Pſalmus

qͦ eripiat: qꝛ nullus pōt eriꝑe niſi deus. ⁊ qꝛ ipſe dn̄i obliteſt in ſua ꝓſperitate: deus ip̄ius obliuiſcet̉ in ſua neceſſitate. ẜm ꝙ dicit Augꝰ. Hac aīaduerſione ꝑcutit̉ pctōr: vcū morit̉ obliuiſcat̉ ſui: qͥ dum viueret oblitꝰ eſt dei. ſꝫ quedeus liberat nullus p̄t raꝑe Iob. xix. Cū ſit nemo qͥ de manū tua poſſit eruere. Quid autē debeāt intelligere et quomodo debeāt cōuerti ad dn̄m ſubiūgit.¶ Sacrificium laudis honorificauit me ⁊ illic iter quo oſtendam illi ſalutare dei.¶ Sacrifi. lau.) ſi qͥs obtulerit (honorificabit me) dicit dominus (nō ſacrificiū) pecudū. vn̄ ſupra reprobauit ſacrificia pecudū. et dixit (imola deo ſacrificium laudis) Noͣ qalia lr̄a habet h̓ qui īmolat cōfeſſionē glorificat me. Un̄vij. Ioſue. fili dā gl̓iaꝫ d̓o ⁊ ꝯfitere ⁊ īdica mihi qͥd fecerEcci. vij. Sacrificiū ſctīficatōis offeres dn̄o Eccī. xxxv. ?lutare ſacrificiū eſt attēdere mandatis (et illic) .i. in ſacricio vel in honore ē iter. (quo on̄dam) id ē manifeſtabo (ili ſalutare dei) id ē meip̄m: et bn̄ (illic) in honore ē iter. ẜnqd̓ dicit̉ Eccl̓i. xi. In honore veloci ꝓceſſus illius. Ecce ⁊honor et iter. Et nota ꝙ dicit (on̄daꝫ) nō dabo: qꝛ in itinre .i. in via nō datur plene. ſꝫ oſtendit̉ ſicut mercator blaon̄dit parū de blado et clamor vini parū vini dat ad p̄ſtandū Sap̄. x. Iuſtū deduxit dn̄s ꝑ vias rectas ⁊ on̄dilli regnū dei Prouer. vlt. Guſtauit et vidit ꝙ bona eſt negociatio eius (ſalutare dei) xp̄s eſt. de quo Eſaie. lij. Uidbūt oēs termini terre ſalutare dei nr̄i. ſuꝑ illd̓ verbū (quare tu enarras ⁊cͣ.) Notandū eſt ꝙ eſt qͥdā p̄dicatio fratdulenta ſicut p̄dicatio hereticoꝝ. Io. ij. Om̄is hō primūbonū vinū ponit ſuꝑ mēſam. ⁊ cū inebriati fuerint tūc iqd̓ deterius eſt. Iere. ij. Quid tibi vis in via egypti vt bibas aquā turbidā .i. doctrinā hereticoꝝ. Item alia eſt queſtuoſa Eſa j. Caupones tui miſcēt aqua vino. hoc faciurilli qͥ auſteritatē ſcripture comꝑant ꝓpter queſtū. et ita ſūꝯͣrij dn̄o qͥ aquam ꝯuertit in vinū Io. ij. Itē alia ē ſuffocta ſeu meretriciā .i. ornatu verboꝝ palliata. Prouerbi. vijIntexui funibꝰ lectū meū ſtraui tapētibꝰ pictis ex egypto⁊cͣ .i. ornaui ſermonē meū verbis rhetoricis ⁊ ſophiſticisEzech̓. xxiij. Circūliniſti tibi oculos tuos ⁊ ornata es modo muliebri. Eccl̓i. iiij. Non abſcondas ſapīam in decorſuo. Itē alia eſt inimica mouēs ad riſum cū tamē potinsdeberet mouere ad fletū et gemituꝫ. Can̄. ij. Uox turturi.audita ē in terra nr̄a. Ezech̓. xxxiij. Cōdunt ſermones meos et nō faciūt. Itē eſt cōtumelioſa .ſ. qn̄ alicui cōtumeliin ſermōe irrogat̉. Iaco. iij. Nunqͥd fons de eodē foramne emanat dulcē aquā et amarā. Itē alia eſt ſuꝑba. GreNō ideo p̄dicant vt velint ſapientes efficere. ſed ſapiētequerūt vt poſſint ſuā ſcīam oſtentare. Itē alia ē importuna. Eccl̓i. xx. Ex ore fatui reprobabit̉ ꝑabola. qꝛ nō dicit eāin tꝑe ſuo. ꝑ ꝯͣriuꝫ Prouer. xv. Sermo oportunꝰ optimeſt. Itē alia ē ſuꝑflua Eccl̓i. xx. Qui multis vtit̉ verbis ledit aīam ſuā. et in lege vir patiens fluxū ſeminis immundus iudicatur.¶ Pſalmus LIſerere mei deus ẜm magnam miſricordiam tuam.¶I¶ Miſerere mei deus) Titulus (Pſalmꝰ dd̓ cūveniſſet ad eū nathan ꝓpheta qn̄ vel qm̄ intrauit ad barſabee) huiꝰ tituli talis eſt ſenſus. pſalmꝰ iſte ꝯuenit dd̓ prophete agens de pnīa et humilitate quā habuit dauid cumvenit ad eū nathan ꝓpheta ꝑ ſimilitudinē ꝓpoſitā de oupauꝑis redarguēs eum de pctō quod fecit qn̄ intrauit veredarguens eū qm̄ intrauit ad barſabee cuiꝰ femine hyſtoria plana ē vt habet̉. ij. Reg. xj. et. xij. et bn̄ ponit̉ hic psͣ. inſuꝑiore em̄ psͣ. egit de terrore iudicij. hic agit de pnīa vt cōtra iudiciū agamus pnīam. qꝛ vt habet̉ Eccl̓i. j. Timor domini expellit peccatū. et vt exēplo dauid ſꝑemus veniampctōꝝ. ẜm ꝙ dr̄ zach̓. xij. Erit qͥ offenderit ex eis in illa dicſicut dd̓. et qd̓ hētur in. ij. Regū. xij. Multū nos ꝓuocardꝫ ad ſꝑandū ſi hūilit̓ volumꝰ penitere ꝑ quā cito dixit dd̓peccaui. rn̄dit nathan dn̄s trāſtulit a te pctm̄ tuū. ſꝫ qͣre nō

