Pſalmus

⁊ pauꝑtas. confeſſio enim detegit ⁊ eijcit terram peccati ⁊pauꝑtas abijcit temporalia Ecce duplex foſſatū. iiij. Regiij. Facite foſſas ⁊ foſſas. Item ſunt ibi (viri) .i. ſtrennueoperantes. non femine molles. ij. Thimo. ij. Labora ſicutbonus miles xp̄i.¶ Quoniam firmamentum meum: ⁊ refugum meum es tu.¶ Quoniā fir.) dico ꝙ ſis mihi in ꝓtectorem ⁊ in locū munitum: ⁊ merito debes eſſe. qꝛ in alio qͣꝫ in te ſpem non habeo. hoc eſt (quoniā firma. meū es tu) de quo Eccī. iij. Intempore caſus inueniet firmamentū .ſ. in morte vel in tentatione. ps. firmamentū eſt dominus timētibꝰ eum. firm.mentum ergo meū es tu. dum pugno (⁊ refugium meūdum fugio. psͣ. tu es refugium meū a tribulatione que circūdedit me. hec duo reddunt̉ duobꝰ que ꝓmiſſa ſunt inprecedenti verſu ſicut in glo. aſſignat̉. Contingit aūt quādoqꝫ militibus in bello ꝙ ita fortiter inſtant hoſtes ꝙ necrebellare ſufficiunt nec fugere querunt ⁊ tunc cito p̄nt capi niſi ſuꝑueniat eis fortius auxilium quo eripiant̉ deinhoſtes ſuos. vnde hic vir iuſtus quaſi in tali articulo poſtus in bello ſpūali ſubiungit.¶ Deꝰ meꝰ eripe me de manu pctōris ⁊ demanu contra legem agentis ⁊ iniqui.¶ Deꝰ meꝰ eripe me ⁊cͣ.) q. d. nec rebellare ſufficio p̄ nimiainimicoꝝ inſtantia nec effugere valeo. ⁊ iō (tu deus) qͥ ptes (meus) qui vis ⁊ debes (eripe me de ma. pctōris) q. d̓iam capiar niſi tu me eripias ⁊ ſubdiuidit peccatoreꝫꝓ id eſt (de manu ꝯͣ legem agentis) .i. tranſgreſſoris letue: ſicut eſt iudeus: malus xp̄ianus (⁊ iniqui) qͥ legem n̄habet vt gentilis. de quo Ro. ij. qui ſine lege peccauerunſine lege peribunt. Eſt ergo ſenſus ita (eripe me) ꝙ nec inpeccatū malorū xp̄ianorum vel in peccatum gentiliū indicar: vel ſic (eripe me de manu peccatoris) .i. dyaboli qͥ atonomatice dicit̉ peccator (⁊ de manu cō. le. agentis). idmali prelati: prelati em̄ vt frequentius tranſgreſſores fiūtj. Heſdre. ix. Manus principū ⁊ magiſtrantiū fuit in hatranſgreſſiōe prīa. Act̉. xxiij. iudicas me ẜm legeꝫ ⁊ ꝯͣ legēiubes me ꝑcuti (⁊ iniqui) .i. falſi fratris. vel poſſunt hic notari tria vicia vt ꝑ peccatorem dyabolū aut eius ſuꝑbiamintelligamus. ꝑ contra legem agentē auarum: qͥ agit ꝯtrilegem naturale que dicit: qd̓ tibi nō vis fieri vide ne tu alfeceris ꝑ iniquum luxurioſuꝫ qͥ in ſe peccat. qꝛ qͥ ſibi neceſt cui alij bonus erit. j. Coꝝ. vj. Qui fornicat̉ in corpꝰ ſuum peccat: vel (peccatoris) in ſe (cōtra legem agentis) .i.eſt p̄uaricantis in deum (iniqui) in ꝓximum vt aūt hͦ qd̓petit impetret merita ſua allegat. Primo meritum penitētie cum dicit.¶ Quoniā tu es patiētia mea domine ſpesmea a iuuentute mea.