CLSexageſimuſſquiutus
xerūt. xix. Ioh̓. Nō habemꝰ regē niſi ceſarē: vel ſic̄ alij quitota die (exāſperant) deū peccando (nō exaltent̉ in ſemeipſis) .i. in cogitatiōe ſua. qꝛ a deo deprimunt̉. Eze. ij. Demus exaſperans eſt: ⁊ ſcient qꝛ ꝓpheta fuit in medio eorūqn̄ .ſ. iuſtꝰ iudex cōminatōes implebit. Alia lr̄a hꝫ (qͥ increduli ſunt nō exaltent̉) quare. qꝛ qͥ nō credit iam iudicatꝰIoh̓. ij. Si qͥs aūt iam iudicatꝰ eēt ad ſuſpendiū: nō exaltaret̉ nec ſuꝑbiret in corde ſuo. ¶ Moralit̓ aūt eſt hic exhortatio ad ingreſſum religiōis quā debēt facere illi dicētes (venite) ad clauſtrū. Apoc. vlti. Qui audit vocē dicat̉veni (⁊ vide. oꝑa dn̄i) qͥ tot hoīes paſcit manua ſuo in dex ſerto religiōis ⁊cͣ. mirabilia de qͥbꝰ habet̉ Deut̓. viij. Quoīa poſſunt ſpūalit̓ ī clauſtro reꝑiri. ⁊ lꝫ tot mirabilia otret̉ tn̄ (terribilis eſt) ſecularibꝰ (in cōſilijs) .i. cōſilia eiꝰbus dicit oīa eſſe relinquēda ſunt eis terribilia (ſuꝑ filioshoīm) .i. magis qͣꝫ cōſilia filioꝝ hoīm qͥ ꝯſulunt vt diuitieacquirant̉ ⁊ cuſtodiant̉. psͣ. Conſiliū inopis cōfudiſtis .cōſiliū xp̄i. ⁊ alibi cōſiliū altiſſimi irritauerūt nec eſt timenduꝫ intrare religionē qꝛ dn̄s fecit eos cōtemere mundūvn̄ addit (qͥ cōuertit mare in aridā) Mare em̄ mundꝰ eſtqd̓ hoī vertit̉ in aridā. cū illud cōculcat ꝑ cōtemptū ⁊ eūcōculcās trāſit ad deſertū vt de deſerto ꝑtranſeat ad t̓raꝓmiſſiōis. vbi erit leticia ſempiterna. vn̄ h̓ ſequit̉ (in flumine) iordanis .i. in morte q̄ ē media inter religionē ⁊ terrā viuentiū nobis ꝓmiſſam (ꝑtrāſibūt pede) .i. defacilitrāſibūt dico: ad terrā ꝓmiſſiōis. ⁊ ibi (letabimur in ip̄oj. Pet̓. j. In quo exultabitis modicū nūc ſi oꝑtet cōtriſtari in varijs tentatiōibꝰ ⁊ poſt exultabitis leticiā inenarrabili ⁊ glorificata reportantes finē fidei veſtre ſalutē anīaꝝ⁊ vere letari poterimꝰ in eo qꝛ magnꝰ eſt dn̄s ⁊ nos facietꝑticipes regni ſui ineternū. vnde ſequit̉ (qͥ dn̄at̉ in ꝟtutſua ineternū) vt expoſitū eſt: ⁊ iō iocundum eſt ſeruire ei.Eccl̓i. xxiij. Gloria magna eſt ſequi dn̄m. longitudine eī d̓erū aſſumet̉ ab eo. ⁊ qͥ nolūt ad ip̄m venire: ſꝫ in pctīs manent nō putent ꝙ abſcōdent̉ a facie eiꝰ (qꝛ oculi eiꝰ ſu. gͦtes reſpiciūt) .i. oēs videt tā bonos qͣꝫ malos. Prouer. xjReſpicit dn̄s vias hoīs ⁊ oēs greſſus illiꝰ dinumerat. psͣ.oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos ⁊cͣ. vultꝰ aūt dn̄i ſuꝑ facientes mala vꝑdat de terra memoriā eoꝝ: ⁊ iō (qͥ exaſperāt nō exaltent̉in ſemetip̄is) vt expoſitū eſt. qͥ aūt ſint qͥ deū exaſperāt etirā eiꝰ ꝓuocant docet Iob. xxvj. Simulatores ſūt ypocrte qͥ ſimulatā iuſticiā p̄tendentes religionē intrare nō volunt callidi ſunt argumentis ſophiſticis palliatiōibꝰ qͥbuſdā peccata ſua defendūt. ⁊ ſtatu ſeculi aſtruunt tutiorē vſaltē tutū eē. vel ſic pōt exponi (qͥ exaſperāt) alios ꝟbis etfactis iniurioſis (no exaltent̉ in ſemetipſis) .i. nō p̄ficiant̉inter fratres cū ecōuerſo p̄latꝰ debeat eſſe clemens ⁊ marſuetꝰ ſicut Moyſes de qͦ d̓r. Nūe. xij. ꝙ fuit māſuētiſſimſuꝑ oēs filios iſrl̓. ⁊ ſicut xp̄s qͥ dicit p̄latis eccl̓ie .