Quinquageſimuſſecundus CXXV
CXXV
¶ De ebrietate Iob xv. Abominabilis et inutilis homoqui bibit. q. aquam iniquitatem¶ De vertigine. Prouer. xx. Abominatio eſt apud deumpondus ⁊ pondus.¶ De mari Prouer. xvj. Abominatio dn̄i oīs arrogans.¶ De corruptione dicitur hic. corrupti ſunt ⁊cͣ. ⁊ Eſa. xlj.Abominatio eſt qui elegit nos.¶ De vento. Hiere. xiiij. Syon abominata eſt anīa tua.¶ De quinqꝫ ſenſibus.¶ De viſu. Prouer. xv. Abominatio dn̄i cogitiōes male.¶ De auditu. Prouer. iij. Abominatio dn̄i omīs illuſor.¶ De odoratu. Eſa. j. Incenſum abominatio eſt mihi.¶ De tactu. ps. Uirū ſanguinū ⁊ doloſum abominabiturdominus.¶ De guſtu. Apoc̄. iij. Utinā frigus eſſes aut calidus ſꝫ qꝛtepidus es incipiā te euomere de ore meo (corrupti ſunt)heretici ⁊ corruptores anīaꝝ ⁊ ſcpͥturaꝝ et antixp̄iani corrūpent̉ ab antixp̄o ⁊ iā corrupti ſunt multi mūeribꝰ adulationibus prauis doctrinis: vn̄ ſupra in alio psͣ. Corruptſunt ⁊ abomīabiles facti ſunt ī ſtudijs ſuis. Iteꝫ corruptſunt .i. corde rupti. Eccl̓i. xxj. Cor fatui. q. vas cōfractū ⁊cͣtales ſunt omēs ſciſmatici ⁊ diſcordes Hiere. v. ⁊ ecce himagis fregerūt vincula charitatis ⁊ obediētie ⁊ federa pacis (nō eſt qͥ faciat bonū) .i. rarus eſt (vel non eſt q̄ faciatbonū) ſupple purū abſqꝫ macula: qꝛ vt habetur Eſa. lxiiij.Oēs iuſticie vr̄e. q. pānus mēſtruate ⁊ quaſi quis q̄reretvn̄ ſcis ꝙ corrupti ⁊cͣ. ſb̓iungit (deus de celo) ſemꝑ (ꝓſpexit) .i. procul aſpexit: procul em̄ aſpicit pctōres qꝛ remotſunt ab eo. Eſa. xlvj. Audite me duro corde qͥ longe eſti(ſuꝑ filios hoīm) in malo ſumit̉ ſicut ibi: filij hoīm vſqꝫquo graui corde (vt videat ſi eſt intelligens) .i. intra ſe legēs dn̄i veritatē. Eſa. xliiij. Obliti ſunt ne videāt oculi eorū ⁊ ne intelligāt corde ſuo qͥ aūt nō intelligit nō reqͥrit deum: vn̄ addit (aut requirēs deū) iſta duo libenter aſpiciin nobis dn̄s intellectū intelligentē ip̄m ⁊ affectū reqͥrentē. Hiere. v. Oculi tui dn̄e proſpiciūt fidē ⁊ bene cōiungihic duo qꝛ vnū ſine altero parū valet clerici vident̉ inteligere: ſed pauci requirūt: heretici ecōtrario vident̉ requrere ſed pauci intelligūt (omnes declinauerūt) Alia littera (oēs auerſi ſunt pariter adheſerūt) in qͥbus ꝟbis cōpꝫhendit̉ tota ratio peccati .