QuadrageſimuſnonusC. CX

C. CX

ſed quidā preponunt ſermones Ariſtotelis vel GalieniNee. vlt. filij eorū ex media parte loquebantur azotice ēneſciebant loqui iudaice. Tertium eſt cupiditas. vn̄ ſeqͥt̉¶ Si videbas furem currebas cum eo ⁊ cūadulteris portionem tuam ponebas¶ Si vi. fu.) ad litterā (currebas cū eo) ꝯſentiendo. laudādo cōſiliū p̄bendo nō impediēdo: ⁊ huiꝰ. vn̄ alia littera hꝫ(cōſenticbas) vbi nos habemꝰ (currebas) Nouē aūt modis currit̉ cū fure. Primo ꝑ viſionē. Scd̓o ꝑ cōſiliū. Tertio ꝑ auxiliū. Quarto ꝑ adulationē. Quinto ꝑ receptionee Sexto ꝑ ꝑticipatōnē. Septimo ꝑ taciturnitatē. qn̄ nō mnet fure cū monitio poſſet ꝓdeſſe. Octauo ꝑ nō reſiſtēticū poſſet de quo Augꝰ. error cui nō reſiſtit̉ appprobatur:nec caret ſcrupulo ſocietatis occulte qͥ manifeſto ſacinordeſinit obuiare. Nono ꝑ nō manifeſtatōem furti. qͥ autēꝫiſtoꝝ teneant̉ ad reſtitutōem quo vis ē ꝟſus.¶ Iuſſio cōſiliū cōſenſus palpo receptans.¶ Participās mutus. nō obſtans nō manifeſtās.Multi ſunt fures. Primo mali p̄lati. hij furant̉ anīas d̓oIo. x. Qui nō intrat ꝑ oſtiū in ouile ouiū ſed aſcēdit aliunde. ille fur ē et latro. ⁊ ibidē. Oēs quotqͦt an̄ me veneruntfures ſunt ⁊ latrones. Scd̓o ſcolares hij furant̉ quat̓noſocijs. Iere. xxiij. Ecce ego ad ꝓphetas dicit dn̄s qͥ furenverba mea vnuſquiſqꝫ a ꝓximo ſuo. Tertio pͥncipes hifurant̉ res ſubditis. Eſa. j. Principes tui infideles ſocij firū. Quarto oēs ſunt fures q̄ audiūt in eccleſia furta interogari ⁊ celant ea. Prouer. xxix. Qui cū fure ꝑticipat oditaīam ſuā adiurante audit. ⁊ nō indicat. Quinto fures ſūinuidi qͥ alienā famā furant̉. Eccl̓i. v. Suꝑ furē eſt ꝯfuſio⁊ denotatio peſſima ſuꝑ bilingueꝫ. Sexto fures ſunt qͥ aip̄is furibus ſciēter dona vel elemoſynas niſi arcta neceſſitate recipiūt. vn̄ Greg. Cauere debemꝰ ne ab illis muuerarecipiamꝰ qui de lacrimis paupeꝝ cōgregāt diuitias nemus ſocij fuꝝ. et dicat̉ nobis ſi videbas furē currebas cūeo. Septimo fures ſunt ip̄i auari qͥ dāda retinēt. vnde ſuꝑ illud Luc. xj. Qd̓ ſuꝑeſt date elemoſynā. Dicit ambroſNemo qd̓ cōe eſt ꝓpriū dicat pluſqͣꝫ ſufficit ſumptū violēter eſt obtentū. Auguſtinꝰ. qͥ rem ſibi collatā celauerit. futi iudicio ꝯdemnet̉. qͥcqͥd aūt hn̄t diuites collatum eſt ēa dn̄o vt ſint diſpēſatores eiꝰ et pauꝑes paſcāt. Quartorep̄hendit de luxuria. cū ſubiūgit (et cū adulteris portōetuā ponebas) id ē ſocius ⁊ ꝑticeps eoꝝ eras Prouerbi.Sortē mitte̓ nobiſcū marſupiū vnū ſit oīm fili mi ne ābules cū eis. Oſee. vij. Oēs adulterātes quaſi clibanꝰ .ſ. intardēs extra ſordes. Leuit̓. xxvj. Trademꝰ in hoſtiū manꝰſcꝫ demonū. ita vt decē mulieres in vno clibano coquantSūt aūt qͥdam adulteri ſpūales. qͥ ſcꝫ corrūpūt ſacrā ſcripturā. ij. Coꝝ. ij. Nō ſumꝰ ſicut plurimi adulterantes verbū dei. psͣ. eloqͥa dn̄i eloqͥa caſta. Itē adulteri ſunt qͥ extradiſciplinā Hebreo. xij. Si extra diſciplinā eſtis ergo adulteri et nō filij eſtis. Sap̄. iiij. Adulterine plātatōnes nō dabūt radices. altas (portōem) in cibo et potu. Prouer. xxiiUacātes potibꝰ et dātes ſymbola cōſumūt̉. ſymbolū grce. idē eſt ꝙ collatio latine. ſymbola dant detractores ⁊ inmēſis p̄cipue fiūt detractōes. Quintū eſt peccatū lingue.qd̓ duplex eſt. Primū eſt detractōis. de quo dicit.¶ Os tuum abūdauit malicia ⁊ lingua tuaconcinnabat dolos.¶ Abun. ma.) id ē maledictōe .ſ. detractōe. Prouerbio. xv.Os fatuoꝝ ebullit ſtultitiā. Mat. xij. Ex abūdātia cordisos loqͥtur. j. Coꝝ. vj. Maledici regnū dei nō poſſidebuntincōueniens aūt eſt eodē ore deū laudare ⁊ ꝓximū lacerare. Iaco. iij. Ex ip̄o ore ꝓcedit maledictio ⁊ bn̄dictio. et ſequit̉. Nūquid fons de eodē foramine emanat dulcem etamaram aquā predicator debꝫ eſſe os dn̄i. ẜm illud Iere.xv. Quaſi os meū eris. ⁊ ideo nihil ab eo debet effluere niſi dulcedo vt poſſit ei dici. Fauus diſtillans labia tua. Cāti. iiij. Propo hoc dicit Hiero. Felix lingua q̄ nō nouit niſi de diuinis cōponere ſermonē. Secūdū peccatum lingueeſt adulatio. vnde addit (et lingua tua cōcinnabit dolos)

