SexageſimuſſecūdusCXLIII

ricordiam vel iuſticiā reducunt̉. Un̄ in psͣ. Uniuerſe vidn̄i miſcd̓ia ⁊ veritas requirētibus teſtm̄ eius ⁊ teſtimonia eius. q. d. ſi reqͥras ꝑ totum vetus ⁊ nouū teſtm̄ quicquid inuenies ad miſcd̓iam vel veritatē ꝑtinebit. Itē inſacra ſcriptura ſemel loquit̉ deus: qꝛ ibi eſt vox ſimplex ſiue verbum: ⁊ tn̄ duo audiunt̉ .ſ. lr̄a ⁊ ſpūs: ẜm ꝙ exponit̉verſus iſte in quādā Gloſa ſuꝑ Leui. xij. Ubi dr̄ Spm̄ audit moyſes vt ſublimior Aaron lr̄am vt inferior: ſic eſt mōde xp̄iano ⁊ iudeo: ⁊ hec duo on̄dunt (qꝛ ptās dei eſt ⁊ tibi dn̄e miſcd̓ia) lr̄a em̄ p̄cipit difficilia ⁊ nō facientes punit: ⁊ hoc ꝑtinet ad dei ptātem: ſpūs autē ſuauia conſuli⁊ faciētibus eterna ꝓmittit ꝙ ad miſcd̓iam ꝑtinet: vel ſi(ſemel locutus eſt deus) .i. verbum genuit: De qͦ Ioh̓In principio erat verbum: ⁊ in verbo illo (duo hec audiui) .ſ. trinitatē ⁊ vnitatē vel diuinitatē ⁊ humanitatem:ẜm hoc vltimum bn̄ pōt dici duo hec audiui (qꝛ ptās deeſt) ecce diuinitas notat̉ (⁊ tibi dn̄e miſcd̓ia) q̄ te fecit hminē ⁊ ſaluatorē nr̄m ꝑ crucē Tyt̉. iij. Apparuit benigntas ⁊ humanitas ſaluatoris nr̄i dei: nō ex oꝑibus iuſticique fecimus nos: ſꝫ ẜm ſuam miſcd̓iam ſaluos nos fecit⁊ hec duo .ſ. ptās ⁊ miſcd̓ia apparebūt in die iudicij qn̄ eadem facies xp̄i malis apparebit potēs ⁊ crudelis: ⁊ bonismanſueta ⁊ dulcis. vn̄ bn̄ addit (qꝛ tu reddes vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua) malos de ptāte damnās: ⁊ bonos de miſcd̓iaſaluans. De hac redditōe Eſa. iij. Dicite iuſto qm̄ bn̄ qm̄fructū adinuētionum ſuarū comedet: vt impio in malumretributio manuū eius fiet ei. ij. Coꝝ. v. Oēs nos manifeſtari oportet an̄ tribunal iudicis: vt referat vnuſqͥſqꝫ propria corꝑis ꝓut geſſit ſiue bonū ſiue malū.Pſalmus LXIIEus deus meus: ad te de luce vigilo.¶ Deus deus meus) Titulus (Psͣ. Dauid cūeſſet in deſerto ydumēe) In p̄cedēti psͣ. egit de tranſiliētcaduca ⁊ tranſitoria huius mundi: ſꝫ qꝛ nō pōt hō ſubitooīa trāſilire: ſꝫ oportet ꝙ diu qn̄qꝫ moret̉ int̓ malos: qꝛ ircolatus eius ꝓlongat̉. ideo agit hic de viatorē quē in deſerto huius mundi oportet multas penurias ⁊ anguſtia:ſuſtinere anteqͣꝫ ad patriā poſſit (peruenire) Eſt ergo ſenſus tituli (ps) iſte (eſt dauid) .i. cuiuſlibet fidelis agens dhoc qd̓ ſuſtinet (cū eſſet) .i. dum moraret̉ (in deſerto ydumee) .i. in hͦ mūdo deſerto a deo ⁊ ſanguinolento ꝑ pctm̄ydumea em̄ ſanguinea interp̄tat̉: ⁊ in hͦ mūdo ſanguinisſanguinē tetigit: ſicut dr̄ Oſee. iiij. Quia oē qd̓ eſt in mūdo eſt ꝯcupīa carnis ⁊ ꝯcupiſcētia oculorū ⁊ ſuꝑbia viteſicut habet̉ .j. Ioh̓. ij. Intētio eſt monere vt recte conueſemur in medio praue ⁊ ꝑuerſe natōis. Modus biparti.tus eſt psͣ. Primo dicit quō ſe habeat in deſerto huiꝰ mīdi videlicet qꝛ deū videre deſiderat ⁊ eum laudat: ⁊ ad ioamplius facere laudat vel optat. Scd̓o ꝯtra difficultateꝫ⁊ tribulatiōes qͣs a mūdo patitur: on̄dit ſecuritatē ſuā edeo eſſe: ibi (ſi memor fui tui) loquēs ergo vir iuſtus ſicuviator: oſtēdit ſe habere q̄ neceſſaria ſunt viatori. Primeſt vt nō ſit ſomnolentus: ſꝫ mane ſurgat: de hͦ dicit (deudeus meus ad te de luce vigilo) .i. valde mane: ad lr̄am d̓cit aūt (deus) pater (deus) filius (meus) ſpūs .ſ. qꝛ eſt donū: vel ſic (deus) ante lege colendus (deus) in lege mētuendus: qꝛ lex data eſt in timore (meus) in tꝑe gr̄e diligerdus: vel ſic (deus) qui me creaſti (deus) qui me recreaſtmeus (qui me glorificabis (ad te vigilo) multi autē vilant ad mundū vt rapiāt Iob. xxiiij. Mane primo cōſuigit homicida vt interficiat egenū vt pauperē: alij vigilantad crapulā Eſa. v. Ue qui ꝯſurgitis mane ad ebrietatē ſctandā ⁊ potandū vſqꝫ ad veſperā: ſꝫ qͥ vigilat ad deū ꝯͣriūfacit. Un̄ Eccl̓i. xxxj. Uigilia honeſtatis tabefaciet carnes⁊ cogitatus illius auferet ſomnū: ſi gͦ exponit̉ (de luce vtgilo) .i. mane ad lr̄am: ẜm ꝙ in Eſaia. xxvj. dicit̉. Animamea deſiderauit te in nocte: ſꝫ ⁊ ſpū meo in p̄cordijs meisde mane vigilabo ad te: vel pōt legi de mane iuuentutis:qꝛ tunc incipit hoī qͣſi luceſcere: ⁊ tūc maxime neceſſe eſthoīem vigilare ad deū ꝓpterea ꝙ tūc magis infeſtat̉ hō a

