Pſalmus
riorem cui teneant̉ obedire ſil̓es facti dyabolo qui pͥmusvoluit eximi ab obediētia ſuꝑioris Iob. xxxix. Quis dimiſit onagrū liberū ⁊ vincula eius quis ſoluit: onagrū appellat dyabolū qui domari nō pōt. Natura onagri eſt ꝙ cuꝫfugat̉ a cānibus emittit ſtercora ſua ⁊ canes ad odoremillorū remanēt: ⁊ ſic euadit: ſic facit dyabolus canes qui illum fugāt ſunt p̄dicatores: qn̄ aliquis p̄dicator illū vehementer inſequit̉ tunc mittit illi ſtercora ꝓcurās ꝙ habeataliquā p̄bendā vel aliqd̓ tꝑale cui inhereat ⁊ odorādo illud omittat inſequi dyabolū: qꝛ ꝟo dyabolus ſe voluit eximere factus eſt ſeruꝰ ꝑpetuus. ſcd̓s qui eximere ſe voluitfuit adā. Un̄ ipſe fuit pullꝰ onagri Iob. xj. Uir vanꝰ in ſuꝑbiā erigit̉ ⁊ qͣſi pullū onagri ſe liberū natū putat: filij etgo dyaboli ⁊ veteris ade. ſunt illi qui ſe volunt eximerc aptāte ſuꝑioꝝ. ſicut multi abbates qui in ſignū ſine libertatis portāt cornua. De guibus Amos. vj. Letamini in nihilo qͥ dicitis: nōne in fortitudine nr̄a aſſumpſimus nob̓cornua: ⁊ vere letant̉ in nihilo. qꝛ ẜm hͦ nō ſūt niſi vmbra⁊ pictura dyaboli: habētes em̄ mitrā ⁊ anulū ⁊ baculum:nec officiū nec dignitatē ep̄i habēt: Un̄ bn̄ ꝑ mulū ſignificant̉ qui habēt genitalia: ſꝫ tn̄ generare nō pōt. Dicit etiābe. Bern̄. ꝙ nec papa de iure pōt iſtas exemptōes facere:qꝛ in hoc eccleſia corrumpit̉: ⁊ dimembrat̉: debꝫ ergo aīanr̄a ſubijci deo vt.¶ Creatura creatori Eſa. xlv. Ue hui ꝯtradicit factori ſuo¶ Materia artifici Hiere. xviij. Sicut lutū in manu figuli li: ſic vos in manu mea domus iſrl̓.¶ Sponſa ſponſo Ioh̓. iij. Qui habet ſpōſam ſpōſus eſt¶ Ancilla dn̄e. Psͣ. Sicut oculi anille in man. dn̄e ſue ⁊cͣ¶ Pupilla patri Heſter. ij. Quicquid mardocheus p̄cips. ebat obſeruabat heſter.¶ Captiua victori Eph̓. iiij. Captiuam duxit captiuitatē.¶ Merces Emptori Eſa. lxij. Merces eius cū eo.¶ Pullus galline Matth̓. xxiij. Quotiens volui congregare ⁊cͣ.¶ Tabule ſcriptori Cſa. viij. Sume tibi librū grandem .i.aīam. ij. Coꝝ. iij. Epl̓a nr̄a vos eſtis.¶ Templū ſacerdoti qꝛ anīa eſt ſanctaſanctorū vbi ſolusſacerdos intrat: ſolus em̄ deus intrare debet aīam Heb̓.ix. In ſcd̓o aūt ſolus pontifex.¶ Nauis nauclero Prouerb̓. j. Intelligens gubernaculapoſſidebit. Et. xj. Ubi nō eſt gubernator populus corruit¶ Regnū regni Lu. xvij. Regnū dei intra vos eſt.¶ Monachus abbati Heb̓. vlt̓. Obedire p̄poſitis veſtrisRon̄. viij. In qͦ clamamus abba pr̄.¶ Ueruntamen vani filij hominum mēdaces filij hominum in ſtateris: vt decipiantipſi de vanitate in idipſum.