Quinquageſimuſquartus CXXVII

fraternū odium qd̓ eſt mors anime: ſicut dicit̉ .j. Ioh̓. iiij.Qui odit fratrē ſuū homicida eſt ⁊ ducit ad mortē eternāvnde timendū eſt quia ibi perpetuo nō morietur corpus⁊ anima: vnde addit.¶ Timor et tremor vennerunt ſuper me etcontexerunt me tenebrę.¶ Timor ⁊ tremor venerūt ſuꝑ me) timor anīe cui timeoa gehēna: ⁊ tremor corꝑis cui timeo a flagellis timore naturali (⁊) pro qꝛ (cōtexerūt me) .i. circūdederūt ⁊ oppreſerūt me (tenebre) .i. mali hoīes qui emphatice̓ dicunt̉ tenebre p̄cipue ꝓpter fraternū odiū .j. Ioh̓. iij. Qui odit fratrē ſuū in tenebris eſt ⁊ in tenebris ambulat ⁊ neſcit queat qm̄ tenebre obcecauerūt oculos eius Eph̓. v. Fuiſtaliqn̄ tenebre. Moral̓r eccīa ī ſua ꝑſona pōt hͦ dicere (comeū cōturbatū eſt in me) caput in eccl̓ia eſt p̄latus: cor religioſus qꝛ celat̉ vt cor ⁊ abſcōdit̉. Eſa. j. Om̄e caput laguidū ⁊ omne cor merēs a plāta pedis vſqꝫ ad verticē nōeſt in eo ſanitas: qͣſi dicat: ſi p̄lati languēt ⁊ religioſi dolēttotū corpus infirmat̉ vn̄ hic cōquerit̉ eccl̓ia de corde ⁊ halia littera (cor meū doluit in vitalibus meis) ⁊ ideo dicformido mortis cecidit ſuꝑ me). q. d. ꝓpter dolorē ⁊ infirmitatē cordis timeo de mortē corꝑis ex corde em̄ vita coporis ꝓcedit: vn̄ Prouer. iiij. Om̄i cuſtodia ſerua cor tuiex ip̄o em̄ vita ꝓcedit. ⁊. xiiij. Prouer. vita carniū ſanitacordis. Et nota ꝙ ter ponit hic timorē dicēdo (formidomor tremor) ꝓpter triplicē timorē malū .ſ. mūdanū humanū ⁊ ſeruilē. de mūdano Prouer. x. Pauor pauperū egeſtas eorū. de hūano. ij. Reg. xvij. Cuiꝰ eſt cor. q. leonis puore ſoluet̉. de ſeruili Prouer. x. Pauor his qui operant̉malum.¶ Et dixi quis dabit mihi pennas ſicut columbe et volabo ⁊ requieſcam.¶ Et dixi) quaſi dicat qꝛ inter iſtas tribulatiōes ita cōcutiebar (dixi) .i. deliberaui: ⁊ optaui (qͥs dabit mihi pēnas ſcut colūbe) ⁊ volabo in ſolitudine (⁊ requieſcā) hec ē mdicina cōtra iſtas tribulatiōes. ſupra cōuerſus ſum in erina mea dū cōfigit̉ ſpina: iō cū apl̓us tribularet̉ dixit. viRom̄. Infelix ego hō qͥs me liberabit de corꝑe mortis hiius: pēne ſunt ſancta deſideria ⁊ virtutes nec ſufficit vnpēna: vn̄ dicit pluraliter (ale) ſunt duo brachia charitativel timor ⁊ amor vel cognitio ⁊ affectio vel meditatio. etoratio Apo. xij. Date ſunt mulieri due ale. magne vt auclaret in deſertū (colūbe) nō dicit veſpertilionis vel bubonis qͥ de nocte volāt vel milui rapacis. Noͣ. ꝙ p̄cipue p̄lti ⁊ viri eccleſiaſtici cōparant̉ colūbe ꝓpter multas ꝓpritates colūbe q̄ notant̉ his ꝟſibus. ¶ Grex viſus pulli feoſcula pugna lapilli. ¶ Grana latex nidus turris gemitcolor ⁊ pes. ¶ Nuncia ſimplicitas fimus oua venus fugat ceruix. Primo notandū ꝙ columba gregatim volat.extraneā ſecū cōgregat in ſociā: primū eſt cōtra ſingulari.tatē Sap̄. xj. Oīa in mēſura ⁊ pōdere ⁊ nūero diſpoſuiſtNūero cōtra ſingularitatē: meſura cōtra immoderantiaꝫpondere cōtra leuitatē. Iteꝫ debemꝰ extraneos colligerſcd̓m illud Exo. xij. Si qͥs peregrinorū in veſtrā volueritranſire coloniā ⁊ facere phaſe dn̄i circūcident̉ pͥus. Itecolūba viſum acuit ſanguine ſuo. Cant̓. j. ⁊. iiij. Oculi tucolumbarū. Itē pullos ⁊ ſuos ⁊ alienos nutrit .j. Theſij. Facti ſumꝰ paruuli in medio vr̄i tanqͣꝫ ſi nutrix foueafilios ſuos Math̓. xxiiij. Quotiens volui ꝯgregare filiotuos quēadmodū gallina cōgregat pullos ſub alis. Itefelle caret. Sap̄. viij. Nō hꝫ amaritudinē cōuictus illiusEccl̓i. xxj. Nō eſt ſenſus vbi eſt amaritudo. Itē hꝫ oſculProuer. xxiiij. Labia deoſculabit̉ qͥ recta verba reſpōdeiItē pugnat eleuatis alis ⁊ ſic ſignificat pugnā q̄ fit ꝑ orationē. Exo. xvij. Cū leuaret moyſes manꝰ vincebat iſraelſe Itē comedit lapillos. lapilli ſunt laici ꝑui qͦs dꝫ p̄latꝰ cos medere .i. eccl̓ie incorporare: ẜm illd̓ Act̉. x. Macta ⁊ māduca qd̓ ſignificat̉ ꝑ hͦ qd̓ ioh̓es baptiſta cōedit locuſtasſcꝫ ꝑua aīalia nō multi nobiles inter nos. Itē in iecore colūbe qͥdam lapides p̄cioſi purificant̉ .ſ. perle vel vnionesvel margarite ⁊ p̄dicatiōe ſctōꝝ clarificat̉ fides xp̄i: q̄ ꝑ

