P ſalmus

2 eminentiā vite ⁊ deū quē portāt exaltāt. Can̄. ij. Faſciculus myrre dilectus meus mihi int̓ vbera mea cōmorabit̉ecce quō portat eū ſponſa. quō aūt ſeip̄os ⁊ deū in ſe exatāt: bn̄ innuit̉ Dan̄. ij. vbi dicit̉ ꝙ lapis qͥ ꝑcuſſerit ſtatuāfactus ē mons magnus. lapis ē vir ſanctus. ſtatua ē ymago mūdi erecta in cordibꝰ hoīm mundanoꝝ: hanc ꝑcuticū mundū ꝯtemnit j. Coꝝ. vij. Qui vtunt̉ hoc mūdo tanqͣꝫ nō vtant̉. p̄terit em̄ hec figura huiꝰ mūdi. ſuꝑ terrā aūtpeccatoꝝ ē gloria dn̄i: cum ip̄i pctā ꝯfitentur. Ioſue. vijDa gloriā dn̄o deo iſrael ⁊ confitere ⁊cͣ.¶ ¶ Pſalmus.LVIII vere vtiqꝫ iuſticiam loquimini:recte iudicate filij hominum.¶ Titulus. In finem ne corrumpas vel diſꝑdas Dauioin tituli deſcriptiōe. Idem habuimꝰ in p̄cedentis pſalm.titulo. ⁊ ideo nō oꝑtet iterū exponere. Supra orauit eccleſia vel ipſe xp̄s caput eccleſie ꝯtra quatuor ꝑſecutiōes. ſcMartyricidarū. Hereticoꝝ. Falſoꝝ fratꝝ ⁊ antixp̄i. hicaūt loquit̉ ꝓpheta ⁊ in ꝑſona xp̄i vel eccleſie vel viri iuſticontra quintā ꝑſecutionē .ſ. iudeorum que fuit primaMoraliter aūt cōtra malos iudices ⁊ p̄latos. Intentio ēmonere ne qͥs xp̄i regno cōtradicat: ſꝫ ad eū quilibet rediat. Modus tripartitus ē. psͣ. Primo exprobrat iudeis nenos ei ſimilia faciamꝰ. Secūdo dicit q̄ erit eis retributiibi (deus conteret) Tercio oſtendit correctionē iuſtoꝝ ēſequit̉ de vltione iniquoꝝ ibi (letabitur) Dicit ergo xp̄uad iudeos o (filij hominū) .i. ꝓphetaꝝ (ſi vere vtiqꝫ iuſticiā loquimini) qd̓ facitis dicētes: Magiſter ſcimꝰ quia verax es ⁊cͣ. Mathe. xxij. (Recte iudicate) credēdo me eſſeveracem non dicendo me demonium habere: ſed non recte iudicatis Probatio.¶ Etenim in corde iniquitates operaminiin terra iniuſticias manus veſtre cōcinnat¶ Etem̄) .i. qꝛ iniqͥtates oꝑamini. licet nō recte iudicatꝭ ꝙfabricatis cōtra me malas cogitationes ⁊ hoc facitis exiſtentes (in terra) .i. diligentes terrena mittentes ne amittatis locū ⁊ gentē. Ita cogitatis ⁊ cū poteſtis facere (manus veſtre cōcinnant) .i. congregāt iniqͥtates ſic ſumitumanus ad lr̄am vel manus eoꝝ dicunt̉ phalanges vl̓ pͥrcipes vel poteſtates eoꝝ qͥ iniqͥtates concinnabāt in cōcilijs ſuis. Ioh̓. xj. Collegerūt pontifices ⁊ phariſei concilum aduerſus ieſum ⁊cͣ. Et quomodo eſt hoc. Ecce.¶ Alienati ſunt peccatores a vulua: ⁊ errauerunt ab vtero locuti ſunt falſa.¶ Alienati ſunt pctōres a vulua) .i. p̄ſciti ſunt a deo forepctōres anteqͣꝫ naſcerent̉ (errauerūt ab vtero) .i. preſcitſunt erraturi cum adhuc eſſent in vtero: vel ſic poſſent ⁊cere nos iuſti ſumusⁱ quia ſumus filij abrae ⁊ ſanctorumpatriarcharū ꝓpter hoc improperat eis quod degenerandiceus (alienati ſunt peccatores) iudei (a vulua) .i. a ꝓnitoribus ſuis facti ſunt alieni ꝑ morū ſimilitudinē: vnodicit̉ eis Eſaie. j. Attendite ad petrā: vnde exciſi eſtis ⁊cͣet poſt attendite ad abraā patre veſtrū et ad Saram quepeperit vos (errauerūt ab vtero) neſciētes ſequi veſtigiapaterna (locuti ſunt falſa) dicentes ſe eſſe filios abrae. vn̄Ioh̓. .viij. Si filij abrae eſtis opera abrae facite. Sunt autem pleriqꝫ peccatores qui libenter audiūt verba doctrine ⁊ reſiliunt a peccatis: ſꝫ iudei non ſunt tales: imo obſinati ſunt: ita ꝙ nec verbū domini audire volebant: vn̄ dicit dominus ſubdens.¶ Furor illis ẜm ſimilitudinem ſerpētis: ſicut aſpidis ſurde ⁊ obturātis aures ſuas.¶ Furor illis) iudeis (ẜm ſimilitudinē ſerpentis) .i. obſtinatoꝝ ira quoꝝ irreuocabilis ē: ⁊ cuius ſerpētis (ſicut aſpidis ſurde) ⁊ quare ſurde: qꝛ (⁊ obturātis aures ſuas) ⁊ſic obturans aures ſuas.¶ Que non exaudiet vocem incantantiumet venefici in cantantis ſapienter.