ponit̉ ibi psͣ. iſte. Solutio. qꝛ allegorice ibi de xp̄o exponitpnīa aūt xp̄o nō ꝯuenit. Ite bn̄ ponit̉ hic psͣ. iſte vt ſit qͥnqͥgeſimꝰ vt notet̉ ꝙ ſicut in āno qͥnqͣgeſimo qͥ iubileꝰ dicebat̉ remittant̉ oīa debita. ita ꝑ pnīam ⁊ hūilitatē de qͣ hicagit̉ impetrat̉ a dn̄o plena remiſſio pctōꝝ vn̄ intētio ē monere ad pnīam. Modus qͥnqꝫ ſunt ꝑtitōes. Prima ē dep̄catio. Scd̓o ꝯfidētia indulgētie ⁊ ablutōnis on̄dit̉ ibi (incerta et occulta.) Tertio ex ꝯfidētia ſecurꝰ petit deletiōeꝫoīm pctōꝝ ⁊ plenā reſtitutōeꝫ. ibi (auerte faciē tuā) Quarto qͥd reſtitutꝰ ꝑſoluat on̄dit ibi (docebo) Quīto de edificatōe irl̓m ꝓphetat ibi (benigne fac) Dauid ergo penitēs⁊ publice ꝯfitens in ꝑſona ſua ⁊ cuiuſlibet penitentis autetiā totius eccl̓ie militātis dicit (miſerere) tria pͥncipaliterobiecta ſt̓ pctōri ī p̄cedēti psͣ .ſ. furtū. adulteriū. ⁊ doloſitascū dictū eſt ſi videbis furē currebas cuꝫ eo. ⁊ cū adulterisportōnem tuā ponebas. os tuū abūdauit malitia ⁊ linguatua cōcinnabat dolos. Dauid ergo iſtoꝝ ꝯſcius h̓ rn̄det(Miſerere mei deꝰ) q. d. qͥ fur ſum vicino ouiculā rapiēsadulter ſum barſabee illicite ꝯgnoſcēs. ⁊ doloſus ſum vriam innocētē morti exponēs. ⁊ ſequūtur tria ꝟba his tribꝰrn̄dentia .ſ. dele iniqͥtatem meā: qd̓ ad doloſitatē referri p̄t(laua me ab iniqͥtate mea) qͣꝫtum ad homicidiū (et a pctōmeo mūda me) qͣꝫtū ad adulteriū. duplicē aūt cōfeſſioneꝫfacit ꝓpheta h̓ pͥmo cōfitet̉ ſe miſeꝝ cū dicit (miſerere) qͥavt habet̉ Prouer. xiiij. Miſeros facit ppl̓os pctm̄ ſimilitdicat qͥlibet veniā ⁊ miſcd̓iam ſperans exēplo Dauid. exaudi dn̄e vocē meā qua clamaui ad te miſerere mei ⁊ exaudi me. zach̓. xij. Protege dn̄e irl̓m et erit qͥ offenderit ex eiſin die illa ſicut dauid ⁊ domꝰ Dauid ſicut dei ⁊ ſicut angelus in ꝯſpectu dei. Scd̓o ꝯfitet̉ deū miſericordē cum dicit(ẜm magnā miſcd̓iam tuā) nō ſicut Cayn qͥ dixit Gen̄. iiij.Maior eſt iniqͥtas mea qͣꝫ vt veniā merear. Itē in hͦ prīoverſu notant̉ quatuor: grauis miſeria. difficilis offenſa. d̓iom̄ipotētia et eiuſdē miſcd̓ia. Primū notatur cū dicit (miſerere) qꝛ vbi eſt magna miſeria neceſſaria eſt magna mīaCaſſod. Magna ē mīa q̄ formā