Quinquageſimuſoctauus CXXXVII
CXXXVTI
¶ Diſperde illos) ꝑ oīa regna mūdi (in virtute tua) ſicupotēs es ⁊ fortis (⁊ depone eos) de potētia ⁊ de terra ſancta in qͣ poſuiſti eos (tu) dico (dn̄e) qͥ es protector meusvel (depone) .i. reſeruari facias: ſicut dr̄ depoſitū quod cōmendatū eſt ſub cuſtodia: vt .ſ. in hoc ſis (ꝓtector meꝰ demine) qꝛ ipſi ſunt teſtimoniū paſſiōis mee: ſꝫ depone a malicia vt fortiores ſurgāt cū eos cadere feceris: ſicut Pau.lus de quo cantat eccl̓ia proſtratus eſt ſeuiſſimꝰ ꝑſecutorſed erectus eſt fideliſſimꝰ p̄dicator: dico inqͣꝫ (ne occidaseos) ſed occide dimittendo ⁊ humiliando eos.¶ Delictum oris eoꝝ ſermonem labiorumipſorū: ⁊ cōprehendantur in ſuperbia ſua¶ Delictū oris eorū) quo clamauerūt crucifige ⁊ occideſermonē labiorū ipſorū) quo dixerūt tm̄ labijs (⁊ nō corde) magiſter ſcimus qꝛ verax es ⁊ viam dei in veritate doces Math̓. xxij. vel ſic (delictū oris eorū ⁊ ſermonē labiorū ipſorū occide) .i. inexpletū ⁊ irritū oſtende. dixerūt em̄Ioh̓ .xj. Si dimittimus eū ſic: oēs credēt in eū: ⁊ venienromani ⁊ tollent locū noſtrū ⁊ gentē: ſꝫ ideo qꝛ nō dimirūt eū ſęd occiderūt oēs credūt in eū: ⁊ amiſerūt ipſi loci⁊ gentē: ⁊ ſic eorū verbū fruſtratū eſt (⁊ cōprehendant̉ inſuꝑbia ſua). in bono .i. pōdus ſuꝑbie ſue ⁊ ingēs facinidat eis intellectū vt intelligant ſe male egiſſe: videnteseorū conſiliū nō ꝓfuit eis: ⁊ ſic cōfuſi peniteant. Hiere .i.Quō cōfundit̉ fur qn̄ dep̄hendit̉: ſic cōfuſi ſunt filij iſraehuiꝰ aūt cōuerſionis miniſtri fuerūt apoſtoli: vn̄ ſequit̉¶ Et de execratiōe ⁊ mēdacio annūciabūt̉in cōſūmatione ī ira cōſūmatiōis ⁊ nō erū¶ De execratiōe) qua xp̄m execrabant̉ (⁊ de mendacioqd̓ cōtra eū dicebāt (annūciabunt̉) .i. annūciando argutur iudei (in cōſūmatione) .i. qn̄ cōſūmabunt̉: vel (vt cōſument̉) in bono: quō aūt execrabant̉ iudei xp̄m ⁊ mētibant̉ cōtra eū in multis locis habet̉: ſicut Ioh̓. viij. Norne bn̄ dicimꝰ nos qꝛ ſamaritanus es ⁊ demoniū habes: dannūciatiōe ⁊ redargutione apl̓oꝝ ⁊ cōuerſione iudeorhabet̉ Act̉. ij. Dixit petrus ieſuꝫ nazarenū virū approbtū a deo in bonis virtutibus ⁊ ꝓdigijs ⁊ ſignis q̄ fecit ꝑlū deus in medio nr̄i hūc definito cōſilio ⁊ preſcientia dtraditū ꝑ manus iniquoꝝ affigētes interemiſtis ⁊cͣ. ⁊ poſtſequit̉ his auditis cōpuncti ſunt corde ⁊ dixerūt ad petri⁊ ad reliqͦs apoſtolos: qͥd faciemꝰ viri fratres dico (in cōſūmatiōe) ſꝫ quō fit cōſūmatio iſta ſubiungit (in ira) .i. invindicta dei: nō cōſumptiōis q̄ erit ī futuro: ſed (cōſūmtionis) ad correctionē q̄ eſt in pn̄ti: ⁊ hoc (ira) miſcd̓ia eſteſt magna: vn̄ Grego. Magna miſcd̓ia eſt in pn̄ti miſericordiā nō cōſequi. psͣ. Deus tu ꝓpitius fuiſti eis ⁊ vlciſcēsin oēs adinuentiōes eorū. ij. Mach̓ .vj. Etenī multo tēpore nō ſinere pctōribus ex ſnīa agere ſꝫ ſtatim vltiōes adhbere magni bn̄ficij eſt indiciū: ⁊ ſic poſt hanc irā nō erunttales quales ante fuerūt ſi ſuperbi ⁊ peccatores. Prouerxij. Verte impios ⁊ non erunt.