I2id ē cōponebat (dolos) .i. doloſa ꝟba q̄ ip̄a cōponūt vt placeant. psͣ. Linguis ſuis doloſe agebant ⁊ vere dolos. ẜm illud Eſa. iij. Qui beatū te dicūt ip̄i te decipiunt. Cōcinnareaūt cōponere dicit̉ quia ſicut dicit Strabus. Cynnꝰ eſt genus cōpoſitōnis ex diuerſis mixturis. ſimilit̓. adulatoresmixturā ꝯponūt. qꝛ aliud dicūt ⁊ aliud ſentiūt. Eſa. xxxiij.Fraudulenti vaſa peſſima ſunt ip̄e em̄ cogitatōes cōcinnant ad ꝑdendos mites Prouer. xij. Qui teſtis ē repentinus cōcinnet linguā mēdacij. Iob. vj. ad increpandū tm̄eloqͥa ꝯcinnatis. Sextū pctm̄ de quo arguit eum eſt falſicriminis impoſitio. vnde ſeqͥtur.¶ Sedens aduerſus fratrem tuum loquebaris ⁊ aduerſum filium matris tue ponebas ſcandalum: hec feciſti ⁊ tacui.¶ Sedens) ecce ſucceſſio pctōꝝ qui cuꝫ fure currebāt prius nūc ſedet cū detractore. ibi labor h̓ quies vtrobiqꝫ peccatū (loquebaris) nō dicit qͥd: vt intelligat om̄e malū qd̓vt. ij. Macha. iiij. Symon pecuniaꝝ et patrie delator loq̄batur male de onya. Septimū eſt peccatū ſcādali de quoadiungit (aduerſus filiū mr̄is tue ponebas ſcādalum) ideſt occiſionē ruine. Alia lr̄a dicit (fabricabas obprobriuꝫ)Eccl̓i. xj. Attēde tibi a peſtifero. fabricat em̄ mala. Sed notāde ſunt hic multe peccati circūſtantie (ſedens) Ecce ſtudiū (aduerſus) ecce odiū (fratrē tuū) Ecce inhūanitas (loquebaris) ecce detractio vel criminis impō (et aduerſusfiliū) ecce opp̄ſſio. qꝛ filij dicunt̉ terreni. (mr̄is tue) eccepietas. qꝛ plus ſolēt diligi frēs vterini qͣꝫ qͥ ex ſolo patre geniti ſunt (ponebas) ecce malicia .ſ. ponere ſolet qd̓ deb̓eret amouere (ſcandalū) ecce offenſio. qꝛ ſcandalon eqͥuocant. obex. impaccatō. caſus frēm. tn̄ ītelligere poſſumꝰ omneͣ hoīem de pͥmo pr̄e deſcendētē (filiū mr̄is) xp̄ianū quēlibet qͥ filius eſt matris eccl̓ie. Mich̓. vij. Uir frēm ſuū venatur ad mortē. j. Coꝝ. vj. Uos iniuriam facitis. ⁊ fraudatis et hoc fratribus. contra hec p̄dicta oſtendit bonitatemdei dicens (hec) ſcꝫ p̄dicta peccata (feciſti et tacui) ꝑ patientiā (hec feciſti) ⁊ ideo inexcuſabilis es. ij. Rom̄. Inexcuſabilis es o hō om̄is qͥ iudicas eos qui talia agunt ⁊ facisea (et tacui) ſed nō tacebo. Eſa. xiij. Tacui ſemꝑ ſilui. patiens fui quaſi ꝑturiens loquar. Eſaie. liiij. Oēm lingua reſiſtentē tibi in iudicio iudicabis. qd̓ ⁊ in ſequēti ꝟſu dicit.