Quinquageſimuſnonus CXXXVII.
Quis conſurget mihi aduerſus malignātes aut qͥs ſtabitmecū aduerſus oꝑantes iniqͥtatē (ip̄ſi canes) .i. p̄dicatores (diſpergent̉ ad manducandū) hoīes: ẜm illud Act̉. x.Macta ⁊ māduca: ⁊ dicit (oiſꝑgent̉) qͣſi dicat p̄dicabuntin multꝭ locis. Iuxͣ illud Mar. vlti. Eūtes in mundū vniuerſum p̄dicate euāgeliū oī creature (ſi ꝟo non fuerint ſaturati) .i. ſi nō fuerint ꝑmiſſi p̄dicare ī publico (murmurabūt) .i. in ſecreto dolebunt. Alia lr̄a planior eſt q̄ hꝫ (cū ſaturati nō fuerint nō murmurabūt) ⁊ hoc bn̄ competit bonis canibꝰ qͥ ſiue in p̄dicatiōe ꝓficiāt ſiue nō: ſemꝑ debēteſſe patiētes. psͣ. Benepatiētes erūt vt annūcient. Poteſttiā exponi de penitētibꝰ qͥbuſlibet (cōuertent̉) hoīm em̄jdā ſꝑ ſunt cū deo qͥ nūqͣꝫ auertunt̉ ꝑ pctm̄: ⁊ hij nō ſuntieceſſe cōuerti cū non ſint auerſi: pauci tn̄ vel nulli mode1tales inueniunt̉: qꝛ ſi dixerimꝰ qm̄ pctm̄ non hēmus noip̄os ſeducimꝰ: ⁊ veritas in nob̓ non eſt: vt dicit. j. Ioh̓. j.Alij auertūt̉ a deo .ſ. oēs pctōres Iuxͣ illd̓ Eſa. lix. Iniqͥtates vr̄e diuiſerūt int̓ vos ⁊ deū vr̄m: ⁊ hij neceſſe hn̄t cōuerti: ſꝫ qͥdā ꝯuertunt̉ ī iuuētute qͥdā in ſectute qͥdā in ſenio⁊ hͦ ſignificatū eſt Math̓. xx. Ꝙ pater familias exijt pͥmomane cōducere oꝑarios in vinea ſuā in prīa .i. in puericia⁊ in tertia .i. in adoleſcētia ⁊ in ſexta .i. iuuētute: ⁊ ī nona. īin virilitate: ⁊ in vndecima .i. in ſenectute: h̓ etiaꝫ dicit qꝛ(ad veſpeꝝ) .i. ī decrepita etate: ꝑ hͦ gͦ qd̓ dicit (cōuertēt̉innuit eos auerſos eſſe: ẜm illud Hiere. viij. Quare auerſus eſt ppl̓us iſte in hierl̓m auerſione cōtentioſa app̄henderūt mendaciū ⁊ noluerūt reuerti attendi et auſcultaui:nemo qd̓ bonū eſt loqͥtur: nullus eſt qͥ agat pnīaꝫ ſuꝑ pecato ſuo: ⁊ cōuerſi (famē patiētur vt canes) illā .ſ. famemde qͣ Math̓. v. Beati qͥ eiuriūt ⁊ ſitiunt iuſticiā .ſ. vt de ſeipſis faciāt deo iuſticiā ſatiſfaciēdo de pctīs q̄ fecerūt: vel(famē) audiendi verbū dei. de qͣ Amos. viij. Mittā famēin t̓ra nō famē panis neqꝫ ſitī aq̄ ſꝫ audiēdi ꝟbū dei. (⁊ cicūibūt ciuitate) dꝫ em̄ penitēs circūire ciuitatē conſcie ſuead eijciendū lutū ꝑ ꝯfeſſionē. Eſa. xxiij. Sume citharā circūi ciuitatē meretrix obliuiōi tradita: bn̄ cane freq̄nta cāticū in cithara ſunt corde extenſe in lingno. ⁊ ſignat pnīamvbi caro nr̄a extenditur in auſteritate ⁊ rigore diſciplineItē ibi tāgunt̉ ⁊ groſſe ⁊ ſubtiles corde. ſic de groſſis ⁊ mnoribꝰ ſiue de ſb̓tilioribus pctīs debemꝰ penitere ⁊ ꝯfiteri:meretrix obliuioni tradita eſt aīa peccatrix quā deus obluioni tradidit .i. de ea nō curat: bn̄ canit cū bn̄ ꝯfitetur: incātū eſt grauis ſonꝰ ⁊ acutꝰ: cū gͦ attribuit mala ſibi: tunceſt gͣuis ſonus: cū bona deo. tunc eſt acutꝰ ſonus. Itē (cicūibūt ciuitatē) mūdi ad cōtemnendū. Naū. ij. Oīs qͥ viderit te reſiliet a te. Ioſue. vj. In vij. circūitū clāgentibtubis currit