Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CLIv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

( miſereat̉ nr̄i) Itē dicit deus notat vnitatem eſſentie dicit (miſereat̉ nr̄i) notat ꝓpriū actū dei cuiꝰ ꝓpriū ē miſereri ſꝑ ꝑcere dic̄ ( bn̄dicat no.) noͣt ꝑſona pr̄is cuiꝰeſt bn̄dicere filijs ſicut figuratū ē Gen̄. xxvij. vbi Iſaac benedixit Iacob.. xlix. vbi Iacob bn̄dixit filijs ſuis dic̄.(illūinet vul. ſu. ſuꝑ nos) not ꝑſonā filij ē luxhuiꝰ mūdi eiꝰ ē illuminare dicit ( miſere. no.) notat bonitateſpūſſcī cui appropriat̉ benignitas cuiꝰ ē ꝓprie miſẜeri. Ude futuro pōt legi auagogice totū (deꝰ miſe. no.) liberansnos ab om̄i miſeria pena ( bn̄di. no.) dans nobis oēmfelicitatē. Mat .xxv. Venite bn̄dicti pa. mei ꝑci. reg. ⁊cͣ. (illumi. vul. ſuū ſu .n.) dās anīe plenā cognitionē corꝑi ſolis claritatē. Mat. xiij. Fulgebūt iuſti ſicut ſol ( miſ. noiterū corꝑa ſuſcitando vl̓ ſupra meritū remunerando Itquatuor dotes quatuor ꝟba notant̉ (deꝰ mi. no.) faciendo impaſſibiles ( be. no.) faciendo agiles. Deut̉. xxviiBn̄dictꝰ eris ingrediens egrediens. ingrediemur qͥdem egrediemur qͦcunqꝫ voluerimꝰ agilitatis bn̄dictioneGen̄. xlix. Op̄s bn̄dicet tibi bn̄dictiōibꝰ celi deſuꝑ bn̄dictiōibꝰ abyſſi iacentis deorſū (illu. vul. ſuū) faciēdo claros( miſereat̉ noſtri) faciendo ſubtiles. Ut cognoſcamꝰ in terra viam tuā: in omnibus gentibus ſalutare tuum. Hoc cōtinuat̉ ei qd̓ ſupra dictū ē (illū. vul. ſu. ſuꝑ nosid ē filiū vt ip̄e fiat magis lūinoſis qd̓ impoſſibile ē ſꝫ vnos ī tenebris obuoluti ſumꝰ (cogn. in ter. viā. t.) o depater .i. filiū tuū eſt via ꝟitas vitā. Ioh̓. xiiij. Sap̄. xvnoſſe te cōſumata iuſticia eſt ſcire iuſticiā tuā radix ē inmortalitatꝭ. vl̓ ẜm qd̓ expoſitū eſt (illū. vul. t. ſu .n.) .i. imaginē tuā (vt cognoſcamꝰ in ter.) .i. in hac vitā terrena (vituā) o xp̄e quā inſtituiſti. vel ſic (vt cognoſcamꝰ viā) quātenuiſti (in terra) .i. in tua vita: vel (in terra) .i. btā virgine hāc p̄cipue optat ꝓph̓a cognoſcere. qꝛ difficile eſt cogno.