SexageſimuſſextusCLI

tm̄ corpori vel poſteritati. Hiere. xxxj. Erit anima eoꝝ qͣſiortus irriguus. ⁊ oſtendit que ſunt iſta. Primū eſt gratiaorandi cum dicit.¶ Ad ipſuꝫ ore meo clamaui ⁊ exultaui ſublingua mea.¶ Ad ipſum ore meo clamaui) ⁊ notant̉ hic tria. Primuꝫeſt ꝙ oratio eſt recta cū dicit (ad ip̄m) ꝓpria cuꝫ dicit (oremeo) deuota cū dicit (clamaui) indirecta em̄ eſt oratioad deū nō dirigit̉. vnde. iij. Reg. iiij. Increpat̉ Ezechiaseo ꝙ in infirmitate ſua cōſuluit beelzebub. Item multi ſiqͥ nō ꝓpriā orationē faciunt qꝛ bene volunt vt alij orentipſis. ſed ipſi nolunt orare. ſꝫ hic dicit (ore meo) Iohā. ixEtatē habet ꝓ ſe loquat̉. de illis pōt dici. Os habent ⁊ nōloquent̉. Item clamor dicit̉ deuotio. vnde verſus. Nonvox ſed votū clamat in aure dei. Exo. iiij. dixit dn̄s ad meyſen. Quid clamas ad me. ⁊ tn̄ nō legit̉ ibi ꝙ Moyſes alquid dixiſſet dn̄o. vnde dat̉ intelligi ꝙ qͥdam tacent ⁊ clamant vt Moyſes. Quidā ꝟo ecōuerſo clamant ⁊ tacentvnde ſupra. Quoniā tacui inueterauerūt oſſa mea dū clamarē tota die. Et notandū ꝙ qͥdam clamant ad dn̄m vtoratores. Quidā ꝓ dn̄o vt p̄dicatores. Quidā cōtra dn̄nvt p̄ſeudo expoſitores ⁊ heretici. Quidā ab ipſo vt cōfitentes. ẜm qd̓ dicit ſibi deū feciſſe eſt. qꝛ dedit illi leticiā ſpūalem q̄ ex oratione ſequit̉. vnde dicit (⁊ exultauit ſb̓ linguamea) .i. in corde. Can. iiij. Mel ⁊ lac ſub lingua tua .i. dulcedo de diuinitate que per mel deſurſum deſcendens intelligit̉. ⁊ dulcedo dehhumanitate q̄ ꝑ lac de carne veniē:deſignat̉. Quartū eſt peccati odium: vnde ſequit̉.¶ Iniquitatem ſi aſpexi in corde meo nō exaudiet dominus.¶ Iniquitatē ſi aſpexi in cor. m.) q. d. ſciebā ꝙ pctōres nōexaudit dn̄s ſicut d̓r Io. ix. ⁊ iō vt exaudirer pctm̄ nō aſpexi .i. multū odiui. qd̓ em̄ multū odio habet hō nō pōt aſpicere (iniqͥ. in cor.) .ſ. aſpicit qͥ in delectatōꝫ cōſentit. Matv. Qui viderit muliere ad cōcupiſcendū eā iā mechatꝰ eſteam in corde ſuo. Item illā aſpicit qͥ deū ꝓ iniquitate petit. ſicut fur vl̓ adulter petit. vt peccatū ſuū adimplere poſſit. Item (iniquitatē in corde) aſpicit qͥ deū ꝓ tꝑalibꝰ habendis poſcit que dicunt̉ iniquitas. Luc. xvj. Facite vobamicos de manona iniquitatis. tales nō exaudit dn̄s. qꝛnō petūt ad ſalutem. vn̄ iſte relinquens ex p̄miſſis ꝙ talisnō eſt cōcludit.¶ Propterea exaudiuit deus ⁊ attendit voci deprecationis mee.¶ Propterea) ꝙ nō aſpexi iniquitatē in corde meo (exaudiuit deꝰ) nō dicit exaudiet ſꝫ ponit preteritū (exandiuitqꝛ vt habet̉. Eſa. lxv. An̄qͣꝫ clamēt ego exaudiā. psͣ. Dū clamarē ad deū exaudiuit me (exaudiuit) in bonis obtinendis (⁊ atten. voci dep̄c. mee) in malis amouendis. Hicrexviij. Attende dn̄e ad me ⁊ audi voces aduerſarioꝝ meorū. Et ꝓ his oībus gratias agens concludit.¶ Benedictꝰ deus qui nō amouit orationēmeam: ⁊ miſericordiam ſuam a me.¶ Bn̄dictꝰ deꝰ) ⁊ ponit duas cauſas. Prima. qꝛ facit nosꝑſeuerare in or̄one. vn̄ dicit (qͥ nō amo. or̄one meā) amouet̉ oratio q̄ nō ꝑſeuerat. q̄ aut ꝑſeuerat nō amouet̉. Secunda cā eſt. qꝛ qd̓ ſuggerit vt petamꝰ largit̉ petentibꝰ. viaddit (⁊ mīam ſuā) hoc em̄ petendum eſt .ſ. miſcd̓ia dei ſnos primū amoueamꝰ .ſ. orationē timere poſſimꝰ ne deuamoueat mīam. Eſa. lvij. Uiā manꝰ tue inueniſti. ꝓptereanō rogaſti ⁊ ſequit̉. Ego annunciabo iuſticiā tuā ⁊ opertua nō ꝓderunt tibi cū clamaueris liberent te congregattui (a me) hoc eſt ꝯͣ multos ſacerdotes quoꝝ oratio noamouet̉ ab alijs qꝛ orant ꝓ alijs. ⁊ etiā dei mīa nō amouitur ſꝫ impetrat̉ alijs ꝑ oratōnē ſacerdotū eo ꝙ fundūt or̄onē in ꝑſona eccl̓ie. ſꝫ a ſeipſis amouet̉ or̄o ſua ⁊ dei mīa. ꝙnec habēt vtilitatē or̄onis nec dei mīam ſibi impetrāt. Hbre. v. debet quēadmodū ⁊ ꝓ ppl̓o ita etiā ꝓ ſemetip̄o offerre ꝓ pctīs. Notandū aūt ꝙ ſicut miles dū eſt in bello n̄hꝫ amouere ſcutū. ita hō dū eſt in hac vita q̄ militia eſt vt