¶ Que nō exaudiet vocē) In hac ſil̓itudine tāgit naturāaſpidis. Aſpis em̄ ſerpens ē q̄ fortē vim hꝫ medicaminisque vidēs incantatore: ne vocē eius audiat: alterā auremaffigit terre alterā ſumitate caude obturat: ſic iudei obturauerūt aures ſuas ne dn̄s ſapienter incantans eos incātaret: obturauerūt inqͣꝫ terra id ē terrenoꝝ amore: qꝛ dn̄sp̄dicabat ꝯtemptū temporaliū: ⁊ ipſi amabāt ea ⁊ caudaque tegit poſteriora id ē falſis ꝓphetis ſcribis videlicet etphariſeis qͥ ei contraria p̄dicabant ⁊ peccata palliabant ⁊ſic erunt cauda turpia tegētes. Eſa. ix. Propheta loquēsmendacium ipſe eſt cauda.¶ Moralit̓ loquit̉ ad prelatos ⁊ iudices ⁊ clericos dicēs(o filij hominū) nō brutoꝝ quaſi dicat o vos q̄ rationabiles eſſe debetis (ſi vere vtiqꝫ iuſticiā loqͥmini) qd̓ tota diefaciūt diſputantes ⁊ colloquētes de iuſticia (recte iudicate) ẜm rectitudinē legis ẜm ordinē iuris. Deut̓. xvj. Iudices ⁊ magiſtros cōſtituēs vt iudicent populum iuſto iudicio: quaſi diceret nō tm̄ in ore habeatis iuſticiā ſꝫ ⁊ opere.Notandū eſt aūt ꝙ ad recte iudicandū multa ſunt neceſſaria que cōcurrere debent in iudicibus noſtris.¶ Primo vt quod p̄cipiunt ip̄i faciant. j. Pet̓. iiij. Iuſtū ēvt iudiciū incipiat a domo dn̄i: non ſicut multi faciunt deqͥbus Mathe. xxiij. Qui alligant onera grauia ⁊ importabilia ⁊ imponūt ſuꝑ humeros hominū digito autē ſuo nolunt eā mouere. Oportet etiā ꝙ ex charitate faciāt iuſticiam. Sapien̄. j. Diligite iuſticiam.¶ Secūdo vt ordinem iuris non p̄termittant. Deut̓. xvij.Poſtqͣꝫ ſederit in ſolio regni ſui deſcribet ſibi deuteronomiū legis ⁊ poſt ſequit̉ vt non declinet in partem dexterāvel ſiniſtram.¶ Tercio vt veritatē cauſe plene inueſtiget: vn̄ Iob. xxix.Cauſam quā neſciebā diligenter inueſtigabam.¶ Quarto ꝑſonam non accipiant. Prouerbi. xxviij. Quicognoſcit in iudicio faciem non bene facit.¶ Quinto vt nō cedant fauori vel clauori multoꝝ. Exodixxiij. Ne ſequaris turbā ad faciendū malū nec in iudictoplurimoꝝ acquieſces ſententie vt a vero deuies.