¶ Tercia ꝑs in qua errātes increpat ⁊ monet vt in deo cōfidant nō in tranſitorijs caducis: ſic ergo cōiunge (deus ēadiutor nr̄) ſꝫ tn̄ hoīes mūdi nō curāt de ipſo: ſꝫ vanitatesſequunt̉: hoc eſt qd̓ dicit (veruntn filij hoīm) ade .ſ. ⁊ euevani ſunt) ſequētes vanitatē tꝑaliū Hiere. ij. Ambulauerunt poſt vanitatē vani facti ſunt: vel filij hoīm ſunt clerici ſpecialiter qui p̄ alijs ſcīa ⁊ rōne vtentes debēt eſſe ⁊ p̄cipue theologi: ſꝫ de multis pōt dici ꝙ vani ſunt: ẜm illudHiere. x. Stultus factus eſt oīs homo a ſcīa ſua: cōfuſuꝫeſt oīs artifex in ſculptili falſum eſt qd̓ conflauit ⁊ non eſtſpūs in eis: vana ſunt ⁊ opus riſu dignū: ipſi em̄ de ſciētiafaciunt quaſi ſculptile ⁊ ydolū: qꝛ eam exterius ornat vebis rhetoricis ⁊ exquiſitis: ⁊ volunt ꝙ eorum ſcientia velut ydolum adoret̉: vel ipſi ꝓpter ſcientiam: ſed tn̄ non eſin ea ſpūs: qꝛ non ſpūales fiunt ꝓpter ſcientiam ſuam: ſecmagis carnales ⁊ ſimulachra ſacre ſciētie quam p̄tendūvana ſunt ⁊ opus dignum riſu. Vnde Sap̄. xiij. Uani ſūomnes homines in quibus nō ſubeſt ſcientia dei: ⁊ de hicque vident̉ bona nō poterunt intelligere eum qui eſt neqꝫ operibus attendentes agnouerūt quis eſſet artifex ẜmhoc ergo (vani ſunt filij hominū) in affectione: ſunt etiaꝫvani in cogitatōe. Psͣ. Dn̄s ſcit cogitatōes hoīm qm̄ vane ſunt. Item vani ſunt in locutiōe. Psͣ. Uana locuti ſūt
vnuſquiſqꝫ ad ꝓximū ſuum. Item vani ſunt in oꝑatōneEſa. lix. Telas aranee texuerunt: ideo dicit psͣ. Uniuerſavanitas oīs homo viuēs (mēdaces filij hoīm in ſtateris)hoc rn̄det verbo p̄miſſo: qꝛ em̄ filij ade vani ſunt ⁊ amantes vanitatē tꝑalium: ideo que nō poſſunt iuſte acquirereꝑ falſitatem nitunt̉ acquirere: ⁊ ad lr̄am fiunt mēdaces ⁊falſi in ſtateris ⁊ ponderibus inequalibus. cōtra illud Deuter̄ .xxv. Pondus habebis iuſtū ⁊ verū ⁊ modius equalis erit tibi Amos. viij. Imminuamus menſurā ⁊ augeamus ſiclum ⁊ ſubijciamus ſtateram doloſam vt poſſideamus in argento egenos ⁊cͣ. Hoc etiam de clericis legi pōtqꝛ em̄ vani ſunt in ſcīa ſua: iō ſunt (mēdaces in ſtateris)qꝛ aliter ponderant qn̄ vendunt ⁊ aliter qn̄ emunt qn̄ predicant: tunc quaſi vendunt ⁊ venalia oſtendunt celeſtiagaudia: tunc faciūt ea ponderare ꝯmendando ea: qn̄ aūtoꝑant̉ tunc quaſi emūt ⁊ tunc faciunt celeſtia valde paꝝponderare. qꝛ aliqn̄ nummus vel delectatio trāſitorta magis trahit eos qͣꝫ bona celeſtia: talibus dr̄ Prouer. xx. Expecta dn̄m ⁊ liberabit te. q. d. noli iſta tranſitoria amplectiſed expecta dn̄m qui erit merces tua: ⁊ ſtatim addit abhominatio eſt apud deum pondus: ⁊ pondus ſtatera doloſanō eſt bona. Item de hypocritis poteſt legi. qꝛ vani ſuntet mendaces in ſtateris qꝛ opera eorum plus vident̉ qͣꝫ inveritate ponderent Prouer. xvj. Spirituum ponderatoreſt dn̄s Dan̄. v. Appenſus es in ſtatera ⁊ inuentus es minus habens ⁊ ad quid ſunt tam hij qͣꝫ illi (mēdaces in ſtateris vt decipiant de vanitate) .i. vt occultent vanitatemſuā (in idip̄m). i in eo qd̓ mētiunt̉ ſe habere equā ſtaterātales ergo dehortat̉ dicēs.