ſ. auerſio a bono incōmutabi⁊ cōuerſio ad bonū cōmutabile. Quid aūt declinant diciAmos. ij. Uiā humiliū declinauerūt via humiliū eſt penitētia ⁊ humilitas quā multi declināt p̄cipue p̄lati Hiere.vj. Oēs iſti pͥncipes declinantiū .i. ſunt de nūero declinan.tiū. ambulātes fraudulēter. ps. Declinātes aūt in obligatones adducet dn̄s cū oꝑantibus iniqͥtatē. hoc libēter facunt clerici qͥ ſe obligant ad curas animarū: ⁊ tn̄ fere om̄sdeclinant a curatione earum ad ipſam pecuniā. Prouervj. Si ſpōponderis pro amico tuo defixiſti apud extraneum manū tuā. Et nota ꝙ cū columne declināt domus eſtproxima ruine. Gal̓. ij. Lephas ⁊ iohānes qͥ videbant̉ c.lumne eſſe eccleſie (ſimul inutiles facti ſunt) aut per remiſſionē aūt per nimiā auſteritatē. Prouer. xviij. Homoremiſſus in operibus ſuis frater eſt ſua opera diſſipantisEccl̓i. iiij. Noli eſſe inutilis ⁊ remiſſus in operibus tuis.hoc etiam frequēter accidit de clericis ⁊ p̄latis. Amos. v.Galgal captiua ducet̉ ⁊ bethel erit inutilis. ſi auteꝫ inutilis damnat̉ quid erit de malicioſo. Math̓. xxv. Seruuminutilē eijcite in tenebras exteriores: eis etiā ſatis cōpetitqd̓ ſequitur ſcilicꝫ clericis ⁊ prelatis (non eſt qui faciat bonu) non dicit qui dicat vel audiat. Rom̄. ij. Non auditores legꝭ iuſti ſūt apud deū: ſꝫ factores (nō eſt vſqꝫ ad vnūid eſt nō eſt niſi chriſtus. qui dicit Eſa. lxiij. Torcular calcaui ſolus. quicquid etiam boni faciemus ip̄e facit .j. Chorinth̓. iiij. Quid habes quod non accepiſti: vel ſic (nō eſtqui facit bonū non eſt vſqꝫ ad vnum) neutraliter ſumptūid eſt qͣꝫuis ſint aliqui qui interdum aliqua bona faciuntnō eſt tamen qui faciat vſqꝫ ad illud vnū: de quo dicit. dominus ei qui omīa precepta dicebat ſe cuſtodiuiſſe a iuuētute ſua. Lu. xviij. Adhuc vnū tibi deeſt omīa quecūqꝫ habes vende ⁊ da pauperibus ⁊ veni ſequere me.
¶ Nonne ſcient omnes qui operantur iniquitatem: qui deuorant plebem meaꝫ vt cꝭbum panis.¶ Nonne ſcient) Secūda pars vbi cōminatur eis per finem. q. d. ita dicūt ⁊ faciunt mali ſed nō erit impunitū qͥaſcient in pena qd̓ ignorant in culpa ſcilicet deū eſſe punitorem malorū: hoc eſt qd̓ dicit (nōne ſcient omēs qͥ oꝑantur iniquitatem) ſcilicꝫ tam antichriſtus ⁊ ſui complicesqͣꝫ iudei crucifixores ⁊ chriſtiani male viuentes. q. d. ſciētvtiqꝫ. ps. Cognoſcet̉ dn̄s iudicia faciens qui modo nō cognoſcit̉ iniuriam patiēs vt dicit b. Ioh̓. Apo. j. Uidebieū oīs oculus ⁊ qͥ eū pupugerunt ⁊ plangent ſe ſuꝑ eumomēs tribus terre (qͥ deuorāt plebē meā) occidēdo perſequēdo ⁊ bonis tēporalibus ſpoliādo Mich̓. iij. Qui comederūt carnē populi mei ⁊ pellē eorū deſuper excoriauerūt Ezech̓. xxxiiij. Lac comedebatis ⁊ lanis operiebamini ⁊ qd̓ craſſum erat occidebatis deuorare etiam dicit auditatē in quo notatur malū deſideriū. Prouer. xix. Os inpiorū deuorat iniquitatem. O ſee. iiij. Sacerdotes peccata populi comedent ⁊ animas eorū ſubleuabunt ad iniqͥtatem (vt cibum panis) ſcilicꝫ cum delectatōne ⁊ aſſiduepanis em̄ eſt cibus cōmunis ⁊ aſſiduus. Luc. xj. Panē noſtrū quotidianū da nobis hodie.