tentationibus: qꝛ tunc eſt qͣſi vas nouū: qd̓ ſi imbutū furit bono odore: ſeruabit diu: ſil̓r in malo odore inbutū ſuerit: ẜm ꝙ dicit Oratius qd̓ ſemel eſt imbuta recēs ſeruabit odore: teſta diu. ſic eſt ex hoīe iuuene: vn̄ Prouer xxij.Prouerbiū eſt adoleſcēs iuxta viā ſuā: etiā cum ſenuerūnō recedet ab ea: ⁊ iō bonū eſt mane .i. in iuuētute vigilaread deū ⁊ aſſueſcere bonis cogitationibus ⁊ oꝑationibus.Tern̄. iij. Bonū eſt viro cū portauerit iugū dn̄i ab adoleſcentia ſua: vel ſic (ad te de luce vigilo) in hac vita pn̄ti q̄dr̄ lux Ioh̓. ix. Me oportet oꝑari donec dies ē: venit noxqn̄ nemo pōt oꝑari .ſ. in morte ⁊ in hac luce vigilandū eſtad deū. ẜm ꝙ dicit dn̄s Math̓. xxiiij. Uigilate qꝛ neſcitisqua hora dn̄s vr̄ venturus eſt Lu. xij. Beati ſerui illi qͦscū venerit dn̄s inuenerit vigilantes ⁊c̄. vel (ad te) .i. ꝓpterte (de luce) .i. ad lucē cruciboli (vigilo) Sap̄. vj. Qui d̓ luce vigilauerit ad illā .i. ad ſapīam nō laborabit. aſſidenteꝫem̄ illā foribus ſuis inueniet. Item (ad te) placandū (deluce) .i. ſummo mane (vigilo) in or̄one Sap̄. xvj. Notuꝫſit oībus qm̄ oportet p̄uenire ſolem ad bn̄dictionē tuā etad ortū ſolis te adorare. Ideo Magdalena vidit ⁊ inuenit ieſum: qꝛ mane venit ad ſepulchrū Ioh̓. xx. Exodi. ix.Mane videbitis gloriā eius. jͣ. Mach̓. iiij. Ante matutinum ſurrexerūt ſacerdotes ⁊ obtulerūt ſacrificiū ẜm legēſuꝑ altare: vel (de luce) .i. tꝑe gr̄e qd̓ incepit ab incarnation. vn̄ in die natalis dn̄i cantat eccleſia in diluculo. Luxfulgebit hodie. ante iſtā lucē dormiebāt hoīes ſꝫ venienteluce euigilare ceperūt. vn̄ dicit apl̓us Rom̄. xij. Hora eſtiam nos de ſomno ſurgere. hͦ legit ⁊ cantat eccleſia in aduentū: vel (de luce) .i. in ſtatu gre. licet oēs ſimus in tēꝑgr̄e nō tn̄ oēs ſunt in ſtatu gr̄e ſꝫ multi dormiūt in pctō. vn̄Eph̓. v. Surge qui dormis ⁊ exurge a mortuis: ⁊ illumīabat xp̄s adducens .ſ. lucē gr̄e qui eſt in hac luce vigilat addeū deſiderās ad cū ꝑuenire ſicut viator ad mēta vel adpatriā: hoc eſt em̄ ſcd̓m notabile in viatore .ſ. deſideriū ꝑueniēdi ad patriā: de qͦ aꝑtius ſubiungit.¶ Sitiuit in te anima mea: qͣꝫ multiplicitertibi ⁊ caro mea.