Sexageſimuſprimus CXLII

niens requiem ad archam reuertit̉ .i. ad ſeip̄m Gen̄. viijEt qd̓ ſupra poſuit in queſtione hic ponit in aſſertōne qͣſidicat: illi ita me ꝑſequunt̉: ſꝫ ego non blaſphemabo ꝑ impatiētiam motus ꝯtra dn̄m: hoc eſt (verutn̄ deo ſubiectaeſto aīa mea) hoc ſupra expoſitum eſt: ⁊ ſicut ſupra oſtendit cauſas humiliatōis: ita ⁊ hic oſtēdit. Prima eſt qꝛ datpatientiā in tribulatōe. vn̄ dicit (qm̄ ab ipſo patiētia meeſt) Psͣ. Poſuiſti vt arcum ercū brachia mea: arcus ereus infatigabilis eſt: ſic vir patiēs. Scd̓a eſt qꝛ eſt creatorvnde dicit.¶ Quia ipſe deus meus et ſaluator meus:adiutor meus non emigrabo.¶ Quia ip̄e deus meus) percreationem. Tercia eſt quiaſaluator. vnde addit (⁊ ſaluator meus) ꝑ recreationē: vẜm gloſas (ipſe eſt deus meus) vocans ꝑ pietatem (⁊ ſauator) ꝑ iuſtificationem. Quarta eſt qꝛ ad bonum agendlum adiuuat: vn̄ addit (adiutor meus) Ioh̓is. xv. Sineme nihil poteſtis facere. Quinta qꝛ cōfirmat in bono: vn̄dicit (uō emigrabo) ad exercitum dyaboli ſicut apoſtate⁊ qui tranſierūt de loco ad locum ⁊ de domo ad domum.Prouer .xxvij. Sicut auis tranſmigrans de loco ſuo: ſuꝑple rapit̉ a miluo vel cato ſic vir qui relinquit locum ſuūEſa. xvj. Sicut auis fugiēs ⁊ pulli de nido auolantes: ſierunt filie moab .ſ. anime diuites Oſee. ix. Effraym quaſauis auolauit: ideo dicit̉ ſupra quō dicitis aīe mee tranſmigra in montē ſicut paſſer. Sexta cauſa humiliatōis eſtqꝛ dn̄s oīa mala a nobis auferet in futuro. vn̄ ſequit̉.¶ In deo ſalutare meum ⁊ gloria mea: deus auxilij mei ⁊ ſpes mea mea in deo eſt.¶ In deo ſalutare meū) .i. ſaluabit me ⁊ liberabit ab omni miſeria Tren̄. iij. Bonū eſt p̄ſtolari cum ſilentio ſalutare dei. Septima eſt or bona oīa dabit nobis: vn̄ addit (etgloria mea) qꝛ glorificabit me. Psͣ. Tu es dn̄e ſuſceptormeus ⁊ gloria mea ⁊ exaltās caput meū. Octaua qꝛ interim p̄bet auxilium ad ſuſtinendum: vn̄ dicit (deus auxilmei) .i. deus auxilians. Psͣ. Adiutor in tribulationibusinuenerūt nos nimis Oſee. xiij. Tm̄ ex me auxiliū tuum.Nona eſt qꝛ de futuris bonis dat ſpem: vn̄ concludit (etſpes mea in deo eſt) id eſt in eo ſpero ⁊ ab ipſo illam ſpehabeo. Psͣ. Tu es dn̄e ſpes mea a iuuētute mea. Notꝫter dr̄ deus in hoc verſu ꝓpter ꝑſonarum trinitatem ⁊ vngloria tm̄. vn̄ cantat̉ Gloria patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſancto: veſic (in deo ſalutare meū) .i. virtus pnīe contra pctm̄ Gen̄xlix. Salutare tuum expectabo dn̄e (⁊ gloria mea) .i. putas conſcīe contra triſticiaꝫ. ij. Coꝝ. j. Gloria noſtra hͨ eſtteſtimoniū ꝯſcīe nr̄e vel auxilium ꝯſolationis cōtra tentationem Eſa. xl. Conſolamini ꝯſolamini popule meus ⁊cvel ſpes venie: cōtra deſperationem Rom̄. viij. Spe ſalufacti ſumus. Poſtea exemplo ſuo alios hortat̉ vt ſperētin deo dicens.