Pſalmus

gne. Itē fetus eiꝰ eſt bonꝰ: ⁊ hypocryte qn̄qꝫ bona docentqꝛ lꝫ ipſi vadant in infernū: docent tn̄ alios ire in celū ⁊ eſmiraculū ẜm qd̓ dr̄ Nume. xxvj. Factū eſt grande miraculū vt chore ꝑeunte filij eiꝰ nō ꝑirent. Item ex ip̄o fit hoſtia: ſic de hypocrita. Leui. x. Hyrcū qͥ oblatꝰ fuerat ꝓ peccato cū q̄reret Moyſes: reperit exuſtū. Itē libenter aſcerdit ſic hypocrite ad moutē dignitatis Hiere. xlix. Habitain cauernis petre ⁊ apprehendere niteris altitudinē collisItē vites ledit ſic hypocrita famā iuſtoꝝ. Ioh̓. xv. Ego ſivitis ⁊ vos palmites. Itē dentes nō hꝫ hyrcus in fuperiri mandibula. ſic hypocrita nō hꝫ verba charitatis ad rehendendū ſꝫ ꝟha timoris. Tren̄. ij. Cōfregit ad numerumdentes meos. Itē pes eiꝰ nō eſt integer: ſic affectꝰ hypocte in plura diuiſus eſt. Eccl̓i. xxj. Cor fatui. q. vas cōfractiO ſee. x. Diuiſum eſt cor eoꝝ nūc interibūt. Itē vocē baltē hꝫ ſicut ouis ſic ypocrita ꝟba ſimplicia. Gen̄. xxvij. Ueqͥdē vox Iacob eſt ſꝫ manꝰ ſunt eſau. Itē barbā hꝫ ꝓlixſic hypocrita ad lr̄am in ſignū ſanctitatis. ij. Regū. xix. miphiboſeth venit illotis pedibꝰ ⁊ intonſa barba. Miphibeſeth interpretat̉ os cōfuſionis vel os ignominie vel os vrecundū. Itē libidinoſus eſt ſic hypocrita. zach̓. x. Suphyrcos viſitabo Itē cauda eiꝰ ē breuis ſic finis ypocriterlox. Iob. xx. Gaudiū hypocrite adinſtar puncti. Itē corieſt aptū ſotularibꝰ ⁊ vtribꝰ. coriū hypocrite eſt exterior cuerſatio q̄ vtilis eſt alijs ⁊ munit pedes .i. affectꝰ eoꝝ: ⁊ ſeſſet interiꝰ mundicia cordis: poſſent recipere vinū gratiMath̓. ix. Nō mittunt vinū nouū in vires vetetes. Iterlacte caret: ſic hypocrita dulcedine cōſolatiōis: ⁊ ſi increpatiōes habeat. ꝙ ꝓphetatū eſt Oſee. ix. vbi dr̄. da eis d̓mine vbera arentia ſupple ſine lacte cōſolatiōis. Item fetet. ſic hypocrita ẜm illud Math̓. iij. Ue vobis hypocriteqͥ eſtis ſicut ſepulcra dealbata q̄ a foris parent hoībꝰ ſpcioſa intus aut plena ſunt oſſibꝰ mortuoꝝ ⁊ omni ſpurcicia. ſic ⁊ vos a foris quidē paretis hoībꝰ iuſti intꝰ aūt pleni eſtis hypocriſi ⁊ iniquitatē. Itē