¶ Deum non inuocauerunt: illic trepidauerunt timore vbi non fuit timor.¶ Deū nō inuocauerūt) Quaſi dicat ſi deū timerent predicta nō facerēt ⁊ ponit̉ cōſequens pro antecedēte qͥ em̄deū timet inuocat eū: ⁊ ideo cū deberet dicere non timuerūt. dicit nō inuocauerūt. Eſa. xxxj. Non ſunt cōfiſi ſuperſanctū iſrael. ⁊ dominū nō exquiſierūt. Eſa. lvj. Uiam manus tue inueniſti ꝓpterea nō rogaſti. Grego. Qui felicitatem queſitam in terris inuenit actorē qui eam tribuit nonrequirit Auguſti. Ea que nō poterā tenere ſine te. lōge tenebant me a te. ⁊ licꝫ defuerit eis timor dei non tamen defuit eis timor mundi: vn̄ addit (illic trepidauerūt timorevbi nō fuit timor .i. ibi nō ſuit timendū .ſ. in temporalibusſpreto em̄ ⁊ eiecto bono timore intrāt malus timor ⁊ ecōuerſo: vn̄ de nō timētibus dicit Leuit̓. xxvj. Terrebit eosſonitus folij volantis: ⁊ ita fugient. q. gladiū Iob. xv. Sonitus terroris ſemꝑ in auribus eius. ⁊ cū pax ſit ſemꝑ inſidias ſuſpicat̉ hoc p̄cipue verū eſt de auaris: vn̄ SenecaUidet pauperē ⁊ ſuſpicat̉ furē: videt diuitē ⁊ eſtimat predonē. De timēte aūt deū dicit̉ Eccl̓i. xxxiiij. Qui timet deum nihil trepidabit Prouer. xxviij. Iuſtus. q. leo cōfidēsabſqꝫ terrore erit. impius aūt fugit nemine ꝑſeq̄nte. Prouer. xiiij. In timore dn̄i fiducia fortitudinis: vn̄ bene ſubiūgit cauſam quare mali trepidauerūt.¶ Quoniam deus diſſipauit oſſa eoruꝫ quihominibus placent confuſi ſunt quoniamdeus ſpreuit eos.¶ Quoniā deꝰ diſſipauit) id eſt deſtruxit ꝑmiſſiue (oſſa)id eſt virtutes (eorū qui) .i. quia illi (homībus placent) ſiem̄ oſſa id eſt fortitudine virtutū haberēt in talibus nō timerent: ſed quare dicit (diſſipauit oſſa eorū qui hominibus placent) Nonne bonū eſt hominibus placere: ẜm illud Eccl̓i. viij. Fruere mandatis ſine querela. ⁊ Exo. ij. etDan̄. ij. legit̉ ꝙ moyſes ⁊ dauid fuerūt amici regum. ⁊ deNeemia. j. Nee. Itē dicit apl̓us. j. Chor̄. x. Ego ꝑ oīa omnibus placeo. ij. Coꝝ. viij. Prouidētes bona non ſolū corā deo: ſed etiā corā hoībus. Solutio. Bonuꝫ eſt placerehoībus ad alliciendū eos ad bonū: ⁊ ẜm hoc intelligunt̉p̄dicte auctoritates ⁊ exempla: malū eſt aūt placere eis ꝓinani gloria: ⁊ ſic intelligit̉ quod hic dr̄ (qͥ hoībus placētid eſt placere appetūt ꝓpter gloriam vanā. Notandū autem ꝙ in predictis duobus verſibus poſuit ꝓpheta ⁊ expoſuit culpā malorū: in iſto autē exponit penā eorū q̄ niplex eſt. ſcilicet in amiſſione boni preſentis ⁊ in cōfuſioneeterna. De prima dicit (quoniaꝫ deus diſſipauit ⁊cͣ.) Deſecūda ſequit̉ (cōfuſi ſunt) .i. cōfundētur eternaliter (qm̄F
q 5