hiericho. Prīo circūitū cognoſcet̉ hiericho .i.mūdus qd̓ eſt immūdus ꝑ luxuriaꝫ. Scd̓o ꝙ eſt beſtialisꝑ gulā. Tertio ꝙ eſt inhumanꝰ ꝑ auaritiā. Quarto ꝙ eſtdebilis ꝑ pigriciā ſiue accidiā. Quīto ꝙ eſt fatuus ꝑ inuidiā. Sexto ꝙ eſt crudelis ꝑ irā. Septio ꝙ eſt vanus ꝑ ſuperbiā: ⁊ tūc cadūt muri hiericho. Item (circūibūt ciuitatē) .i. eccl̓iam militantē ad imitandū. Cant̓. iij. Surgam ⁊circūibo ciuitatē ꝑ vicos ⁊ plateas querā quē diligit anīamea. ꝑ vicos qͥ ſunt ſtrictiores intelligunt̉ regulares: perplateas latiores intelligūtur nō regulares ⁊ de vtriſqꝫ ſumendū bonū exemplū. Itē circūibunt ciuitatē) .i. eccl̓iamtriumphantē ꝑ contēplationē. Sap̄. viij. Circuibā q̄rensvt illā mihi aſſumerē. Iob. xxxix. Circūſpicit montes paſcue ſue ⁊ virentia queqꝫ ꝑquirit (ipſi) penitētes (diſpergētur) ꝑ diuerſa loca ꝑ heremos: ꝑ religiones (ad maducandū) illud qd̓ eſuriūt .ſ. vt ſatiſfaciāt deo (ſi ꝟo non fuerint ſaturati) .i. ſi nō viſum fuerit eis ꝙ ſufficienter ſatiſfaciāt deo (murmurabūt) aduerſus ſemetip̄os dicētes illud Eſa. lxiiij. Ecce dn̄e tu iratus es ⁊ peccauimꝰ in ipſitfuimꝰ ſemꝑ ⁊ ſaluabimur facti ſumꝰ vt immūdus omēsnos qͣſi pānus mēſtruate omēs iuſticie nr̄e: ſed iſtud mumur poſſet eos in deſperationē deijcere niſi in dei miſcd̓iaſperarēt: vn̄ bn̄ ſeqͥtur (hic aūt) hic dicit in ꝑſona penitertiū de qͥbus loquebat̉ (cātabo fortitudinē tuā) qua potē:es miſereri quātiſcunqꝫ pctōribus: vn̄ in collecta dr̄. deūquioīpotentiā tuā parcēdo maxime ⁊ miſerendo manif-
ſtas (⁊ exultabo mane miſcd̓iam tuā) qn̄ mihi orietur ſoliuſticie ⁊ h̓ per gr̄am ⁊ in futuro ꝑ gloriā. Iob. xj. Cum tecōſumptū putaueris orieris vt lucifer ⁊ habebis fiduciaꝫꝓpoſita tibi ſpe (exultabo) dico qꝛ factꝰ eſt (ſuſceptor meus ⁊cͣ.) h̓ tāgunt̉ quattuor .ſ. ſuſceptor refugiū ⁊ adiutor.(ſuſceptor) eſt dn̄s ī baptiſmo (refugiū) in penitētia (adiutor) in iuſticia .ſ. in oꝑe penitētie: ⁊ tandē (ſuſceptor) indie tribulatiōis .ſ. qn̄ cor tribulat̉ ꝑ contritionē. psͣ. Sacri.ficiū deo ſpūs contribulatꝰ ⁊cͣ. (adiutor meus) in iuſticiafaciēda ⁊ ego ero coadiutor: qꝛ (tibi pſallā) quia (tu es ſiſceptor meus) qͥ me ſuſcipies ī regno glorie tue. Io. xiiij.Iterū veniam ⁊ accipiā vos ad meipſum vt vbi ego ſum⁊ vos ſitis: ⁊ hoc poteris facere qꝛ tu es deus meꝰ omīpotens ⁊ volēs facere: qꝛ (tu es miſcd̓ia mea) qͥ nō vis mortē pctōris ſed magis cōuertatur ⁊ viuat Ezech̓. xviij.M Pſalmus LIXd ¶ Eus repuliſti nos et deſtruxiſtinos: iratꝰ es ⁊ miſertꝰ es nobis¶ Titulus. In finē pro his q̄ cōmutabūtur in tituli inſcriptione ip̄i dauid in doctrinā. cū ſuccēditmeſopotamiā ſyrie vel ſyriā ſobal: ⁊ conuertit ioab ⁊ percuſſit edom in valle ſalinarū. xij. milia) Titulus iſtę tangit duas hyſtorias: vnā q̄ eſt. ij. Reg. x. ⁊. jͣ. Paral̓. xix. Deānon filio naͣas rege amonitaꝝ qͥ dehoneſtauit nūcios dauid ⁊ vidēs ꝙ iniuriam feciſſet dauid timuit ſibi ⁊ conduxit exercitū de meſopotamia ⁊ ſyria et alijs locis: contraquē miſit dauid ioab principē militie cū exercitu qͥ deuiciteos: tangit ⁊ aliā hyſtoriā q̄ eſt. ij. Reg. viij. vbi dr̄. Ꝙ dauid ꝑcuſſit adadezer regē ſabal q̄ eſt pars ſyrie: ⁊ facta eſtſyria tributaria dauid et cū reuerteret̉ capta ſyria ꝑcuſſitde edom duodecim milia in valle ſalinarū: ſed qꝛ in nullahyſtoria legit̉ ꝙ dauid cōuerterit ioab: nec ꝙ in p̄dictꝭ vaſtationibꝰ incēdia aliqua fecerit. Titulus mittit nos nonad hyſtoriā ſed ad myſteriū. In p̄cedēti pſal. egit de conuerſione iudeoꝝ ⁊ gentiū. hic autē oſtēdit illā eſſe difficilē: quia cū magna difficultate eijcit̉ dyabolus: et difficilefiunt carnales hoīes ſpūales. et etiā ꝑ multas tribulationes oportet intrare in regnum celoꝝ. eſt ergo ſenſus titulitalis. Psͣ. iſte dirigēs nos (in finē) xp̄m agit (pro his quicōmutabunt̉). de infidelitate ad fidē de veteri vita in nouā (in tituli inſcriptione) ſuſcipiētes tituli inſcriptionem(ipſi dauid) .i. chriſto .i. vt iā non ſibi viuāt ſed xp̄o: ⁊ hoc(in doctrinā eius) eūtes: ſed hoc nō poſſunt niſi dn̄s corda eoꝝ illuminet et accendat: vn̄ addit qd̓ hoc factum eſt(cū ſuccendit) dn̄s igne charitatis: de quo Lu. xij. Igneꝫveni mittere in terrā: ⁊ q̄d volo niſi vt accendat̉ (meſopotamiā ſyrie) q̄ interpretat̉ eleuata vocatio ⁊ ſignificat mūdū eleuatū per vocationē apoſtoloꝝ (⁊ ſyriam) q̄ interp̄tatur ſublimis et ſignat ſuꝑbos qͥ accenſi charitate humiliati ſunt (ſobal) vana vetuſtas: ⁊ ſignat inueteratos inpctō: qͥ ſuccenſi charitate renouati ſunt (⁊ cōuertit ioab)qͥ interp̄tatur inimicus eſt dei vel dyabolū quē dn̄s tūc cōuertit in fugā (⁊ ꝑcuſſit ędom) .i. terrenitatē vt terreni homines celeſtes fierēt ad ꝑfectionē quā p̄dicabant. xij. apoſtoli: vn̄ dicit (duodecim milia in valle ſalinarum) .i. in diſcreta hūilitate q̄ eſt vicꝫ pro deo non pro terrenis: vallisem̄ humilitatē ⁊ ſal diſcretionem deſignat. Materia ergohuius pſal. eſt iſta cōmutatio Intentio eſt oſtēdere beatāeſſe tribulationē ⁊ amplectandā per quā fit cōmutatio deculpa ad gratiā de exilio ad patriā. Modus bipartitꝰ eſtpſal. Primo refert percuſſiones que fiunt pro iſta cōmutatione perficienda. Secundo agit de liberatione ab iſtiquā ⁊ precatur et affirmat ibi (vt liberētur) Dicit ergo iuſtus conuerſus ad dominū (deus repuliſti nos) a te cumpeccatores eſſemus. Eſa. lix. Peccata noſtra diuiſerūt inter nos ⁊ deū: vel (repuliſti nos) a mūdi delectationibusrepulſus em̄ proprie dicit̉ puer quādo ablactat̉ ⁊ ſeparatur ab vbere matris: et tunc quando mater vult eū ablactare et repellere ab vbere reſpargit ſummitatem vberisquā ponit in ore pueri aliqua amaritudine: ſic dominusnos repellit ab vberibus mūdi per appoſitionē amaritu-
s 2
MAd penitētes et peccatores.
Figura.
Psͣ. .59.