¶ Quoniā tu es patientia mea) q d. ideo eripe me. qꝛ iamdiu patienter ſuſtinui: nō tn̄ a me ſꝫa te patientiam habuiHiere. xxix. Ego cogito cogitationes pacis: ⁊ poſt vt demvobis finem ⁊ patientiā .i. finalem patientiā (dn̄e). q. d. v.tibi ſeruiā patienter ſuſtineo ⁊ qꝛ ſum ſeruus tuꝰ. tu mihidas patientiā ⁊ nō tm̄ hͦ habeo meritū ſꝫ ⁊ meritū ſpei: qͥatu es etiā (dn̄e ſpes mea) .i. in te ſpero et nō in aliū. ⁊ hoa te habeo. ij. Reg. xxij. deus meꝰ fortis meꝰ ſperabo in eūEſa. xl. Qui ſperat in dn̄o mutabunt fortitudinē. Tercioallegat meritu ꝑſeuerantie cū addit (a iuuentute mea) etnō tm̄ a iuuentute ſed a puericia. quia¶ In te cōfirmatꝰ ſū ex vtero de ventre matris mee tu es protector meus.¶ In te ꝯfir. ſū ex vt.) Ad lr̄am tibi ſeruiēs Iob. xxxj. Abinfantia creuit mecū miſeratio. vel myſtice (ab vtero) vterus eccl̓ie eſt baptiſmꝰ. qͥ gͦ retinet baptiſmalē innocentiāpōt dicere (in te cōfirmatꝰ ſuꝫ ex vtero) .i. tu ꝯfirmaſti mein te. psͣ. cōfirma hͦ deꝰ qd̓ oꝑatꝰ es in nobis. Eccl̓i. xv. Fimabit̉ in illo ⁊ nō flectet̉. Nullꝰ aūt ita cōfirmatꝰ eſt quiauxilio dei indigeat. vnde addit (de ven. ma. mee) ⁊ adliterā et myſtice vt ſupradictū eſt (tū es ꝓtector meus). psͣ.

ꝓtector eſt oīm ſderantiū in ſe. Eſa. xxxj. ꝓteget dn̄s irl̓mꝓtegens ⁊ liberās ⁊ trāſiēs ⁊ ſaluans. ꝓtegēs a dyabolo.liberans a mundo: tranſiēs .i. trāſire faciens ꝯcupīas carnis ſaluās in eternitate. Poſſet iſte verſus ironice legi depueris p̄bendatis qͥ in eccl̓ia ꝯfirmant̉ ex vtero .i. tenelli.⁊ adhuc māmotreti Hiere. xlviij. Fertil̓ fuit moab ab adoleſcentia ſua. Moab interp̄tat̉ ex patre ⁊ ſignificat nepotulos p̄latoꝝ. ꝓpter aūt p̄dictā cōfirmatōnē dicit iuſtus ſedeum laudare. vnde ſequit̉.¶ In te cantatio mea ſꝑ: tanqͣꝫ ꝓdigiū factꝰſum multis: ⁊ tu adiutor fortis.¶ In te cātatio ⁊cͣ.) Uir iuſtꝰ ꝯfitet̉ ſe eē xp̄i ioculatoremmos aūt ⁊ cōſuetudo ioculatoꝝ eſt cantilenas facere de illis a qͥbꝰ dona magna receper̄t vl̓ ſperāt habere. iō iuſtusqꝛ multa ⁊ magna dona a xp̄o recepit iā: adhuc maiora expectat oēs cantilenas ſuas facit de ip̄o dicēs ad eū (in te)id ē de te ⁊ ad te ⁊ iuxta te .i. in eccl̓ia tua (cātatio mea) psͣ.cantabo dn̄o qͥ bona tribuit mihi. Itē laus eiꝰ in eccl̓ia ſāctoꝝ. hͦ eſt ꝯͣ eos qͥ raro aut nunqͣꝫ dicūt horas in eccl̓ia. psquō canticū do. in ter. a. Bar. iij. Quid ē iſrl̓ ꝙ in terra inimicoꝝ es inueteraſti ī terra aliena. psͣ. cātabiles mihi erātiuſtificatiōes tue in loco p̄egrinatiōis mee .i. in eccl̓ia. Dicit ergo (in te cantatio) nō ſolū narratio mea nō ſolū aliena ſeu vicaria. psͣ. voce mea ad do. cla. Dicit aūt (in te) nōin mundo vel venere. q. d. de te cantabo. vel ſic (in te) nonin me. q. d. in te inuenio vnde cantare debeā: ſꝫ in me nihilinuenio vn̄ cantandū ſed vnde flendū ſit. Greg. iuſtū ē vtin ſe dolorē inueniat qͥ relicto vero gaudio in ſe gaudia q̄rebat (ſemꝑ) qꝛ h̓ incipit ⁊ nunqͣꝫ terminabit̉. psͣ. miſcd̓iaſdn̄i ineter. can. ſꝫ cantatio ſecularꝭ finē hꝫ in breui. Amosviij. Cōuertam om̄ia cantica vr̄a in planctū. vel (ſemꝑ) .i.tam in aduerſis qͣꝫ in ꝓſperis. psͣ. bn̄dicā dn̄m in om̄i tꝑetꝑe ⁊cͣ. Eſa. lxij. Tota die ⁊ nocte ꝑpetuo nō tacebūt. qͥ autem ita deū laudat deridet̉ a mundanis ſicut dauid a michol cōtemptus et deſpectꝰ fuit eo ꝙ nudatꝰ ſaltabat antedn̄m. ij. Reg. vj. vn̄ addit (tanqͣꝫ ꝓdigiū factꝰ ſum multꝭqꝛ admirantes fuꝑ me. q. ſuꝑ ſtulto derident me. j. Cor̄. iiijSpectaculū facti ſumꝰ mundo ⁊ angelis ⁊ hoībꝰ: deridētme: ſꝫ tn̄ nō curo (2) .i. qꝛ (tu adiutor fortis) Iob. xij. Quideridet̉ ab amico ſicut ego inuocabit deū ⁊ exaudiet eumDeridet̉ em̄ iuſti ſimplicitas lampas cōtempta apd̓ cogitatōes diuitū. ⁊ tn̄ ſequit̉ ꝙ parata ad tp̄s ſtatutū .ſ. vt fulgeat in eterna tabernacula. vn̄ tūc dicēt illi qͥ mō deridenthi ſunt quos aliqn̄ habuimꝰ in deriſum ⁊ in ſil̓itudinē improperij nos inſenſati putabamꝰ vitā illoꝝ ⁊ in finē ⁊ ſinehonore: ecce quō cōputati ſunt inter filios dei. vl̓ ẜm yſid̓.ꝓdigiū d̓r qͣſi porro diciū. id .ſ. qd̓ eſt on̄dere vt dies iudicij ⁊c̄. ſic ſancti viri qͥ mundi gaudiū cōtemnentes ad longe futurū aſpirāt ſūt alijs ꝓdigiū. vn̄ zach̓. iij. Audi tu ieſu ſacerdos magne ⁊ amici tui qͥ habitāt corā te qꝛ viri ꝓtendentes ſunt .i. ꝓcul tendentes. Eze. xxiiij. Eritqꝫ vobisezechiel in portentū. Eſa. viij. Ecce ego ⁊ pueri mei qͦs mhi dedit dn̄s in ſignū ⁊ portentū iſrael (multis) nō dicit obus. qꝛ nō oēs aduertūt hͦ ꝓdigiū (⁊ tu adiu. fortis) qͥ meꝑduces ad illa q̄ ꝓcul expecto. Roꝝ. viij. Si deꝰ ꝓ nobisq̄s ꝯͣ nos. ꝓ his oībus petit vt dignas gr̄as poſſit redderevnde adiungit.¶ Repleat̉ os meum laude vt cantē gl̓iamtuam tota die magnitudinem tuam.¶ Repleat̉ os meū laude ⁊cͣ.) hͦ bn̄ ſequit̉ poſt illud qd̓ dixerat (in te can. m.) q. d. nolo ficte ⁊ diminute cātare ſicutmulti clerici qͥ ꝑcunt vocibꝰ ī choro nec replet̉ os eoꝝ laude ad quā ſpālit̓ tenent̉ ſꝫ multoꝝ ora replent̉ litibꝰ vn̄ deuotiōeꝫ ⁊ voluntatē dn̄i laudandi amittūt. Eccl̓s. vij. calūnia cōturbat ſapientē .i. clericū ⁊ ꝑdit robur cordis eꝰ .i. deuotionē. tūc implet̉ os laude qn̄ ex toto corde laudat̉ deꝰ⁊ nihil vanitatis aut falſitatis ē admixtū. Iob. viij. Nonporriget manū malignis donec īpleat̉ os tuū riſu ⁊ labiatua iubilo (repleat̉) dico ita (vt can. glo. tuā to. die magnitudinē tuā) duo dicit (glo. ⁊ magnitu.) ad lr̄am gl̓iam eiꝰcantamꝰ qn̄ dicimꝰ gl̓ia pr̄i ⁊ filio ⁊cͣ. magnitudinē cū dici