11Sdicit Iob. vij. nō dꝫ amouere or̄onē a ſe. Oratio em̄ ē ſcutū ẜm qd̓ dicit̉ Sap̄. xviij. Protulit ſeruitutis ſue ſcutumorationē. Propterea dicit Apoſtolꝰ. j. Theẜ. v. ſine intermiſſione orate.¶ Et noͣ. ꝙ multiplicit̓ amouet̉ or̄o videlicet.¶ Per interdictū generale. j. Mach̓. ij. Tēplū eiꝰ ſicut hō¶ Per interdictū ꝑticulare .i. ſuſpenſionē (ignobilis.j. Eſdre. ij. Eiecti ſunt de ſacerdotio.¶ Per interdictum dei. Hiere. vij. Noli orare ꝓ ppl̓o iſtonec aſſumas ꝓ eis laudem.¶ Per ꝓhibitionē eccl̓ie vel prelati. .j. Ioh̓. v. Nō ꝓ eo di¶ Per negligentiā. Luc. xj. Erat ieſus (covt oret qͥs.eijciens demoniū ⁊ illud erat mutum.¶ Per curam ſuꝑfluam. Cccl̓s. x. Muſce morientes perdunt ſuauitatem vnguenti.¶ Per ydoli veneratōꝫ. Eſa. xlv. Rogāt deū nō ſaluatorē¶ Per deſperationē ſicut Cayn ⁊ Iudas. Amos. vj. Tace ⁊ ne recorderis nominis dn̄i.¶ Per indeuotionē. psͣ. Tacui dū clamarem tota die.¶ Per cōſcientiā criminis. psͣ. Peccatori aūt dixit deꝰ quare tu enarras iuſticias meas ⁊c̄. Tren̄. iij. Poſuiſti nubeꝫne tranſiret oratio.¶ Per morbū vel captiuitatē. psͣ. Quō cantabimꝰ canticū¶ Per delictū plebis ꝓ qͣ orat̉. Hiere. (dn̄i in t̓ra alienaxiiij. Cū ieiunauerint nō exaudiam preces eorum.¶ Per inordinationē. Mat. xx. Neſcitis quid petatis.¶ Per ignorantiā. ij. Coꝝ. xij. Ter dn̄m rogaui vt diſcede¶ Per imperſeuerantiā. Luc. xj. Si ꝑſe­ (ret a me ⁊cͣ.uerauerit pulſans ⁊cͣ.¶ Pſalmꝰ. lxvj.Eus miſereatur noſtri et benedicatd nobis: illuminet vultum ſuum ſupernos ⁊ miſereatur noſtri.¶ Titulꝰ. In finē in hymnis. psͣ. cantici Dauid. In p̄cedēti psͣ. inuitauit ꝓpheta ad iubilandū ꝓ ſpe reſurrectiōis: ſꝫqꝛ nec iubilare nec ꝑuenire ad gl̓iam reſurrectionis poſſu.mus ſine diuina gr̄a. iō in hoc. psͣ. petit bn̄dictionē gr̄e advtrunqꝫ. vn̄ is eſt ſenſus tituli. psͣ. iſte qͥ eſt (cantici) qꝛ hiceſt exultatio de benedictione mittens nos (in fine) xp̄m (ēin hymnis .i. in laudibꝰ exhibendis (oauid) .i. xp̄o. Intentio