hyrcꝰ emittebat̉ in deſertū deferens ſcripta peccata populi. Leuit̓. xvj. ſic fit d̓hypocrita. lenit em̄ ⁊ attenua peccata hoīm ⁊ aſſumit ſuſe: ⁊ ſic mittit̉ in deſertū inferni. Itē ruminat. ſic hypocrita multos pſalmos ruminat in ore Math̓. vj. Putant inmultiloquio ſe exaudiri. ſed in multiloquio eoꝝ peccatinō deerit. Prouer. xiiij. Poſtea dicit qͥd religioſus debeafacere ⁊ offerre. immola deo ſacrificiū laudis. hͦ em̄ eſt offciū religioſoꝝ ſicut dictū eſt ſupra. ibi. bn̄dicā domino inomni tempore ſꝑ laus eiꝰ in ore meo. ps. ſacrificiū laudi.honorificabit me (immola deo) nō mundo (ſacrificiū) nibouis ſꝫ (laudis) ſed quomō pōt immolari laus. nunqͣi̓pōt occidi: non: ſꝫ lauda occiſum. ij. Paral̓. xxix. Offertevctimas ⁊ laudes in domo domini .i. in eccleſia nō in lectovel coquina (⁊ redde altiſſimo vota tua) q̄ tria ſunt .ſ. votum caſtitatis: pauꝑtatis ⁊ obedientie. Eccl̓i. v. Si qͥd vouiſti deo ne moreris reddere ⁊cͣ. (⁊ inuoca) .i. intus in eccleſia voca. vel intus in cōſcientia vel in te voca. Eccl̓i.Quis inuocauit illū ⁊ deſpexit eū qm̄ pius ⁊ miſericorsdeus (me) veritatē: viam: vitam: iuſticiā: ſanctificationeſapientiā redemptionē. j. Coꝝ. j. In xp̄o Ieſu qͥ factꝰ eſtnobis ſapientia ⁊ iuſticia ⁊ ſacrificatio ⁊ redemptio. Ioh̓xiiij. Ego ſum via veritas ⁊ vita (in die tribulatōis) .i. tertatiōis. Hiere. xxx. Tempꝰ tribulatiōis eſt Iacob (⁊ eruite) a tentatiōe. Gen̄. xxxij. Erue me de manu fratris mei. ifomitis vel dyaboli. zach̓. iij. nunqͥd nō iſte torris erutꝰ eſde igne peccati: quo iam incipiebat comburi (⁊ honorificbis me) non te (ſed me) non ingratus. Prouerb. xiij. Honora dominum de tua ſubſtantia.¶ Peccatori autem dixit deꝰ quare tu enarras iuſticias meas: ⁊ aſſumis teſtamentummeum per os tuum.¶ Tercia pars vbi oſtendit a quibus ſacrificiū nō vult deus .ſ. a peccatoribꝰ. Continuatio ſupra dixerat (imola deoſacrificiū laudis) ſed qꝛ hoſtia oblata a peccatore nō ē accepta deo: ne peccator hoc ſibi p̄cipi credat: dicit (peccatori aūt dixit deus quare) tu talis (enarras iuſticias meas