ſcere. vn̄ Prouer. xxx. enumerat ſalomon vias dn̄i ordiue retrogrādo dicēs. tria ſunt difficilia mihi quartū pea dif nitꝰ ignoro. viā aqͥle in celo. viā colubri ſuꝑ petra. viā naxp̄o uis in medio maris. viā viri in adoleſcentia. Via aquilerat̉ via colubri ſupra petrā eſt xp̄i reſurrectio. ip̄e em̄ d̓r coluype̓ in celo eſt xp̄i aſcenſio. qꝛ tūc volauit ſuꝑ pennas ventoꝝber ſiue ẜpens. Ioh̓. iij. Sicut exaltauit moyſes ſerpentēin deſerto ⁊cͣ. coluber anguſtū foramē lapidis trāſit ſirenouat̉ in reſurrectiōe. de ſepulcro exijt lapide immoto reuoluto. vn̄ dixerūt mulieres: qͥs reuoluet nobis lap ab oſtio monumenti. ſic fuit renouatꝰ immortalit.. via nauis in mari eſt xp̄i paſſio. crux ſua fuit ei nauiad trāſeūdū mare mundi. Sap̄. xiiij. Bn̄dictū lignū qd̓fit iuſticia. via viri in adoleſcentia eſt xp̄i incarnatio .ſ. viain beata ꝟgine. Hiere. xxxj. Femīa circūdabit virū qͣrtipenitꝰ ignorabat ſalomon. hec em̄ ſunt ſignacula: de qͥbal̓r Apoc. v. vel Moral̓r (vt cognoſcamꝰ in ter. viā tuā) ate poſſimꝰ ire nec mirū ſi hoc petit ſicut viator qn̄ videt ml̓tas vias dubitat quā debeat ſeqͥ. tot em̄ vie ſunt in terralate ſtricte. tot veſtigia lupoꝝ: hereticoꝝ: vſurarioꝝ: canaliū ambitioſoꝝ qͣs multiterunt vix inuenit̉ in terraab aliqͦ arta via dn̄i ducit ad celū. Eſa. xxx. docet dicens. hec via ambulate in ea neqꝫ ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtrā (vt cog. in oībꝰ gen. ſa. t.) .i. xp̄m in oībꝰ ſine ꝑſonarūacceptiōe. Act̉. x. In ꝟitate cōperi ſit ꝑſonaꝝ acceptor deꝰ ſꝫ in omniⁱ gente timet deū facit voluntatē eiushic acceptꝰ eſt illi. Eſa. lij. Parauit dn̄s brachiū ſuū .i. filiiincarnando in oculis oīm gentiū: videbūt oēs fines terre ſalutare dei noſtri (ſalutare) dr̄ xp̄s .i. ſaluator. Luc. xij.Quia viderunt oculi mei ſalutare tuum ⁊cͣ. Confiteantur tibi populi deus: confitetur tibi populi omnes. Scd̓a ꝑs vbi poſt noticiā vie petitā monet ꝯfiteri dn̄odirectiōe in via in iudicio futuro. vn̄ dicit: o deꝰ (cōfiteātur) cōfeſſiōe pctōꝝ ſe accuſantes ꝯfeſſiōe laudis te laudantes: vn̄ bis dicit ī ꝟſu (cōfi. tibi) deo incarnato. Eſaxj. In die illa radix yeſſe ſtat in ſignū ppl̓oꝝ ip̄m gentesdep̄cabunt̉ (ppl̓i) tm̄ reges. qꝛ ſicut d̓r Mat. v. Beati