ẜui impoſuit dn̄o mundivt panis eſuriret. fons ſitiret. ꝟtus infirmaret̉. vitā moriretur. redēptor vēderet̉. Eccl̓i. xxxv. Specioſa ē mīa in tēꝑetribulatōis. Scd̓m notat̉ cū dicit (mei) ꝓ graui em̄ offenſa cuiꝰ ꝯſcius ſibi erat tacet ꝓpriū nomē qd̓ odioſum erat⁊ ꝓponit ꝓnomē qd̓ ſignificat mere ſub̓aꝫ: ſi eī diceret miſerere mei dd̓ vel regis: poſſꝫ ei dn̄s rn̄dere: nōne tu es dd̓ille quē ego elegi ẜm cor meū: ⁊ quē ego regē iſrl̓ feci de pꝰfetātes accipiēs eū: quō ergo auſus fuiſti offendere me. ꝓnoī ergo odioſo ꝓnomē ponit qd̓ ſignat mere ſubſtātia.quā dn̄s fecit: ⁊ ideo nō eſt odioſa: qꝛ deus nihil odit eorūque fecit ſicut dr̄ Sap̄. xj. Tertiū ſcꝫ potētia notat̉ ibi (deus) potēs cui tn̄ ꝓpriū eſt miſereri. vidēs culpā ⁊ vidēs penitētiā. Quartū ibi (ẜm magnā mīam tuā). psͣ. qꝛ magnadieſt mia tua ſuꝑ me. ⁊ eruiſti aīam meā ex inferno inferioriulDicit btūs Bern̄. ꝙ ſicut ſūt pctā mīma. mediocria. ⁊ mainexima. ita ⁊ mīa: ꝑua em̄ ē mīa dare tꝑalia. mediocris expeīq̄ctare ad pnīam. magna indignū coronare ⁊ ad gloriā denareſtituere. Magna igit̉ pctōri magna eſt mīa Rom̄. v. vbieraabūdauit delictū ſuꝑabūdauit et gr̄a. et iō in tꝑe in qͦ manxime abūdauit iniqͥtas: datus eſt xp̄s magna .ſ. elemoſynatein pͥmis aūt tꝑibꝰ ꝑuā qꝛ abrahā et moyſes ⁊cͣ.¶ Et ſecūdum multitudinē miſerationū tuarum: dele iniqͥtatem meam.¶ Et ẜm multitudinem) quaſi di. in om̄i genere quantitatis .ſ. in cōtinuo et diſcreto magna eſt eius miſcd̓ia. Differūt tamē miſcd̓ia et miſeratio. qꝛ miſcd̓ia dicit habitū virtutis. miſeratio aūt dicit actū. psͣ. miſeratōes eius ſuꝑ omnia oꝑa eius. j. Paral̓. xxj. Miſerationes eius multe ſuntpsͣ. In multitudine miſcd̓ie tue exaudi me. Item. psͣ. Laudate eū ẜm multitudinem magnitudinis eius. Multitudo miſericordie dei attenditur ẜm multitudinem offenſionum vel frequentiam dimiſſionū. Uel ẜm multitudineꝫoffendentium .i. quia multa dimittit et multotiens ⁊ multis. Magnitudo vero attenditur iuxta magnitudineꝫ miſerentis. vel peccatoꝝ. id eſt quia magnus eſt qͥ dimittit et

Psͣ. 56

Predicitio multiplex.

24

Detitti peccatꝭ n̄ſericorapetit dd̓

Quatq̄ notātin hͦ ꝟſu.