Quinquageſimuſſextus CXXXIII
Nate vel tepeſcētes. Prouerb. iiij. Uia impioꝝ tenebroſaneſciūt vbi corruāt. Iere. iij. Uide vbi nunc ꝓſtrata ſis ſiccecidit Heli. j. Reg. iiij. Eſaie. xxviij. Uadant ⁊ cadant retrorſum ⁊ conterantur ⁊ illaqueentur.Paratum cor meum deus paratū cor meum. cantabo et pſalmum dicam.¶ Tercia ꝑs in qua laudes ꝓmittit poſt liberationē ſuaꝫ⁊ dicit xp̄s (paratū cor meū) q. d. illi mihi foueā foderūtſꝫ nō mihi nocuerūt qꝛ patiēs fui hoc ē qd̓ dicit (o deꝰ) pꝫter (cor meū paratū) ē ad ſuſtinendū ⁊ bn̄ dicit (cor) quiaſpūs quidem ꝓmptus ē caro aūt infirma. Mathei. xx.¶Paratū cor meū) hoc bis dicit id̓o qꝛ ad obprobria ⁊ figella paratā habuit voluntatē: ⁊ hͦ illi illata fuerūt ẜm edicūt mali. Sap̄. ij. Cōtumelia ⁊ tormēto interrogemꝰ ēſꝫ qꝛ patiētia nō debet eē triſtis vl̓ amara: ſꝫ dꝫ eē cū leticiaddit (cantabo) gratias agendo. Itē cū bono oꝑe: vn̄ aiungit (⁊ pſalmū dicā) in hoc innuit ꝙ oꝑa ſua laudē doreſonabāt: vel ſic bis dicit (paratū) qꝛ xp̄s habuit cor paratū ad patiendū ⁊ ad laudandū: ⁊ ideo ſequit̉ duo ꝟba:(cantabo) qͦ ad laudē (⁊ pſalmū dicā) quo ad paſſionēpatientiā aut data eſt xp̄o glorioſa reſurrectio de qua ſubiūgit apoſtrophando ad carnem ſuam.¶ Exurge gloria mea exurge pſalteriū ⁊ cythara exurgam diluculo.¶ Exurge gloria mea) .i. caro in qua glorioſa geſſi opera ⁊que ē cauſa glorie mee (exurge pſalteriū ⁊ cythara) .i. ca.ro q̄ fuiſti (pſalteriū) ſonū reddēs a ſuꝑiori diuina miracula operādo (⁊ cythara) ſonū reddēs ab inferiori humna tormēta patiēdo: ⁊ determinat horā reſurrectionis dicēs (exurgā diluculo) Alia lr̄a (mane exurge gloria meavox patris ad filiū. Prouerbiorū. x. Gloria patris filiꝰ ſpiens. ip̄e fuit (pſalteriū) in paſſionē. Tren̄. iij. Ego ſumpſalmus: vel (cythara) extenſus in cruce. Eſai. xvj. Uenimeus (exurgaꝫ diluculo) qͣſi cythara ſonabit. Eccl̓i. xxiiAnte lucanū illumino oībus. Oſee. vj. Quaſi diluculūparatus ē egreſſus eius: de inferno .ſ. vel ſepulchro. Poſtoſtendit duplicē fructū reſurrectiōis. Primus ē laus vniuerſalis in verbo vnde dicit.¶ Cōfitebor tibi in populis domine: ⁊ pſalmum dicam tibi in gentibus.¶ Cōfitebor tibi in po. dn̄e) .i. ꝯfiteri tibi faciaꝫ a populisꝯuerſis per meam ⁊ meoꝝ p̄dicationeꝫ. Secūdus ē lauvniuerſalis in oꝑe: vnde dicit (⁊ pſalmū dicā in gentibid ē faciam qd̓ gentes bona oꝑa facient ad laudem terreet hoc.¶ Quoniam magnificata eſt vſqꝫ ad celosmiſcd̓ia tua: et vſqꝫ ad nubes veritas tua.¶ Qm̄ magnificata ē) miſcd̓ia dei ē hūanitas xp̄i q̄ ī aſcēſione magnificata ē vſqꝫ ad celos: ẜm illud eleuata eſt magnificentia tua ſuper celos (⁊veritas tua) .i. ego qui ſunveritas. Ioh̓. xiiij. vſqꝫ ad nubes ẜm illud Actu. j. Et nubes ſuſcepit eum ab oculis eorum: et propter hoc.