¶ Et ſciant quia deus dominabitur iacobet finium terre.¶ Scient) .ſ. ipſi (cōuerſi qꝛ deus) xp̄s/ dn̄abit̉ iacob) .ſiudeoꝝ (⁊ finiū terre) .i. gentiū. Moraliter dicit vir iuſt(fortitudinē meā ad te cuſtodiam) Duplex eſt fortitudoUna ſpūalis .ſ. aīe. Alia naturalis .ſ. corꝑis: ⁊ vtrāqꝫ debemus cuſtodire dn̄o a qͦ eſt fortitudo anīe ſunt virtutes eet oꝑa. Prouer. x. Fortitudo ſimplicis via dn̄i: ſimplex quieo dē eſt anīa: via aūt dn̄i qua ad ip̄m imus ſunt virtutes etdi oꝑa .i. cuſtodia mādatoꝝ: de quo psͣ. Uiā mandatoꝝ tuorū cucurri: fortitudinē aūt iſtā cuſtodire ad dn̄m: eſt om̄ebonū ꝟtutis ⁊ oꝑis nō ſibi ſed dn̄o aſcribere: aliter em̄ nōcuſtodit̉ ſed perdit̉. Greg. Cito bonū perdit̉ qd̓ a largitore nō cuſtodit̉: ſic dyabolus bonū naturale qd̓ habuit ſibaſcribendo amiſit: ſic etiā ſcd̓m hūanas leges miles terrameret̉ amittere quā a rege ſe nō recognoſcit tenere: ꝓpterhoc dicit vir iuſtus (fortitudinē meā) naturalē (ad te cuſtodiā) qꝛ (tu es deꝰ ſuſceptor meus) qͥ me .ſ. ſuſcepiſti inſeruū tuū: ⁊ adoptaſti in filiū: ⁊ hoc nō meis meritꝭ ſꝫ tua
pura miſericordia: hoc eſt qd̓ ſequit̉ (deus meꝰ miſericordia) eius (p̄uenit me) infundēdo gr̄am ⁊ dando voluntatē bonū faciendi. Aug. Miſcd̓ia dei p̄uenit vt velimꝰ ſubſequit̉ ne fruſtra velimus: vn̄ in pſal. Et miſcd̓ia tua ſubſequet̉ me: ꝓpter hoc ergo debemus ei omīa bona noſtraaſcribere dicentes (fortitudinē meaꝫ ad te cuſtodiam) qꝛſicut dicit verſus.¶ Quicquid habes meriti preuentrix gratia donat.¶ Nil deus in nobis preter ſua dona coronat.¶ Multi aūt male cuſtodiūt iſtā fortitudinē: qꝛ eam amittūt ſicut ſanſon cui dalida p̄ſcidit crines dū ī gremio illiꝰipſe dormiret: dalida interp̄tatur ſitula ⁊ ſignat cōcupiſcētiā duplicē q̄ ſemꝑ dicit ⁊ clamat affer affer: hec em̄ ſuntduę filie videlicet dyaboli ſanguiſſuge cupiditas ⁊ libidoq̄ ſemꝑ clamant affer affer. Prouer. xxx. Si ꝟo hō fortisquantūcunqꝫ fortis ſit in gremio alterius iſtarū dormiatid eſt ſe ei exponat: p̄cidit ei crines .i. ſanctas cogitatōnes⁊ affectiōes: ⁊ ſic recedit fortitudo ſpūalis: fortitudinē etiam corporis debemꝰ cuſtodire nō ad libidinē ſed ad dn̄mid eſt ad honorē eius vt ei fortius ſeruiamꝰ. j. Coꝝ. x. Siue manducatis ſiue bibitis oīa in gloriā dei facite. iij. Re.xix. Ambulauit in fortitudine cibi illius vſqꝫ ad montemdei oreb. ſunt aūt quidā qͥ iſtā fortitudinē amittūt in ſerutio dei. ſicut indiſcreti qͥ accedūt in ieiunijs ⁊ vigilijs ⁊ diſciplinis. Alij aūt ſunt qͥ amittūt eā in ſeruitio dyaboli: ſicut illi qui totā iuuentutē ſuam in vitijs cōſumūt ⁊ expectant facere penitentiā