¶ Sexto vt ꝓpter timorem non declinent a rectitudine iudicij Eccl̓i. vij Noli querere fieri iudex niſi valeas virtuteirrumpere iniqui tātes ne forte extimeſcas faciē potentis¶ Septimo vt nō plus debito compatiantur. Exod̓. xxiijPau veris non miſereberis in iudicio.¶ Octauo vt munera non accipiant. Exodi. xxiij. Ne accipias munera que excecant etiaꝫ prudentes ⁊ ſubuertūtverba iuſtorum.¶ Nono vt nullas preces in preiudicium aduerſe partisadmittant: vnde beatus Bernardus. Conſilio non precegerendum eſt vbi autem non licet facere quod volo quislocus rogandi: quaſi dicat nullus. hec ergo nouem neceſſaria ſunt ad recte iudicandum ergo (recte iudicate) ſꝫ nōne pater omne iudiciū dedit filio. Ioh̓. v. ita: ſed iudices⁊ prelati ſunt vicarij xp̄i: vnde neceſſe eſt eis vt recte iudicent ⁊ caute cum tanti ⁊ tam iuſti iudices vices gerant. ij.Paral̓. xix. Videte qͥd faciatis. nō em̄ hominis exercetisiudiciū ſꝫ dei ⁊ quodcūqꝫ iudicaueritis ī vos redundabit.¶ Uiolatur autem iudicium multipliciter.¶ Regligentia. Iere. xlviij. Maledictus qui opus dei facit negligenter.¶ Ignorātia. Iere. ij. Tenentes legē neſcierūt me.¶ Timore pellis vl̓ poſſeſſionis vl̓ infamie vl̓ parentumEccl̓i. vij. Noli querere fieri iudex niſi valeas irrumpereiniquitates.¶ Amore. Actu. xxiiij. Volens autem felix preſtare gratiāiudeis: reliquit paulum vinctum.¶ Odio. Act̉. xxiij. Tu ſedens iudicas me ẜm legem ⁊ contra legem iubes me percuti.¶ Munere. Miche. iij. Principes eius in muneribus iudicabant.¶ Inuidia. iij. Reg. xxj. Facite naboth ſedere inter pͥmos¶ Perſonarū acceptione. Eccl̓i. xx. Eſt qͥ p̄ confuſione ꝑdet animā ſuā ⁊ alibi: prudētia ꝑſone perdet eā. ꝑſone autem acceptione perdet ſe.

Allegoricede chriſto.

ſignant̉ ⁊quō ſuperhos exaltat̉ deus.

Psͣ. lvij.

I

cͣAd iudicādiē recte ml̓ta cōcurre̓ debent

Iudiciūviolat̉ multipl̓r.

Moralit̓.de p̄latis

Naͣ aſpidiscui aſſil̓ati ſt̄iudei.