¶ Nolite ſperare in iniquitate: et rapinasnolite concupiſcere diuitie ſi affluant nolite cor apponere.¶ Nolite ſperare in iniquitate) .i. in diuitijs que dicūt̉ iniquitas: qꝛ faciūt iniquos aūt qꝛ male acquirunt̉: aut quiamale poſſident̉: aut qꝛ male expendunt̉. vn̄ dr̄ Luce. xvj.Facite vobis amicos de māmona iniquitatis ⁊ in hac iniquitate nō eſt ſperandū: qꝛ nō habet euentus ſordida preda bonos Prouer. xij. Non roborabit̉ hō ex impietate ꝓpter hͦ dicit apl̓s. j. Thim̄. vj. Diuitibus huius ſeculi p̄cipe non ſublime ſaꝑe nec ſperare in incerto diuitiarū: ſꝫ qꝛſunt multi qui diuitias nō habent nec tn̄ ſine culpa diuitarum ſunt qꝛ eas nimis appetunt: adiūgit (⁊ rapinas nolite concupiſcere) Ecce nō tm̄ cohibet manum a rapina ſꝫ⁊ animū cum dicit (nolite concupiſcere) Prouer. xxj. Rapine impiorum detrahent eos. Et. xxiiij. Ne emuleris viros malos. qꝛ rapinas meditat̉ mens eorum: dicunt̉ aūtrapine nō ſolum diuitie que rapiūt̉ .i. que ꝑ rapinam acqͥrunt̉: ſꝫ ⁊ oēs diuitie: qꝛ rapiūt mentem hoīs Matth̓. vj.Ubi eſt theſaurus tuus ibi eſt ⁊ cor tuum Iob. xx. Idcirco cogitatōes mee vane ſuccedunt ſibi ⁊ mens in diuerſarapit̉: ſed ſunt quidam qui rapinas nō concupiſcunt: ſedſi contingat eos habere aliquas diuitias: nimis diligunteas: ꝓpterea hoc etiam probibet. cum ſubiungit (diuitieſi affluāt nolite cor apponere) cor apponit diuitijs qui illis ꝑ amorem inheret. Psͣ. Adheſit pauimēto aīa mea: etquaſi aliquis quereret quare ita hortaris ne rapiamus vl̓diuitias diligamus ſubiungit cauſam: qꝛ .ſ. deus iuſtus eſt⁊ miſericors: ⁊ ita bonis bona ⁊ malis mala reddet. hoc ēquod ſequt̉¶ Semel locutus eſt deus duo hec audiuiqꝛ poteſtas dei eſt et tibi dn̄e miſericordia:qꝛ tu reddis vnicuiqꝫ iuxta opera ſua.¶ Smel) .i. immutabiliter (locutus eſt deus) ꝑ ꝓph̓as ꝑ filiū: ꝑ apl̓os: ⁊ in locutōe illa (duo hͨ audiui) q̄ ſequūt̉ (qꝛptās dei eſt) ad puniendū (⁊ tibi dn̄e mīa) ad remunerandū ſupra merita hͨ duo manifeſta erūt in te (qꝛ tu reddesvnicuiqꝫ) tam bonis qͣꝫ malis (iuxta oꝑa ſua) ⁊ iō bonū ērapinas nō ꝯcupiſcere ⁊ in diuitijs cor nō apponere: ⁊ dicit ꝙ hͨ duo audiui in locutōe dei ꝑ ꝓph̓as ⁊ apoſtolos: qꝛomnes creature pertinent ad hec duo: uam ad dei miſe-
Cōtra ſcientificoſ ⁊ſuperbostheologos
Nota alias rōes p̄ter predictas qua 8re nos ſb̓ijcere deo (debemus.