ſ. apoſtolis. Math̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis cordeItē ſic (qͥ exaſperant in ſemetip̄is) .i. qͥ ſibi ſunt nimis aiſteri (nō exaltent̉) in p̄lationē. qꝛ nimis eſſent alijs auſterqꝛ cōueniet nulli qͥ ſecum diſſidet ipſe. Eccl̓i. xiiij. Qui ſibneqͣꝫ eſt cui alij bonus erit.¶ Benedicite gentes deū noſtrū: ⁊ auditāfacite vocem laudis eius.¶ Tercia ꝑs vbi monet gentes bn̄dicere qͦs deꝰ reſpexit vtſupra dictū eſt. vn̄ bn̄dicere ⁊ magnificare deū debent. ẜmꝙ dixit beata ꝟgo Luc j. Magnificat anīa mea dn̄m ⁊qꝛ re. hu. an. ſue. Dicit ergo (bn̄dicite gētes deū vr̄m) qͥ iudeis exaſperantibꝰ excecatis vos illuminauit. Ro. xj. Cecite exꝑte contigit in iſrl̓ donec plenitudo gentiū intraret.Ro. xv. Gentes aūt ſuꝑ om̄ia honorare deum. vel de quibuſlibet peccatoribꝰ eodē mō pōt exponi (⁊ audi. faci. volaudis eius) .i. facite vt vox laudis illiꝰ audiat̉. nō em̄ ſufficit ꝓ bn̄ficijs tm̄ corde vel etiā ſuſurrante ore laudare/ita vt ab alijs audiat̉. Ro. x. Ore cōfeſſio fit ad ſalutē etiāalioꝝ qͥ ad laudē ſunt inuitandi. vlt. Apoc. Qui audit dicat veni. ⁊ qͣre bn̄dicendꝰ ſit ſubiungit prīa cauſa eſt: qꝛ vuificat animam. vnde dicit.¶ Qui poſuit animā meam ad vitā ⁊ nō de
dit in cōmotionem pedes meos.¶ Qui po. a. m. ad vitā) .i. applicuit deo qͥ eſt vita. Io. xiiij.Ego ſum via veritas ⁊ vita: ⁊ notabil̓r dicit (p̄o. ad vitā)ſicut puer ponit̉ ad lr̄as vel ad ſcolas vel eſuriens ad meſam. clauſtrū eſt ſcola dei. ecōuerſo dyabolꝰ ponit aīaꝫ admortē ⁊ mercatores vſurarij ⁊ multi nobiles ponūt filiosad mortē nō ad vitā. docēt em̄ eos circūuenire ꝓximos innegociatiōibꝰ in vſuris in rapinis in curijs: etiā magnātūſunt ſcole dyaboli ⁊ mortis. nā prudentia carnis mors eſtvt d̓r Roꝝ. viij. Scd̓a cā eſt: qꝛ dat ꝑſeuerantiā in bono.vn̄ addit (⁊ nō de. in cōmo. pe. meos) psͣ. ſi dicebā motꝰ eſtpes meꝰ mīa tua dn̄e adiuuabit me. q. d. firmaſti pedeſ meus in mea cōfeſſiōe. psͣ. ſtatuit ſupra petrā pedes meos. pedes pōdagrici ⁊ inflati cito cōmouent̉ nec firmit̉ ſtant: tales ſunt pedes ſuꝑboꝝ. vn̄ orat dauid nō veniat mihi pesſuꝑbie. Itē qͥ habet ſpinā diuitiarū in pede affectꝰ nō firmiter ſtat ſupra petra xp̄m. vn̄ psͣ. qͣꝫbonꝰ iſrl̓ deꝰ his qͥ recto ſunt corde. qͥ .ſ. amorē ponūt in deo nec incurnant̉ adamorē diuitiaꝝ ⁊ poſt ſubiungit in ꝑſona debiliū. mei aūtpene moti ſunt pedes. Tercia cā eſt quia ꝓbat ſuos vel illos. vnde dicit.¶ Quoniā ꝓbaſti nos deus igne nos examinaſti ſicut examinat̉ argentum.