Pſalmus.

remus. Modus tripartitus eſt psͣ. Primo tranſiliēs iſtern̄det inuidis volentibus deciꝑe. Scd̓o ſeip̄m hortat̉ ſubijci deo: ⁊ ad idem monet alios ibi (verūtn̄ deo ſubiecta)Tercio errātes increpat monens in deo nō in caducis ⁊tranſitorijs cōfidere: ibi (veruntn̄ vani) Tranſiliēs ergoiſte .i. vir iuſtus vel eccleſia .i. clericus aut religioſus vidēsꝙ qui ſe trāſilit cetera oīa facile trāſilit: ſe aūt tranſilit hōꝑ humilitatē ab humilitate incipit dicēs (Nōne deo ſubiecta erit aīa mea) quaſi dicat ſic (ſubiecta erit) .j. Pet̓. vHumlamini ſub porenti manu dei: deo nō auro Mathevij. Non poteſtis deo ſeruire ⁊ māmoue: nec ſpūi ⁊ carniCccl̓s. x. Uidi ſeruos ambulantes in equis .i. carnē dn̄anr.tem ſpūi Gen̄. xvj. Agar contempſit dn̄am ſuam. Itennec peccato Roma. vj. Non regnet pctm̄ in vr̄o mortalicorꝑe (aīa mea) nō dicit caro: qꝛ vt dr Gal̓. v. Caro concupiſcit aduerſus ſpm̄ ⁊ nō vult deo ſubijci: ideo dr̄ Luce. j.Magnificat aīa mea dn̄m (ſubiecta erit) deo vt diſcipula mgro Eſa. l. Audiam quaſi mgr̄m .i. obediam euāgelioRom. x. Non oēs obediunt euāgelio. Item vt creaturacreatori Eſaie. xlv. Ue qͥ ꝯͣdicit factori ſuo Itē vt materiaartifici Hiere. xviij. Sicut lutū ī manu figuli: ſic vos ī manū mea dicit dn̄s. Itē ſpōſa ſpōſo Eſa. lxj. Exultabit aīamea ī deo meo: qꝛ induit me veſtimēto ſalutꝭ ⁊ indumētoiuſticie circūdedit me: qͣſi ſponſaꝫ ornatā monilibus ſui:Itē vt ancilla dn̄e. j. Re. xxv. Famula tua ſit in ancillā vtlauet pedes ſeruoꝝ dn̄i ſui: poſtea on̄dit cauſas iſtius himiliatōis. Prima eſt qꝛ filium ſuum nobis dedit: vnde d̓cit (ab ipſo em̄) .i. a deo patre (ſalutare meū) i. xp̄s. De qͦMath̓ .j. Vocabis nomen eius ieſum ⁊ ipſe ſaluum faciet ppl̓m ſuum a pctīs eorum: ⁊ bn̄ dicit (ab ipſo) quaſi nōa me a quo nō eſt niſi maluꝫ. Un̄ Oſce. xiij. Perditio tuaiſrl̓ ex te eſt tm̄ modo ex me auxiliū tuū. Scd̓ā cā eſt bonūcreatōis. vn̄ addit.¶ Nam ⁊ ipſe deus meus ⁊ ſalutaris meſuſceptor meus nō mouebor amplius.