Pſalmus

victoriā qꝛ in exercitio eſt lucrū: ſicut dicit apl̓s. ij. ad Thimo. ij. Non coronabit̉ niſi qͥ legittime certauerit. ⁊ Greg.Tēptatio cui nō conſentit̉ nō eſt peccatū: ſed materia exercende ꝟtutis (ne qn̄ obliuiſcant populi) .i. motus ⁊ co.gitatiōes cordis tui (mei) qͣſi dicat ſi ſine pugna tēptationū eſſes cito ſuꝑbires ⁊ mei memoriā nō haberes: in temptatiōibus aūt humiliaris vidēs tuā debilitatē: ⁊ iō cogeris ad me frequēter recurrere: vn̄ nō expedit tibi eſſe ſinetēptatiōibus: vn̄ Deūt̓. vij. Nō poteris delere eas gentespariter ne forte multiplicent̉ cōtra te beſtie terre gētes ille q̄ filios iſrael infeſtabāt ſignāt tēptatiōes q̄ ſi parit̓ deleant̉ multiplicātur beſtie terre .i. motus ſuperbie q̄ totuꝫfructū terre noſtre ſtaſtant. Sic ergo inſtructꝰ vir iuſtuꝫpetit nō omnimodā deletionē: ſed diſperſionē dicēs (diſide illos in ꝟtute tua) vt .ſ. nō veniant ad me in tanta mutitudine qd̓ eos vincere nō poſſum: vel (diſperge) .i. paulatim deſtrue: ſicut dr̄ Deut̓. vij. Deus magnꝰ ⁊ terribilisipſe cōſumet natiōes has in cōſpectu tuo paulatim atqꝑ partes (⁊ depone eos) ponendo me victorē ſuꝑ eos (tiꝓtector meus dn̄e ⁊ depone delictū oris eorū a me) .i. favt nō ſuperēt me ꝑ ſuggeſtiones qͥbus ſuggerūt vt te derelinquā (⁊ ſermone labioꝝ ipſoꝝ) quo mihi p̄dicant vt adpeccatū me cōuertā illum depone vt non p̄ualeat in me⁊ cōprehendant̉ in ſuꝑbia ſua: tūc cōprehendunt̉ demones in ſuꝑbia ſua qn̄ is quē tēptant aſtutias eorū cognoſcens cogitat apud ſe ⁊ eis obijcit ꝙ malū eſt peccatū facere cū ip̄i demones pro pctō ſuperbie de celo ceciclerintEccl̓i. xxiij. In vanitate ſua app̄hendit̉ pctōr .i. dyabolusNūc aūt nō cōprehendunt̉ niſi a ſanctis ⁊ ſpūalibus viris. Nā carnales ⁊ pctōres ip̄i potius cōprehendunt̉: ſedtandē in die iudicij tūc oībus apparebit eoꝝ malicia ⁊ fallacia: vn̄ ſequit̉/ ⁊ de execratiōe ⁊ mēdacio annūciabūt̉.i. notabiles oībꝰ apꝑebūt (de execratiōe) qꝛ execrabilesꝰodibiles erūt in ſe: ⁊ (de medacio) qͦ alios deceperūt quādo erit hoc: nō modo: ſꝫ (in conſūmatiōe) .i. in fine mundde quo Math̓. xiij. Meſſis eſt cōſūmatio ſeculi: ⁊ (in irconſūmationis) .i. in cōſummata ⁊ plena ira quā a ſe petebat elōgari. Eſa. lxiiij. dicēs. Ne iraſcaris dn̄e ſatis ⁊ d̓cit̉ (in ira cōſummatiōis) ad differentiā ire purgationisde qua Mich̓. vij. Iram dn̄i portabo qm̄ peccaui ei: iraem̄ purgatiōis portari pōt: ſꝫ non ira ꝯſummatiōis: vn̄ inpſal. octauo. defecimus in ira tua ⁊ in eodē. qͥs nouit pōtſtatē ire tue ⁊ p̄ timore tuo irā tuā dinūerare: ⁊ iō bene ſequit̉ (⁊ nō erunt) qꝛ nō potuerūt ſuſtinere ⁊ tn̄ oportebitſuſtinere: erit em̄ ibi defectus ſine defectu vt dicit Augu(⁊ ſcient) tūc ip̄i demones vel om̄s hoīes (qꝛ deꝰ dn̄abiiacob) .i. luctatorū qͥ eoſdē demones h̓ ſupplātauerūt (efiniū terre) .i. eorū qͥbus finit̉ amor terrenorū ꝑ contemptū tꝑalium: tūc em̄ dicet eis dn̄s: vos qͥ reliquiſtis oīa etſecuti eſtis me: ſedebitis ſuꝑ ſedes ⁊cͣ. ſicut ꝓmittit Matxix. Itē illud Lu. xxij. Vos eſtis qͥ ꝑmanſiſtis mecū in tēptationibꝰ meis ⁊ ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnum ⁊cͣ.¶ Conuertentur ad veſperā ⁊ famem patientur vt canes et circumibunt ciuitatem.¶ Cōuertent̉) Tertia ꝑs vbi affirmat cōuerſionē iudeorū ⁊ agit gratias pro cōuerſione vtrorūqꝫ .ſ. gentiū ⁊ iudiprū: determinās autē tēpus ꝯuerſionis dicit (cōuertent̉iudei (ad veſperā) .i. in fine ſeculi. Eſa. x. Si fuerit popuuli. lus tuꝰ iſrael quaſi harena marꝭ reliquie cōuertent̉ ex eo(⁊ famē) cōuertendi alios (patiētur) reputātes ſe (vt canes) .i. vt gētiles quos pͥus canes ⁊ immūdos reputabātſed cōuerſi ſcient ſe eis equales: vel (famē patient̉ vt canes) ſcd̓m qd̓ ſupra expoſitū eſt (⁊ circūibunt ciuitateꝫ)ſicut ſupra: ⁊ etiam hoc exponit ſubens.¶ Ipſi diſpergentur ad manducandum: ſivero nō fuerint ſaturati ⁊ murmurabunt.¶ Ip̄i iudei (diſꝑgent̉) ꝑ mundū (ad māducandū) .i. v.alios corpori eccl̓ie incorꝑent: ẜm qd̓ dictū eſt petro Act̉.x. Macta ⁊ māduca (ſi ꝟo nō fuerint ſaturati) .i. ſi nō potuerint tot incorporare quot vellēt: qd̓ non defacili poteſt