lapidē ſignificat̉ Math̓. xiij. Inuēta vna p̄cioſa margarita ⁊cͣ. Itē grāna comedit nō cadauer ſicut faciūt detractores. Prouer. xxiij. Carnes ad veſcendū cōferunt. Itē reſidet ſuꝑ laticē .i. aquā. Can̄. v. Reſidēt ſuꝑ fluenta pleniſſima ibi etiā videt vmbrā accipitris .i. tēptationes dyaboli.Itē nidus eius durus eſt ⁊ ſignificat pnīam. iō dixit Iobxxix. In nidulo meo moriar .i. in pnīa. Item in turre habitat Cant̉. ij. Ueni amica mea colūba mea in foraminibuspetre in cauernis macerie Eſa. lx. Quaſi columbe ad feneſtras ſuas. Itē gemit Eſa. lix. Quaſi colūbe meditātes gememꝰ. Itē diuerſum hꝫ colorē .ſ. plumbeū ⁊ caudidū ⁊ ſignificat liuorē penitētie ⁊ candorē innocētie. Cant̓. v. Sicut colūbe q̄ lacte ſunt lote. ⁊. vj. Capilli tui ſicut grex caprarū ecce pnīa. Itē hꝫ pedes pēnatos ⁊ ſignificat velo.cē volatū. ſupra Volauit ſuꝑ pēnas ventoꝝ Itē eſt nuncia pacis. Gen̄. viij. Portauit in ore ſuo ramū oliue ⁊ Lu.iij. Oſtēdit filiū dei vbi dicit̉ Deſcēdit ſpūſſanctus coꝑaliſpecie ſicut colūba in ip̄m. Itē ſimplex eſt. Math̓. x. Eſtote prudētes ſicut ſerpetes ⁊ ſimplices ſicut colūbe. Itē fimus eiꝰ calidus eſt: ſignificat pnīam ⁊ vilitatē religioſoꝝpauꝑes comederūt fimū columbaꝝ. iiij. Reg. vj. Quartaꝑs cabi ſtercoris columbaꝝ vēdebat̉ qͥnqꝫ argēteis ⁊ hūiles imitant̉ eorū pnīam. Itē alia eſt ꝓprietas colūbe qͣꝫtūad fimū qd̓ nihil ita fedat eccl̓iam ⁊ nihil tantuꝫ maculatſpūaliter eccl̓iam ſicut viri eccleſiaſtici. Itē oua eiꝰ calidaſunt ⁊ ſignificāt ſpem. Ro. xij. Spiritu feruētes dn̄o ſeruientes ſpe gaudētes. Itē colūba multā facit generaturamqd̓ bn̄ cōpetit ſpūaliter p̄latis. Eſa. vlti. Parturiuit et peperit ſyon filios ſuos. vel in malo cōpetit clericis ⁊ ſacerdotibus qͥ ad litterā plures habēt filios quā alij. Iteꝫ fugit hoſtes. ij. Chor̄. vj. Nolite iugū ducere cū infidelibus.Eccl̓i. xiij. Que cōmunicatio ſancti ad canē. Itē in ceruice hꝫ pennas aureas: ⁊ ſignificat ſapientiā ⁊ eloquentiaꝫMath̓. v. Luceat lux veſtra corā hoībus (⁊ volabo) nonad predā ſed ad requiē: vn̄ ſequit̉ (⁊ requieſcā) ſicut colūba fecit Noe Gen̄. viij. Sed multi volant ad p̄dam .