pauꝑes ſpū qm̄ ip. ē re. ce.. xix. Sinite ꝑuulos venire agme taliū eſt em̄ reg. ce. tm̄ vnꝰ ppl̓s ſed ꝯfiteant̉ tibi populi om̄s. Mat. vl. Docete oēs gentes. Iudith. xiij. Cōfitemini illi oēs qm̄ bonꝰ. Eſa. lx. Gens regnū qd̓ ſeruierit tibi ꝑibit merito qꝛ oēs receperūt bn̄ficia tua (cōfiteri tibi) debēt oēs tibi pr̄i actori oīm ſine libidine. filij debent eſſe caſti hoc ꝯͣ luxurioſos. Itē (tibi) filio d̓i emptori oīm ſine auaricia nec auro nec ſanguini ꝓprio peꝑciſtiGal̓. j. Tradidit ſemetip̄m nobis. eſt ꝯͣ auaros necobolos patiunt̉ dare. Itē (tibi) ſpūſſan. datori oīm. Iac.Om̄e datū optimū om̄e donū ꝑfectū deſurſum eſt ⁊cͣ. ſcōtra ſuꝑbos ſibi attribuunt bona habent etiāhabent nec tm̄ (cōfiteant̉) ſed Letent̉ exultent gentes qm̄ iudicas populos in equitate gentes in terra dirigis Letent̉ ex. gen.) tm̄ iudei. Ro. xv. Letamini gentes plebe eiꝰ (letent̉) in actore (exultent) in redēptore (letētur) in aīa (exultent) in corꝑe. hec aūt cōfeſſio leticia exultatio ex duabꝰ cauſis naſcunt̉ .ſ. ex iuſticia deꝰ corrigit punit. ex miſcd̓ia deꝰ dirigit. vn̄ addit cauſas iſtasſubdens (qm̄ iud. ppl̓os) .i. iudicabis in futuro iudicio tupater (in equitate) .i. in filio. Ioh̓. v. pater om̄e iudiciū dedit filio. Iob. xxiij. Equitatē ꝓponat cōtra me ( gentes interra) in pn̄ti (dirigis) in ſpūſancto. alia lr̄a (gentiū ſuntin terra) ductor es ſempiternꝰ. Spūs em̄ ſanctꝰ ducit eo vnctio eſt quē docet de oībus. vt habet̉ Ioh̓. j. ij. vl̓ adfiliū dicit̉ (qm̄ iudicas ppl̓os) .i. iudicabis (in equitate) ideſt in iuſticia a qua flecti poteris. Prouer. vj. zelꝰ furor viri parcet in die vindicte. acquieſcet cuiuſqͣꝫcibus nec ſuſcipiet redemptiōe dona plurima. Eſaie. xj.Iudicabit in iuſticia pauꝑes arguet in equitate manſuetis terre ( gentes in ter. di.) mīam vt ad iudiciū illd̓recti poſſint venire. psͣ. ſi dicebā motus eſt pes meus miſericordia tua dn̄e adiuuabat me. Cōfiteant̉ tibi ppl̓i deꝰ cōfiteant̉ tibi populi omnes: terra dedit fructū ſuum. Tercia ꝑs in qua idē admonet qd̓ in ſcd̓a p̄ceſſit ſꝫ ꝓpt̓aliā cām .ſ. fructu terre dato. vn̄ dicit (cōfiteant̉ ti. pop.deꝰ. cōf. ti. po. om.) ſicut ſupra expoſitū eſt. Sꝫ notandi in hoc pſal. quater ponit (cōfiteant̉) in quo cōmendat̉frequentia cōfēſſiōis frequētanda eſt. qꝛ frequent̓ cadit cōfeſſionē reſurgendū eſt. Prouerb. xxiiij. Septiescadit iuſtꝰ reſurgit. hec freq̄ntia cōfeſſionis innuit̉ Ioh̓.xj. vbi dixit dn̄s. Eamꝰ in iudeā iterū. hoc dicebat vt Lazarū mortuū ſuſcitaret. ſicut ibi pꝫ Eſa. xxiij. Sume cytharam circūi ciuitatē meretrix obliuiōi tradita bene cane frequenta canticū Itē quater dicit (cōfiteant̉) qꝛ eſt quadrūom̄s. Ro. x. Ore aūt cōfeſſio fit ad ſalutē. Pctī ad pctō plex.plex ꝯfeſſio. fidei: peccati: laudis: p̄dicatōis. Fidei quo adres. Prouerb. xxviij. Qui abſcōdit ⁊cͣ. Laudis ſpāl̓r ad feſſorclericos religioſos. Eccl̓i. l. Cōfitebor tibi dn̄e rex. Predi eiꝰ qͣdcatiōis quo ad p̄dicatores prelatos. ps. Cōfitemini dn̄o ci ſeu inuocate. Item quater dicit (confiteant̉) ꝓpter quadrū pliciplicē effectum confeſſionis .ſ. quo ad deum. quo ad eccl̓iaquo ad animā: quo ad dyabolum. Confeſſio em̄ quo ad deum. Glorificat. Ioſue. vij. Da gl̓iam deo iſrl̓ ꝯfitere ⁊cͣ. Recōciliat. Eſa. lvij. Creaui fructum labiorū pacem. Aduocatū excuſatorē facit. j. Ioh̓. j. Si ꝯfiteamur peccata noſtra fidelis iuſtus eſt deꝰ vt remittat.. aduocatum habemus apud patrem. Quo ad eccleſiam. Reintegrat. j. Mach̓. iiij. dixit iudas aſcendamꝰ mūdare ſancta renouare. Mundat ſxōꝑat. ps. Et ſcopebā ſpm̄ meū. Math̓. xijInuenit eam ſcopis mundatam. Aduocatam facit obligat ad orandum. Gen̄. viij. Noeextendit manum apprehenſam columbam intulit in atcham. Columba de diluuio reuertens eſt anima a peccato reſiliens. manus Noe eſt adiutorium prelati qui eccleſie preſidet.

No tria difficilia xp̄o qͣrtū ponitꝰ ignorat̉

Anagogice

Moral̓r

qdruplex eſtfeſſo: deeiꝰ īdruplici ſeu ml̓tiplici effectu