Pſalmus

requiem eiꝰ ⁊cͣ. vl̓ ī bono p̄t legi vt oret h̓ vir iuſtus ꝓ ꝑſequētibꝰ ⁊ calūniantibus eū (ꝯfundant̉) apd̓ ſe de vilitate⁊ enormitate peccati (2) ſic (deficiāt) .i. ceſſent a pctō (vldeficiāt) ab eo qd̓ ſunt ⁊ fiāt qd̓ nō ſunt .i. de īp̄ijs fiāt piProuerbi. xij. verte īpios ⁊ nō erūt psͣ. defecit in ſalutaretuū .ſ. tendēs aīa mea (⁊ oꝑiant̉ ꝯfuſiōe) corā ſacerdoteꝯfeſſione hoc ē cōfuſio adducēs gratiā ⁊ gloriā. Eccl̓i. iiijEt pudore poſt ꝯfeſſionē ꝑ totā vitā ſuā vt ſemꝑ pudeateos ꝙ pctā ꝯmiſerūt. Nihil em̄ tm̄ deo diſplicet ſicut ceruix erecta poſt pctm̄ Gen̄. xx. Hoc erit tibi in velamē oculoꝝ ⁊ q̄cunqꝫ ꝑrexeris memento te dep̄henſam.¶ Ego auteꝫ ſemper ſperabo ⁊ adijciam ſuper omnem laudem tuam.¶ Ego aūt) Quicqͥd dicāt qͥcqͥd faciāt mihi mali (ſꝑ ſꝑabo) ſciēs ꝙ rotū fit deo diſpenſante qͥ oīa mihi faciet cooperari ī bonū Ioh. xiij. Etiā ſi occiderit me ī ip̄o ſperabolꝫ eī dn̄s ꝑ manū maloꝝ ſuos ꝑcutiat ẜm ꝙ dicit Eſai. x.Uirga furoris mei aſſur ⁊cͣ. nō tn̄ fugiendū ē ab eo ſꝫ propius adherendū gladiꝰ eī de ꝓpe minus ferit. ſꝫ de mal̓ pueris qͥ ferientē fugiūt dicit Eſa. ix. Populꝰ nō ē reuerſusad ꝑcucientē ſe. ⁊ dicit (ſꝑ) ꝯͣ eos qͥ ad horā credūt et ſperat ⁊ in tꝑe tentationis recedūt. Math. xiij. Eſa. l. qͥs anbulat ī tenebris ⁊ nō ē lumē ei ſperet in noīe dn̄i ⁊ innitaiſuꝑ dn̄m deū ſuū. nec tm̄ ſꝑabo ſꝫ ⁊ te laudabo hoc eſt (eadijciā ſuꝑ oēm laudē tuā) .i. ſuꝑ ꝑfectaꝫ laudē q̄ tibi debet̉. ꝓpter iuſticiā tuā qua potes iuſte dānare pctōres ſuꝑerogādo (adijciā laudē) ꝓpt̓ miſcd̓iaꝫ qͣ pctōres nō dānas. ſꝫ ad penitentiā adduces ſaluas psͣ. miſcd̓ias dn̄i internū. cā. et iterū ꝯfitemini dn̄o qm̄ bonꝰ: qm̄ ī ſe. miſcd̓iaeius adijcere ſꝑ debemꝰ ſuꝑ laudē dei .i. cā quantū poſſumꝰ ampliare Eccl̓i. xxj. Verbū ſapiēs qd̓cūqꝫ audierit ſcilaudabit ⁊ adijciet hoc ē ꝯͣ eos qͥ officiū eccl̓ie abbreuiant⁊ ꝯͣ eos qͥ expoſitionē ſācre ſcpͥture detractāt cū deberentaddere laudē ſuā ſuꝑ omnē laudē. ſꝫ ꝯͣ hec pn̄t obijcere odr̄ Apoc. vl. Si quis appoſuerit ad hec apponet deus ſuper eū plagas ſcpͥtas ī li. iſto. ⁊ Iob. xxix. Verbis meis adere nihil audebāt. Prouerbio. xxx. ne addas quicqͣꝫ verbis illius. Sol̓o textu textui nō poſſumꝰ addere vel ſubtrahere ſꝫ expōnes addere poſſumus ⁊ debemus. nec tm̄ laudabo te tecū vel tibi loquēdo ſicut fit in officio eccleſiaſtico ſed etiam alijs predicabo hoc eſt quod ſequitur.¶ Qs meum annunciabit iuſticiam tuam:tota die ſalutare tuum.