vſqꝫ ad ſenectutē: tales nō poſſuntdicere (fortitudinē meā ad te cuſtodiā) ſed imbecillitateꝫmeā ad te cuſtodiā ⁊ fortitudinē ad dyabolū. Prouer. v.Ne des alienis honorē tuū ⁊ annos tuos crudeli ne forte impleant̉ extranei viribus tuis ⁊ labores tui ſint in domo aliena ⁊ gemas in nouiſſimis qn̄ cōſumpſeris carnes⁊ corpus tuū ⁊cͣ. Idē etiā pōt dici cōtra eos qͥ nimis diuſtudēt in logica vel alijs ſciētijs: ⁊ qn̄ ſenes ſunt tūc pͥmovolūt audire theologiā. Debemꝰ autē eā cuſtodire ei ex qͦipſe dignat̉ acceptare ſeruitiū qd̓ ei pōt facere corpus noſtrū: hoc eſt quod dicit (qꝛ tu es deus ſuſceptor meꝰ) quidignāter ſuſcipis qd̓ poſſum facere: ⁊ hoc nō qꝛ indigeasoꝑe meo: ſed vt ego merear ibi: hoc eſt qd̓ ſequit̉ (deꝰ meus miſcd̓ia eius p̄ueniet me) ſicut hō diues qͥ nō indigeoꝑa cuiuſdā pauꝑis: ſi tamē cōducit eū vt ille poſſit lucrari facit cū eo miſcd̓iam. psͣ. Bonorū meorū nō eges. Iteꝫipſa anīa hoīs ⁊ ip̄m corpus eius eſt fortitudo .i. munitiovtrūqꝫ em̄ eſt quaſi quoddā caſtrū dei qd̓ dyabolus obſidet animā tēptans vitijs ſpūalibus ⁊ corpus carnalibusNos aūt vtranqꝫ fortitudinē ſiue munitionē debemꝰ cuſtodire dn̄o: qꝛ ſumꝰ caſtellani ip̄ius ⁊ ſi tradamꝰ aliquideoꝝ dyabolo obſidēti ꝓditores ſumꝰ: qͥdam autē defacilitradūt: qͥbus dr̄ Naū. iij. Om̄s munitiōes vr̄e ſicut ficuscū groſſis ſuis: ⁊ ſi cōcuſſe fuerint cadēt in os comedētisqͣꝫcito em̄ dyabolus cōcutit aīam ꝑ ſuꝑbiam vel inuidiaꝫvel irā: tradūt eū cōſentiendo: qn̄ aūt cōcutit corpꝰ ꝑ pruriginē tradūt illud libidini: ſed vir iuſtꝰ dicit (fortitudineꝫmeā ad te cuſtodiā) viriliter repugnādo cōtra aduerſarios: qꝛ (tu es deus ſuſceptor meus) tanqͣꝫ ſcutifer qͥ in tirocinio ſuſcipit dn̄m ſuū ⁊ ducit eū extra bellū qn̄ feſſus eſtin bello: ſic dn̄s licꝫ nos tēptari ꝑmittat: tn̄ protegit nos⁊ adiuuat. j. Coꝝ. x. Fidelis deus qͥ nō patiet̉ nos tēptariſupra ad qd̓ poteſtis: ſed faciet cū tēptatione etiā ꝓuentūvt poſſitis ⁊ ipſi ſuſtinere ⁊ poſſet dicere dyabolus: vndeſcis ꝙ dn̄s ita ſuccurret tibi (ecce deus meus miſcd̓ia eiꝰp̄ueniet me) qͣſi dicat quia eius miſcd̓ia etiā pctōres ⁊ impios preuenit: pro certo ſcio ꝙ ſibi ſeruientem nō derelinquet: ſcd̓m qd̓ dicit apl̓s ad Ro. v. Cū adhuc peccatoreseſſemus xp̄s pro nobis mortuus eſt: multo igit̉ magis iuſtificati nūc in ſanguine ip̄ius ſalui erimus ꝑ ip̄m. Poſſetaūt aliquis dicere exquo tu habes tantū ſuſceptore et adiutorē: quare ergo nō potius dicis inimicos occidā vel effugabo vt nō accedāt ad me tēptandū: ad hoc ſoluit (deus oſtēdit miſericordiā ſuꝑ inimicos meos) .i. oſtēdit mihi vtilitatē que ſequit̉ ex tēptatiōibus eoꝝ ⁊ dixit mihi inſpirando (ne occidas eos) .i. ne queras morteꝫ eorū ſꝫ tm̄
Forritudoduplex etvtraqꝫ deoeſt cuſtodienda.
Moralit̓.
Figura.
Uerſus.