SexageſimuſprimusCXLI

CXLI

iuſtus noſter. Quedā ſūt amabilia ſicut ieſus miſericorsPrima ad iudiciū ꝑtinent: alia ad miſcd̓iam. poſtea ofrēdit quid in illa hereditate habebit: primum eſt ꝑpetuitasvite qd̓ notat̉ cum dicit.¶ Dies ſuper dies regis adijcies: annoseius vſqꝫ in diē generatōis ⁊ generatiōis.¶ Dies ſuꝑ dies regis adijcies) dies dicunt̉ oēs qui ſe bene regūt: iſtis addit dn̄s (dies) eternitatis (ſuꝑ dies) tꝑisſꝫ qꝛ dicit ꝙ breue videt̉ .ſ. dies ſubdit ſignificās eternitatealio noīe: ⁊ eſt idē ſenſus (annos eius) ſupple (adijcies⁊ facies durare (vſqꝫ in diē generatōis ⁊ generatōis) .i. vtqꝫ in diem qui tranſcēdit ſecula pn̄tis ⁊ future generatōisde quibus diebus ⁊ annis psͣ. Cogitaui dies antiqͦs ⁊ annos eternos in mente habui. Nota ꝙ dicit (dies ſuꝑ diesadijcies) nō ſuꝑ noctes: qꝛ dn̄s nō adijciet dies eternitatſuper noctes peccatorum Eſa. vltimo. Erit ſabbatum exſabbbato: qui igit̉ in pn̄ti nullū habet diem: nullum habebit in futuro: ſed ſicut pictor ſuꝑ albū colorē ſuꝑaddit aureum: ita dn̄s ſuꝑ dies pnīe ſuꝑaddit dies glorie .ſ. cū homo ſe dealbauerit per pnīam in ſanguine agni. dies pnīebreuis eſt: dies glorie longa eſt: vnde eam vocat annū ſubdens (annos ⁊c̄.) Eſa. lxiij. Dies vltionis in corde meo. i.dies pnīe: annus retributōis mee venit .i. annus glorie etne Ezach̓. iiij. Diem ꝓ anno dedit tibi ꝓ anno eterne glorie acquirēdo Iob. xxxvj. Complebūt dies ſuos in bonſcꝫ in pnīa ⁊ annos ſuos in gloria. Notandum aūt ꝙ annus dr̄ multipl̓r.¶ Eternitatis increate. Psͣ. Tu autē idem ipſe es ⁊ annitui nō deficiēt. in hoc anno eſt vna dies: de qua psͣ. Melior eſt dies vna in atrijs tuis ſuper milia. de hoc anno eſtFides.¶ Eternitatis. vn̄ psͣ. Cogitaui dies antiqͦs: ⁊ annos eternos in mente habui: hic annus habet ſeptē dies .ſ. ſeptemdotes: de hoc anno eſt Spes.¶ Gratie vel benignitatis. Psͣ. Bn̄dices corone anni benignitatis tue Eſa. lxj. Vt p̄dicarem annum placabilemdn̄o. hic annus habet ſeptem dies .ſ. ſepteꝫ bona ſpūſſctī.Eccl̓i .j. Dies ſeculi quis dinumerauit: de hͦ anno eſt Charitas.¶ Eccleſiaſtice vnitatis. hic eſt annus iubileus: de qͦ Leui. xxv. Huius ſūt ſeptem dies .ſ. ſeptē ſacr̄a Exo .xxij. Septem diebus ſit aīal decimandum cum matre ſua: octauodie reddes illū mihi. Animal decimandū eſt electus glorficandus qui debet reſtituere caſum angeloruꝫ: hic debeteſſe cum matre ſua eccleſia ſeptem diebus nutriendus .ſſeptem ſacramentis ⁊ die octauo debet reddi deo: de hͦ annō eſt Intellectus.¶ Predeſtinatōis Iob. iij. Nō ꝯputet̉ in diebꝰ anni huiꝰanni: dies ſūt electi vel illi tres: de quibꝰ Ezech̓. xiiij. NoeDaniel ⁊ Iob. huic anno ſubſeruit admiratio videlicet:quare vnus p̄deſtinet̉ ⁊ alter reprobet̉. Un̄ Rom̄. xj. Exclamat apl̓s O altitudo ⁊cͣ.¶ Sterilitatis .ſ. tꝑis ante gratiaꝫ Luc. iij. Ecce tres anniſunt exquo venio querēs fructū in ficulnea hac: ⁊ non inuenio: tres anni ſunt tp̄s ante legem ſub lege: ⁊ tn̄ oblitafuit lex qn̄ medium ſilentium tenuerūt oīa huius anni ſūtpctā Iob. iij. Pereat dies in qua natus ſum: de hoc annoeſt timor. Quid aūt ſit dictu qd̓ dr̄ in hoc ꝟſu .ſ. (dies ſuper dies regis adijcies annos eius ⁊cͣ.) breuiter exponit:dicens¶ Permanet ineternum in conſpectu dei:miſcd̓iam ⁊ veritatē eius quis requiret.¶ Permanet ineternuꝫ) .i. ꝑmanebit: ecce ꝑpetuitas vitequā aſſignauimus. Primū eſſe inter ea que ſūt in hereditate celi habē̓da. Scd̓m eſt aptā dei viſio: vn̄ dicit (in conſpectu dei) Oſee. vj. Uiuemus in ꝯſpectu eius Eſa. xxxij.Regem in decore ſuo videbūt Ioh̓. xvij. Hec eſt vita eterna vt cognoſcāt te verū deū ⁊ quē miſiſti ieſum xp̄m. Teciū eſt oīm miſeriarū amotio. Quartū eſt oīm ꝓmiſſoruꝫſolutio: de his duobus addit (miſcd̓iam ⁊ veritatem eiusquis requiret). q. d. nō erit ibi miſeria: ⁊ ideo nullus reqͥ-