¶ Os meū annūciabit) nō tm̄ miſcd̓iam de quā dixi (adiciā) ⁊cͣ. ne p̄ſumāt auditores ſꝫ ⁊ iuſticiā tuā vt timeantinter duas molas terant̉ vt fiant cibus deo delectabilis(tota die ſalu. tuū) .i. xp̄m miniſtrū ⁊ acceptorē vtriuſqꝫſcꝫ ⁊ miſcd̓ie ⁊ iuſticie. in pͦ eī aduētu fuit miniſter ⁊ actormiſcd̓ie. In ſecūdo aūt erit miniſter iuſticie. ⁊ iō bn̄ dicit(tdtā dte ſalu. tuū.) qꝛ ſiue de iuſticia ſiue de miſcd̓ia fiatſermo ſꝑ ē de ſalutari xp̄o. Et nota qd̓ dicit (os meum annūciabit) ꝯͣ eos q̄ ꝑ vicarios ſꝑ ſeruiunt aut p̄dicant ⁊ ip̄ſemꝑ tacent a laude ⁊ p̄dicatōe. cū tn̄ ad hoc ſint ꝯducti ⁊ſtatuti. Eſa. lxij. Suꝑ muros tuos irl̓em ꝯſtitui cuſtodestota die ⁊ nocte nō tācebūt. qͥ reminiſcimini deū ne taceatis ⁊ ne detis ſilentiū ei donec ſtabiliat ⁊ ponat irl̓em. laudē in terra Eſa. xl. vox dūi clama qͥd clamabo: omīs carofenū ⁊ oīs gloria eiꝰ qͣſi flos feni. vel ꝑ iuſticiā tangit̉ vetus te. terres iuſticia em̄ timorē incutit ꝑ ſalutare nouū. ⁊iō d̓r tota die ſalutare tuū. quia lex noui teſtamēti ꝑpetuaeſt Prouer. xij. Labiū veritatis firmū erit in perpetuuꝫ ethoc ſalutare noui teſtamenti annunciabo.¶ Quoniam non cognoui litteraturam introtho in potētias domini domine memorabor iuſticie tue ſolius.¶ Qm̄ nō co. lit.) Illā de qua. ij. Coꝝ. iij. Lr̄a occidit .i. li.teralē legꝭ obẜuantiā. ⁊ iō (introibo ī potētias dn̄i) vt poſim portare iugū dn̄i. Nā lr̄alis et carnalis obẜuātie leonus nō pōt hō portare ẜm qd̓ dicit Petrꝰ Act̉. xv. quid

tentatis deū īponere iugū ſuꝑ ceruīcē diſcīpuloꝝ qd̓ neqꝫpatres nr̄i neqꝫ nos portare potuimus. vidēs ergo ꝙ lexnō iuſtificat. dicit (dne memorabor iuſticie t. ſolius) nō iuſticie legis q̄ neminē ad ꝑfectā iuſtificationē adducit. Hebreo. vij. Nihil em̄ ad ꝑfectū adduxit lex. Roma. iij. Arbitramur hoīem iuſtificari ꝑ fidē ſine oꝑbus leg. Itē h̓ poteſt eē vox electi excuſantis ſe ſicut Eſa. iij. nō ſum medicus ⁊ ī domo mea nō ē panis neqꝫ veſtimentū nolite meꝯſtituere principē (populi) ſic dicit (qm̄ nō cognouit litteraturā) q̄ nccͣia ē p̄lato Iero. lr̄as neſcit qͥ ſacras ignoratSap̄. xiij. Uani ſunt oēs hoīes in qͥbus nō ſubeſt ſapiētiadei Mala. ij. Labia ſacerdotis cuſtodiūt ſcientiā ⁊ legemrequirēt ex ore eiꝰ (ītroibo in potētias dn̄i). q. d. nō .ſ. in p̄lationē. ⁊ hoc iō nolo eē iuſticiariꝰ qꝛ (dn̄e memorabor iuſticiet. ſolius) q̄ tūc erit ſola qn̄ nō habebit comitē miſericordiā qn̄ acceꝑis tp̄s ⁊ iuſticias iudicabis. qn̄ iudiciū duriſſimū in hijs qͥ p̄ſunt fiet. Sap̄. vj. Poſſunt etiā hoc dicere ſimplices q̄ intrāt clauſtꝝ (qm̄ nō cogno. lr̄a. ītroiboin potentias dn̄i) .i. in clauſtro hūiliabo me ſub manu potenti dei. ꝙ nō facere ſi lr̄atus eſſem qꝛ pauci tales ibi volūt intrare. Ioh̓. vij. Nūquid aliqͥs ex pͥncipibus crediditin eū aūt ex phariſeis ſꝫ turba hͨ q̄ nō nouit legē maledictaē. j. Coꝝ. j. Uidēte vocationē veſtrā fratres qꝛ nō ml̓ti ſapiētes ẜm carnē nō multi potētes nō multi nobiles ſed q̄ſunt ſtulta mūdi elegit deꝰ vt ꝯfundat ſapiētes. Iteꝫ hocpoſſunt dicere multi layci ſimplices qͥ (intrabūt in potētias dn̄i) .i. ī celo qͥ nō cognouerūt lr̄aturā qꝛ ſi ſciuiſſent litteras habuiſſent p̄bēdas vl̓ ꝑrochias ⁊ male regēdo periſſent. vn̄ dicit Augꝰ. Heu. indocti celū rapiūt ⁊ nos cū doctrinis noſtris ad īferna demergimur. ⁊ maxīe hoc intelligit̉ de lr̄atura aduocatoꝝ q̄ multos retrahit ne ſaluētur.