Sexageſi Tertins Vl VI

¶ Peccatū Iob. x. Ut queras iniquitatem meam ⁊ peccatum meum ſcruteris.¶ Opera humana. Gene. xxxj. Scrutatus es omnem ſuꝑpellectilem meam.¶ Item dyabolus ſcrutatur tripliciter.¶ Voluntatem. iij. Reg. xx. Mittam ſeruos meos ad te ⁊ſcrutabuntur domum tuam.¶ Carnem. Abd̓. Scrutati ſunt eſau inueſtigauerunt abſcondita eius.Item fatuus ſcrutatur.¶ Maieſtatem dei. Prouerb .xxv. Perſcrutator maieſtatis opprimetur a gloria.¶ Opera dei Iob. xxxvj. Quis poterit ſcrutari vias eiusItem ſapiens ſcrutatur.¶ Prophetiā in theologia .j. Malach̓. iij. Expanderūt libros legis de quibus ſcrutabantur gentes ſimulachoruꝫſuorum ſimilitudinem.¶ Bonos ad perdendum j. Machab̓. ix. Perſcrutabantur amicos iude. j. Reg. xxiij. perſcrutabor eum.¶ Uxores alienas. Ecci. xlj. Ne reſpicias mulierem alieniviri ⁊ ne ſcruteris ancillam eius.¶ Propria opera. Trenoꝝ. iij. Scrutemur vias noſtras ⁊quęramus ⁊ reuertamur ad dominum.¶ Scripturas. Ioh̓. v. Scrutamini ſcpͥturas in qͥbus putatis vitā eternā habere. Actuū. xvij. Scrutantes ſcriptiras psͣ. Beati qui ſcrutantur teſtimonia eius.¶ Confeſſores. Prouerbi. xxviij. Sapiens videtur ſibi virdiues pauper autem prudens ſcrutabitur eum.¶ Latentia peccata .j. Mach. iij. ꝑſecutus ē iniqͦs ꝑſcrutatus eos .ſ. iudas .i. ꝯfeſſio. Sūt aūt qͥdā ſicut ph̓i ⁊ etiā qͥdam theologi qͥ nō ita ꝑſcrutant̉ iniqͥtates ſꝫ volūt ꝑſcrutari deitatē de quibꝰ dr̄ Prouerbi. xxv. Qui ꝑſcrutatorīmaieſtatis oppͥmet̉ a gloria et de talibꝰ ſubiungit h̓ (accedet hō) .i. rōnalis ⁊ ph̓s (ad cor altuꝫ) qd̓ exponit alia lr̄aq̄ habet (ad cognitionē altā ⁊ exaltabit̉ deꝰ) .i. nō intellget hō. Dicit. n. Criſoſ. ꝙ ſicut nauigat occeanū cū nō poſit terrā reperire reuertit̉ ſic qͥ vult eſſentiā diuinā inueſigare tandē deficit. Dicit iterū ſic hoc ſolū inueniſſe cōfeſtſunt ꝙ incognoſcibilis deꝰ Can. vj. Auerte oculos tuos ame qꝛ ip̄i me auolare fecer̄t oculos fidei nō debemꝰ auetere a deo ſed oculos rōnis. eo ꝙ nō poſſumꝰ intueri ſolēin rota Prouer. xxiij. Ne erigas oculos ad opes qͣs habere nō potes qꝛ faciūt ſibi pennas. q. aqͥle. ⁊ volabāt ī celuꝫhͦ ē qd̓ h̓ dicit (exaltabit̉ deꝰ) Eccl̓i. iij. Altiora te nō queſieris. nūqͥd ergo nō poſſumꝰ deū cognoſcere nōne diciSap̄. xiij. A magnitudine ſpeciei ⁊ creature cognoſcibilipoterit creator hoꝝ videri. Solutio poſſumꝰ vtiqꝫ fide: ſnō plena cognitiōe ẜm illud. xxxvj. Iob oēs hoīes videnteū. ⁊ vnuſqͥſqꝫ intuebit̉ ꝓcul. ⁊ j. Coꝝ. xiij. Uidemus nūper ſpeculum in enigmate.¶ Sagitte paruulorum facte ſunt plage eoꝝet infirmate ſunt contra eos lingue eorum¶ Sagitte ꝑuuloꝝ) Secūda ꝑs vbi irridet ꝓph̓a iudeo:de duobꝰ pͦ de hoc qd̓ facto nō potuerūt nocere efficacitexp̄o. vn̄ dicit (ſagitte ꝑuuloꝝ facte ſunt plage eoꝝ) .i.ge eorū q̄ xp̄o intulerūt nō fuerūt niſi ſicut feſtuce ſolēt eꝑuuli facere arcus ⁊ trahere feſtucas. Secūdo de hocnec ꝟbo potuer̄t ei nocere. vn̄ addit (īfirmate ſunt contraeos lingue eoꝝ) qꝛ cū iā dn̄s ſurrexit nihil potuerūt dicere ꝯͣ eū ⁊ hoc (ꝯͣ eos) .i. ad ꝯfuſionē eoꝝ. vn̄ adhuc ir. iideeos eccl̓ia q̄ ī ſeptimana paſche cātat dicāt nūc iudei qumilites cuſtodiētes ſepulcrū ꝑdiderūt ieſum ⁊ poſt aut ſpultū reddāt aut reſurgentē adorēt. Cōfuſis iudeis īfidelibus exaltati ſunt fideles. Principium autem exaltationis oſtendit penitentiam fuiſſe dicens.¶ Conturbati ſunt omnes qui videbāt eoset timuit omnis homo¶ Cōturbati ſunt) ad penitentiā (oēs qͥ videbant eos) iudeos videlicet cōfuſos (⁊ timuit oīs hō) accomoda eſt diſtributio tm̄ ꝓ bonis .ſ. ꝓ penitētibꝰ. vl̓ dicēdū ꝙ ſit diſtr

