Pſalmus

dominū (a finibus terre) .i. ab omni loco eccleſie quantūcūqꝫ ſit remotus ab eo dicit̉ etiā iuſtus dep̄cari contra inſultus malorū hominū orare cōtra inſultus dyaboli. Itēdicitur dep̄cari cōtra miſerias aliorū clamare cōtra infirmitates ꝓprias. oſtendit etiā orationē ſuā eſſe directā: cūdicit (ad te) ⁊ deuotā cū dicit (clamaui) Itē neceſſariamcū addit (dū anxiaret̉ cor meum) tūc ſcꝫ clamaui. psͣ. Cōuerſus ſum in erūna meā dū cōfigitur ſpina. Item fideleoſtēdit cū dicit (in petra) exiſtentē .i. in chriſto ꝑ fidē (exataſti me) quaſi dicat ꝑſeuerabo vel ꝑſeueraui in inſtantiaorationis: donec exaltaſti me ſuꝑ inimicos meos quouſqꝫdando mihi victoriā de eis. Dico ꝙ (exaltaſti me) dandovictoriā contra mala: ⁊ plus feciſti quia.¶ Deduxiſti me quia factus es ſpes mea:turris fortitudinis a facie inimici.¶ Deduſti me) vt in bonis proficerē. deduxiſti inqͣꝫ de virtute in virtutē proficientē .i. de operibus vnius virtutꝭ inoꝑa alterius virtutis: ⁊ ſic notat ſe nō ocioſum fuiſſe poſvictoriā. Nō em̄ deducit̉ qui iacet vel dormit. Sap̄. x. Iuſtum deduxit dn̄s per vias rectas. psͣ. Tenuiſti manu dexterā meā ⁊ in volūtate tua deduxiſti me. iſte ducatus ſinificatus fuit Nūeri. xxxiij. per. xlij. māſiones ꝑ quas deduxit dn̄s filios iſrael. Dux itineris fuiſti in cōſpectu eiusmūdus aūt nō ducit ſuos per vias rectas. ſed per laberintum qꝛ in circūitū impij ambulāt: qꝛ (factꝰ es ſpes meaquaſi dicat tibi ducatū meum aſcribo qꝛ nō in alio habeoſpem niſi in te. vel ſic ideo (deduxiſti me) quia in te ſperui: quia ſi in aliū haberē ſpem ⁊ confidentiā: tu me relinres ⁊ nō deduceres. psͣ. dn̄s amat iudicium ⁊ non derelinquet ſanctos ſuos ineternū cōſeruabunt̉: ſic ergo (factuses ſpes mea) vt me in bono proficientē deducas: ſed quiaſemꝑ inſidiat̉ inimicus: ẜm illud Gen̄. iij. Ipſa cōteret qput tuū ⁊ tu inſidiaberis calcaneo eius: ideo etiā (factuses mihi turris) ad defendendū: non debilis: ſed (fortitudinis) ⁊ hoc (a facie inimici) dyaboli vel mali homīs. Prouer. xviij. Turris fortiſſima nomen dn̄i ad ip̄m currit iuſtus ⁊ exaltabitur quaſi dicat non poterit ad eū attingereinimicus: vn̄ de Iob dicit Gregorius in alto mentē fixerat: ⁊ ideo ad eū hoſtis irrūpere nō valebat: ⁊ qꝛ tu (factꝰes mihi turris fortitudinis) nō ſuꝑabit me inimicꝰ: ſꝫ ego¶ Inhabitabo in tabernaculo tuo in ſecula: protegar in velamento alarum tuarum¶ Inhabitabo in tabernaculo tuo) .i. in eccleſia militante ero ⁊ pugnabo contra inimicū (vſqꝫ in ſecula) vſqꝫquomoriēs intrem in ſecula ſeculorū .i. in ſecula ſempiterna⁊ hoc nō fortitudine mea: ſed qꝛ (protegar in velamentoalarū tuarū) .ſ. potentie tue qua me potes ꝓtegere: ⁊ miſericordie tue qua idem vis facere: hoc eſt qd̓ ſupra petijtSub vmbra alarū tuarū ꝓtege me a facie impiorū qͥ mefrlixerūt. Pōt aūt totū legi a pͥncipio ī ꝑſona pctōris peitētis ⁊ dicētis (exaudi deus dep̄cationē meā) de pecca3.is dimittendis (intēde orationi mee) de gratia recuperāda (a finibus terre ad te clamaui) .i. longe a te factus pepeccatū. psͣ. De ꝓfundis clamaui ad te dn̄e. Ione. iij. Deventre inferi ego clamaui ⁊ exaudiſti me: dū anxiaret̉ cormeū. hoc eſt vnū ⁊ ſummū remediū vt cū homo in anxietate animi eſt: clamet ad dn̄m ⁊ in eodē cū anguſtiaret̉ inme anima mea: domini recordatus ſum. ⁊ venit ad te ortio mea. Iac̄. vlti. Triſtat̉ aliquis in vobis oret equo armo ⁊ pſallat. Lu. xxij. Factus in agonia prolixius orabavel poteſt iungi ei qd̓ ſequitur (in petra exaltaſti me) i.ardua penitentia: quod feciſti (dum anxiret̉ cor meumin cōtritōne. pſal. Anxiatus eſt ſuper me ſpiritus meus inme turbatū eſt cor meū: ⁊ dū homo multū anxiatur in cōtritione: tunc aſſumit durā penitentiā que per petram ſignificatur: vnde Prouerb̓. xxx. Lepuſculus plebs inualida in petra collocat cubile ſuum: lepuſculus eſt qͥ timenseſt pro peccatis ſuis. talis collocat cubile in petra penitētie. Hiere. xlviij. Relinquite ciuitates habitate ī petra habitatores Moab. hec ſignificat petra quam vnxit IacolGen̄. xxviij. Et erexit in titulū quia dulcis eſt proficiētibꝰ