¶ Exaltare ſuper celos deus: et ſuper omnem terram gloria tua.¶ Exaltare ſuꝑ cer celos deus) pr̄ .i. lauderis ab angelis.nō ſolū ab angelis ſꝫ ab hoībus: vn̄ ſequit̉ (⁊ ſuꝑ oēm terrā gloria tua) qꝛ ꝓpter xp̄i aſcenſionē laudauerunt angeliter deū: ⁊ gl̓ificauerunt eū apl̓i ⁊ alij hoīes. ¶ Moralit̓ dꝫ ⁊cere qͥlibet (paratū cor meū deꝰ) ⁊ bis dicere dꝫ (paratui dū cor meū) q. d. paratū ē ad p̄cepta. paratū ē ⁊ ad ꝯſilia: vali ẜm qd̓ ī vulgari ſonat. paratū .ſ. parabis dicit: qꝛ dupl̓r di⁊ ſic qͥd parari: vꝫ qn̄ aliqͣ īmundicia vl̓ inhoneſtū amouet̉ abrari eo: ſicut domū parat̉. Itē qn̄ aliqͥd pulcrū ⁊ honeſtū ei⁊ī ponit̉ ſicut templū parat̉ qn̄ cortine ⁊ panni ſerici tenduhoc tur in eo ad ornatū. Hijs duobꝰ modis dꝫ cor noſtrū pactus rari vꝫ vt oēm immundā ⁊ noxiā cogitationē amoueamaīa. ⁊ vt ornamēta virtutū ⁊ bonorū opeꝝ quantū in nobisadmoueamus ⁊ ſupponamꝰ cordibꝰ nr̄is: ⁊ ſic poterimꝰdicere (paratū cor meū deꝰ) .i. ab om̄i īmūdicia purgatū
(paratū cor meū) .i. om̄i ꝟtute ⁊ bono oꝑe ornatū: ⁊ ī talicorde ē gaudiū in ſpūſancto ⁊ melodia: vn̄ addit (cātabo⁊ pſalmū dicā) Eph̓. v. Nolite inebriari vino in qͦ ē luxuria ſꝫ īplemini ſpūſancto loquētes vobiſmetip̄is ī pſalmiscantantes ⁊ pſallētes ī cordibꝰ veſtris. Tangunt̉ h̓ triaNolite inebriari vino in qͦ eſt luxuria. Ecce paratio ꝑ remotionē īmundicie: ſꝫ īplemini ſpūſancto. Ecce paratio ꝑadmonitionē ornatus ⁊ poſtea addit de gaudio dicēs cātantes ⁊ pſallētes in cordibꝰ veſtris dn̄o nō tm̄ ore: ſicutEſa. xxix. Populꝰ hͨ labijs me honorat: cor aūt eoꝝ longeē a me. Itē nota ꝙ h̓ tangunt̉ tres ꝑtes penitentie (paratū cor meū) ecce cōtritio ⁊ dicit bis (paratū) vt ſit ꝯtritioꝓ malis cōmiſſis ⁊ ꝓ bonis omiſſis. Ierem̄ .xvij. duplicicōtritione contere (cantabo) ecce cōfeſſio. Eſa. xxiij. benecane frequēta canticū. hoc de cōfeſſione exponet̉ (⁊ pſalmū dicā) ecce ſatiſfactio in oꝑe: qꝛ ad lr̄am pſalmi iuiungunt̉ ꝓ ſatiſfactione. poſt penitentiā autē ſequit̉ teſtimoniū cōſcientie qꝛ ex ea naſcit̉: vn̄ ſequit̉ in voce penitētis(exurge gloria mea) .i. teſtimoniū conſcientie mee qd̓ perpeccatū cecideras (exurge) ꝑ penitentiā. ij. Coꝝ. j. Glorianoſtra hec ē teſtimoniū ꝯſcientie nr̄e ſꝫ qꝛ ꝑ peccatū nō tm̄ꝑdit hō teſtimoniū ꝯſcientie ſꝫ ⁊ bona oꝑa q̄ fecerat mortificant̉ ⁊ cōfeſſio quā de peccatis p̄cedentibꝰ fecerat periclitat̉. ideo penitens dicit nō tm̄ (exurge gloria mea) ſꝫaddit (exurge pſalteriū) .i. extra ſurgāt in publicū operamortificata (⁊ cythara) .i. cōfeſſio de oꝑibus ſiue de pſalmis. j. Coꝝ. xiiij. Unuſqͥſqꝫ veſtrū pſalmuꝫ hꝫ de cytharacōfeſſionis. Eſaie. xxiij. Sume cytharā .i. cōfeſſionē circuiciuitatē .i. ꝯſcientiā ⁊ qꝛ multi ſūt qͥ nolūt penitere