accidere: qꝛ multitudo ip̄a deſiderāti ⁊ famelico pauca videt̉: nō tm̄ dolebūt: ſed (⁊ murmurabūt) dicetnes dn̄e qͥscredidit auditui nr̄o. Eſa. liij. Uel (murmuradūt) .i. increpabūt pigros ad ꝯuerſionē. Habito de vtraqꝫ ꝯuerſiōe iudeoꝝ ⁊ gētiū ꝓmittit xp̄s: vl̓ eccl̓ia ſe laudatuꝝ deū dicēs¶ Ego autem cantabo fortitudinem tuam:et exaltabo mane miſericordiam tuam.¶ Ego aūt cātabo) .i. cātando laudabo (fortitudinē tuā)cōtra tā iſtos qͣꝫ illos potes qn̄ vis cōuertere: hͨ eſt em̄ magna fortitudo: vn̄ dicit Greg. ꝙ maius eſt miraculū ſuſcitare aīam imperpetuū victura qͣꝫ corpus iterū moriturū.Et Augꝰ. Maius eſt impiū iuſtificare qͣꝫ celū ⁊ terrā creare (⁊ exultabo) .i. exultando laudabo (miſcd̓iam tuam)qua auerſos p̄uenis vt cōuerti velint ⁊ p̄uētos ſubſequeris recipiēs eos ⁊ cōſeruans (exultabo) dico (mane) .i. indie iudicij qn̄ lux eterna ſanctoꝝ corporibus orietur: velſic (exultabo miſcd̓iam tuam) factā (mane) .i. in ortu gratie: quādo .ſ. eis gratiam infudiſti iuxta quod dicit̉ ad veſprum demorabitur fletus ⁊ ad matutinū leticia. Et ſubiungit cauſam exultationis.¶ Quia factus es ſuſceptor meus ⁊ refugium meum: in die tribulationis mee.¶ Quia factus es ſuſceptor meus) .i. meoꝝ membroꝝ dicit xp̄us: vel eccleſia ad te ſe cōuertentium (⁊ refugiū meum) ad quod confugiā in eiſdem membris (in die tribulationis mee) et factus es.¶ Adiutor meus tibi pſallā: qꝛ deus ſuſceptor meus es: deus meus miſcd̓ia mea.¶ Adiutor meꝰ) cooperādo mihi: ⁊ iō non ſolū ore te laudabo: ſed (tibi) .i. ad honorē tuū (pſallaꝫ) ꝑ bona oꝑa. Etvt notet eccl̓ia affectū ſuū erga miſcd̓iam ſuſcipiētis replicat: qꝛ o deus ſuſceptor meus es vt ſupra: ⁊ (es deꝰ me­ ⁊miſcd̓ia mea) recte loquit̉ ſicut hō qͥ ex affectu loquit̉ quinō valēs expͥmere qd̓ ſentit diuerſa ꝟba ad vnū exprimēdū inculcat ⁊ hͦ eccl̓ia poſt multa verba ſub vno noīe miſericordie includit qͥcquid dixerat ⁊ vocat deū miſcd̓iamſuā qꝛ oīa hꝫ ab ip̄o per miſcd̓iam. Moraliter (cōuertentur ad veſperā) ſupra expoſitū eſt