geſimuſtertius CXLVIbutio ꝓ generibꝰ ſinguloꝝ (oīs hō) .ſ. diuites ⁊ pauperesnobiles ⁊ ignobiles greci ⁊ latini de hac turbatiōe ⁊ timore ſatis aꝑte hr̄ Act̉. ij. His auditis cōpuncti ſunt corde ⁊dixerūt ad petrū ⁊ ad reliqͦs apl̓os qͥd faciemꝰ viri fratres⁊ qꝛ ex p̄dicatiōe ſequit̉ iſta ꝑturbatio. ⁊ timor bn̄ p̄mittitque .ſ. p̄dicauerat Petrus vnde ⁊ hic ſequit̉.¶ Anunciauerunt opera dei facta eius intellexerunt¶ Annunciauerūt) Scilicet apl̓i (oꝑa dei) p̄dicando trespͥmi euangeliſte annunciauerūt oꝑa dei .ſ. incarnationem⁊ alia Ioh̓es vero annunciauit eſſenciā ⁊ ꝑſonas dicensIn pͥncipio erat verbū ⁊cͣ. volauit .n. in ſublime vt aquilap̄dicatio aūt eſt ex intelligētia vn̄ addit (⁊ facta eius intellexerūt) facta aūt p̄dicatione nō tm̄ timuerūt mali. ſꝫ ⁊ iuſti letati ſunt tam p̄dicātes qͣꝫ alij. vnde bene ſequitur.¶ Letabitur iuſtus in domino ⁊ ſperabit ineo et laudabuntur omnes recti corde¶ Letabit̉ iuſtus in dn̄o) Pro eis qͦs ꝯuerti viderūt ad fidē (⁊ ſperabit in eo) ꝙ det eis vitā eternā. ⁊ tm̄ creſcet eccleſia ꝙ nō erubeſcēt euangeliū ſꝫ laudabunt̉ etiā ab hoībus (oēs) nō tm̄ apl̓i (recti corde) qui rectā fidē habēt. debijs oībus ſatis habet̉ Act̉. ij. In finē vbi dr̄ ꝙ ſumebantcibū in exultatione ⁊ ſimplicitate cordis ⁊ collaudātes deum ⁊ habētes gratiā ad omnē plebem dn̄s autē augebatqui ſalui fierent quotidie in idip̄m. Moraliter p̄t exponiverſus iſte de inuidis (ſagitte ꝑuuloꝝ) .i. inuidorū (facteſunt plage eoꝝ) .ſ. ip̄oꝝ inuidoꝝ qꝛ cū alios ſagittāt ⁊ eisdetrahūt ex inuidia ſeipſos pͥus vulnerāt dolore pariter ⁊peccato de quibus dr̄ Iob. v. Paruulam occidit inuidiapoeta. Iuſtius inuidia nihil ē q̄ ꝓtinus ip̄m actorē roditexcruciatqꝫ ſuū. vn̄ bn̄ ſubdit (⁊ īfirmate ſunt ꝯͣ eos līgueeoꝝ) .i. lingue eoꝝ ſibi īfirmitatē inferūt. vl̓ de qͥbuſdaꝫ p̄dicatoribꝰ qui dicūt ⁊ nō faciūt p̄t exponi ſic (plage eoꝝq̄ in cordibꝰ pctōꝝ faciūt. q. (ſagitte puuloꝝ) .i. nō multūpenetrāt eo ꝙ nō ſunt fortes manibꝰ nec arcū ſacre ſcpͥture pn̄t tendere manibus .