¶ Nam ⁊ ipſe deus meꝰ) .ſ. qui creauit me. Tercia eſt beneficium ſaluationis: vn̄ addit (⁊ ſalutaris meus) ꝑ recreationē Ioelis. iij. In ſyon ⁊ in hierl̓m erit ſaluatio .i. in vtta cōtemplatiua ⁊ actiua. Quarta qꝛ adiuuat. vnde dicit(ſuſceptor meꝰ) Alia lr̄a habet (adiutor) vel (fortitudoPsͣ. Adiutor in tribulationibus q̄ inuenerūt nos nimisQuia qꝛ ꝯfirmat in bono: vn̄ adiungit (nō mouebor amplius) licet hoſtis impellat tentādo. jͣ. Pet̓. in fine. Deusomnis gr̄e qui vocauit nos in eterna gloriaꝫ ſuam in xp̄oieſu modicū paſſuros: ipſe ꝑficiet confirmabit ſolidabitobn̄ aūt poſtqͣꝫ dixit (ſuſceptor meus) adiungit (nō mouebor amplius). q. di. anteqͣꝫ me ſuſciꝑes mouebar: ſꝫ nunpoſtqͣꝫ me ſuſcepiſti) nō mouebor amplius) hoc eſt qd̓ d̓cit Augꝰ. Inquietū eſt cor meū dn̄e donec ꝑueniat in tedeus em̄ eſt locus aīe. vn̄ nō eſt mirum ſi poſtqͣꝫ ſuſcipit̉:loco ſuo: ſi nō moueat̉ amplius Eccl̓i. xj. Confide in de⁊ mane in loco ſuo Eccl̓s. x. Si ſpūs ptātem habentis acenderit ſuꝑ te locum tuum ne dimiſeris. Moraliter vitclauſtraliū deſcribit̉ hic in ſeptē. Primū eſt obediētia (nne ſubiecta deo) Scd̓m humilitas (ab ipſo enim). q. d. n̄hil a me Luce. xij. Cum oīa bn̄feceritis dicatis ſerui inules ſumus. Terciū fides (Nam ⁊ ipſe deus meus) Qitum gratitudo bn̄ficij (ſalutaris meus) Quintum ſodaltas (ſuſceptor meus) in ſocietate fratrū. Sextū ꝑſeuerattia (Nō mouebor amplius) Septimū patiētia tētationū¶ Quouſqꝫ irruitis in hominem: interficitis vniuerſi vos: tanqͣꝫ parieti inclinato etmacerie depulſe.¶ Quouſqꝫ irruitis) ⁊ ex quo nō mouebor amplius: o inuidi operātes: o tyrani (quouſqꝫ irruitis in hoīem) in humū ⁊ carnem q̄ data eſt in manus impij: vt dicit Iob. ix.Anime em̄ nihil poteſtis noce̓: vel ſic (in hoīem) .i. in merōne vtentem: ⁊ ideo nō poteritis me deciꝑe. qꝛ rōne ⁊ vtute ſtabilitus ſum Iob. xxx. Irruerunt ſuꝑ me ⁊ ad meas miſerias deuoluti ſūt: dico ꝙ (irruitis in me) ⁊ incūbi