¶ Sitiuit in te aīa mea) .q. d. nō vigilo: qꝛ te deſidero: ẜmꝙ innuit Eſa. xxvj. In illa auctoritate quā mō diximus:aīa mea deſiderabit te. Ecce cā: ſꝫ ⁊ ī p̄cordijs meis de mane vigilabo ad te. Ecce effectus: dicit ergo (Sitiuit in te)bibendū. Psͣ. Qm̄ apud te eſt fons vite: vel in te exiſtēs.(ſitiuit te) Eccl̓i. xxiiij. Qui edunt me adhuc eſuriēt: et qͥbibunt me adhuc ſitiēt: ſitiētes vocat dn̄s Ioh̓. vij. Si qͥsſitit veniat ad me ⁊ bibat Eſa. lv. Oēs ſitiētes venite adaquas (ſitiuit) ergo (in te aīa mea ⁊ qͣꝫmultipliciter tibiſupple ſitiuit (caro mea) ſꝫ nōne ⁊ caro ſitit ꝯtra deum etnō deo. Un̄ Gal̓. v. Spū ambulate ⁊ deſideria carnis nōꝑficietis: caro em̄ ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄ .ſ. qn̄ deſideratpctm̄: ⁊ tunc nō eſt deſideriū eius ꝑficiēdum nec ſitit deoſꝫ ꝯtra deum recte loquendo: ſꝫ occaſionaliter pōt dici qd̓ſitit deo: qꝛ eſt cā quare aīa ſitiat ⁊ deſideret deū: ⁊ ab huius carnis tentationibus petat liberari cum apl̓o Rom̄.vij. Infelix ego hō quis me liberabit de corꝑe mortis huius: qn̄qꝫ aūt deſiderat caro ꝯtra ſpm̄. ſicut deſiderat neceſſaria ⁊ tunc dr̄ ſitire deo: qꝛ a deo petit neceſſaria: qn̄qꝫdeſiderat cum ſpū ſiue ꝓ ſpū. ſicut in viris ſpūalibus interdum ipſa ſenſualitas appetit bonū. Nota aūt ꝙ aīa ſitit tria .ſ. lac: aquā: vinū. lac videlicet ſimplicis doctrine qͦaīa indiget qn̄ de nouo ad deum reuertit̉ .j. Coꝝ. iij. Lacdedi vobis potum nō eſcam Heb̓. v. Indigetis vt doceamini q̄ ſint elemēta exordij ſermonū dei: ⁊ facti eſtis quibus lacte opꝰ ſit nō ſolido cibo: aqua eſt ſolidior ſapiētiquā adultibibunt Eccl̓s. xv. Aqua ſapīe ſalutaris potauit illum: ⁊ firmabit̉ in illo ⁊ nō reflectet̉: vinum eſt eterna iocūditas. Psͣ. Inebriabunt̉ ab vbertate domus tue.Item caro ſitit tria .ſ. vitam cuſtodiā ꝓlem: vitā a triplicifonte deriuat̉ videlicet a timore domini Prouer. xiiij. Timor domini fons vite. Item ab eruditione ſeu caſtigatione Prouer. xvj. Fons vite eruditio poſſidentis. Item alege Prouer. xiij. Lex ſapientis fons vite. cuſtodia etiam

Nsͣ. lxij.

Aīa ⁊ caroqualiter ſitiunt tria.

Qual̓r caro dr̄ ſitiredeo ⁊ contra deum.

2