SexageſimuſſoctauusCLXI

L1

SeL⁊ ſintur humilitas. qꝛ hō ſe ſemꝑ dꝫ reputare incipientē ⁊ quaſi puerū ſicut alibi dicit. psͣ. Et dixi nūc cepi. Oſee. xj. Puer iſrael ⁊ dilexi eum. q. d. qꝛ ſe puerū reputat. iō dilexi eū.(qm̄ tribulor) tentatiōibꝰ (exaudi me) Eccl̓i. xxxv. Specioſa miſcd̓ia dei in tꝑe tribulatiōis. q. nubes pluuie in tempore ſiccitatis (velociter) Eſa. lxiij. An̄qͣꝫ clament ego exaudiā. Et quaſi dn̄s quereret. qͥd petis. Rn̄det (inten. anime mee) q. d. nō peto ſalutē corꝑis ſed aīe (intēde) gͦ (anime mee ⁊ libera eā) ⁊ quare petis hoc (ꝓpt̓ inimi. meosdemones qͥ me infeſtant (eripe me) qͣſij de medio eoꝝ qꝛ īcircuitu obſederūt me. Iob. xix. Opſederūt in gyro tabernaculū meū (tu ſcis improperiū meū) quo īproperāt cordi meo demones: eo ꝙ dimiſi peccatū. Eccl̓i. xxix. Grauiaſunt homini habenti ſenſum correctio domꝰ ⁊ improperium feneratoris .i. dyaboli (⁊ cōfuſionē meā) qͣ cōfundoin corde ꝓ peccatis q̄ feci. Eccl̓i. iiij. Eſt cōfuſio adducensgr̄am et gl̓iam (⁊ reuerē. meā) qua exhibeo cōfeſſori meo⁊ ſacramentis eccl̓ie. Eccl̓i. iiij. Preſb̓ro hūilia anīam tuāItē (reuerentiā meā) .i. timorē. q. d. ⁊ deū timeo ⁊ homīesreuereor. nō ſicut ille qͥ. dicebat. Lu. xviij. Deum nō timeonec hoīem reuereor. Eccl̓i. v. De ꝓpiciatū pctōꝝ noli eē ſine mētu. dixi ꝙ tribulor nec oꝑtet dn̄e ꝙ tibi qͥ om̄ia noſtian̄qͣꝫ fiant: exprimā a qͥbus tribulor: qꝛ (in cōipec. t. ſt̓ omnes qͥ tribulant me) ſiue ſint hoīes ſiue ſint demones. veſpecialiter a clericis cōquerit̉ h̓ xp̄s dicens (in cōſpe. tuo⁊cͣ.) q. d. nō ſuſtineo tribulatione niſi ab illis qͥ excubāt intabernaculo dn̄i. qꝛ ſicut Annas ⁊ Cayphas pōtifices tribulauerūt dn̄m ꝑſequēdo eū ita hodie clerici ⁊ prelati tribulant eū ꝑſequendo iuſtos ⁊ ſimplices ⁊ polluēdo e. cleſiam. Eze. xliij. Fabricati ſunt limen ſuū iuxta limē meū ⁊poſtes ſuos iuxta poſtes meos: ⁊ murus erat inter me eeos ⁊ polluerūt nomen ſanctū meū. Hiere. xj. qͥd ē ꝙ dilectus meꝰ in domo mea multa fecit ſcelera (impro. meū expec. cor meū ⁊ miſeriā) vox eſt xp̄i ⁊ vix eſt qͥ vere poſſit hͦdicere qꝛ corda hoīm nō expectant