ſ. addignitates ⁊ diuitias ⁊ laborioſa oꝑa mūdi Eſa. xviij. Ueterre cymbalo alarū. Gen̄. xlix. Catulus leōis iuda ad predā fili mi aſcēdiſti. In hoc ꝟſu tria ſpāliter notant̉. Perhoc em̄ qd̓ dicit (qͥs dabit mihi pēnas ⁊cͣ.) Oūdit oportere hr̄e virtutes per hoc qd̓ dicit (⁊ volabo) innuit motū ⁊cōcitationē in ꝟtutibus ⁊ oportere oꝑari: qꝛ vt dicit Aug.Cū audis deū requieuiſſe poſt oꝑa fruſtra ſperas requiēniſi poſt laborē ꝑ hoc qd̓ dicit (⁊ requieſcā) inuuit renūciationē in celis poſt opera.¶ Ecce elōgaui fugiēs ⁊ māſi in ſolitudine¶ Dico quod petij pennas ⁊ impetraui quia (ecce elōgaui fugiēs ⁊ manſi in ſolitudine) hunc verſum ſic exponitGreg. Fugiēs ſe elōgat qͥ a turbā deſiderioꝝ terrenorū inaltā dei cōtemplationē ſe ſubleuat (manet in ſolitudine)qui pſeuerat in remota mentis intentione vel de religioſis pōt legi qui mente ⁊ corpore ſimul fugientes elōgauitſe a mūdo. ⁊ notātur h̓ quattuor (ecce) in hoc notat̉ manifeſtatio exempli (fugiēs) mēte ⁊ corpore: in hͦ notat̉ de3relictio mūdi. j. Regū. iiij. Ego ſum qui de acie fugi hodie Iic(elongaui) per hoc notat̉ contemptus mundi ſiue mun­ qdus fugiendus .ſ. elongatio ab omni occaſione ⁊ circumſtantia peccati. Gen̄. xix. Nes ſtes in omni circa regione.(et manſi in ſolitudine) per hoc notat̉ ꝑſeuerantia (manſi) non mutaui me de loco ad locum. Eccleſiaſtes. x. Sꝫſpiritus poteſtatem habentis aſcenderit ſuper te: locumtuū ne dimiſeris. Eccleſiaſtici. xj. Sta in teſtamento tuo.(in ſolitudine) non in ciuitate. id eſt occupationibus ſecularibus. Eccleſiaſti. xxxviij. In tempore vacuitatis ſcribeſapientiā. Iob. xxix. Quando ſecreto deus erat in tabernaculo meo. Oſee. ij. Ducā eaꝫ in ſolitudinē ⁊ ibi loquaꝫad cor eius: ſꝫ qͣre ita bonū eſt eſſe in ſolitudine. Solutioager cultꝰ niſi cuſtodias a trāſeuntibꝰ. cito vaſtat̉ ⁊ conculcat̉ ⁊ in via trita erat nō creſcit fructus. ⁊ demones li.bent̓ terūt aīaꝫ fructiferā. Iob. xix. Fecerūt ſibi viā ꝑ meEſa. lj. Dixerūt aīe mee īcuruare vt tn̄ſeamꝰ ⁊ poſuiſti vtterrā corpꝰ tuū ⁊ qͣſi viam tranſeūtibus. Pōt etiā primo

Qual̓r ciuitas huiusmūdi hꝫ ſepteꝫ vicosnificantes ſeptemvicia.

Colūbe viginti ꝓprietates cōuenientes viris religioſis et eccleſiaſticis.

Moralit̓.In perſona eccleſie

DDe fuga ⁊ſolitudīe religioſoruꝫqͣttuor hunotantur.