Pſalmus
¶ Tu ſcis improperium meum et confuſionem meam: et reuerentiam meam.¶ Tu ſcis improperiū meū) qd̓ mihi dixerunt iudei. Secūdo ꝙ in facie paſſus eſt: vn̄ addit. ⁊ cōfuſionē meā: confuſa em̄ eſt facies eiꝰ in ſputis ⁊ alapis: poſtea on̄dit ꝙ intoto corꝑe paſſus eſt. q. d. ⁊ ſic de ſingulis: vn̄ dicit (⁊ reuerentiā mea) Alia lr̄a hꝫ (verecundiā) vl̓ (ignominiā) Uerecūdia em̄ magna ⁊ ignominia eſt hoī qn̄ vt fur fuſtigat̉⁊ flagellat̉: ⁊ tandē ſuſpendit̉. De his tribus dr̄ Iob. xvAperuerūt ſuꝑ me ora ſua: ecce improperiū ⁊ exprobrantes ꝑcuſſerūt maxillā meā: ecce cōfuſio faciei: ſaturati ſūtpenis meis: ecce verecundia ⁊ ignorantia paſſionis: et dico ꝙ tu ſcis iſta quia.¶ In cōſpectu tuo ſunt oēs qͥ tribulāt me:improperiū expectauit cor meū ⁊ miſeriaꝫ.¶ In cōſpectu tuo ſunt oēs qͥ tribulāt me) qꝛ nihil te latet. Hiere. xviij. Tu aūt dn̄e ſcis oē cōſiliū eoꝝ aduerſumme in mortē. Et poſſet aliqͥs putare ꝙ xp̄s qͥ ſic loquituiſta inuitꝰ ſuſtinuiſſet: vn̄ ꝯn̄ter oſtēdit paſſionē ſuā fuiſſevoluntariā: dicēs (improperiū expectauit cor meū ⁊ miſriā) .i. ex corde ⁊ libera volūtate hoc expectaui non fugſunt em̄ aliqͥ quorū licꝫ corpora expectet aliquid pene: ticorda eorū fugiūt eā: ſed nō ſic xp̄s. Eſa. liij. Oblatus eſtqꝛ ip̄e voluit (improperiū) dicit qͣꝫtum ad ꝟba (miſeriāqͣꝫtum ad v̓bera ⁊ paſſionē: ⁊ de his duobꝰ Sap̄. ij. Cōtumelia ⁊ tormēto interrogemꝰ eū: poſſet ⁊ facilius tolerare paſſionē talē ſi ſociū haberet vel cōſolatorē: vn̄ ad maiorē exaggerationē pene ſue vtrunqꝫ excludit dicens.¶ Et ſuſtinui qui ſimul cōtriſtaretur et nonfuit: et qui conſolaretur ⁊ non inueni.¶ Et ſuſtinui) .i. ſuſtinēs expectaui (qͥ ſimul̓ cōtriſtaret̉ ⁊nō fuit) vn̄ Eſa. lxiij. Torcular calcaui ſolus ⁊ de gētibusnō fuit vir mecū: ſed videt̉ cōtrariū: qꝛ apl̓i multū fuerūtꝯtriſtati de morte eius: vn̄ in hymno dr̄. Triſtes erāt apſtoli de nece ſui dn̄i ⁊cͣ. ⁊ Io. xvj. Vos aūt cōtriſtabiminſed triſticia vr̄a vertet̉ in gaudiū. Solutio dicendū eſt cūGlo. Ꝙ cōtriſtati ſunt apoſtoli: ſed tn̄ ex affectione carnali ⁊ iō nō ſimul cū illo: qꝛ ipſe cōtriſtabat̉ nō de ſua penaſꝫ de dānatione impioꝝ iudeoꝝ (⁊ qͥ cōſolaret̉) ſupple expectaui: ⁊ tamē (no inueni) cōſolatorē. psͣ. Cōſiderabā addexterā ⁊ videbā ⁊ nō erat qͥ cog. me. i. qͥ ſe haberet ꝑ modū cognoſcētis. Tren̄. j. Longe factus eſt a me cōſolator:alij habuerūt cōſolatores in afflictione ſua: ſicut Iacob.Gen̄. xxxvij. Cōgregatis cunctis liberis ⁊cͣ. ⁊ Iob. ij. Audientes tres amici Iob omne malū qd̓ accidiſſet ei venerūt ſinguli de loco ſuo: cōdixerant em̄ ſibi vt pariter venientes eū conſolarent̉. Poſtmodū oſtendit paſſionē ſuaꝫcōſummatam eſſe in guſtu ⁊ olfactu: vnde dicit.¶ Et dederunt in eſcam meam fel: et in ſitimea potauerunt me aceto.