¶ Sperate in eo omnis congregatio populi: effundite coram illo corda veſtra: deusadiutor noſter ineternum:¶ Sperate in eo) .i. in deo ſicut ego o vos (oīs ꝯgregatippl̓i) iſtud eſt primū neceſſariuꝫ in hoīe pctōre vt habeaſpem venie (oīs) dicit: qꝛ oībus pōt dn̄s dare ⁊ indulgerIacobi .j. Dat oībus affluenter Eph̓. ij. Diues eſt in mīPsͣ. Miſerere mei deus ẜm magnaꝫ miſcd̓iā tuā ⁊cͣ. Nōeſt em̄ dei mīa breuis ſicut mīa hoīs Oſee. vj. Miſcd̓ia veſtra ſicut nubes matutina: ⁊ ſicut ros mane ꝑtranſiensdicit ergo (oīs) cōtra puſallanimes qui de dei miſcd̓ia etlargitate deſperāt (congregatio) cōtra ſingulares Eccl̓sxxxij. Dignitatē ꝯſequaris ꝯgregatōnis: ⁊ q̄ eſt hec digtas habere deū ſocium: ẜm illud Math̓. xviij. Ubi duotres ꝯgregati ſunt in noīe meo: ibi ſum in medio eorū: iōdixit Iacob Gen̄. xlix. Congregamini filij Iacob Eccl̓siiij. Ue ſoli (ppl̓i) dicit .i. rōnabiliū ꝯtra cōgregatōes thaurorū in vaccas Amos. iiij. Audite verbum dn̄i vacce pinguēs Oſee. x. Uaccas Bethauen coluerunt habitatoresſamarie .i. derici qui colunt vaccas bethauen .i. p̄latos qͥ

de bethel .i. de domo dei fecer̄t bethauen .i. domū inutilē. vl̓vaccas .i. p̄bēdas. psͣ. Cōgregatio thauroꝝ .i. clericoꝝ laſciuoꝝ ī vaccis ppl̓oꝝ .i. circa platos vt habeāt p̄bendas qͣsdebēt hr̄e viri iuſti ⁊ pęriti: vn̄ ſequit̉ ibi vt excludāt eos qͥꝓbati ſunt argēto .i. ſacro eloquio ille ꝓbatus eſt in ſacroeloquio qꝛ illud ſcit facere ⁊ docere ⁊ etiā ꝓ illo ꝑſecutionem pati: qꝛ vt dr̄ Prouer. xix. Doctrina viri ꝑ patientiānoſcit̉ (Eftundite corā illo corda vr̄a) ꝑ ꝯfeſſionē. cor em̄pctōris eſt qͣſi plenū ſtercoribus. vn̄ dn̄s nō infundet ibigratiam ſuam niſi prius ſtercora effundant̉ ꝑ confeſſionem Trenorū. ij. cā. Effunde ſicut aquam cor tuum: nonſicut lac cuius color remanet: nō ſicut vinū cuius odor remanet: nō ſicut mel cuius ſapor remanet: ſꝫ ſicut aquā dequa cum effuſa fuerit nihil remanet: ita effundendum eſtpctm̄ a corde vt nec color remaneat in ſignis exterioribusnec odor in verbis: nec ſapor in affectu Eſa. xiiij. Perdaꝫbabylonis nomen ⁊ reliquias ⁊ ꝓgeniem ⁊ germen (corāillo) .ſ. deo nō corā mūdo: ſicut dr̄ Tren̄. ij. Effuſum eſt interra iecur meū .i. ꝯcupīa (corda) nō tm̄ labia vt hypocrite. Psͣ. Effudi in me aīaꝫ meā. Et noͣ ꝙ poſtqͣꝫ exhortatꝰeſt ad ſpem ſtatim exhortat̉ ad ꝯfeſſioneꝫ: qꝛ ex ſpe debetꝯfeſſio ꝓcedere nō ex deſperatōe ſicut ꝯfeſſio iude qui cōfeſſus eſt Math̓. xxvij. Peccaui tradēs ſanguinē iuſtū: ⁊abiens laqueo ſe ſuſpēdit: ⁊ vt magis ad ſpem excitet adiungit (deus adiutor nr̄). q. d. nō timeatis ꝯfiteri ⁊ pnīenagere: qꝛ (deus adiutor nr̄) non ad horā tm̄: ſꝫ (ineternū)qui nos iuuabit: ad ꝯfitendū ⁊ ad penitentiā faciendamHiere. ix. Ego dn̄s qui facio iudiciū ⁊ iuſticiaꝫ in terra. i.ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfationē in hoīe: in ꝯfeſſionē em̄ eſt iudiciūin ſatiſfactōe iuſticia. Sic ergo ꝓſecuti ſumus primā ⁊ ſecundā ꝑtem huius psͣ. quarū vtraqꝫ incipit a ſubiectioneanīe deo ⁊ in ſerie lr̄e aſſignat ꝓpheta plures rōnes quareſubijci debet hō deo. p̄ter illas autē poſſumus ⁊ alias aſſignare. Et primo qꝛ oīa ſubiecit nobis ideo debemus ei eēſubiecti. Psͣ. Omnia ſubieciſti ſub pedibus eius. Scd̓oqꝛ ſeip̄m ſubiecit ꝓ nobis Phil̓. ij. Exinaniuit ſemetip̄mformā ſerui accipiēs: ⁊ poſt factus eſt ꝓ nobis obediensvſqꝫ ad mortē: ⁊ vt nr̄a ſuꝑbia non erubeſceret ſubiecit ſeinferiori Math̓. iij. Recuſante Iohāne p̄ reuerentia euꝫbaptizare rn̄dit ei xp̄s. Sine ſic decet nos implere omneꝫiuſticiam .i. ꝑfectam humilitatem que eſt cum quis ſe inſeriori ſubdit. vnde ⁊ ipſe pedes diſcipulorū lauit Ioh̓. xiij pͥLu. ij. Et erat ſubditus illis: beatus Bern̄. quis qͥbus: de ꝯͦus hominibus. ſubiecit etiam ſe non tm̄ patri: nec tm̄ ho­ 1mini ſed miſerijs noſtris. eo em̄ ipſo ꝙ factus eſt creatura: ſubiecit ſe miſerie Rom̄. viij. Uanitati ſubiecta eſt omnis creatura non volens: ſed ꝓpter eum qui ſubiecit eamin ſpe ⁊cͣ. Tercia cauſa eſt ius belli: qꝛ nos ſumus p̄da illius Eſaie. ix. Iugum oneris eius ⁊ virgam humeri eius⁊ ſceptrum exactoris eius ſuperaſti ſicut in die madian .i.ſicut liberaſti filios iſrael ꝑ gedeonem: ita redemiſti ⁊ liberaſti genus humanum: ꝑ filium tuum de manu exactorisſcꝫ dyaboli: ꝓpter hoc ergo debemus ei ſubijci ẜm naturāelephantis anteqͣꝫ em̄ domet̉ elephas cedit eum aliquis:peſſime tractat: ⁊ tunc venit ille cuius eſt qui eum vult domeſticum habere ⁊ liberat eum de manu illius ⁊ elephaspoſtea ſemper obedit ei Eccleſiaſtici. xxix. Ingratus ſeruus dereliquit liberatoreꝫ ſuum. Quarta cauſa eſt vis victorie: dominus enim nos vicit per iuſticiam: vnde ſeruieius debemus eſſe. ij. Pet̓. ij. A quo quis victus eſt eius ⁊ſeruus eſt: habemus ergo quare ſubijci debemus deo ſedquomodo debemus ei ſubijci: per abrenunciationem ꝓprie volūtatis ⁊ ꝓprij ſenſus. De prima Eccl̓i. xviij. Poſtconcupil̓centias tuas non eas: ⁊ a voluntate tua auertere. De ſecunda Prouerb̓. iij. Ne innitaris prudentie tueꝓpter hec duo bene dicit dominus Ioh̓is. xiij. Uos vocatis me magiſter ⁊ domine: quia enim magiſter eſt. ideo debet ei credere ⁊ acquieſcere ſenſus noſter: quia dominuseſt: ideo debet ei obedire voluntas noſtra non tantum ei:neqꝫ in ſe: ſꝫ in membris ſuis maxime in vicarijs debemusnos ei ſubijcere ſicut pre alijs faciunt religioſi: ſed multi volunt eſſe liberi et exempti vt nullum habeant ſupe-

Nota rō.nes aliasqͣre nos ſibijcere deodebemus.