nec appetunt (improperium) ſꝫ gl̓iam non (miſeriā) ſꝫ delicias ⁊ voluptatē ſectandem confundent̉ ab expectatione ſua. ⁊ poterūt dicere illd̓ Iob. xx. Expectaba bona ⁊ venerūt mihi mala. Beata katherina dixit expecto ꝓ te gladiū. nec hoc magnunqꝛ ipſe xp̄s ꝓ te expectauit crucē anxia expectatione. Luxij. Baptiſmo habeo baptizari ⁊ quō coartor quouſqꝫ ꝑficiat̉. Math̓. xxvj. Deſiderio deſideraui hoc paſca mā. vobiſcū ⁊ (ſuſtinui qͥ mecū cōtriſtaret̉ ⁊ nō fuit) h̓ arguit xp̄vel vir iuſtꝰ de immiſcd̓ia qꝛ nō eſt qͥ cōpatiat̉ xp̄o crucifixo vel pauꝑi tribulato. Amos vj. Nihil patiebant̉ ſuꝑ cōtritione ioſeph: iam nō eſt Iob qͥ dicat flebā quondā ſuꝑeo qͥ afflictus erat ⁊ cōpatiebat̉ anima mea pauperi. Iol̓xxx. Nec eſt paulꝰ qͥ poſſit dicere qͥs infirmat̉ ⁊ ego nō infirmor ⁊cͣ. ij. Coꝝ. xij. Nō eſt etiā qͥ faciat qd̓ minꝰ eſt videlicet qͥ cōſolet̉ deſolatos. vn̄ addit (qͥ cōſolaret̉ ⁊ nō inueni) Tren̄. j. Audierūt ꝙ ingemiſco ego ⁊ nō eſt qͥ cōſolet̉me. Eccl̓s. iiij. Uidi calumnias q̄ ſub ſole gerunt̉ ⁊ lachrymas innocentiū ⁊ neminē cōſolatorē. Et poſſet aliqͥs dicere. immo multi ſunt qͥ cōpatiunt̉ pauꝑibꝰ verū eſt ⁊ xp̄mpaſcunt in pauꝑibꝰ. ſed cū cordis amaritudine. vn̄ ꝯͣ eosqͥ aliqn̄ paſcunt papes dicit qd̓ ſequit̉ (⁊ dederūt in eſcameā fel) .i. cū cordis ⁊ vultꝰ amaritudine dederunt illū cibum quē pauꝑibꝰ dabant. ſꝫ hylarē datorē diligit deus. ij.Coꝝ. ix. Et illud ſuꝑ oīa vultꝰ acceſſere boni. ⁊ bn̄ dicit (ineſcā meā) quaſi nō in eſcā alienā hoc fecerūt. qꝛ illud qd̓dant diuitibꝰ ⁊ hyſtrionibꝰ cū magna hylaritate dant. Etcl̓i. xxxv. in om̄i dato hylarē fac vultū tuū (⁊ in ſiti. m. pome aceto) qꝛ ad lr̄am vinū corruptū qd̓ iā bibi nō pōt dātpauꝑibꝰ ſed hyſtriones ⁊ meretrices bibūt bonū vinum.Nō ſeruant illud qd̓ dr̄ Prouer. iij. Honora dn̄m de tuaſubſtantia de pͥmitijs frugū tuaꝝ da pauꝑibus.¶ Fiat menſa eorum coram ipſis in laqueū⁊ in retributionem ⁊ in ſcandalum.¶ Fiat menſa eoꝝ) Quarta ꝑs vbi ꝓphetat cōtra aduerſarios. q. d. ipſi mihi eſurienti ⁊ ſitienti talem menſam poſuerūt ꝙ (dederunt in eſcam meā fel ⁊cͣ.) ſed (hec menſa eo