¶ Exiſtimaſti inique ꝙ ero tui ſimilis arguam te ⁊ ſtatuam contra faciem tuam.¶ Exiſti. ini.) eo qd̓ tacui (quod ero tui ſil̓is) .i. qd̓ placeātmihi mala tua. ⁊ qd̓ ꝯſentia eis. iō em̄ ꝙ dn̄s patiēs ē. promittūt ſibi iniqͥ impūitatē. ſicut dr̄ Eccī. viij. Quia nō ꝓfertur cito ꝯͣ malos ſnīa abſqꝫ vllo timore filij hoīm ꝑpetrātmala. ſꝫ dn̄s qͥ patiēs ē etiā redditor ē. ſicut dr̄ Eccī. v. Altiſſimꝰ eſt patiēs redditor. vn̄ dicit (arguā te) ī iudicio (ī furore meo) de qͦ ſupra dn̄e ne ī fu. t. ar. me. Alia lr̄a h̓ habet(ponā an̄ oculos tuos) ⁊ nō ego ſolꝰ (arguā te) ſꝫ faciā teargui a pctīs tuis. hͦ eſt qd̓ ſeqͥt̉ (⁊ ſtatuā ꝯtra faciē tuaꝫpctā que qͣſi q̄dā ꝑſone apꝑebūt ī iudicio accuſantes pctōres. Iere. ij. Arguet te malitia tua Eccī. xxxij. Suis infeſtatiōibꝰ arguet̉. Iers. xiij. Ego nudaui femora tua ꝯͣ faciemtuā et apꝑuit ignominia tua ⁊cͣ. His oſtēſis monet ꝓph̓apctōres vt ꝯuertant̉. vnde dicit.¶ Intelligite hec qui obliuiſcimini deū nequando rapiat ⁊ nō ſit qui eripiat.¶ Intelligite) id eſt intus legite. in corde reuoluite. (hecſupradicta qͥd dn̄s reprobet qͥd requirat ⁊ approbet quōmalos diſtricte iudicabit vos pctōres qͥ obliuiſcitis deumIere. ij. Ppl̓us meꝰ oblitꝰ eſt mei diebꝰ innūeris Eccī. xvUiri mēdaces nō erūt illiꝰ mēores. psͣ. Nō ē intelligēs autreqͥrēs deū ⁊cͣ. Eſa. lvij. Ego tacēs ⁊ qͣſi nō vidēs ⁊ mei oblita es: et ideo dū vobis licet (intelligite neqn̄) .i. ne aliqn̄(rapiat) id ē rapi ꝑmittat: et nō ſit qͥ eripiat de manu rapientis Iob. v. Non erit qͥ eripiat cuius meſſem famelicus comedet ⁊ ip̄m rapiet vir armatus .i. diabolus. de quoLuc. xj. Cū fortis armatꝰ cuſtodit atriū ſuū. ⁊ iuſte nō erit

MNouē modis currit̉cū fure ⁊ ꝑticipās cueo in nouēcaſibꝰ tenetur.

Adulteriſpūales qͥſunt.

Septē geiera furuꝫ

2o

Uerſus.

Noͣ h̓ multas circūſtātias peccati.

LCōcinnareqͥd ſit.

23

42

21