eſt monere nos ad laudē. Modus triꝑtitꝰ eſt. psͣ. Primo petit bn̄dictionē ꝟt habeat noticiaꝫ dei. Scd̓o hortat̉cōfiteri ꝓ directione ⁊ iudicio ibi (cōfiteant̉) Tercio monet iſtud idem ſed tn̄ ꝓ alia cauſa videlꝫ ꝓ fructu terre dato ibi (cōfiteant̉) Dicit ergo in perſona eccleſie (deus miſereatur noſtri) in penitentibus (⁊ benedicat nobis) in ꝓficientibus (illuminet vultum ſuum ſuper nos) in perueuientibus ⁊ perfectis (⁊ miſereat̉ noſtri) in morientibusrimis petit̉ venia. Secundis iuſticia ſiue gratia actiueTercijs ſapientia ſiue gratia cōtemplatiue. Quartis gloria vel in ꝑſona iuſti vel religioſi (deus miſereatur ⁊cͣ.) inhoc verſu quatuor cōfitet̉ ⁊ quatuor petit. Prima cōfeſſioeſt miſerie contra quā petit miſcd̓iam cum dicit (miſereatur) Iob. xiij. Homo natus de muliere breui viuens tꝑe:repletur multis miſerijs. Secunda cōfeſſio eſt maledictionis ꝯtra quā petit bn̄dictōnē cum dicit (⁊ bn̄dicat nobis)de maledictiōe habet̉. Gen̄. iij. Maledicta terra in operetuo. Tercia cōfeſſio eſt tenebrarū .ſ. culpe ⁊ ignorantie cōtra quā petit illuminationē cum dicit (illuminet vultū ſuūſuꝑ nos) Luc. j. Uiſitauit nos oriens ex alto Illuminarehis qͥ in tene. ⁊ in vm. mor. ſe. hoc dicit̉ de xp̄o. ⁊ hoc petithic. Filiꝰ em̄ dei eſt vultꝰ eiꝰ. vultū em̄ dinoſcit̉ hō ⁊ pr̄filiū. vn̄ Ioh̓ .j. Deū nemo vidit vnqͣꝫ: ſꝫ vnigenitꝰ filiꝰ eiꝰqͥ eſt in ſinu patris. ip̄e enarrauit. ⁊ cū ſit ipſe ſplendor glorie ⁊ figura ſubſtantie eiꝰ. ſicut dicit̉ Heb. j. Nō petit h̓ iuſtus vt xp̄s illuminet̉ in ſe qd̓ impoſſibile eſſet. ſed vt illuminet̉ (ſuꝑ nos) .i. vt nos lumen eius recipiamus qd̓ infra exponit cum ſubiungit (vt cognoſcamꝰ in terra viā tuam) vt poſtea patebit: vel vultum appellat imaginem deiquam petit illuminari ⁊ dicit (ſuꝑ nos) quia in ſuperioriparte rationis. ſicut dicit Auguſtinꝰ. j. Cōfeſ. Quarta confeſſio eſt pietatis dei a qua petit gloriam: cum ſubiungit:

17

Psͣ. lxvj.

Or̄o amouet̉ multipliciter.