vſqꝫ admortē ne de talibꝰ eē videat̉ adiūgit (exurgā diluculo) .i.cito penitebo. Eccī. v. Ne tardes cōuerti ad dn̄m ⁊ ne differas de die in diem. Multi aūt dicūt exurgā crepuſculo⁊ cōtra illos dicit ſtatim in Eccl̓iaſtico. v. poſt p̄dicta verba. ſubito veniet ira illius ⁊ in tꝑe vindicte diſꝑdet te. id ēdiuerſis penis perdet. Et qꝛ poſt euaſionē ꝑiculi laudandus ē deus ſubiungit (ꝯfitebor tibi) cōfeſſionē laudis qd̓bene ſequit̉ poſtqͣꝫ dixit (exurgam diluculo) ſicut alauda⁊ alie aues que diluculo ſurgūt: ⁊ ſtatim incipiunt laudare creatorē ſuū bn̄ ergo dicit (cōfitebor tibi in ppl̓is dn̄e).i. laudabo te corā populis p̄dicādo: nec tm̄ p̄dicādo ſꝫ etbonū exemplū p̄bendo hoc eſt qd̓ ſequit̉ (⁊ pſalmū dicaꝫtibi in gentibꝰ) .i. faciā oꝑa corā gentibus qͥ erūt ad gloriam tuā ẜm illud Mathe. v. Sic luceat luxveſtra corā hominibus .ſ. in p̄dicatione: vt videāt oꝑa veſtra bona ⁊ glorificēt patrē veſtrū qͥ in celis ē. Tob. xij. Benedicite deuꝫceli ⁊ corā om̄ibus viuentibus cōfitemini ei quia fecit nobiſcū miſcd̓iam ſuā ⁊ merito hoc debeo facere (quoniammagnificata eſt vſqꝫ ad celos) .ſ. dandos penitentibꝰ (miſericordia tua). q. d. laudādus es: qꝛ tāta ē miſcd̓ia tua vtnō tm̄ penitētibus peccata dimittas: ſed ⁊ regnū celorumꝓmittas. Math̓. iiij. Penitentiā agite appropinqͣbit em̄regnū celorum nec hoc clam facis ſed per p̄dicatores tuos omnibus publicari facis: hoc eſt qd̓ ſequitur (⁊ vertitas tua) .ſ. huius ꝓmiſſionis non tm̄ in ſe magna eſt ſedmagnificat̉ (vſqꝫ ad nubes) id eſt a deo vt eam facias interram .i. in corda peccatoꝝ diſtillari et pluas eam dentbibus tuis. id eſt de p̄dicatoribus vt terrena corda aquaiſtarū nubiū irrigata germinēt ꝓpoſitū bonum ⁊ faciāt dignos fructus penitentie. Ioel̓. ij. Noli timere terra exulta ⁊ letare quoniaꝫ magnificauit dn̄s vt faceret. nolite timere aīalia regionis qꝛ germinauerūt ſpecioſa deſerti. Lignū tulit fructū ſuum. Dicuntur autē p̄dicatores nubes.ẜm qd̓ dicit Glo. quia de ip̄is tanqͣꝫ de nubibus dominuschoruſcat miraculis tonat minis. pluit doctrinis: vn̄ Eſa.lx. Qui ſunt iſti qui vt nubes volant. ⁊ Eſa. v. Mandabonubibus meis ne pluāt ſuꝑ eos hymbrem. ⁊ qꝛ ita magnificata ē miſcd̓ia ⁊ veritas tua deꝰ. ergo (exaltare ſuper celos ⁊ ſuper omnem terrā gloria tua. q. d. ⁊ iuſti ⁊ pctōresglorificent deum. per celos enim intelliguntur iuſti. ꝑ cerram peccatores. Eſaie. vl. Celū ſedes mea ⁊ terra ſcabellum pedum meorū ⁊ quomodo exaltatur deus ſuꝑ iſtoscelos. Solutio ſancti ferūt deū: ⁊ cū ſeipſos exaltant per f
r
MoraliterParari dupliciter aliqͥd dr̄ ⁊ ſicdꝫ pararicor noſtrūet ꝓpt̓ hocqͥs fructusſeqͥt̉ iaia.
gͣAllegoce de xp̄oº
Predicatores qͣre dicūtur nobes.
Iuſti ꝑceloſ⁊ peccatoresper terrā de-