptibile in fine deficiet. Scd̓a pena ē pͥuatio forme exterioris. vnde ſequit̉ (operiant̉ cōfuſione) ps. operiātur ſicutdyplode cōfuſione ſua. qͣrta eſt pͥuatio interioris conſciētie. vnde addit (et pudore) Naū. iij. Reuelabo pudendatua in facie tua. illis eueniant iſta (qui querunt mala mihi) .i. qui ſcrutant̉ iniqͥtates vt in me aliqͥs inueniāt malum per quod mihi poſſint detrahere. Prouerb̓. xiiij. Neinſidieris et queras impietateꝫ in domo iuſti et ne vaſtes

x 5

Glia dei ⁊ insgnitudo eiusque ſint.

42

14

tꝫ