¶ Et dederūt in eſcā meā) ad litterā in cibo non dat̉ fel: ſꝫhoc ideo dictū eſſe debere poſſumꝰ qꝛ vinū eſt cibus ⁊ potus vt dr̄ Marci. xiij. ꝙ dederūt ei vinū mirratū. ⁊ Mat.xxvij. Dederūt ei vinū bibere cū felle mixtū. Iteꝫ myſticedat intelligere quales erāt peſſimi iudei qͣꝫ acidi qͣꝫ acetoſi: ⁊ iō cū guſtaſſet noluit bibere: quia eos reprobabat: ethoc eſt (dederūt in eſcā meā fel) .i. ſeip̄os amaros cū exhibuerūt ita vt nō poſſet eos incorporare (⁊ in ſiti mea potauerūt me aceto) ad litterā: verū fuit ⁊ myſtice: qꝛ ipſe ſitiebat eorū ſalutē: ⁊ ip̄i nō miniſtrauerūt ei niſi acredineꝫet corruptionē cordium ſuorum.Moraliter (ego ꝟo orationē. m. ad te dn̄e) vox eſt iuſtiel religioſi qͥ ſupra on̄dit quō ꝓpter ſuū ieiuniū ⁊ ciliciuīſultant ei hoīes mūdani: vn̄ hic ad deū orandū recurritrin alio nō inuenit niſi cōtrarietatē ⁊ malū. ij. Paral̓. xx.Cū ignoremus qͥd agere debeamus hoc ſolū habemꝰ reſdui vt ad te noſtros oculos dirigamꝰ: ⁊ pōt hoc eſſe thema in qͣdrageſima: qꝛ tunc (eſt tp̄s bn̄placiti) ⁊ recōciliationis: vn̄ tunc cantat eccl̓ia. Ecce nūc tēpus acceptabile:ecce nūc dies ſalutis. ij. Coꝝ. vj. et in hymno. Ecce tēpus
ydoneū medicina peccaminū: in hoc ergo tꝑe p̄cipue debet hō penitēs dirigere orationē ſuā ad deū. ⁊ dicere (egoꝟo) in ꝓpria ꝑſona non vicaria tm̄ dirigo (orationē meā)nō alienā (ad te dn̄e) nō ad hoīes. Math̓. vj. cū oratꝭ nolite fieri ſicut hypocrite triſtes qͥ amāt in ſynagogis ⁊ ī angulis platearū ſtātes orare vt videant̉ ab hoībus: amendico vobis. receperūt mercedē ſuā. Debet autē dirigi oratio nō vacua vel ſola: ſed bn̄ comitata: ⁊ hoc eſt qd̓ ſequitur (in ml̓titudine miſcd̓ie. t. exaudi me) multitudo miſericordie dei eſt dare celeſtia ⁊ dimittere pctā: paruitas ſeupaucitas miſcd̓ie eius eſt dare tꝑalia: magnā debemꝰ petere ſicut dauid dicebat. Miſerere mei deꝰ ſcd̓m magnaꝫmiſcd̓iam tuā. ⁊ multi petūt paruā ⁊ paruā reputant magnā: ſicut hoīes faſcinati feſtucā paruā credūt eē magnaꝫtrabē: ſicut Loth q̄ dixit Gen̄. xix. Queſo dn̄e mi qꝛ inuenit ſeruꝰ tuus gr̄am corā te ⁊ magnificaſti miſcd̓iam tuaꝫquā feciſti mecū vt ſaluares aīam meā nō poſſum in mōte ſaluari: ne forte cōprehēdat me malū ⁊ moriar: eſt ciuitas hec iuxta quā poſſum fugere ꝑua: ⁊ ſaluabor in ea: ecce ꝙ magnā miſcd̓iam reputabat ſaluteꝫ corporꝭ tꝑalem.Loth interp̄tat̉ declinans ⁊ fignat hoīes mūdanos qui arecto itinere declināt ad manendū in ciuitatibus huiꝰ mūdi: ſed vir iuſtus iſtā tꝑalem ſalutē q̄ falſa eſt nō petit: ſeqeternā que vera eſt: vn̄ addit (in veritate ſalutis tue) nonin falſitate ſalutis hūane. ps. Uana eſt ſalus homīs eripeme de luto: in hoc verſu petit vir iuſtus liberari ab illo infelici ternario. j. Io. ij. Uidelicꝫ a cōcupiſcentia carnis cōcupiſcētia oculorū ⁊ ſuꝑbia vite: vn̄ dicit (eripe me) .i. extra rape ꝑ violentiā (de luto) .i. de carnali libidine: ſicutem̄ lutū fit ex aqua ⁊ terrb: ſic libido ex aquis diuitiarū etcarne generat̉ ⁊ nutrit̉ in hoc luto tenaci infixi ſunt ī egypto filij iſrael .i. clerici in mūdo. Exo. j. Ad amaritudine ꝑducebāt vitā eorū oꝑibus duris luti ⁊ lateris .