ret miſcd̓iam: nec erit aliqd̓ de ꝓmiſſis nō ſolutū: ⁊ iō nullus requiret veritatem eius.¶ Sic pſalmum dicā noī tuo in ſeculum ſeculi: vt reddam vota mea de die in diem.¶ Sic) .i. cū ī illa hereditate introductꝰ ero (pſalmū dicāno. t.) .i. laudabo nomā tuū (in ſeculū) ꝯſecutiuū (ſecl̓i)ſic inquā faciā iſtd̓ ī futuro: vt ī pn̄ti (reddā vo. m) bāt titmi ⁊ religionis: nō ſemel vel ad horā Gſꝫ de die in diē) .i. atſidue ⁊ cum ꝑſeuerātia. q. d. ꝑ hoc veniā ad deū laudādiinternū: ſi hic ꝑſeuerabo in ſeruitio eiꝰ aliter nō: qꝛ hoc ēvotū qd̓ in baptiſmo vouet qͥlibet xp̄ianꝰ Eccl̓s. v. Si qͥdvouiſti deo ne moreris redde̓. diſplicet em̄ deo infidelis⁊ſtulta ꝓmiſſio. Infidel̓ dr̄ ꝓmiſſio: qn̄ a bono ꝓmiſſo reſilit̉. ſtulta v̓o qn̄ malū ꝓmittit̉ Ezec. xvij. Qui diſſoluit pactū nūqͥd effugiet. Pōt etiā aliter legi illud qd̓ dicit (miſericordiā ⁊ veritatē eiꝰ ⁊cͣ) vſqꝫ in finē. q. d. multi ſunt qͥ requirūt miſcd̓iam ſibi fieri ⁊ non veritatē. ſꝫ pauci vel nullirequirūt ſil̓ (iniſcd̓iam ⁊ veritatē) vn̄ quaſi admirās querit (miſcd̓iam ⁊ veritatē eius) ſil̓ (quis requiret) .i. petet.vel (quis requiret) .i. cogitabit ⁊ recogitabit apud ſe quāta eſt dei miſcd̓ia ⁊ quāta eſt eius veritas (quis em̄ requret miſcd̓iam) qua ꝓ nobis tot ⁊ tāta ſuſtinuit: pauci autnulli Eſa. lvij. Iuſtus perit ⁊ nō eſt qui recogitet in cordeſuo Eccl̓i. xxix. Gratiaꝫ fideiuſſoris ne obliuiſcaris: deditem̄ ꝓ te aīam ſuam. Item (quis requiret miſcd̓iam) quaꝓ talibus illa ſuſtinuit Rom. v. Commēdat deus ſua caritatē in nobis: qm̄ cū adhuc pctōres eſſemꝰ xp̄s ꝓ nobismortuus eſt. Item (quis requirit miſcd̓iam) quā peccata dimittit Tyt̓. ij. Non ex oꝑibus iuſticie q̄ fecimus nosſꝫ ẜm miſcd̓iam ſuam ſaluos nos fecit. Item (quis requiret miſcd̓iam) qua ipſe confert gratiā Ezech̓. xvj. Laui teaquā: emūdaui ſanguinē tuū ex te vnxi te oleo. Item (qͥsrequiret miſediam) qua expectat ad pnīam Rom̄. ij. Igͦras qm̄ miſcd̓ia dei ad pnīam te adducit. Item (quis requiret miſcd̓iam) qua peccātes reuocat