peccator eſt qui in peccato morat̉: vel qui in peccato notorius eſt: ⁊ talis p̄dicare nō debet. Exo. xxx. Beſtia q̄ tetigerit montem lapidabit̉ .i. homo beſtialiter viuens: montemid eſt ſacrā ſcripturā. ij. Ro. in quo aliū iudicas teipſū cōdemnas. Et nota ꝙ nō dicit penitēti ſed (peccatori) quiapoſtqͣꝫ Dauid penituit dixit: docebo iniquos vias tuas. ſꝫdum fuit in peccato dictū eſt. ei illud j. Paral̓. xxij. Nō pot ris edificare domū nomini meo tanto effuſo ſanguinecoram me. domū .i. eccl̓iam vel p̄dicationē. Alia littera hꝫ(cupido dixit deus qͥd tibi cū narratione mea) qd̓ eſt cortra queſtuarios p̄dicatores: ⁊ cōtra om̄s cupidos ſiue pecunie ſiue laudis. De cupidis p̄dicatoribꝰ dicit Grego. forte iō contemptū tꝑalium p̄dicant vt ea ſoli habeant: nampauꝑtatem p̄dicant vt medicamentū: ſꝫ eam fugiūt vt venenū (quare tu enarras) .i. exteriꝰ narras de facto nō merito. q. d. qd̓ tu enarras extra te ē. qꝛ nō in corde nec ī opehabes illud. q. d. ſine vtilitate tua facis (iuſticias meas) q̄ſunt de premijs bonoꝝ: ⁊ penis maloꝝ. psͣ. iuſticie dn̄i recte letificantes corda Poſſet aūt fortaſſis dicere peccatordn̄e iō enarro qꝛ tu p̄cipis mihi ⁊ mittis me ad p̄dicandūvn̄ cōtra hoc addit dicens (⁊ aſſumis teſtamētū meū ⁊cͣ.)ſcꝫ p̄ſumptuoſe ꝓpria auctoritate. Giere. xxiij. Nō mittebam eos ⁊ ipſi currebant (teſtamentū meū) .i. ꝓmiſſioneꝫde hereditate vel (teſtamentū) tam vetꝰ qͣꝫ nouū. in pͥmoteſtamento ꝓmiſſus erat xp̄s incarnandꝰ. In nouo autēꝓmittit ẜm qd̓ eſt vita eterna (ꝑ os tuum). q. d. nō meumde quo Hiere. xv. Si ſeꝑaueris p̄cioſum a vili. q. os meuꝫeris. Glo. dicit ꝑ os tuū pollutū. Eccl̓i. xv. Nō eſt precioſalaus in ore peccatoris. qꝛ .ſ. pollutū eſt. ideo neceſſe eſt predicatori purgare labia ne vir ſit pollutus labijs. ẜm ꝙ dicit Eſa. vj. Ue mihi qꝛ vir pollutus labijs ego ſum. ⁊ poſtaddit. ⁊ volauit ad me vnꝰ de ſeraphin ⁊ in manu eiꝰ calculus quem forcipe tulerat de altari ⁊ tetigit os meū ⁊ dixit ecce tetigi hic labia tua ⁊ auferet̉ iniquitas tua: ⁊ peccatum tuum mundabit̉. ꝑ calculum ſignificat̉ confeſſio: qͥacalculatio idem eſt qd̓ cōputatio: ⁊ in confeſſione computat homo deo. ⁊ ſicut calculus de altari ſumptꝰ eſt in quoſemper ardebat ignis. ſicut dicit̉ Leui. vj. Sic confeſſiocharit̓ate debet procedere. Prouer. xxv. Mala aurea inlectis argenteis qui profert verbum in tempore ſuo. hoccompetit predicatoribus. Mala aurea ſunt poma matura que ſunt aurei coloris. verba ſcilꝫ ornata ⁊ matura: lectus argenteus ſcriptura vel conſcientia candida ⁊ munda. poſt oſtendit multa peccata quare deus non recipit ſacrificium laudis a talibus. Primū eſt ſuperbia. Unde dicit.¶ Tu vero odiſti diſciplinaꝫ: ⁊ proieciſti ſermones meos retrorſum.¶ Tu ꝟo) aſſumis teſtamentū per os tuum. ſed nō facis:(tu) ip̄e (odiſti diſciplinam) nō dare alijs: ſed recipere abclio qd̓ eſt ſignū ſuperbie. cum tamē ſit amabilis Heb̓. xij.Noli negligere diſciplinā neqꝫ fatigeris cū ab eo arguerisquem enim diligit deus caſtigat. ⁊ infra. in diſciplina perſeuerate tanqͣꝫ filij quē enim filiū non corripit pater. Hiere. v. Attriuiſti eos ⁊ renuerunt accipere diſciplinā. Prouer. xv. Qui abijcit diſciplinā deſpicit animam ſuaꝫ. ergomulto fortius qui odit. exquo ergo (odiſti diſciplinā) quafronte vis eſſe magiſter. ⁊ que eſt hec diſcipline. Prouer.xv. Thimor domini diſciplina ſapientie. timor autē nō eſtſuperbis. quia proprium eſt eorum preſumere. Vnde bene monet Apoſtolus. j. Timo. vj. Noli altum ſapere ſedtime. Leuit̓. xxvj. Si nolueritis recipere diſciplinam: ſedambulaueritis ex aduerſo mihi. et ego quoqꝫ contra vosaduerſus incedam ⁊ percutiam vos ſepties. Secunduꝫeſt abominatio et contemptus verborum dei. Vnde addit (et proieciſti ſermones meos retrorſum) cum deberesproijcere temporalia: ſecundum illud Philipen̄. tercioQue retro ſunt obliuiſcens: ad ea que priora ſunt extendens meipſum. Quidam proijciunt ſermones domini: etpreponunt ꝓprios quos adinueniunt. De qͥbus dicit Hugo. omne animal diligit quod genuit ⁊ placet ei fetus ſu

Figura

um p̄dicatiōis poribꝰ nōuenit.

Qd̓ offici-