tis mihi ẜm opinionem (tanqͣꝫ parieti inclinato) ⁊ minanti ruinam (⁊ tanqͣꝫ macerie) que debilis eſt ſine ligaminecemēti quā ſolent vinee ⁊ horti circūdari Eſa xxv. Spiritus robuſtorum quaſi turbo impellens parietem. hoc tamen qn̄qꝫ firmiter ſtat ꝓpter ſui nouitate: ideo remouet hͦdicens (depulſe) iam vetuſtate quaſi dicat putatis me cito ꝑuertere quaſi parietem inclinatum ⁊ maceriam inueteratam: ſꝫ ego ſum homo habens imaginem dei in naturalibus: ⁊ ideo ſum quaſi paries erectus ad ſuperna ⁊ habens ſil̓itudinem eius in gratuitis: ⁊ ideo ſum ligatus etcementatus glutino charitatis: ⁊ ꝓpter hoc in vanum (irruitis ī me) qꝛ mihi nocere nō poteſtis: ſed vobiſipſis nocetis: quia (interficitis vniuerſi) nō me (ſed vos) ꝑ peccatum. Et poſſunt decem mala notari in iſto verſu (quouſqꝫ) ecce mora in malicia Hiere. ij. Uſqꝫ quo morabunt̉ inte cogitationes noxie (irruitis) ecce vehemētia ſeu violētia Iob. xvj. Irruit in me quaſi gygas (in hoīem) ecce inhumanitas j. Paralip̄. x. Arripuit ſaul enſem ⁊ irruit ineum (interficitis) ecce attrocitas O ſee. vj. Fauces viroꝝlatronum participes ſacerdotum in via interficientium ꝑgentes de ſichen (vniuerſi) ecce cōſpiratio. Psͣ. Omnesdeclinauerunt ſimul (vos) ecce p̄ſentia: ⁊ ẜm hoc non legit̉ in accuſatiuo ſicut an̄: ſed in nominatiuo ſic (vos vniuerſi interficitis) .i. interficere nitimini (tanqͣꝫ parieti) ecce contemptus (inclinato) ecce prauum iudicium .ſ. dicere rectum inclinatum Eſa. v. Ue qui dicitis bonū malum⁊ malum bonū (⁊ macerie) ecce ſtulta fiducia .ſ. dicere ꝙiuſtus vel eccleſia nō habet vinculum charitatis (depulſe) ecce blaſphemia .ſ. dicere ꝙ deus depellat iuſtum a ſe.Psͣ. Non repellet dn̄s plebem ſuā.¶ Ueruntamen precium meum cogitauerunt repellere cucurri in ſiti: ore ſuo benedicebant: ⁊ corde ſuo maledicebant.¶ Ueruntamen) ſupra arguit vir iuſtus ꝑſecutores ꝙ invanum ꝑſequunt̉ eum: ſed ipſi nihilominus ei malicioſeinſidiant̉ ⁊ parant malum: vn̄ conuertens ſermonem adalios de his quibus prius loquebat̉ dicit (veruntamen p̄cium meum cogitauerūt repellere) quaſi dicat non ꝓpterrep̄henſionem meam dimittunt maliciam ſuam: ſed (cogitauerūt repellere) ⁊ auferre a me (p̄cium meū) duplexeſt p̄cium quod emit̉ ⁊ quo emit̉ p̄cium qd̓ emit̉: eſt vitaeterna: que p̄cium dr̄ eo ꝙ p̄cioſa eſt: precium quo emiturſunt bona oꝑa vtrunqꝫ volunt demones ⁊ mali hoīes repellere a iuſtis. Xp̄s autē eſt vtrunqꝫ p̄cium quo .ſ. emeredebemus: ⁊ quo empta eſt nobis vita Eſa. xiij. Precioſiorerit vir .i. xp̄s auro obriſo Rom̄. viij. Pro nobis omnibꝰtradidit illum: iſtud etiam p̄cium .ſ. xp̄m volūt a nobis repellere dicētes illud in psͣ. Non eſt ſalus ipſi in deo eius.ſed iuſtus quāto magis impedit̉: tanto magis feſtinat adp̄cium ſuum: vnde addit (cucurri in ſiti) .i. cū magno deſiderio quaſi dicat nō conſidero tribulationem quam ingerunt: nec temporalia que ꝓmittunt: ſed hec omnia tranſlio: hoc eſt yditum. Vnde Philip̄. iij. Que retro ſunt obliuiſcens ad ea ꝟo que ſunt priora extendēs meip̄m. ad deſtinatum ꝑſequor ad brauium ſuꝑne vocationis j. Coꝝ.ix. Sic currite vt comp̄hendatis (in ſiti) Psͣ. Sitiuit aīamea ad deū fontē viuū (ita cucurri) ſꝫ illi quaſi ſyrene voluerūt me a curſu retardare: hoc ē qd̓ ſequit̉ (ore ſuo bn̄.dicebāt) adulādo ⁊ mihi vanitatē ſuggerēdo: ⁊ nihilominus (corde ſuo maledicebāt) ecce malicia de bn̄dictioneadulatōis Prouerb̓. xxvij. Qui bn̄dicit ꝓximo ſuo vocegrādi de nocte ꝯſurgēs .i. in tꝑe quietis ⁊ ꝓſperitatis maledicēti ſil̓is erit Eccl̓i. xxxvij. A cōſiliario malo ſerua animā tuā .i. a dyabolo ⁊ adulatore: ⁊ ſequit̉ ibi Ne forte dica tibi bona ē vita tua: ⁊ ſtet ecōtrario videre qͥd tibi eueniat: ſic facit diabolus ſꝑ in vita hoīs ſuggerit ei ſpem ſiue p̄ſumptionē: in morte aūt ſuggerit deſperatione.¶ Uerūtamen deo ſubiecta eſto anīa mea:quoniam ab ipſo patientia mea.¶ Scd̓a pars ⁊ dyapſalma iſte velut columba non inpe-

Moralite

Quare ſb̓ijcere ⁊ hūiliare nosdeo debꝰmus.

Locus aīedeus eſt

Qual̓r aīadebet ſubijci deo ml̓tipliciter.

Duplexcium.