de p̄dicatoribꝰ: vn̄ nonoportet repetere: ſꝫ hoc ſolū notandū eſt ꝙ p̄dicatores cōparant̉ canibus multꝭ rōnibus. Prima eſt qꝛ lambūt vbera: ſic p̄dicatores vbera ſponſi .i. duo teſtamenta. Cant̓. jͣ.Meliora ſunt vbera tua vino. Eſa. lx. Mamilla regū lactaberis. Secūda eſt qꝛ prius ſunt ceci ⁊ poſtea illuminātur: ſic p̄dicatores pͥmo fuerūt ceci poſtea vidētes: vt aitAug. ⁊ Dyo. ⁊ ip̄e Paulus: vn̄ poſt dicit h̓ conuertent̉ ⁊poſtea de p̄dicatiōe ſb̓iūgit: ⁊ hͦ ſignificatū eſt. j. Reg. xvij.vbi dr̄ Ꝙ dauid reuerſus eſt a ſaul .i. a dyabolo vt paſceret gregē patris ſui .i. xp̄i. psͣ. Lingua canū tuoꝝ ex inimicis ab ipſo .ſ. deo de ꝑſecutoribꝰ faciēte p̄dicatores. Tertia ratio eſt qꝛ p̄dicatores debēt cuſtodire gregē ſic canesAct̉. xx. Attendite vobis ⁊ vniuerſo gregi in quo vos ſpirituſſanctus poſuit ep̄os regere eccl̓iam dei quā acqͥſiuitſanguine ſuo. Quarta eſt qꝛ debēt arcere lupos ⁊ fures .i.hereticos ⁊ malos hoīes: de qͥbus Act̉. xx. Scio qm̄ intrabūt poſt diſceſſionē meā lupi rapaces in vos ⁊cͣ. per ꝯtrariū Ioh̓. x. mercēnarius autē ⁊ qͥ nō eſt paſtor cuius nonſunt oues ꝓprie videt lupū venientē et dimittit oues ⁊ fugit. Quīta ratio eſt qꝛ deberet hr̄e linguā leuiſſimā ⁊ dentes acutos ꝑ conſolationē infirmoꝝ ⁊ redargutionē ꝑuerſoꝝ vt in archa dn̄i cū tabulis legꝭ ſit māna et virga .i. in p̄dicatore cū ſcīa ſacre ſcpͥture manna dulcedinis ⁊ ꝟga diſtrictionis verba ſunt Greg. Sexta qꝛ debēt capere ferasid eſt pctōres. Hiere. xvj. Mittā eis venatores multos etvenabunt̉ eos. Septīa qꝛ debent eſſe ſagaces ⁊ per veſtigia debēt ſeqͥ prebedā ſuā .i. xp̄m. j. Pet̓. iij. Xp̄us paſſuseſt pro nob̓ vobis relinquēs exemplū vt ſequamī veſtigieius. Octaua qꝛ pro domino ſuo debent pugnare vſqꝫ admortē nec etiā in morte relinquere. Cant. iij. Omēs tenētes gladios et ad bella doctiſſimi. Lu. xxiij. Paratꝰ ſum tecū et in mortē et in carcerē ire: ſꝫ conq̄rit̉ dn̄s in psͣ. dicēs.

Iudei conuertent̉ infine ſeculi.

16

Predicatores debenaſſimilarcanibꝰ octo rōnibꝰ