¶ Poſſet aliqͥs dicere tu dicis te nō eſſe cōmotū ⁊ qͥd mirū qꝛ nō fuiſti impulſus immo (qm̄ ꝓbaſti nos deus) dominꝰ em̄ ꝓbat ꝑ tentatores. ẜm illud Deūt̓. xiij. Tentatvos deus dn̄s vt palā fiat vtrū diligatis eū an nō in totocorde ⁊cͣ. Hiere. vj. ꝓbationē dedi te in toto ppl̓o meo robuſto ⁊ ſcies ⁊ ꝓbabis viā eoꝝ (igne) tribulatōis vel pnīe(nos exami.) vel cōflaſti. alia lr̄a ſicut (exami. argentū) vl̓ſicut (cū argentū examinat̉. vel cōflat̉ purius fit. ⁊ de ſucpondere perdit. ſic hō cum ſubijcit ſe tribulatiōi vel penitentie vilior eſt hominibꝰ ſed deo lucidior. qͥdā ꝯflant̉ nōſicut argentū. ſꝫ ſicut plumbū qd̓ in igne cōſumit̉ qꝛ peio.res fiūt de tribulatiōibꝰ Hiere. vj. Cōſumptū eſt ignē plūbū fruſtra cōflauit cōflator. Malicie em̄ eoꝝ nō ſunt conſumpte. psͣ. deſtruxiſti eū ab emundatiōe. Quidā etiā decoquūt̉ nō ſicut argentū ſed ſicut lutū cū palea .i. cū temporalibꝰ qꝛ lꝫ pnīam faciāt. nolūt tn̄ carere diuitijs. Eſa.xlviij. Excoxi te: ſed nō quaſi argentū. Quarta eſt qꝛ ligathoīem ne euaget̉. Unde dicit.¶ Induxiſti nos in laqueū: poſuiſti tribulationes in dorſo noſtro: impoſuiſti homīesſuper capita noſtra.¶ Indu. nos in lan.) nō deceptiōis ſed ꝓbatiōis nō culpeſꝫ penalitatis ſicut eſt infirmitas pauꝑtas mortalitas ⁊ huius psͣ. Preoccupauerūt mellaquei mortis. Quīta ē qꝛ caſtigat. Un̄ addit (poſuiſti trib. in dorſo noſtro) .i. flagellis⁊ caſtigatiōibꝰ tuis. nō male erectos ꝑ ſuꝑbiā incuruaſtiad humilitatē .j. Pet̓. v. Hūiliamī ſub potentu manu dei.Iob. ix. Sub quo curuant̉ qui portant orbē. Sexta eſt qꝛcuſtodit. Unde ſequit̉ (impoſuiſti hoīes ſuper capita noſtra) .i. prelatos vel principes ſeculares qͥ debent defendere pauperes ⁊ eccl̓iam cuſtodire. Eſai. lxij. Super murostuos irl̓m conſtitui cuſtodes. vel de tyrannis pōt dici (impoſuiſti homines ⁊cͣ.) ẜm qd̓ dicit̉ Tren̄. in fine. ceruicibus minabamur. ⁊ non dabat̉ nobis requies. Nee. ix. Infine quos poſuiſti ſuper nos propter peccata noſtra ⁊ corporibus noſtris dominant̉. verſum iſtum ꝓprie poſſunt dicere religioſi Induxiſti nos in laqueuꝫ ⁊c̄. Laqueus em̄dicit̉ religio ſiue votū. Prouer. vj. Captus es proprijs ſermonibus illaqueatus es verbis oris tui: ⁊ ad quid valet ˡiſte laqueus. Solutio humanum genus prolapſum eſt inlaqueum miſerie ⁊ in lutum fecis. ⁊ non poteſt propria virtute exire. vnde neceſſarius eſt laqueus quo homo extrahatur de fecibus hūius mundi. ſicut Hiere. extractus eſtcum funibus. Hiere. xxxviij. Bonū eſt ergo in laqueū dn̄iintrare. vnde monet. Eccl̓i. vj. Audi fili ⁊ accipe conſiliumintellectus ⁊ ne abijcias cōſiliū meum. inijce pedeꝫ tuū incompedes illius ⁊ ne accidieris in vinculis eiꝰ ⁊ poſt addi
Moral̓r adingreſſū religionis exhortatio.
BQr̄ ſit bn̄dicēdꝰ deꝰvl̓ laudādꝰ
Ꝙ illaq̄areſe voto religiōis bouūſit.
3
α