Eſaie. xxx. Eruntaures tue audiētes vocē poſt tergū monentis. Item (qͥsrequiret miſcd̓iam) qua paſcit ingratos Matth̓. v. Solēſuum oriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos (quis) ergo oēs iſtas(miſcd̓ias requiret) pauci vere O ſee. xiij. Adimpleti ſūt⁊ ſaturati ſunt ⁊ eleuauerunt cor ſuum ⁊ obliti ſunt mei.Item (quis requiret veritatem) qua puniet vniuerſalit̓:Eccleſiaſtici in fine. de omni reatu: adducet dn̄s in iudicium. Et Math̓. xij. De omni verbo ocioſo qd̓ locuti fuerint hoīes reddituri ſunt rōneꝫ in die iudicij. Item (quisrequiret veritatem) qua tam diſtricte iudicabit Prouervj. Non requieſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibus: nec ſuſcipiet ꝓ redemptione dona plurima. Item (quis requiret veritatē) quatam grauiter puniet Eſa. xxxiij. Quis ex vob̓ poterit habitare cum ardoribus ſempiternis. Item (quis requiret veritatē qͣ tādiu puniet .i. ſine fine Apoc. xix. Fumus tormētorum eius aſcēdet in ſecula ſeculorum. loquit̉ de babylone .i. de mūdo Eſa. lxv. Iſte fumus erit in furore meo. ignis ardens tota die (quis) ergo (requiret miſericordiam⁊ veritatē) eius (ſic) .i. ita requirā (pſalmum dicaꝫ nomini tuo) id eſt bona opera faciam ad honoreꝫ nominis tui(in ſeculum ſeculi) .i. qͣꝫdiu vixero in hoc ſeculo: vt reddāvota mea de die in diē: ſicut ſupra expoſitū eſt.¶ Pſalmus LXIOnne deo ſubiecta erit anīa meaꝫab ipſo em̄ ſalutare meum.Nonne) Titulus (in finem ꝓ yditum psͣ. Dauid) In p̄cedenti psͣ. egit de celeſti hereditate. ⁊ dicit Gregorius Ꝙ vileſcunt temporalia cum cōſiderant̉ eterna.Ideo in hoc psͣ. agit de tranſiliēte ſpirituali qui corde terrena tranſilit. De hoc eſt titulus. Vditum enim interpretatur tranſiliens eos ſcilicet mundanos terrena amātes:vn̄ ſenſus tituli talis eſt (ps) iſte eſt (Dauid ꝓphete) habitus (ꝓ yditū) .i. agens de tranſiliēte qui trāſilit (in finē)xp̄m qui nō in via remanet: ſꝫ vſqꝫ in finē trāſilit: Intētiopatet quia monet vt contemptis tꝑalibus: ad eternejſpē

s 5

Annꝰ dr̄multipl̓r.

Psͣ. lxj.