⁊ ſuauis: ⁊ ſignū victorie contra vicia (deduxiſti) me devicio ad virtutē; de culpa ad gratiā quod magis propriedicit̉ eductio qͣꝫ deductio. pſal. Eduxit me de lacu miſerieet de luto fecis: ⁊ ſtatuit ſupra petrā pedes meos: dicit autem (deduxiſti) ⁊ non eduxiſti. vt plus notet: quia poſtqͣꝫeduxit dn̄s de peccato: deducit hominē faciendo eū proficere. vnde in pſal. Poſt predicta verba .ſ. ⁊ ſtatuit ſuprapetrā pedes meos. adiūgit ⁊ direxit greſſus meos. in hocautē quod dicit (oeduxiſti) innuit ſe eſſe cecum qui duceindiget vidente: alioquin ſi cecus ceco ducatum prebeatambo in foueā cadūt: dicit ergo (deduxiſti me) .i. ducē dediſti mihi rationē. prelatū magiſtrū. pſal. Dux itineris fuiſti in conſpectu eius. Deū. viij. Adduxit te dn̄s. xl. annisper deſertum. Determinat autē per quid homo deducit̉de peccato. ſcꝫ per ſpeꝫ venie: vnde addit (quia factus esſpes mea) tripliciter .ſ. ſpes venie. ſpes gratie. ſpes gloriequia em̄ hoc ſperat a dn̄o: ideo exire cōſentit ⁊ appetit depeccato: ſed qꝛ pharao cōtemptus ſurgit in ſcādala ⁊ dyabolus cōtra penitētes fortius inſurgit. cito recideret homo in peccatū niſi dominus eū deduceret ⁊ regeret ⁊ pro.tegeret cōtra inſultus temptationū: ideo bene addit (turris fortitudīs) ſupple factus eſt mihi (a facie inimici) nōdicit a machinis: ſed (a facie) quia dyabolus plures deijcit blandicijs qͣꝫ terroribus quod tangit̉ infra vbi dicit̉ cadent a latere tuo mille ⁊ dece milia a dextris tuis: per dexteram ſignificat̉ proſperitas ⁊ arriſus: per latus ſiniſtrūſignatur aduerſitas ⁊ perſecutio: vel ad litterā (facies inimici) eſt facies inimici ornata quaꝫ multi videntes captiſunt: exemplū habet̉ de Dauid. ij. Reg. xj. Qui vidit Berſabee ⁊ captus eſt in cōcupiſcentia eius: ideo dicit̉ Eccl̓i.ix. Speciem mulieris alieni multi admirati reprobi factiſunt (inhabitabo) hoc vt ſupra exponat̉: ⁊ p̄ter hoc notādū ꝙ dicens (inhabitabo) reprehendit vagos. Hiere. xiiijHec dixit dominꝰ populo qui dilexit mouere pedes ⁊ nōquieuit ⁊ domino non placuit (in tabernaculo) militie nōin balneo contra ocioſos. Iob. vij. Militia eſt vita hominis ſuper terrā. Gen̄. xxv. Iacob vir ſimplex habitabat intabernaculis: non inimici vt apoſtate (i ſecula) non adhoram: vt mercennarij. Iohan. viij. Seruus non manetin domo ineternū: filius manet ineternuꝫ (protegar in velamento alarum tuarum) vt ſupra expoſitum eſt Math̓xxiij. Quotiens volui cōgregare filios tuos quēadmodūgallina ꝯgregat pullos ſuos ſub alas: pullos dicit nō vulpes non miluos. Deut̓. xxiij. Sicut aquila prouocans advolandum pullos ſuos ⁊ ſuper eos volitans. dominꝰ em̄protegit ⁊ fouet nos alis ſuis vt plumeſcamus virtutibꝰet bonis operibus: ⁊ his volemus poſt ip̄m ad celum. dehuius pennis dicit Auguſtinus Alia ſarcina premit meChriſti ſarcina te ſubleuat. alia ſarcina pōdus habet chriſti ſarcina pēnas habet. nā ⁊ aui ſi pēnas detrehas: onustollis ⁊ quo magꝭ abſtuleris: eo magꝭ in terra remanebit.¶ Quoniam tu deus meus exaudiſti orationem meam: dediſti hereditatem timentibus nomen tuum.¶ Secūda pars vbi oſtendit ſe eſſe exauditum. Continuatio (inhabitabo) et protegar (quoniam tu deus exaudiſti orationem meam) vt ſcilicꝫ non ſolum in preſenti mecuſtodias: ſed vt etiam futura bona mihi largiaris: hoc eſtquod ſequitur (dediſti hereditatem timentibus nomē tuum domīe dediſti) id eſt dabis. Eccleſiaſti. j. Timenti deum bene erit in extremis (hereditatē illam). de qua Deutero. xviij. Dominꝰ ip̄e eſt hereditas eoꝝ. Eſa. lviij. Cibabo te hereditate iacob patris tui. Eccleſiaſti. xxiiij. Hereditas mea ſuper mel ⁊ fauum (timentibus) immo deberet dicere diligētibꝰ: ẜm illud Iob. xxxvj. Annūciat de eaamico ſuo. Solutio loquitur de timore filiali. De quoEccleſiaſtici. xxv. Timor domini initium dilectionis eius. Item eccleſiaſtici. xl. Timor domini paradiſus benedictionis (nomen tuum). Nota ꝙ quedam nomina deiſunt timenda et terribilia: ſicut iudex iuſtus. Hieremiexxiij. Hoc eſt nomen quod vocabunt̉ eum dominus

In ꝑſonapenitētis.