rum fiat coram ipſis in laqueum) peccati (⁊ in retributi.)pene eterne (⁊ in ſcandalū) qd̓ ibi erit in pena qꝛ de bonisalioꝝ offendent̉. q. d. ꝓpter hoc qd̓ mihi fecerūt hͨ eis eueniet ꝙ pctīs illaqueabunt̉ ⁊ tormentis punient̉ ⁊ de bonis offendent̉. vel de pena temporali legat̉. vt ſit ſenſus:ꝓpter hoc ꝙ hoc mihi fecerūt. capient̉ laqueo romanorū:⁊ retribuet̉ eis pena corporū ⁊ ſcandalū .i. offenſio cordiūvel aliter. ⁊ petit eos puniri in intelligentia legis de qͣ gloriant̉ (fiat menſa) menſa dicit̉ ſacra ſcriptura vbi mentesfideliū reficiunt̉. psͣ. Paraſti in cōſpectu meo menſam aduerſus ⁊cͣ. hec (menſa) d̓r (eoꝝ) iudeoꝝ vtꝫ. qꝛ lex data fuit eis hͨ facta eſt eis (in laqueū) ꝑ erroneā intelligentiā (etin retributionē) illos in multas cōtrarietates implicando(⁊ in ſcandalū) in eis q̄ morū ſunt deuiando. quartū ponit Apl̓s Roꝝ. xj. vbi ponit iſtos duos ꝟſus dicēs. Dauiddicit fiat menſa eoꝝ coram illis in laqueū ⁊ in captionē ⁊cͣ.in captionē fit eis lr̄e nimis adherendo. ibi em̄ capiunt̉ qͣſi in anguſto loco nec ad ſpecioſitatē ſenſus myſtici pn̄t ſevertere. ſic ergo in hoc ꝟſu ponit̉ triplicē eoꝝ penam .ſ. (laqueū) (retributionē) ⁊ (ſcandalū) quarta eoꝝ pena eſt cecitas mentis. vnde ſubiungit.¶ Obſcurent̉ oculi eorū ne videant: ⁊ dorſum eorum ſemper incurua.¶ Obſcurent̉ oculi eoꝝ) ſpūales (ne vide. veritatē) Roꝝ.xj. Cecitas ex parte ꝯtigit in iſrl̓. Quinta pena eſt incuruatio ad terrena q̄ ſequit̉ cecitatē. vnde ſubiungit (⁊ dorſuꝫeoꝝ) .i. rōem̄ vel affectionē q̄ debet hoīem erigere ſicut ſpina dorſi (ſꝑ incurua) ad terrena. psͣ. in ꝑſona eoꝝ miſer factus ſum ⁊ cur. ſum vſqꝫ in fi. vel ꝑ oculos: maiores iudeorum. ꝑ dorſum minores eoꝝ intellige. Sexto imp̄cat̉ eiscaptiuitatem factam a romanis. vnde dicit.¶ Effunde ſuper eos iram tuam: ⁊ furor iretue comprehendat eos¶ Effunde) dn̄e pr̄ (ſuꝑ eos) iudeos (irā tuā) .i. abūdant̉afflige eos ꝑ romanos (furor ire tue cōprehendat eos) .i.ſnīa iudicij tui futuri qd̓ ꝑ me facies qͥ apparebo malis furioſus. poſtea imp̄cat̉ eis penā illam qua ip̄i maxime timebant ⁊ ꝓ qua vitanda xp̄m occiderūt .ſ. amiſſionē loci etgentis ⁊ ruinā ⁊ deſertionē ip̄ius templi. vnde dicit.¶ Fiat habitatio eorum deſerta: ⁊ in tabernaculis eorum nō ſit qui inhabitet.¶ Fiat habitatio eoꝝ deſerta) .i. ierl̓m ⁊ terra quā ipſi inhabitāt (⁊ in taber. eoꝝ) .i. in templo (nō ſit qͥ inhabitet)domibꝰ eoꝝ habitat̉. q. exteriori .i. corporali habitatiōe. ſꝫin templo inhabitat̉ interiori inhabitatiōe .ſ. mente ⁊ deuotione ⁊ vtrunqꝫ hoc remouet. de hoc habet̉ Eſa .j. Derelinquet̉ filia ſyon .ſ. ierl̓m ſicut vmbraculū in vinea ⁊ ſicut tuguriū in cūcumerario ⁊ ſicut ciuitas q̄ vaſtat̉. Hiere. ix. dabo ierl̓m in aceruos harene. Et ponit cauſam iſtiꝰdeſtructionis cum ſubiungit.¶ Qm̄ quē tu ꝑcuſiſti perſecuti ſunt ⁊ ſuperdolorem vulnerum meorū addiderunt.¶ Qm̄ quē tu) pr̄ (ꝑcu. ꝑſe. ſunt) .i. me filiū tuū. deꝰ em̄ pater ꝑcuſſit filiū ꝓ nobis cū eū morti expoſuit ⁊ mori fecit.Eſa. liij. Propter ſcelus ppl̓i mei ꝑcuſſi eum: ⁊ zach̓. xij. ꝑcute paſtorē ⁊ diſpergent̉ oues gregis. deꝰ ꝑcuſſit eū ex bonitate ⁊ miſcd̓ia ſua ſed ipſi ꝑſecuti ſunt eum ex inuidia ⁊malicia ſua (⁊ ſuꝑ dolore vulnerū meoꝝ addiderūt) q. d̓xp̄s habebat cor vulneratū ⁊ merens ꝓ peccatis iudeorū⁊ ip̄i ſuꝑ hunc dolorē vulneꝝ cordis appoſuerūt vulneracorporis crucifigentes me. Iob xvj. cōcidit me vulnere ſuper vulnꝰ. Hiere. viij. Dolor meꝰ ſuꝑ dolorem ⁊ in me cormeū merens ⁊ ecce vox clamoris ⁊cͣ. vel ſic (ſuꝑ dolo. vul.me.) .ſ. manū ⁊ pedum addiderūt vulnus lateris. vn̄ necmortuo peꝑcerunt ſed ⁊ cuſtodes ſepulcro appoſuerunt.vnde Hiere. xij. vbi habemꝰ nunqͥd auis diſcolor hereditas mea mihi. Alia lr̄a dicit. Nūqͥd ſpelūca hiene hereditas mea mihi. hyena corꝑa defunctoꝝ ꝑſequit̉ ⁊ effoſſa deuorat ⁊ ꝓpter hoc preter predictam penam captiuitatꝭ tripliciter puniti ſunt qͥ ex eis nō penituerunt. Prima pena

De penisiudeorum

28

29