⁊ ip̄a ꝓprie dr̄ (litteratura) lr̄atura em̄ ē ꝯgeries litterarū.i. decretales. Iud̓. j. qͥ ꝑcuſſerit Cariathſepher. dabo illi.Axā filiā meā vxorem Eſa. xxxiij. Ubi ē lr̄atus vbi ē legisverba ponderās vbi eſt doctor ꝑuuloꝝ ppl̓m imprudētēnō videbit populū alti ſermonis hec lr̄atura nō placet domino. qꝛ eſt negociatoria. vn̄ alia editio habet. non cognoui negociationē circūdedit me ep̄hraym ī negociatiōē ſua⁊ in dolo domus iſrael. Eccl̓i. xxvij. Difficile exuitur negocians a negligētia ⁊ nō iuſtificabit̉ caupo a peccatis labiorū. Prouer. in fi. Guſtauit ⁊ vidit ꝙ bona eſt negociatio.Eſa. xxiij. Et erūt negociatores eius ⁊ mercedes eius ſanctificate dn̄o: vt māducent in ſaturitatem ⁊ veſtiant̉ vſqꝫad vetuſtatē (ſtroibo) ergo (i potētias dn̄i) celeſtes qꝛ illiteratus ⁊ ydiota potētias terrenas non ambiui ſꝫ deſpexiquare qꝛ (dn̄e) terribilis (memorabor iuſticie tue) quā lucifero ambicioſo nō peꝑciſti qua Adaꝫ de ꝑadyſo eieciſtiqua ꝓ parua delectatiōe eterno deputas incēdio (ſoliꝰ).i. excepte actiōis. qꝛ oēs iuſticie nr̄e ī reſpectu ſue iuſticieſunt quaſi pannꝰ mēſtruate. ſicut dicit Eſa. lxiiij (vel ſolius) qꝛ non iudicat ẜm allegata ſꝫ ẜm corda q̄ ſolus videtiij. Regū. viij. tu ſolus noſti corda oīm filioꝝ hoīm Apoc.xx. Libri aꝑti ſūt ⁊ eiꝰ liber aꝑtus q̄ ē liber vite et iudicatiſunt mortui ex hijs q̄ ſcpͥta erāt in libris .i. in ꝯſcientijs tales aūt ⁊ ſi nō ſint lr̄ati non tn̄ indocti ſꝫ adeo edocti vt iuſticiā eius ſciant ⁊ cogitent vnde ſubiungit.¶ Deus docuiſti me a iuuentute mea: et vſqꝫ nunc pronunciabo mirabilia tua.¶ Deus docuiſti me) Inſpirando et flagellando vt pueꝝ(a iuuentute mea) ad litterā vel ab initio fidei qua me innouaſti. Oſee. xj. Tempus requirendi dominū cum venerit qui docebit nos iuſticiā nō ſophiſticam Ioh̓. xiiij. Ille vos docebit oīa .j. Ioh̓. ij. Unctio eius docebit vos deoībus. ideo poſtqͣꝫ cepiſti me docere nō deſijſti ſed docuiſti me et vſqꝫ nunc Eſaie. xxx. Non faciet auolare a te vltra doctorem tuum. Ioelis. ij. Dedit vobis doctorem iuſticie et deſcendere faciet ad vos imbrē matutinū ⁊ ſerotinū ecce (a iuuentute ⁊ vſqꝫ nunc) ⁊ quia a te edoctꝰ ſumnō abſcondam talentum ſuū ſed (ꝓnunciabo alijs mirabilia tua) .ſ. ꝙ voluiſti naſci ⁊ pati ⁊ ꝯtēnētes te expectaset reuocas ad penitentiā et huius ⁊ h̓ debeo ꝓnūciare qꝛ

16

Pro ſimpliobꝰ ⁊ idiotꝭ inreligione.