ſ. libidinis⁊ cupiditatis (vt nō infigar) nō vt nō tangā velit nolit homo oportet ꝙ aliquādo comedēdo ⁊ bibēdo ſentiat ⁊ tāgat libidinē ꝑ aliquā delectationē: ſed equi ⁊ fortes defacili tranſeūt lutū iſtū ⁊ nō infigunt̉. Abacͣ. iij. Uiā feciſti inmari equis tuis in luto aquarū multarū (libe. me ab hisqui oderunt me) .i. a demonibus: ⁊ hic tangit̉ ſuꝑbia queꝓprie demonibꝰ cōpetit (⁊ de ꝓfundis aquaꝝ) .i. de amore diuitiarū: ⁊ ad hec duo vltima nō addit aliqͥd: ſed ſimpliciter petit ab his liberari: nō ſic aūt ad pͥmū: ſed addit(vt nō infigar) quia nō oportet hominē etiā tangere ſuꝑbiā aut diuitiarū amorē: ſed ſimpliciter illa fugere: nō ſicaūt carnē quā ſuſtētare oportet: ⁊ qꝛ etiā ſancti viri nō ſꝑab his liberant̉ quin de ipſis tēptent̉: ideo petit ꝯn̄ter vt⁊ ſi accedāt per tēptationē ⁊ delectationē: nō tn̄ preualeātꝑ cōſenſum aut operationē: vn̄ ſequit̉ (nō me demergat)in hoc verſu petit penitēs liberari a tribus peccatis .i. inani gloria: auaricia: luxuria. dicens (non me demergat) extoto (tēpeſtas aque) per tēpeſtatē intelligit̉ pompa ſuꝑborū. Oſee. xij. Effraim paſcit ventū ⁊ ſeqͥtur eſtum: deraquā ſignificant̉ dona gratie quia lauāt ſordes: tēpeſtasergo aque periculoſior eſt qͣꝫ tēpeſtas terre qꝛ ſuꝑbia queex ſpiritualibus bonis orit̉ periculoſior eſt ⁊ magis deodiſplicet. Abacͣ. iij. Nūqͥd in fluminibꝰ iratus es dn̄e ⁊cͣ.(neqꝫ abſorbeat me) ꝓfunduꝫ auaricie. Eccl̓i. v. Auarusnō implebit̉ pecunia (neqꝫ vrgeat ſuper me) ⁊ ſi aperiat.(puteus) .i. luxuria (os ſuū) Prouer. xxiij. Fouea ꝓfunda meretrix ⁊ puteus anguſtus aliena: hoc plus ceterꝭ vrget: eo ꝙ vicinior eſt nature. vn̄ apoſtoluꝫ coegit clamareinfelix ego hō qͥs me liberabit de corpore mortis huiusRom̄. vij. In his aūt q̄ dep̄cor (exaudi me dn̄e) nō meismeritis (ſed qm̄ benigna eſt miſcd̓ia tua) Dan̄. ix. Nō iniuſtificatiōibus noſtris proſternimus p̄ces nr̄as an̄ faciētuā: ſꝫ in miſeratiōibus tuis multis: vn̄ etiā ſequit̉ h̓ (ẜmmultitudinē miſera. t. reſpi. in me) Sap̄. iiij. Gratia ⁊ miſericordia eſt in ſanctos eius ⁊ reſpectus in electos illiuset (ne auertas fa. t.) .i. p̄ſentiā qͥn aſſis ad adiuuandū etconſolandū me: ecōtra dicit de malis Hiere. xviij. Diſperdā eos corā inimico dorſum ⁊ nō faciē oſtendā eis (a puero tuo) adhuc tenero ⁊ indigente pedagogo: in hoc nota-
Moralit̓.In ꝑſonaiuſti vel religioſi.
24
26
25
23