ſ. operādo iſti debiles ſunt ſagittarij. ⁊ cutis dyaboli dura ē ⁊ ſpiſſa. vn̄ ſagitte p̄dicatōisqͦs tales emittūt nō pn̄t eā ꝑforare. Iob penul. Corpꝰ eiꝰqͣſi ſcuta fuſilia ⁊ cōpactū ſquāuis ſe ſe p̄mentibꝰ vna vniꝯiūgitur vt nec ſpiraculū incedat ꝑ eas ⁊ parū poſt nō fugabit eū vir ſagittarius in ſtipulā verſi ſunt lapides funde quaſi ſtipulā eſtimabit malleum ⁊ deridebit. ⁊ qͥd faceret fortes manus ſagittarioꝝ mūditia. Iob. xvij. mundismanibus addet fortitudinē ſi aūt haberēt in manibꝰ fortitudinē tūc penetrarent corpus dyaboli qꝛ ſagitte potentis acute ſed qꝛ debiles nō videt dyabolus: ideo nō timetnos. vnde dicit̉ de eo Iob. pennul. deridebit vibrantē haſtam (⁊ infirmate ſunt ꝯͣ eos lingue eoꝝ) ꝯͣ .ſ. ſemetipſosqꝛ alios rep̄hendit de vitijs in quibus ip̄imet laborāt Romano. ij. Inexcuſabilis es o hō om̄is qui iudicas in quoem̄ iudicas alterū teip̄m ꝯdemnas eadem em̄ agis q̨̄ iudicas (vl̓ ꝯtra eos) quibus ip̄i p̄dicant. q. d. non poſſunteos a vitio retrahere qꝛ debilis ē lingua quā manus nonadiuuat. vn̄ Greg. loquētis auctoritas ꝑditur eū vox oꝑenō adiuuat̉. Itē de bonis ⁊ humilibus p̄ dicatoribꝰ exponit̉ (ſagitte paruuloꝝ) .i. p̄dicatio hūiliū ⁊ ꝯtemptibiliūhoc mūdo (facte ſūt plage eoꝝ) .ſ. maloꝝ .i. vulnerāt eosſalubriter tales em̄ p̄dicatores cōmouent pctōres ad penitentiā. j. Coꝝ. j. Infirma mūdi elegit deus vt cōfundātfortia ⁊cͣ. iij. Regꝭ. xx. Certe vidiſti oēm multitudinē hancnimiā ecce tradam eū in manu tua hodie vt ſcias qꝛ egoſum domnius. ⁊ dixit achab ꝑ quē. dixitqꝫ ei hoc dicit dominus ꝑ pediſſeqͦs pͥncipū ꝓuinciaꝝ (⁊ īfirmate ſunt cōtra eos) .i. ꝯͣ tales p̄dicatores (lingue eoꝝ) .i. detractorū.j. Pe. ij. Sic ē volūtas dei vt bn̄faciētes obmuteſcere faciatis imprudentiū hoīm ignorantiā ꝓpterea bona em̄ que īeis vident. ⁊ quia mala in eis nō vident obmuteſcūt. ⁊ qn̄qꝫ ꝯuertunt̉ ad penitentiā vnde ſequit̉ (ꝯturbati ſūt) adpenitentiā (oēs qui videbant eos) nō dicūt qͥ audiebant.exemplū em̄ plus mouet qͣꝫ verbū Abacuc. ij. Scribe vi-

t 2

De huilibꝰp̄dicatpribꝰͣ

Cōtra p̄dicatores qͥ bn̄dicūt ſed maleviuunt.

Uerſus.

Moraliter.

10

II